Ήταν μια ιδέα της Μελίνας Μερκούρη, την οποία την έκανε πραγματικότητα και η οποία διαρκεί ακόμα και διοργανώνεται με επιτυχία κάθε χρόνο. Κάθε χρόνο, τα φώτα της δημοσιότητας πέφτουν σε μία ή και περισσότερες πόλεις της Ευρώπης – σε θέματα πολιτισμού.

• Ποια πόλη ανακηρύχθηκε Πολιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης το 2004;

• Φιλιππούπολη 

• Ματέρα

Η ιστορία της συνδέεται με το εμπόριο και την ναυτιλία. Το λιμάνι της είναι το πιο σημαντικό της Ιταλίας. Σύμβολο της πόλης είναι ο φάρος της, γνωστός ως «La lanterna». Υπήρξε έδρα της EXPO το 1992, συγκέντρωσης των G8 το 2001 και το 2004 ήταν Ευρωπαική πρωτεύουσα Πολιτισμού.

Η Γένοβα απέκτησε το προσωνύμιο "la Superba" λόγω του ένδοξου παρελθόντος καθώς και των εντυπωσιακών αξιοθεάτων της πόλης. Το μέρος στο ιστορικό της κέντρο στο οποίο υπάρχουν πολλά παλάτια της παλιάς πόλης της Γένοβας ανακηρύχτηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 2006 από την UNESCO. Στο παλάτι San Giorgio, είχε την έδρα της η Τράπεζα του San Giorgio, από τις αρχαιότερες στον κόσμο. Οι τέχνες, η μουσική, η γαστρονομία, η αρχιτεκτονική και η ιστορία της πόλης συνέβαλλαν ώστε να γίνει το 2004 Ευρωπαϊκή Πολιτιστική πρωτεύουσα. Είναι επίσης η γενέτειρα του Χριστόφορου Κολόμβου. Σώζονται πολλά κτίρια γοτθικού και αναγεννησιακού ρυθμού. Διατηρούνται επίσης σε καλή κατάσταση και αρκετές εκκλησίες, καθώς και το σπίτι που γεννήθηκε ο Κολόμβος. Το εμπόριο αποτελεί τη βάση της οικονομίας της Γένοβας, τελευταία όμως γνωρίζει και τη σημαντική βιομηχανική ανάπτυξη. Η Γένοβα ήταν εμπορικό κέντρο με μεγάλη κίνηση, ήδη από τον 4ο π.Χ. αιώνα. Αργότερα έγινε μεγάλη ναυτική δύναμη και κύριος αντίπαλος της Βενετίας. Οι Γενοβέζοι, γνωστοί παλαιότερα ως Γενουάτες, πήραν μέρος στις Σταυροφορίες και με τους Βενετούς συντέλεσαν στην άλωση της Κωνσταντινούπολης.Χτισμένη αμφιθεατρικά, στολισμένη με μία ιδιαίτερη αρχιτεκτονική και αισθητική, γεμάτη ζωή και δραστηριότητα, φημισμένη για την εμπορική δύναμη του λιμανιού της, η Γένοβα είναι ένας ταξιδιωτικός προορισμός γεμάτος εκπλήξεις για τους επισκέπτες της.

Απολαύστε μία βόλτα στο πολυσύχναστο λιμάνι πλάι στα εντυπωσιακά πλοία και γιοτ από όλο τον κόσμο και νιώστε τον ζωηρό παλμό του που θα σας συναρπάσει. Επιλέξτε κάποιο από τα μικρά καφέ του μόλου και απολαύστε έναν αρωματισμένο εσπρέσο με θέα την θάλασσα.

Ανηφορίστε προς το κέντρο της πόλης και θαυμάστε την πολυποίκιλη αρχιτεκτονική που κοσμεί τους δρόμους και τα σοκάκια της. Διασχίστε την αριστοκρατική οδό Via Garibaldi για να αντικρύσετε τα πολυάριθμα palazzo, τα αρχοντικά κομψοτεχνήματα της εποχής και πάρτε μία γεύση από το χλιδάτο παρελθόν του μέρους.

