<?xml version="1.0"?>
<rss version="2.0">
   <channel>
      <title>Μ. ΚΑΡΑΓΑΤΣΗΣ (1908-1960), O συνταγματάρχης Λιάπκιν (1933). by TASIOPOULOU</title>
      <link>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3</link>
      <description>Για το απόσπασμα 
που  συμπεριλαμβάνεται στο σχολικό μας βιβλίο (Ένας Ρώσος συνταγματάρχης στη Λάρισα) δημιουργούμε e-φυλλάδιο που θα περιέχει τα εξής
 στοιχεία: 

-πότε γράφτηκε, 
-σε ποια γεγονότα αναφέρεται-προσαρμογή στην ελληνική πραγματικότητα-κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα- 
-ποια είναι τα γεγονότα της εποχής του συγγραφέα-η σχέση του με τη ΘΕΣΣΑΛΙΑ, 
-είναι επίκαιρο: ναι ή όχι και γιατί.                          

Φωτογραφία απο την ταινία Καραβάν Σεράι του Τάσου Ψαρρά
</description>
      <language>en-us</language>
      <pubDate>2021-04-05 18:26:50 UTC</pubDate>
      <lastBuildDate>2023-01-20 09:22:24 UTC</lastBuildDate>
      <webMaster>hello@padlet.com</webMaster>
      <image>
         <url></url>
      </image>
      <item>
         <title>Ένας Pώσος συνταγματάρχης στη Λάρισα,  Μ. ΚΑΡΑΓΑΤΣΗΣ (1908-1960)</title>
         <author>ptasiopou</author>
         <link>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1384325236</link>
         <description><![CDATA[<h1><em>Το απόσπασμα που ακολουθεί προέρχεται από το μυθιστόρημα του Μ. Καραγάτση </em>O συνταγματάρχης Λιάπκιν<em> (1933), το οποίο έχει ως θέμα την προσαρμογή ενός εξόριστου Ρώσου συνταγματάρχη στην ελληνική πραγματικότητα και ειδικά στην κοινωνική ζωή μιας επαρχίας.</em></h1><div><br></div>]]></description>
         <enclosure url="http://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/2218/Keimena-Neoellinikis-Logotechnias_G-Gymnasiou_html-empl/index08_20.html" />
         <pubDate>2021-04-05 18:37:53 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1384325236</guid>
      </item>
      <item>
         <title>ΚΑΤΕΡΙΝΑ, Γ1                                   O συνταγματάρχης Λιάπκιν (1933). </title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1386551919</link>
         <description><![CDATA[<div>Το βιβλίο <strong><em>Συνταγματάρχης Λιάπκιν</em></strong> είναι το πρώτο ψυχογραφικό μυθιστόρημα που έγραψε ο Καραγάτσης σε ηλικία 25 ετών και ανήκει στην κλασική νεοελληνική πεζογραφία. Εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1933 και αποτελεί το πρώτο μέρος της τριλογίας με τίτλο <em>Εγκλιματισμός κάτω απ' τον Φοίβο. </em>Το μυθιστόρημα αφορά έναν πρώην Ρώσο Συνταγματάρχη, του Λευκού Στρατού που μετά την <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CF%89%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%95%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7">Οκτωβριανή Επανάσταση</a> του 1917, πολέμησε ενάντια στους <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%83%CE%B5%CE%B2%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CE%B9">Μπολσεβίκους</a>. Αναγκάστηκε να διαφύγει προς την <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1">Ελλάδα</a>, χάνοντας αξιώματα, το σπίτι και την κόρη του. Φτάνει τελικά στον <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%98%CE%B5%CF%83%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1">θεσσαλικό</a> κάμπο, όπου ξαναρχίζει τη ζωή του από το μηδέν. Εκεί καταφέρνει να διοριστεί επιστάτης της Γεωργικής Σχολής στη <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%AC%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%B1">Λάρισα</a>. Ο Λιάπκιν, πάντοτε δέσμιος του αλκοόλ και των παθών του, θα ξαναπαντρευτεί, θα τεκνοποιήσει, θα δουλέψει σκληρά, όμως το ένοχο παρελθόν θα τον ξαναβρεί. Ο Καραγάτσης μέσα από τον <em>Συνταγματάρχη Λιάπκιν</em> πραγματεύεται την οπτική των Ρώσων , την Μπολσεβικική Επανάσταση και τον αντίκτυπό της στην Ελλάδα του 1930. Ο Καραγάτσης δεν ωραιοποιεί τις καταστάσεις αλλά καταγράφει μέσα από τον Λιάπκιν τις απόψεις του, σχετικά με τον <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%BF%CE%BC%CE%BC%CE%BF%CF%85%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82">κομμουνισμό</a>. Μέσα από τον πρωταγωνιστή, αναδεικνύει την κομμουνιστική βία και τρομοκρατία της Ρωσικής Επανάστασης, στεκούμενος όμως επικριτικά και στο<mark> </mark><a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CF%83%CE%AC%CF%81%CE%BF%CF%82"><em><mark>τσαρικό καθεστώς</mark></em></a><em><mark>. <br></mark></em>Το έργο παραμένει <strong><em>επίκαιρο</em></strong> στο διάνυσμα του χρόνου και άρα είναι σπουδαίο. Αφού ακόμα και στις μέρες μας διδάσκεται σε σχολεία και δεν παύει να χάνει την αξία του.&nbsp;</div>]]></description>
         <enclosure url="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F_%CE%A3%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%AC%CF%81%CF%87%CE%B7%CF%82_%CE%9B%CE%B9%CE%AC%CF%80%CE%BA%CE%B9%CE%BD_(%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%BF)" />
         <pubDate>2021-04-06 10:54:13 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1386551919</guid>
      </item>
