Tijdens mijn Off Campus-dagen in het kinderdagverblijf bleef er mij iets bijzonders bij.
Op een ochtend was er een kindje dat moeite had met afscheid nemen van zijn mama. Hij huilde en wilde zich niet losmaken. Ik ging rustig bij hem zitten en gaf hem een knuffelbeer. Deze knuffelbeer is een beer dat hij normaal gezien enkel krijgt bij het slagen gaan. Hij hield het beertje stevig vast en stopte langzaam met huilen. Een minuut later begon hij zelfs te lachen toen een ander kindje met de blokken begon te spelen. Dat moment vond ik mooi, omdat ik het gevoel had dat ik het kindje getroost heb. Dat ik hem het gevoel gaf dat hij op een veilige plek was.

Caroline Pauwels schrijft dat verwondering “een manier van kijken” is. In het kinderdagverblijf leerde ik dat je die blik niet ver moet zoeken, want kinderen leven er vol in. Ik verwonderde me over hoe gevoelig ze zijn voor nabijheid, zachtheid en veiligheid. En hoe belangrijk het voor hen is om zich ook op een andere plek dan thuis zich veilig te voelen.

Een tweede idee uit het boek is dat verwondering ook leidt tot mildheid. We oordelen minder snel als we écht kijken. In plaats van te denken: “dat kind huilt weer”, kon ik nu voelen: “dat kind zoekt steun”. Door anders te gaan denken werd ik ook milder voor mezelf. Ik hoef niet groots te zijn, alleen oprecht aanwezig. Een klein beetje aandacht geven op dat moment is meer dan genoeg voor dat kindje.

Ik kijk met verwonderingen naar kinderen die plezier maken met iets kleins. Hoe verdriet zich kan omzetten naar een gevoel van een veilige plek door kleine aanpassingen.

Verwondering leidt tot mildheid: Zonder te oordelen over het kind, troostte ik hem. En had ik niet het gevoel "oh dat kind huilt weer".

( ik heb. ze genummerd op mijn uitwerking zult u begrijpen wat ik bedoel :)

1:

Het kindje speelt eerst, maar huilt wanneer de mama vertrekt.

Uitleg: Op een ochtend in het kinderdagverblijf had een kindje het moeilijk bij het afscheid nemen. Hij voelde zich duidelijk onveilig en overstuur.

2:

Ik zit bij het kindje, geef hem een knuffelbeer. De sfeer is warm en zacht.

Uitleg: Ik ben gewoon rustig bij hem gaan zitten. Ik gaf hem troost, door de knuffelbeer te geven dit kan een gevoel van een veilige omgeving.

3:

Het kindje kalmeer, houdt het beertje vast en ik blijf bij hem in de buurt.

Uitleg: Zonder oordeel of druk voelde ik aan wat hij nodig had. Hij hield zich vast aan het beertje en ik voelde dat is genoeg.

4:

Een hand met een hartje erop als symbool voor mildheid en oprechte aanwezigheid.

Uitleg: Zoals Caroline Pauwels schrijft, verwondering leert ons mild kijken. Niet "dat kind huilt weer" maar "dat kind zoekt troost ". En dat maakte mij ook milder voor mezelf. Ik zag dat mijn aanwezigheid waardevol was voor dat kindje.

• Mijn situatie vond ik wel makkelijk om te vinden, omdat ik meerdere situaties wel goed vond om te gebruiken. Ik heb uiteindelijk gekozen voor mijn situatie uit 1 van mijn off-campus dagen.

Eerste ideeën:

• Collage maken

• Podcast

• Film audio

• Zelf tekenen

Idee:

Ondanks ik niet zo goed kan tekenen heb ik wel geprobeerd om een duidelijke tekening te maken.

Wat ging goed?

• Aangezien ik niet zo creatief ben, ben ik wel blij dat ik op mijn eigen manier mij heb kunnen uitleven tot een resultaat waar ik blij om ben.

Wat ging er minder goed?

• Het zoeken naar de linken met het boek

• Het werken met Padlet zelf, het was in begin zoeken hoe ik er mee aan de werk ging.