Περιπλανηθείτε στους πλακόστρωτους πεζόδρομους και γνωρίστε τα αρχιτεκτονικά στολίδια της πόλης όπως τον Καθεδρικό Ναό της Γένοβας με την επιβλητική μαρμάρινη όψη του και την γοτθική γοητεία του, την εντυπωσιακή μπαρόκ εκκλησία Del Gesu αλλά και το εμβληματικό Teatro San Felice που θα σας χαρίσουν μία συλλογή από μοναδικά τοπία.

Γνωρίστε την ιστορία και τον πολιτιστικό πλούτο του τόπου με μία επίσκεψη στο δημοφιλές μουσείο Galata, το οποίο θα σας ταξιδέψει μέσα από τα πολυποίκιλα εκθέματα του και θα σας χαρίσει ένα ιδιαίτερο ταξίδι στο παρελθόν. Φυσικά δεν μπορείτε να μην εξερευνήσετε ένα από τα σπουδαιότερα ενυδρεία της Ευρώπης, το ξακουστό Acquario το οποίο θα σας μαγέψει χάρη στην μοναδικές του θαλάσσιες εικόνες.

Σοφία Αναστασία Ζαπουνίδου

Στην Ισλανδία υπάρχει επίσης πληθώρα από γκέιζερ (θερμοπίδακες, ισλ. Γκεϊσίρ, Geysir), με πιο γνωστά το Γκέιζερ (από το οποίο προέρχεται η διεθνής ονομασία του θερμοπίδακα) και το Στρόκουρ (Strokkur). Μετά από μία περίοδο αδράνειας, το Γκέιζερ επανήλθε ενεργά μετά από τους σεισμούς του 2000. Με το δυναμικό της γεωθερμίας να υφίσταται έντονη εκμετάλλευση, αλλά και επειδή πολλοί ποταμοί και καταρράκτες είναι κατάλληλοι για υδροηλεκτρικά έργα, οι περισσότεροι κάτοικοι έχουν πρόσβαση σε θερμό νερό και θέρμανση από φυσικές πηγές.

Όπως είναι φυσικό, το κλίμα είναι ψυχρό και το 10% της έκτασης του νησιού είναι καλυμμένο από παγετώνες. Παρόλα αυτά, το Ρεύμα του Κόλπου περνάει από τις ακτές τις χώρας και κάνει το κλίμα κάπως πιο ήπιο. Τα καλοκαίρια είναι ξηρά και δροσερά, ενώ οι χειμώνες είναι σχετικά ήπιοι, για το γεωγραφικό πλάτος της χώρας, και με αρκετά ισχυρούς ανέμους. Η μέση θερμοκρασία στην πρωτεύουσα Ρέικιαβικ είναι 11˚C τον Ιούλιο και -1 °C τον Φεβρουάριο.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ

Το 1408 η πόλη έγινε κέντρο του πόβιατ του Κάουνας. Το κάστρο αποκαταστάθηκε στην αρχή του 15ου αιώνα. Το 1441 προσχώρησε στη Χανσεατική Ένωση και μέχρι το 16ο αιώνα, το Κάουνας είχε ένα δημόσιο σχολείο, ένα νοσοκομείο και ένα φαρμακείο, και ήταν μια από τις καλύτερα διαμορφωμένες πόλεις στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας. Ο 17ος και ο 18ος αιώνας δεν ήταν ευτυχισμένες εποχές για το Κάουνας: το 1665 ο ρωσικός στρατός επιτέθηκε στην πόλη αρκετές φορές, και το 1701 η πόλη καταλήφθηκε από το σουηδικό στρατό. Η Μαύρη Πανώλη χτύπησε την περιοχή το 1657 και το 1708, και πυρκαγιές κατέστρεψαν τις γειτονιές της πόλης το 1731 και το 1732. Μετά τη Ναζιστική εισβολή στην ΕΣΣΔ οι Σοβιετικές δυνάμεις εγκατέλειψαν την πόλη. Από το σημείο αυτό και κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, αντικομμουνιστές κάτοικοι, οργανωμένοι από τους Γερμανούς, άρχισαν να επιτίθενται στους Εβραίους, κατηγορώντας τους για συνεργασία με τους Σοβιετικούς. Εκατοντάδες Εβραίοι δολοφονήθηκαν στο κέντρο και στα περίχωρα της πόλης. Οι Ναζί ίδρυσαν το Γκέτο του Κάουνας που διαλύθηκε κατά το τέλος του πολέμου. Μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο το Κάουνας έγινε η κύρια βιομηχανική πόλη της χώρας, παράγοντας περίπου το ένα τέταρτο της συνολικής βιομηχανικής παραγωγής της Λιθουανίας. Το Κάουνας γνώρισε περιορισμένες ταραχές κατά την ανεξαρτητοποίηση της Λιθουανίας από την ΕΣΣΔ το 1991.