      <item>
         <title>Κατερίνα, Γ4</title>
         <author>ptasiopou</author>
         <link>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1399196803</link>
         <description><![CDATA[<h1>Οκτωβριανή Επανάσταση</h1><div><br></div>]]></description>
         <enclosure url="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CE%BA%CF%84%CF%89%CE%B2%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%AE_%CE%95%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7" />
         <pubDate>2021-04-09 09:17:08 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1399196803</guid>
      </item>
      <item>
         <title>Πανδώρα, Γ4</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1399214007</link>
         <description><![CDATA[<div>&nbsp;Ο <strong>Μ. Καραγάτσης</strong> (<a href="https://el.wikipedia.org/wiki/23_%CE%99%CE%BF%CF%85%CE%BD%CE%AF%CE%BF%CF%85">23 Ιουνίου</a> <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/1908">1908</a> − <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/14_%CE%A3%CE%B5%CF%80%CF%84%CE%B5%CE%BC%CE%B2%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85">14 Σεπτεμβρίου</a> <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/1960">1960</a>) ήταν Έλληνας πεζογράφος, ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς της <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CE%BD%CE%B9%CE%AC_%CF%84%CE%BF%CF%85_1930">«Γενιάς του '30»</a>. Το πραγματικό του όνομα ήταν Δημήτριος Ροδόπουλος.&nbsp; <br>Δημιουργός «μεγάλης πνοής» ο Μ. Καραγάτσης από την αρχή της συγγραφικής του δραστηριότητας εμφανίστηκε με αρετές τεχνίτη. Διακρίνεται η ικανότητά του να δημιουργεί πρωτότυπους αφηγηματικούς χαρακτήρες και πλοκές που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη.&nbsp; Τα πρώτα έργα του Καραγάτση, από το 1925 ως το 1933, ήταν διηγήματα. Από αυτά, όσα γράφτηκαν πριν από το 1927, δεν τα εξέδωσε ο ίδιος. Το 1933, με το μυθιστόρημα <em>Συνταγματάρχης Λιάπκιν</em>, εγκαινιάστηκε η ώριμη περίοδος της πεζογραφίας του. Τα τρία πρώτα μυθιστορήματά του, <em>Συνταγματάρχης Λιάπκιν</em>, <em>Χίμαιρα</em>, <em>Γιούγκερμαν</em>, αποτελούν μια τριλογία με τίτλο <em>Εγκλιματισμός κάτω από τον Φοίβο</em>. Κοινό τους θέμα είναι η αποτυχημένη προσπάθεια τριών ξένων που βρέθηκαν στην Ελλάδα να προσαρμοστούν: ο συνταγματάρχης Λιάπκιν ήταν υπαρκτό πρόσωπο, ο Ρώσος στρατιωτικός Βασίλι Βασίλιεβιτς Νταβίντωφ, ο οποίος μετά τη <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CF%89%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%95%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7">Ρωσική Επανάσταση</a> βρέθηκε στη <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%AC%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%B1">Λάρισα</a>, όπου εργαζόταν στη Γεωργική Σχολή. Ο κεντρικός ήρωας του Γιούγκερμαν ήταν επίσης Ρώσος στρατιωτικός, ο οποίος εξελίχθηκε σε μεγάλο οικονομικό παράγοντα της Αθήνας. Η ηρωίδα της Χίμαιρας, Μαρίνα, ήταν Γαλλίδα, παντρεμένη με Έλληνα ναυτικό, που ζούσε στη Σύρο. Και οι τρεις ήρωες απέτυχαν να «εγκλιματιστούν» και τελικά οδηγήθηκαν στην καταστροφή.&nbsp;</div>]]></description>
         <enclosure url="https://www.google.com/url?sa=i&amp;url=https%3A%2F%2Fwww.timesnews.gr%2Fkaragatsis-se-exechoysa-thesi-anamesa-stoys-ergates-toy-neoellinikoy-logoy-tis-protis-pentikontaetias-toy-aiona-mas%2F&amp;psig=AOvVaw0uCaAuvw5ZiHOjBhSTE7kl&amp;ust=1618046854556000&amp;source=images&amp;cd=vfe&amp;ved=0CAIQjRxqFwoTCJDZzs_s8O8CFQAAAAAdAAAAABAO" />
         <pubDate>2021-04-09 09:25:18 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1399214007</guid>
      </item>
      <item>
         <title>ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ, Γ4</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1399239500</link>
         <description><![CDATA[<div>Ο <strong>Μ. Καραγάτσης</strong> (<a href="https://el.wikipedia.org/wiki/23_%CE%99%CE%BF%CF%85%CE%BD%CE%AF%CE%BF%CF%85">23 Ιουνίου</a> <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/1908">1908</a> − <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/14_%CE%A3%CE%B5%CF%80%CF%84%CE%B5%CE%BC%CE%B2%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85">14 Σεπτεμβρίου</a> <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/1960">1960</a>) ήταν Έλληνας πεζογράφος, ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς της <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CE%BD%CE%B9%CE%AC_%CF%84%CE%BF%CF%85_1930">«Γενιάς του '30»</a>. Το πραγματικό του όνομα ήταν Δημήτριος Ροδόπουλος.