Een klein meisje in een geel jurkje. Ze was vrolijk aan het zingen en dansen in het bos. 

Tot er plots iemand op haar schouder tikt. “Dag klein meisje, wat kan jij mooi dansen.” zei een schrale stem. Het meisje draait zich om. Voor haar staat een grote man, met lange benen, een grote neus en een slang rond zijn nek waar ze toch wat bang van heeft. “Hallo?” zegt het meisje zenuwachtig. “Kan ik je ergens mee helpen?” Het meisje zet een stapje achteruit zodat ze de man beter kan zien. 

“Vind jij het ook zo een mooie dag?” vraagt de man terwijl hij vooroverbuigt. “Ja hoor, de zon schijnt, de vogeltjes fluiten. Het is een super dag!” zegt het meisje vrolijk. “uhm maar wie ben jij eigenlijk?” “Oh sorry, ik ben me vergeten voor te stellen. Ik ben Corneel en ik woon hier in de buurt. Wat is jou naam?” 

“Aangenaam Corneel” zegt het meisje. “Ik ben Floortje, ik woon hier ook kortbij.” 

“Heb je misschien zin om een stukje taart te komen eten? Ik heb er net een gebakken” Vraagt Corneel ongeduldig. “Wel, mijn mama heeft het niet zo graag dat ik taart eet zo vlak voor het eten.” Verzint ze snel, ze heeft namelijk al het gevoel dat er iets mis is. 

Voor ze het weet grijpt Corneel haar bij haar arm. “Mee komen jij!” Roept hij luid, terwijl hij Floortje meesleurt naar zijn hut. “Ieuw wat is het hier vuil!” moppert Floortje. 

Corneel stopt Floor in een donkere kamer met één klein raampje in. “Blijf hier maar even zitten bij de rest” zegt Corneel met een zware stem. “De rest?” Denkt floor luidop. Opeens gaat er een klein lampje aan in de hoek van de kamer. Floor schrik en springt achteruit. “Is ss s da a aar iemand?” Vraagt ze stotterend. “Sorry, ik wou je niet doen schrikken” fluistert een jongens stem. “Ik ben Lars, Corneel heeft mij hier ook opgesloten.” 

“OPGESLOTEN?” Roept Floortje angstig. “Ssssst niet zo luid! Zo meteen komt hij terug.” Sist Lars. Floortje begint te huilen. “Ik wil hier niet zijn, ik wil naar huis.”

“Ja dat wil ik ook, maar ik pas niet door het raampje” snikt Lars. “Kan dat raampje open?” Vraagt Floortje. “Ja dat kan” Antwoord Lars. 

“Ik heb een idee! Misschien pas ik door het raampje en kan ik hulp gaan halen?” 

Floortje gaat naar het raampje maar geraakt er net niet aan. Floortje zucht “Ik ben veel te klein ik kan er niet aan.” “Ik zal je helpen kruip maar op mijn schouders” Bied Lars aan. Nu kunnen ze wel aan het raampje. Floor springt door het raam en loopt zo snel ze kan naar huis. Na even lopen komt ze thuis aan. En gaat opzoek naar haar mama. “MAMAAA“ 

“Floor waar was je?” Vraagt mama. Volledig buiten adem zegt ze; “Je moet me helpen! Ik was ontvoerd en er zit nog een jongen vast. Kom snel!”  Floor loopt terug naar buiten om ook papa te roepen. Ondertussen belt mama de politie. Samen gaan ze terug naar het huis van Corneel en bellen ze aan. Corneel doet open en kijkt geschrokken. “WAT? Hoe kan dat? Hoe ben je ontsnapt?” Roept Corneel. Ondertussen komt de politie aangereden en word Corneel opgepakt. ”Neen laat me los, ik heb hier niets mee te maken” Roept Corneel nog. Floor loopt naar binnen om Lars te bevrijden. “Het is me gelukt!” Roept Floor vrolijk. “Eindelijk ik ben weer vrij!” Samen lopen ze naar buiten waar de mama en papa van Lars en Floor op hun staan te wachten. Lars loopt naar zijn mama en papa toe en springt in hun armen. Voor hij naar huis gaat zwaait hij nog eens naar Floortje. 

En ze leefde nog lang en gelukkig 

Auteur: Eline Alen 7C