Κωνσταντίνος Πονηρέας

Η Φλωρεντία ιδρύθηκε πιθανώς το 200 π.Χ., νότια της πόλης Φιέζολε (λατ. Faesulae), με την οποία και για αιώνες βρίσκονταν σε ανταγωνισμό. Καταστράφηκε από τον Σύλλα το 82 π.Χ. και ανοικοδομήθηκε το 59 π.Χ. Συγκεκριμένα, ο Ιούλιος Καίσαρας παραχώρησε στους βετεράνους του τα εύφορα εδάφη που βρίσκονταν στις όχθες του ποταμού Άρνου. Χάρη στη γεωγραφική τοποθεσία της, πάνω στην Κασσία Οδό (Via Cassia), που ένωνε τη Ρώμη με τη Βόρεια Ιταλία, οι πρώτοι οικισμοί αναπτύχθηκαν ταχύτατα για να πάρουν διαστάσεις πόλεως. Επί Διοκλητιανού η πόλη προάγεται σε πρωτεύουσα της επαρχίας της Τουσκίας (Tuscia) τον 3ο αιώνα μ.Χ

Κατα τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου η πόλη ήταν υπό Γερμανική κατοχή (1943-1944). Ο Χίτλερ την κήρυξε "ανοιχτή πολή"^[10], χωρίς άμυνα, στις 3 Ιουλίου 1944 καθώς στρατιώτες του Βρετανικού Στρατού πλησίαζαν. Αρχές Αυγούστου οι Γερμανοί καθώς υποχωρούσαν αποφάσισαν να ανατινάξουν όλες τις γέφυρες του Άρνου στη πόλη ώστε να δυσκολέψουν τη προέλαση του Βρετανικού Στρατού. Ωστόσο τελευταία στιγμή πείσθηκαν να μη καταστρέψουν την Παλαιά Γέφυρα (Ponte Vecchio) λόγο ιστορικής σημασίας.

Η Φλωρεντία απελευθερώθηκε από τον συμμαχικό στρατό στις 4 Αυγούστου το 1944. Οι συμμαχικοί στρατιώτες που πέθαναν από τους Γερμανούς στην Τοσκάνη είναι θαμένοι σε νεκροταφεία έξω από τη πόλη.

Στο τέλος του πολέμου τον Μάιο του 1945 ο Αμερικανικός Στρατός ίδρυσε το πρώτο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο για απόστρατους στη Φλωρεντία, σχολή Αεροναυπηγικής. Περίπου 7.500 στρατιώτες-φοιτητές φοίτησαν εκεί.

Το 1966 ο ποταμός Άρνο πλημμύρισε μέρος του ιστορικού κέντρου της πόλης, κάνοντας ζημιές σε πολλά έργα τέχνης. Ακόμα και σήμερα υπάρχουν σημεία σε τοίχους που δείχνουν το ύψος που έφτασε το νερό.