Στην εφηβική του ηλικία έγραφε ποιήματα, σύντομα όμως εγκατέλειψε την ενασχόληση με την <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7">ποίηση</a> και στράφηκε στην πεζογραφία. Ως πεζογράφος πρωτοεμφανίστηκε το <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/1927">1927</a> με το διήγημα «Η κυρία Νίτσα», το οποίο υποβλήθηκε στο διαγωνισμό της <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CE%AD%CE%B1_%CE%95%CF%83%CF%84%CE%AF%CE%B1"><em>Νέας Εστίας</em></a> και πήρε τον 3ο έπαινο. Ήταν αυτοβιογραφικό διήγημα εμπνευσμένο από τον παιδικό του έρωτα για μια εικοσάχρονη δασκάλα του στο δημοτικό σχολείο στη Λάρισα. Το πρώτο του μυθιστόρημα ήταν <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%AC%CF%81%CF%87%CE%B7%CF%82_%CE%9B%CE%B9%CE%AC%CF%80%CE%BA%CE%B9%CE%BD_(%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%BF)"><em>Ο Συνταγματάρχης Λιάπκιν</em></a>, το <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/1933">1933</a>. Μετά το πτυχίο Πολιτικών και Οικονομικών που παίρνει από το Πανεπιστήμιο, πιάνει δουλειά σαν υπάλληλος στην ασφαλιστική εταιρεία του αδερφού του Νίκου, στον Πειραιά. Το <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/1935">1935</a> θα παντρευτεί τη ζωγράφο Νίκη Καρυστινάκη (μετέπειτα γνωστή ως Νίκη Καραγάτση, 1914–1986). Το <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/1936">1936</a> δημοσιεύεται το μυθιστόρημα του <em>Η χίμαιρα</em> και στη κόρη που γεννιέται τον Οκτώβριο του 1936 δίνει το όνομα της ηρωίδας του βιβλίου, Μαρίνα.<br><br></div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/1128224858/8a4184dedbd1d58506daca76676f0844/assets_LARGE_t_1463_1235067_type11491_1_jpg.crdownload" />
         <pubDate>2021-04-09 09:37:53 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1399239500</guid>
      </item>
      <item>
         <title>Κατερίνα,Γ4</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1399321473</link>
         <description><![CDATA[<div><strong><em><mark>Οκτωβριανή Επανάσταση</mark></em></strong></div><div>Η <strong>Οκτωβριανή Επανάσταση</strong> επίσημα γνωστή στη Σοβιετική λογοτεχνία ως <strong>Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση</strong>, και συχνά γνωστή ως <strong>Οκτωβριανή Εξέγερση</strong>, ήταν μια επανάσταση στη Ρωσία που διεξήχθη από τους <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%83%CE%B5%CE%B2%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CE%B9">Μπολσεβίκους</a> και τον <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BC%CE%AF%CF%81_%CE%9B%CE%AD%CE%BD%CE%B9%CE%BD">Βλαντιμίρ Λένιν</a> και ήταν η κύρια επανάσταση στην ευρύτερη <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CF%89%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%95%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7">Ρωσική Επανάσταση του 1917</a>. Έλαβε χώρα με μια ένοπλη εξέγερση στην <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%B3%CE%AF%CE%B1_%CE%A0%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B7">Πετρούπολη</a> στις 7 Νοεμβρίου (Π.Η. 25 Οκτωβρίου) 1917 με αποτέλεσμα την κατάληψη της εξουσίας από τους Μπολσεβίκους.</div>]]></description>
         <enclosure url="https://www.edon.org.cy/images/articles/2019anakoinoseis/LENIN-PINAKAS.png" />
         <pubDate>2021-04-09 10:19:52 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1399321473</guid>
      </item>
      <item>
         <title>Ο Ρώσος κόμης Νταβίντ Μπόρισιτς Λιάπκιν, πρώην Συνταγματάρχης του ρωσικού στρατού –εργαζόμενος στους στάβλους της Γεωργικής Σχολής Λάρισας</title>
         <author>ptasiopou</author>
         <link>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1401304548</link>
         <description><![CDATA[<div>&nbsp;Ο Ρώσος κόμης Νταβίντ Μπόρισιτς Λιάπκιν, πρώην Συνταγματάρχης του ρωσικού στρατού, εργαζόμενος στους στάβλους της Γεωργικής Σχολής Λάρισας, είναι ο κεντρικός ήρωας του μυθιστορήματος. Έρχεται στη Λάρισα το φθινόπωρο του 1920, σε ηλικία πενήντα ετών[6]. “Τα πρώτα ρωμαίικα λόγια” του Λιάπκιν στη Λάρισα σε ευθύ λόγο είναι “Πηντί! Ούζο!”[7], κατά τη βόλτα του στο πάρκο του Αλκαζάρ, συνοδεύοντας σε περίπατο με τα άλογα τη σύζυγο του Διευθυντή της 2 Γεωργικής Σχολής της Λάρισας. Αυτή του μαθαίνει τη λέξη “ούζο”. Ο συγγραφέας αναπαριστά, αποτυπώνοντας την αντικειμενική δυσκολία και την αναγκαιότητα εύλογου χρόνου εκμάθησης της Ελληνικής, με ρεαλιστική διάθεση μέσα από τη δυσκαμψία στην προφορά και το περιορισμένο λεξιλόγιο του ξένου ήρωα, που είναι επικεντρωμένο στο στοιχείο του ποτού. Έτσι, <strong><em>συνδέει το ρωσικό αρχέτυπο της αγάπης για το αλκοόλ[8] με την ελληνική συνήθεια του ούζου, </em></strong>όπως παρακάτω προσθέτει το ρωσικό στερεότυπο της αγάπης για το ξέφρενο γλέντι[9]. Η λέξη <strong>“ούζο”, </strong>δηλ. η συνένωση της φράσης<strong> “ου ζω”, </strong>είναι συμβολική του αυτοκαταστροφικού βίου του ήρωα, που, μαζί με τη νοσταλγία για την πατρίδα του, δε θα του επιτρέψουν να καταφέρει να ζήσει όσο δημιουργικά θα μπορούσε, στη Λάρισα. Ταυτόχρονα, είναι ειρωνική, καθώς η συγκεκριμένη σκηνή σηματοδοτεί το <em>πρώτο βήμα διαπολιτισμικής επικοινωνίας και γνωριμίας με τα ήθη της ελληνικής ζωής και του ελληνικού πολιτισμού με θετικούς οιωνούς</em>. Ο φαινομενικός ενθουσιασμός, όμως, ανατρέπεται. Ο Λιάπκιν αποκτά στοιχεία τραγικότητας εξαιτίας της απομόνωσης που επιλέγει για ψυχολογικούς λόγους, που αντικατοπτρίζεται στην πρωτόγονη γλώσσα επικοινωνίας, στην οποία καταφεύγει[10], και στην <em>απροθυμία για προοδευτική εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας</em>. Ωστόσο, από τον πρώτο χειμώνα της εγκατάστασης του Λιάπκιν στη <strong>Λάρισα</strong>, αυτό που δεν επιτυγχάνουν οι μορφωμένοι Έλληνες καθηγητές, το καταφέρνουν οι απλοί σταβλίτες της Γεωργικής Σχολής, που μαθαίνουν πρακτικά στο Λιάπκιν τα πρώτα του ελληνικά, τα δικά τους ελληνικά, “μια γλώσσα απίθανη ανακάτεμα μαγκιάς και καραγκουνιάς, που την πρόφερε με τη μελωδική υγρή προφορά των Ρώσων.”