Μαυρίκης Βασίλης

Οι Βρυξέλλες μεγάλωσαν από έναν μικρό αγροτικό οικισμό στον ποταμό Σεν για να γίνουν μια σημαντική πόλη-περιοχή στην Ευρώπη. Από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, υπήρξε ένα σημαντικό κέντρο διεθνούς πολιτικής και το σπίτι πολλών διεθνών οργανισμών, πολιτικών, διπλωματών και δημοσίων υπαλλήλων. Οι Βρυξέλλες είναι η de facto πρωτεύουσα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς φιλοξενεί έναν αριθμό βασικών θεσμικών οργάνων της ΕΕ (οι δύο άλλες πρωτεύουσες είναι το Λουξεμβούργο και το Στρασβούργο) και το όνομά της χρησιμοποιείται μεθονοματικά μερικές φορές για να περιγράψει την Ε.Ε. και τα θεσμικά της όργανα. Η γραμματεία της Μπενελούξ και η έδρα του ΝΑΤΟ βρίσκονται επίσης στις Βρυξέλλες. Ως οικονομική πρωτεύουσα του Βελγίου και ένα από τα κορυφαία χρηματοοικονομικά κέντρα της Δυτικής Ευρώπης με το Euronext Brussels, κατατάσσεται ως παγκόσμια πόλη Alpha. Οι Βρυξέλλες είναι ένας κόμβος για τις σιδηροδρομικές, οδικές και εναέριες μεταφορές, μερικές φορές κερδίζοντας το "διασταύρωση της Ευρώπης". Το μετρό των Βρυξελλών είναι το μοναδικό σύστημα ταχείας διέλευσης στο Βέλγιο. Επιπλέον, τόσο ο αερολιμένας όσο και οι σιδηροδρομικοί σταθμοί είναι οι μεγαλύτεροι και πιο πολυσύχναστοι στη χώρα.

Λάμπρεχτ Αντώνης

Χαραμής Κυριάκος

Τον Ιανουάριο του 2018, η πόλη είχε πληθυσμό 116.323 κατοίκων,^[2] πάνω από τρεις φορές μεγαλύτερο σε σύγκριση με τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας (Ες-Συρ-Αλζέτ),^[3] με την πόλη να έχει εξελιχθεί σε τραπεζικό και διοικητικό κέντρο.

Στην παγκόσμια έρευνα Μέρσερ ανάμεσα σε 221 πόλεις, το Λουξεμβούργο ήταν πρώτο στη προσωπική ασφάλεια και 19ο στη ποιότητα ζωής.^[4] Το 2011 είχε το δεύτερο μεγαλύτερο ΑΕΠ κατά κεφαλήν στο κόσμο, στα 80.119 δολάρια (ΜΑΔ).

Η πόλη σήμερα έχει 114.000 κατοίκους (σχεδόν 160.000 με τα περίχωρα), το 70% των οποίων είναι αλλοδαποί^[5]. Βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Αλζέτ (Alzette/Uelzecht) και Πετρύς (Pétrusse/Péitruss). Αποτελεί το διοικητικό και οικονομικό κέντρο του κρατιδίου. Στο Λουξεμβούργο βρίσκονται οι έδρες του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου, καθώς και η διοικητική έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Υπηρεσίες διαθέτει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Πολιτισμός.

Παρά το συγκριτικά μικρό μέγεθός της, η πόλη διαθέτει πολλά αξιόλογα μουσεία ^[6]: το πρόσφατα ανακαινισμένο Εθνικό Μουσείο Ιστορίας και Τέχνης (MNHA), το Μουσείο Ιστορίας της Πόλης, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Μέγα Δούκα Ιωάννη (Mudam) και το Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας (NMHN). Εκτός από τις δύο κύριες αίθουσες, το Μεγάλο Θέατρο του Λουξεμβούργου και το Θέατρο των Καπουτσίνων, υπάρχει μια εντυπωσιακή αίθουσα συναυλιών, η Φιλαρμονία. Η πόλη του Λουξεμβούργου επίσης φημίζεται για την μεγάλη ποικιλία από εστιατόρια και κουζίνες, μεταξύ των οποίων τέσσερα έχουν βραβευθεί με αστέρια Μισελέν (11 σε όλη τη χώρα)^[7].

Αξιοθέατα.

Η παλιά μεσαιωνική πόλη, που βρίσκεται σε ένα ψηλό οροπέδιο ανάμεσα στα δύο ποτάμια, περιβάλλεται από προάστια και βιομηχανίες. Στην παλιά πόλη σώζονται διάφορα τμήματα των οχυρώσεων από την ρωμαϊκή εποχή έως τον 17ο αι., ο καθεδρικός ναός της Παναγίας (17ος αι.), το δουκικό ανάκτορο (16ος αι.), κ.ά. Το ιστορικό μέρος της πόλης (Κλάουζεν και Γκρουντ/Γκρον) και η οχύρωσή της χαρακτηρίστηκαν το 1994 από την ΟΥΝΕΣΚΟ Μνημης.

Κατράκος Σταύρος

Βόρεια συνορεύει με την Ελβετία και την Αυστρία, δυτικά με τη Γαλλία και ανατολικά με τη Σλοβενία, ενώ εξκλάβιο της Ιταλίας αποτελεί και η πόλη Καμπιόνε ντ'Ιτάλια, που βρίσκεται στο έδαφος της Ελβετίας. Οι ανεξάρτητες χώρες του Αγίου Μαρίνου και του Βατικανού βρίσκονται εξ ολοκλήρου μέσα σε ιταλικό έδαφος.

Μαρια Σταυρου

Η επιλογή μιας πόλης για τον τίτλο Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης γίνεται τέσσερα χρόνια πριν από την έναρξη των δράσεων, με διαγωνισμό που διοργανώνεται σε εθνικό επίπεδο αλλά με τα ίδια κριτήρια που έχουν καθοριστεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι πόλεις που επιλέγονται γίνονται Πολιτιστικές Πρωτεύουσες της Ευρώπης για περίοδο 12 μηνών. Ο τίτλος αυτός συνεπάγεται μία μεγάλη δέσμευση: την πραγματοποίηση στη συγκεκριμένη περιοχή πολιτιστικών εκδηλώσεων οι οποίες εντάσσονται σ’ ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο. Πάνω από 60 πόλεις απέκτησαν μέχρι σήμερα αυτόν τον τίτλο και ωφελήθηκαν από τα θετικά αποτελέσματα : ο αριθμός των τουριστών αυξάνεται, οι κάτοικοι σχηματίζουν καλύτερη γνώμη για την πόλη τους, οι πόλεις αποκτούν διεθνή προβολή και το αίσθημα των πολιτών ότι ανήκουν σ’ έναν κοινό ευρωπαϊκό χώρο ενισχύεται.

Το Παρίσι γνωστό και ως η Πόλη του φωτός , Ιλ ντε Φρανς και μία από τις ιστορικότερες πόλεις της Ευρώπης. Το Παρίσι περιλαμβάνει την πόλη του Παρισιού και τα περίχωρα και βρίσκεται σε ένα λεκανοπέδιο. Διοικητικά χωρίζεται σε είκοσι δημοτικά διαμερίσματα. Ο πληθυσμός της πόλης του Παρισιού ανέρχεται σε 2.187.526 (2017) και ο συνολικός πληθυσμός της μητροπολιτικής περιοχής σε 12.628.266 κατοίκους και είναι έτσι μία από τις μεγαλύτερες πόλεις της Ευρώπης και του κόσμου. Επιπλέον είναι η πολιτιστική και οικονομική πρωτεύουσα της Γαλλίας, το σημαντικότερο κομβικό σημείο της και έδρα πολλών διεθνών οργανισμών, όπως της UNESCO.

Το Παρίσι προσελκύει κάθε χρόνο εκατομμύρια τουρίστες από όλον τον κόσμο που έρχονται να θαυμάσουν την αρχιτεκτονική της πόλης, τα μνημεία της αλλά και τα πλούσια σε εκθέματα μουσεία του. Ένα σημαντικό κομμάτι της πόλης είναι ο ποταμός Σηκουάνας ο οποίος χωρίζει την πόλη σε δύο μέρη, την αριστερή και τη δεξιά όχθη. Σημαντικότερα αξιοθέατα είναι ο Πύργος του Άιφελ, η Αψίδα του Θριάμβου, η Σακρέ Κερ στη Μονμάρτρη, η Παναγία των Παρισίων, το μνημείο της Βαστίλλης, η Πλατεία Βαντόμ, η Πλας ντε Βοζ, τα μουσεία του Λούβρου, του Ορσέ, του Πικάσο, το μουσείο του Ροντέν, το Μπωμπούρ με εκθέματα σύγχρονης τέχνης, το πανεπιστήμιο της Σορβόνης, καθώς και το παλάτι των Βερσαλλιών λίγα χιλιόμετρα έξω από το Παρίσι όπως επίσης και η Eurodisney.