[11] Αφιερώνεται ολόκληρη παράγραφος στην <strong>πρόοδο των ελληνικών του, η οποία δεν περνά απαρατήρητη</strong>. Η μελωδική υγρότητα της προφοράς των Ρώσων στα ελληνικά του Λιάπκιν[12] από γλωσσολογικής πλευράς επισημαίνει ένα βασικό χαρακτηριστικό της φωνολογίας της ρώσικης γλώσσας, την υγρότητα, προσδίδοντας μία φιλολογική διάσταση, που συνυπάρχει με τη μουσικότητα, την καλλιτεχνία. Με αυτόν τον τρόπο ο Καραγάτσης επεκτείνει το ρεαλισμό, συνδέοντας την επιστημονικού χαρακτήρα παρατήρηση με τη λογοτεχνική έκφραση, ενισχύοντας τη γοητεία του Λιάπκιν και την εκδηλούμενη ατμόσφαιρα συμπάθειας προς αυτόν και δημιουργώντας κλίμα ρομαντισμού. Στη συνέχεια του αφηγήματος, η <strong>ελληνομάθεια</strong> του ήρωα γίνεται σημείο δημιουργικής γραφής, δηλ. εκδηλώνεται ο συγγραφικός προσανατολισμός ηθογράφησης και πλοκής. Με άλλα λόγια, ο Καραγάτσης μετατοπίζει το ενδιαφέρον του αναγνώστη από τα γλωσσικά χαρακτηριστικά της ομιλίας στο περιεχόμενο των λόγων του Λιάπκιν, για να προβληθεί η ρεαλιστική προσωπικότητά του και να δημιουργηθούν συνθήκες πυροδότησης της αφήγησης, που μπορεί να υπονομευθούν σκόπιμα ενδοκειμενικά. ...</div>]]></description>
         <enclosure url="http://www.rapsani.gr/pages/karagatsis/2018-10-skapeti.pdf" />
         <pubDate>2021-04-09 19:22:35 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1401304548</guid>
      </item>
      <item>
         <title>Καραγάτσης Μ., 	Βιογραφία</title>
         <author>ptasiopou</author>
         <link>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1401336538</link>
         <description><![CDATA[<div>Το πρώτο σημαντικό του μυθιστόρημα ήταν <em>Ο συνταγματάρχης Λιάπκιν </em>(1933). Πρωταγωνιστής είναι ο εξόριστος Ρώσος συνταγματάρχης Λιάπκιν, που μετά την εδραίωση της ρωσικής επανάστασης πιάνει δουλειά στη <strong>Γεωργική Σχολή της Λάρισας.</strong> Ζει μόνος, έχοντας χάσει τη γυναίκα και την κόρη του. Ο ήρωας είναι σοβαρός και νηφάλιος όταν εργάζεται, πρωτόγονος και αδίστακτος, όταν πίνει. Αυτός ο αλκοολικός άντρας που μετατρέπεται βαθμιαία σε κτήνος αποτελεί έναν ήρωα ενός έργου που θυμίζει νατουραλιστικά κείμενα, όπως το <em>Ζητιάνο</em> του Καρκαβίτσα. Η ζωώδης ορμή του διατρέχει ολόκληρο το κείμενο, εντυπωσιάζει τον αναγνώστη, αλλά τελικά συντρίβεται. ..<br>Για πολλούς μελετητές ο Καραγάτσης επηρεάστηκε βαθιά από το Φρόιντ και την ψυχανάλυση.&nbsp; Κατά βάθος όμως δεν ενδιαφέρεται για την ψυχολογική μελέτη των προσώπων τα οποία συνήθως προέρχονται από άλλες χώρες. Η προσπάθειά τους μάλιστα να ενταχθούν στον ελληνικό χώρο συνήθως αποτυγχάνει και αυτό τους καθιστά τραγικά πρόσωπα, ενώ παράλληλα ο&nbsp; αναγνώστης προβληματίζεται για την <strong>ταυτότητα της ελληνικής κοινωνίας του Μεσοπολέμου</strong>...<br>Η γραφή του ξεχωρίζει για τον <strong>ρεαλισμό</strong> της και φτάνει ως την <strong>ειρωνεία</strong> και την <strong>καυστική σάτιρα</strong>.</div>]]></description>
         <enclosure url="http://www.potheg.gr/TT.aspx?writerId=7711375&amp;Type=WRITER&amp;lan=1&amp;TextType=BIO" />
         <pubDate>2021-04-09 19:32:40 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1401336538</guid>
      </item>
      <item>
         <title>ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΕΚΠΟΜΠΗ-ΕΡΤ </title>
         <author>ptasiopou</author>
         <link>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1401351728</link>
         <description><![CDATA[<div>Αφιερωμένη στον Μ. Καραγάτση</div>]]></description>
         <enclosure url="https://archive.ert.gr/8564/" />
         <pubDate>2021-04-09 19:38:02 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1401351728</guid>
      </item>
      <item>
         <title>Γ1, Γ4                                   Προσόντα και  εφόδια που έπρεπε να έχει κάποιος την εποχή του μεσοπολέμου τα οποία θα τον βοηθούσαν στην επαγγελματική του αποκατάσταση εντοπίζονται στο απόσπασμα.            Ομοιότητες με τη σημερινή εποχή.                     </title>
         <author>ptasiopou</author>
         <link>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1401363526</link>
         <description><![CDATA[<div>..........</div>]]></description>
         <enclosure url="" />
         <pubDate>2021-04-09 19:42:15 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1401363526</guid>
      </item>
      <item>
         <title>Γ4                                        Ελληνικός Μεσοπόλεμος         </title>
         <author>ptasiopou</author>
         <link>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1401395414</link>
         <description><![CDATA[<div>Ως ελληνικός μεσοπόλεμος<strong> </strong>σε αντιδιαστολή µε τον <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B5%CF%83%CE%BF%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%82">Eυρωπαϊκό</a> ορίζεται ιστοριογραφικά η περίοδος µεταξύ του <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/1923">1923</a> και του <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/1940">1940</a>, µεταξύ δηλαδή της <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%AE">Mικρασιατικής Καταστροφής</a> και της εισόδου της <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1">Ελλάδας</a> στον <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CE%84_%CE%A0%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%A0%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%82">Β' Π.Π.</a> <br>Η ήττα των ελληνικών δυνάμεων στη <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%AC_%CE%91%CF%83%CE%AF%CE%B1">Μικρά Ασία</a> σηματοδοτεί τη λήξη µίας δεκαετίας συνεχών πολέμων, αλλά και την κατάρρευση της <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CE%B7_%CE%99%CE%B4%CE%AD%CE%B1">Mεγάλης Iδέας</a> µετά από έναν αιώνα σχεδόν εδαφικών επεκτάσεων και μεταβολών εξαιτίας των αλλεπάλληλων ενσωματώσεων πληθυσμών. <br>Πρόκειται πιθανώς για την πλέον ταραγμένη, γεμάτη αντιφάσεις και περίοδο, αλλά αποτελεί κλειδί για τη βαθύτερη κατανόηση και διαµόρφωση της σύγχρονης νεοελληνικής κοινωνίας...Πρόκειται επί της ουσίας για περίοδο εσωστρέφειας με αιτήματα εσωτερικής ανασυγκρότησης, στη βάση των νέων πολιτικοκοινωνικών δεδομένων. <br>Η αθρόα συρροή <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%86%CF%85%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1_(%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%AE)">προσφύγων</a> προκάλεσε στο εσωτερικό της χώρας µια σειρά αλυσιδωτών αντιδράσεων χαρακτηριστικό της οποίας υπήρξε η πτώση του βιοτικού επιπέδου των µεσαίων τάξεων και η γενική δυσαρέσκεια από την πορεία των εθνικών εξελίξεων.</div>]]></description>
         <enclosure url="" />
         <pubDate>2021-04-09 19:53:55 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1401395414</guid>
      </item>
      <item>
         <title>Τα καλοκαίρια της Ραψάνης (α)</title>
         <author>ptasiopou</author>
         <link>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1401454700</link>
         <description><![CDATA[<div><strong>Όμως, εκείνα που παίζουν κάποιο σημαντικό ρόλο στην ζωή του είναι τα καλοκαίρια</strong>, όπου τα περνά στην γραφική <strong>Ραψάνη.</strong> Αρχικά διαμένει στο σπίτι τού προέδρου της κοινότητας Ιωάννη Βλαχοστέργιου, όπου – κατά την μαρτυρία τής κυρίας Δέσποινας Βλαχοστέργιου – Βασβατέκη – συνδέεται στενά με τα τρία από τα εννιά παιδιά τής οικογένειας, τον Νάσο, τον Θωμά και τον Χρήστο, μια παρέα που έχει άλλοτε κρησφύγετο, άλλοτε ορμητήριο για τις παιδικές σκανταλιές τους, το καραγάτσι (φτελιά) του Άι Θανάση.<br>Απ’ αυτό το <strong>καραγάτσι</strong> θα πάρει και το ψευδώνυμό του, Καραγάτσης, με το οποίο θα μείνει στην αιωνιότητα. Συμπλήρωμα του «Καραγάτσης» είναι το Μ.<br><strong>Μίμη </strong>τον φώναζαν οι φίλοι του στην Ραψάνη, <strong>Μίτια</strong> οι συμφοιτητές του, για την εμμονική του αγάπη στον Μίτια τών αδελφών Καραμαζόφ τού Ντοστογιέφσκι. Η κόρη του Μαρίνα θα υπαινιχθεί και το Μιχάλης, κάτι, όμως, που δεν το αναφέρει στα κείμενα της για τον πατέρα της.<br>Τολμώ να καταθέσω μια δική μου υπόθεση. Για τους δικούς του, στο σπίτι του, ίσως να ήταν ο Μίμης. Για τους ομότεχνους της γενιάς του ο Μίτια. Για τους συνεργάτες του στους επαγγελματικούς χώρους, Δημήτρης. Και ο Εμπειρίκος, Δημήτρη τον φώναζε… <strong>Αλλά αυτό δεν έχει καμιά σημασία. Όπως και να τον προσφωνούσαν, για την ελληνική λογοτεχνία ήταν ο ασυμβίβαστος, αιρετικός, ενίοτε κυνικός, ο πάντα ρεαλιστής Μ. Καραγάτσης, ο Έλληνας Ζολά…<br></strong>Επιστρέφω στα καλοκαίρια του στην Ραψάνη, στην οποία σταμάτησε να καταφεύγει το 1937, χρονιά που πεθαίνει η αγαπημένη του αδελφή Ροδόπη, σύζυγος του Φιλοποίμενος Τζουλιάδη, διευθυντή επί 26 συναπτά χρόνια τής Αβερωφείου Γεωργικής Σχολής, πρόσωπα που συναντάμε στο πρώτο του μυθιστόρημα «Ο Συνταγματάρχης Λιάπκιν». <br>https://www.larissapress.gr/2020/10/18/m-karagatsis-i-dikaiosi-irthe-meta-ton-thanato-tou/<br><br></div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/898129603/537c1a211bbc4d199d8d1dd55a1c363e/202010180558545754.gif" />
         <pubDate>2021-04-09 20:17:59 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1401454700</guid>
      </item>
      <item>
         <title>Από Ροδόπουλος… Μ. Καραγάτσης</title>
         <author>ptasiopou</author>
         <link>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1401470744</link>
         <description><![CDATA[<div><strong>Εν αρχή ήταν ο Δημήτρης Pοδόπουλος, </strong>που είχε γεννηθεί στην Αθήνα στις 23 Iουνίου του 1908. Ήταν το πέμπτο παιδί τού Γεωργίου Pοδόπουλου (1863 – 1938) και της Aνθής Σταμουλάκη – Mουλούλη, κόρη προύχοντα του Τυρνάβου, την οποία νυμφεύθηκε το 1891...Ως Δημήτρης Ροδόπουλος δεν ήξερε πως θα γινόταν κάποτε ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες συγγραφείς τού 20ού αιώνα, αλλά με άλλο όνομα. Όμως, όταν έγραψε πως <strong><em>«Γεννήθηκα στην Aθήνα, σε ένα από τα τέσσερα γωνιακά σπίτια των οδών Aκαδημίας και Θεμιστοκλέους. Δεν σας λέω όμως σε ποιο. Kαι το κάνω επίτηδες για να μπλέξω άγρια -σε αυτό το αθηναϊκό σταυροδρόμι- τους διάφορους «αρμοδίους», όταν έρθει η στιγμή να εντοιχιστεί η αναμνηστική πλάκα. Eγώ, βέβαια, θα τα έχω τινάξει προ πολλού και θα σπάω κέφι στον ουρανό, με τη μεταθανάτια φάρσα μου. Θα έχω παρέα και τον Σολωμό που θα μου λέει κουνώντας το κεφάλι: «Tράβα κι εσύ, Kαραγάτση, όσα τράβηξα εγώ από τον Kαιροφύλλα, τον Aποστολάκη και τον Σπαταλά». Όπως βλέπετε, το κυριότερο γνώρισμά μου είναι η μετριοφροσύνη…»</em></strong><br><br></div>]]></description>
         <enclosure url="https://www.larissapress.gr/2020/10/18/m-karagatsis-i-dikaiosi-irthe-meta-ton-thanato-tou/" />
         <pubDate>2021-04-09 20:24:52 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1401470744</guid>
      </item>
      <item>
         <title>Από Ροδόπουλος… Μ. Καραγάτσης</title>
         <author>ptasiopou</author>
         <link>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1401475935</link>
         <description><![CDATA[<div>Ο πατέρας του, Γεώργιος Ροδόπουλος (ιδιαίτερα αυταρχικός· την σκληρότητα του οποίου ο Kαραγάτσης την περιέγραψε κυρίως στον <strong>«Mεγάλο Ύπνο»</strong>, το πιο αυτοβιογραφικό του έργο και στο διήγημα <strong>«Aπό τη ζωή του Mιχάλη Pούση»</strong>, δικηγόρος και πολιτικός, γόνος ιστορικής και πλούσιας οικογένειας της Πάτρας, εγκαθίσταται στην Λάρισα ως διευθυντής τής Εθνικής Τράπεζας και ο μικρός Δημήτρης πηγαίνει δημοτικό σχολείο στο τότε Αρσάκειο της πόλης μας. Για τα χρόνια εκείνα, αργότερα, ως Μ. Καραγάτσης, θα γράψει: <strong>«…Διδάχτηκα τα πρώτα γράμματα στο Αρσάκειο της Λάρισας και αντί να ερωτευτώ τις συμμαθήτριές μου, αγάπησα παράφορα τη δασκάλα μου. Γεγονός που μαρτυρά τη σκοτεινή ερωτική ιδιοσυγκρασία μου. Έκανα ό,τι μπορούσα για να μην προβιβαστώ, να μείνω στην ίδια τάξη, κοντά στην ‘‘γυναίκα των ονείρων μου’’»</strong>. Είναι η «Κυρία Νίτσα», μια νέα κοπέλα που είχε μόλις διοριστεί δασκάλα στο Δημοτικό Σχολείο και που ως διήγημα, το 1927, του αποφέρει τον Α’ Έπαινο του πρώτου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού τής «Nέας Eστίας».https://www.larissapress.gr/2020/10/18/m-karagatsis-i-dikaiosi-irthe-meta-ton-thanato-tou/</div>]]></description>
         <enclosure url="" />
         <pubDate>2021-04-09 20:27:08 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1401475935</guid>
      </item>
      <item>
         <title>Γιάννης Αλεξάς Γ&#39;1. Τα γεγονότα που οδήγησαν στην Οκτωβριανή επανάσταση.</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1430078540</link>
         <description><![CDATA[<div>Μέσα από το μάθημα της ιστορίας μάθαμε για την Οκτωβριανή επανάσταση στην Ρωσία το 1917 και πως τελικά το γεγονός αυτό οδήγησε στην δημιουργία του πρώτου σοσιαλιστικού κράτους, πράγμα που οδήγησε στην εξέγερση των κατώτερων οικονομικών τάξεων και σε άλλα κράτη συμπεριλαμβανομένου της Ελλάδας. Τον ίδιο χρόνο όμως έγινε και η Φεβρουαρινή επανάσταση κατά την οποία μετά από χρόνια πίεσης από τον λαό και πολλών αιματηρών διαδηλώσεων, ο Τσάρος δημιούργησε μια προσωρινή κυβέρνηση στην Δούμα (Βουλή) για να αποφύγει τον εκθρονισμό του. Εκείνη την εποχή, οι αστικοί εργάτες άρχισαν να οργανώνονται σε συμβούλια (σοβιέτ) ενώ οι επαναστατικοί ασκούσαν κριτική στην προσωρινή κυβέρνηση και τις ενέργειές της. Με τον καιρό οι Μπολσεβίκοι πήραν τον έλεγχο της Δούμας και τελικά κατάφεραν να πάρουν την εξουσία λόγο της λαϊκής τους αρέσκειας, δολοφονώντας τον πρώην Τσάρο και την οικογένειά του, δημιουργώντας έτσι την Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών.</div>]]></description>
         <enclosure url="" />
         <pubDate>2021-04-18 15:30:18 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1430078540</guid>
      </item>
      <item>
         <title>Μ. Καραγάτσης - 14 Σεπτεμβρίου 1960</title>
         <author>ptasiopou</author>
         <link>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1438885116</link>
         <description><![CDATA[<div>#ΕΡΤΑρχείο_Λογοτεχνία Συμπληρώνονται φέτος 60 χρόνια από τον θάνατο του πολυδιαβασμένου πεζογράφου Μ. Καραγάτση (λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Δημήτρη Ροδόπουλου), στις 14 Σεπτεμβρίου 1960, που μέσα από το έργο του ζωντάνεψε την εποχή του Μεσοπολέμου. Απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ του Τάσου Ψαρρά "ΕΠΟΧΕΣ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ" (2001) για τη ζωή και το έργο του Μ. Καραγάτση, όπου παρουσιάζονται τα μυθιστορήματα "Η Μεγάλη Χίμαιρα" (κυκλοφόρησε ως νουβέλα το 1936) και "Γιούγκερμαν" (1938), που μαζί με το "Συνταγματάρχης Λιάπκιν" (1933), αποτέλεσαν σταθμοί στην ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας.<br>Δείτε ολόκληρο το ντοκιμαντέρ εδώ: <a href="https://bit.ly/35xR4LG">https://bit.ly/35xR4LG</a><br>Μιλούν για τον Μ. Καραγάτση και το έργο του, οι συγγραφείς Κώστας Μουρσελάς και Βαγγέλης Γκούφας, η κόρη του Μαρίνα Καραγάτση, καθώς και ο κριτικός θεάτρου Κώστας Γεωργουσόπουλος.</div>]]></description>
         <enclosure url="https://www.facebook.com/ERTarchive/videos/353298546048714/" />
         <pubDate>2021-04-20 16:48:19 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1438885116</guid>
      </item>
      <item>
         <title>Γ1</title>
         <author>ptasiopou</author>
         <link>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1438915094</link>
         <description><![CDATA[<div>Μ. Καραγάτσης ήταν Έλληνας πεζογράφος, ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς της Γενιάς του 30. Το πραγματικό του όνομα ήταν Δημήτρης Ροδόπουλος. Το ψευδώνυμο Καραγάτσης προέρχεται από τη <strong>φτελιά</strong> , δέντρο που λέγεται και <strong>καραγάτσι,</strong> και που ήταν κομμάτι του θεσσαλικού τοπίου μέσα στο οποίο πέρασε τα χρόνια του Δημοτικού Σχολείου και αργότερα τα καλοκαίρια του στο χωριό του την <strong>Ραψάνη</strong>. Ήδη παρατηρείται ένα <em>δυνατό δέσιμο του συγγραφέα με την Θεσσαλία, </em>αφού από μικρός αγάπησε πολύ την περιοχή αυτή . Συγκεκριμένα, η Λάρισα είναι ο τόπος καταγωγής του δικηγόρου πατέρα του, του <strong>Γεωργίου Ροδόπουλου</strong>. Επιπρόσθετα, η σχέση του Μ. Καραγάτση με τη Θεσσαλία φαίνεται από το γεγονός ότι στη πρώτη προσπάθεια του για μεγάλη σύνθεση( έργο¨Ο συνταγματάρχης Λιάπκιν¨) καταφεύγει στην ασφάλεια του γνώριμου και αγαπημένου τόπου των παιδικών του χρόνων , τη Λάρισα και την ευρύτερη περιοχή της. <em>Ο συγγραφέας δίνει έμφαση στους ανθρώπους της παλιάς Λάρισας, στην ανεμελιά της παιδικής του ηλικίας, στους όμορφους τόπους της περιοχής και στις αξέχαστες αναμνήσεις του </em>.</div>]]></description>
         <enclosure url="" />
         <pubDate>2021-04-20 16:54:08 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1438915094</guid>
      </item>
      <item>
         <title>Γ4</title>
         <author>ptasiopou</author>
         <link>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1438919015</link>
         <description><![CDATA[<div><strong>ΕΠΟΧΕΣ &amp; ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ, ΕΡΤ</strong>&nbsp; &nbsp; &nbsp; Σύμφωνα με τα δεκαπέντε πρώτα λεπτά του&nbsp; βίντεο, παρόλο που ο Μ. Καραγάτσης γεννήθηκε στην Αθήνα, είχε στενή σχέση με τη Θεσσαλία. Αρχικά, ο γενέθλιος τόπος της μητέρας του ήταν ο <strong>Τύρναβος.</strong> Ακόμη, ο πατέρας του το 1886 εγκαταστάθηκε από την Πάτρα στη Λάρισα και αφού υπηρέτησε <em>αρχικά ως βουλευτής επαρχίας Τυρνάβου</em>, έγινε <em>διευθυντής υποκαταστημάτων της εθνικής τραπέζης Τρικάλων και Λάρισας</em>. Η Λάρισα για τον ίδιο τον Καραγάτση αποτελούσε <strong>τόπο καταγωγής</strong> και <strong>διαμόρφωσης</strong>. Από την ηλικία των επτά ετών, άρχισε να φοιτά στο δημοτικό στο <strong>Αρσάκειο της Λάρισας</strong>. Τέλος, περνούσε τα περισσότερα καλοκαίρια του στη <strong>Θεσσαλία</strong> και συγκεκριμένα στη <strong>Ραψάνη,</strong> όπου άρχισε να ανακαλύπτει το πάθος του για την πεζογραφία.</div>]]></description>
         <enclosure url="https://www.facebook.com/ERTarchive/videos/353298546048714/" />
         <pubDate>2021-04-20 16:54:53 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1438919015</guid>
      </item>
      <item>
         <title>Γ1,Γ4                           ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ          </title>
         <author>ptasiopou</author>
         <link>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1438975389</link>
         <description><![CDATA[<div>&nbsp;-ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΡΑΓΑΤΣΗ- Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ</div><div>-αναφέρεται σε μέρη εκτός Ελλάδας, π.χ. Στη Γαλλία όπου οι ήρωες πάνε να σπουδάσουν ή στο Βισύ όπου πηγαίνουν για λόγους υγείας -διασκέδασης<br>-τα πρόσωπα συνομιλούν σε διάφορες ξένες γλώσσες (γαλλικά, ρώσικα)<br>-παραθέτει ένα κείμενο με φράσεις και συνομιλίες στα γαλλικά</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/898129603/db6a4c0807f75a684f8fcc9650521441/image.png" />
         <pubDate>2021-04-20 17:05:26 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1438975389</guid>
      </item>
      <item>
         <title>Γ4, Γ1                                                  Ο συνταγματάρχης Λιάπκιν  προσπαθώντας να προσαρμοστεί στα ελληνικά δεδομένα:      </title>
         <author>ptasiopou</author>
         <link>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1438985935</link>
         <description><![CDATA[<div>-προσπαθεί να κάνει μια νέα αρχή ενώ δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στα δεδομένα της ελληνικής πραγματικότητας<br>-συνεχίζει να φορά τη στολή του Ρωσικού Στρατού<br>-παρουσιάζει τον εαυτό του χρησιμοποιώντας τους παλιούς του τίτλους<br>-το ξηρό κλίμα της Αττικής του προκαλεί δυσφορία και προτιμά την υγρασία του Θεσσαλικού κάμπου<br><br></div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/898129603/0610f8cd6dfc8ecb566969d0a7c34ba7/image.png" />
         <pubDate>2021-04-20 17:07:20 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1438985935</guid>
      </item>
      <item>
         <title>Τα καλοκαίρια της Ραψάνης (β)</title>
         <author>ptasiopou</author>
         <link>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1477169405</link>
         <description><![CDATA[<div><strong>Όμως, εκείνα που παίζουν κάποιο σημαντικό ρόλο στην ζωή του είναι τα καλοκαίρια</strong>, όπου τα περνά στην γραφική <strong>Ραψάνη.</strong>.. Καταφεύγω και πάλι στην ομιλία τής κυρίας Δέσποινας Βλαχοστέργιου – Βασβατέκη, γιατί πιστεύω ότι είναι η πλέον έγκυρη μαρτυρία. Το ‘‘γιατί’’ είναι απλό. Γιατί, από εκείνα τα καλοκαίρια, ο Καραγάτσης έχει αντλήσει και ‘‘ήρωες’’ και ιστορίες. Έχει μεταφέρει με απόλυτο ρεαλισμό (κάτι που με οδηγεί στον Χεμινγουέι), το αποτύπωμα της ελληνικής επαρχίας (και λέω εδώ, αυτό που χρόνια υποστηρίζω, πως αν η ελληνική μας γλώσσα είχε την διάδοση της αγγλικής, το κοινό της θα ήταν περισσότερο από το αγγλόφωνο).<br><em>«Ας γυρίσουμε λοιπόν πίσω… Την εποχή που οι γυναίκες της Ραψάνης πρόβαλαν στις πόρτες, στα παράθυρα και στα μπαλκόνια για να δουν τους παραθεριστές από τη Λάρισα, τη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα κυρίως, να ανηφορίζουν στον ανήλιο ή να κατηφορίζουν στη γαστέρνα. Στην εποχή που ένας ωραίος νέος ανηφορίζει κάθε πρωί το γκαλτερίμι της Ιτιάς και του Άϊ Θανάση για να καθίσει κάτω από το καραγάτσι του Άϊ Θανάση. Να βυθιστεί μέσα στα βιβλία του και να καταβροχθίσει ολόκληρες σελίδες. Ή να ξεδιπλώσει το μπλοκάκι του, να βγάλει το μολύβι από την τσέπη του και να αρχίσει να γράφει, να γράφει ασταμάτητα ακούγοντας τον ψίθυρο από τις φυλλωσιές του Ανήλιου κι αναπνέοντας το γεμάτο μυρωδιές της φύσης χώμα της Ραψάνης. Κι όσο περισσότερο διάβαζε, κι όσο περισσότερο έγραφε, τόσο πιο αχαλίνωτη γινόταν η φαντασία του. Οι ονειροπολήσεις του είχαν πάρει τέτοιες διαστάσεις ώστε δύσκολα πια ξεχώριζε αν κάτι που το ζούσε ήταν αληθινό ή δημιούργημα του εφηβικού του μυαλού. Ο ίδιος έλεγε ότι μπορούσε να ακούσει στην κυριολεξία τους ήρωές του να μιλάνε, πριν τους βάλει ακόμα στο χαρτί. Οι άνθρωποι του χωριού με τα σκαμμένα πρόσωπα και τα χέρια γεμάτα ρόζους έκαναν τη φαντασία του να οργιάζει και τον παρακινούσαν να γράψει διηγήματα με ήρωες τους ταπεινούς ανθρώπους, τους μεροκαματιάρηδες, όπως τους ζούσε τα καλοκαίρια στη Ραψάνη. Ιστορίες θλιβερές και χαρούμενες συγχρόνως, αλλά και τόσο δυνατές που θα έκαναν και την πιο σκληρή καρδιά να χτυπήσει από συγκίνηση.<br>»Ο Μίμης είχε κάνει δικό του τον ίσκιο απ’ το Καραγάτσι του Άϊ Θανάση. Πολλά λέγανε γι’ αυτό το δένδρο στο χωριό. ‘Ότι ήταν στοιχειωμένο, ότι στον κορμό του κατοικούσαν νύφες που άμα σου μιλούσαν και τις απαντούσες, σου έπαιρναν τη φωνή… Αυτά έλεγε η γριά Αναστάσαινα η καντηλανάφτισσα, που πίστευε ότι και τον Μίμη τον είχαν μαγέψει τα στοιχειά που ήταν κρυμμένα στον κορμό του δένδρου. Αλλιώς δεν εξηγούνταν που όλη μέρα, παλικάρι πράμα, ήταν κάτω από τον ίσκιο του και διάβαζε, έγραφε κι αγνάντευε. Άσε που είχε ακουστεί στο χωριό ότι απαρνήθηκε τον πατέρα του κι έκανε πατέρα το δένδρο του Άι Θανάση, το καραγάτσι και πήρε το όνομά του…»<br></em>Ακριβώς, αυτό έκανε ο Δημήτρης, Μίμης, Μίτια, Μ. Καραγάτσης: <strong>Απαρνήθηκε το ‘‘Ροδόπουλος’’ και αυτοβαφτίστηκε Καραγάτσης.</strong> Όχι, όμως, γιατί τον είχαν μαγέψει τα ξωτικά, αλλά γιατί ο πατέρας του (πέθανε το 1939) θεωρούσε ντροπή για την οικογένεια, την ενασχόληση του γιου του με την Λογοτεχνία. Είναι χαρακτηριστικό ένα απόσπασμα επιστολής τού πατέρα του προς τον Πέτρο Χάρη: «Οι διαμορφωτικές μου προσπάθειες για να διαπλάσω το γυιό μου πήγαιναν χαμένες».<br>Ίσως, όμως, και ο ίδιος ο συγγραφέας να ήθελε να αποστασιοποιηθεί απ’ την οικογένειά του, που πλέον την εκπροσωπούσε ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο Κωνσταντίνος (Τάκης), ο οποίος πολιτεύθηκε με την ΕΡΕ και έκανε επιτυχημένη πολιτική καριέρα (Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, επί σχεδόν 10 έτη 1953 – 1962, υπουργός και υφυπουργός σε πολλές κυβερνήσεις του κόμματός του). Ο ίδιος είχε πολιτευθεί, χωρίς επιτυχία, δύο φορές με το κόμμα τών Προοδευτικών τού Σπύρου Μαρκεζίνη (1956 και 1958), δηλώνοντας, αργότερα, πως αυτό το έκανε για να κόψει ψήφους από τον αδελφό του.<br>https://www.larissapress.gr/2020/10/18/m-karagatsis-i-dikaiosi-irthe-meta-ton-thanato-tou/<br><br></div>]]></description>
         <enclosure url="" />
         <pubDate>2021-04-30 07:11:22 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/ptasiopou/54jvg4fj8bcakip3/wish/1477169405</guid>
      </item>
   </channel>
</rss>