Διακάκη Μαρίλια

Η πόλη ανήκε παλαιότερα στα σημαντικότερα κέντρα βιομηχανίας μεταλλευμάτων της Γερμανίας και εξακολουθεί και σήμερα να διατηρεί τον βιομηχανικό της χαρακτήρα, έχοντας όμως αναπτύξει παράλληλα και ισχυρό τομέα υπηρεσιών. Από το 1958 η πόλη αποτελεί έδρα επισκόπου της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας και από το 1972 είναι πανεπιστημιούπολη. Το 2003 το πανεπιστήμιο του Έσσεν ενώθηκε με το πανεπιστήμιο του Ντούισμπουργκ (Πανεπιστήμιο Ντούισμπουργκ-Έσσεν). Αξιόλογο ενδιαφέρον παρουσιάζει το Μουσείο Φόλκβανγκ με την πλούσια πινακοθήκη του.

Γεωγραφία

Το Έσσεν βρίσκεται στο κέντρο της κοιλάδας του Ρουρ, ανατολικά του Ρήνου σε μικρή απόσταση από τη διώρυγα Ρήνου–Χέρνε (Rhein-Herne-Kanal) και βόρεια του ποταμού Ρουρ, ο οποίος σχηματίζει την λίμνη Μπαλντενάι μεταξύ των συνοικιών Κουπφερντρέ, Χάιζιγκεν και Βέρντεν. Ο μέσος όρος υψόμετρου ανέρχεται στα 116 μέτρα. Το ψηλότερο σημείο της πόλης (202,5 μέτρα) βρίσκεται στο Χαϊντχάουζεν, ενώ το χαμηλότερο (26,5 μέτρα) βρίσκεται στο Κάρναπ^[4].

Η μεγαλύτερη επέκταση της πόλης από βορρά στο νότο ανέρχεται στα 21 χμ, από ανατολή στη δύση 17 χμ.

Ιστορία

Η πόλη του Έσσεν χτίστηκε γύρω από μια μονή Βενεδικτίνων του 9ου αιώνα. Παρέμεινε σχετικά μικρή πόλη, μέχρι που το 1811 ίδρυσε εκεί το πρώτο εργοστάσιο του ο Φρίντριχ Κρουπ. Με την ανάπτυξη της Κρουπ, άρχισε και η καταπληκτική ανάπτυξη της πόλης, η οποία την εποχή εκείνη ονομάστηκε γερμανική «πρωτεύουσα του άνθρακα». Εκτός από τις γιγαντιαίες μεταλλουργικές, σιδηρουργικές και μηχανουργικές εγκαταστάσεις, ιδρύθηκαν άπειρα συγκροτήματα παραγωγής χημικών προϊόντων, υαλουργίας και υφαντουργίας. Αποτέλεσμα της βιομηχανοποίησης ήταν η επέκταση του Έσσεν και η απορρόφηση πολυάριθμων γειτονικών κέντρων, μεταξύ των οποίων τα Μπόρμπεκ και Βέρντεν.

Τα όπλα που κατασκευάστηκαν στο Έσσεν επηρέασαν σημαντικά τη ροή των πολέμων της Ευρώπης μεταξύ του 1866 και του 1945. Εξαιτίας της σπουδαιότητας του, ιδιαίτερα στον τομέα της κατασκευής όπλων, το Έσσεν υπέστη κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο σφοδρότατους βομβαρδισμούς με αποτέλεσμα να καταστραφούν τα 75% της πόλης. Πολλά από τα υπόλοιπα κτίρια υπέστησαν βαριές ζημιές, μεταξύ των οποίων ο ρομανικού ρυθμού καθεδρικός ναός, που αποκαταστάθηκε μετά τον πόλεμο.

Οι γειτονικές πόλεις του Έσσεν είναι οι παρακάτω

Γκελζενκίρχεν, Μπόχουμ, Χάτιγκεν, Φέλμπερτ, Χαϊλιγκενχάους, Ράτιγκεν, Μιλχάιμ, Όμπερχαουζεν, Μπότροπ και Γκλάντμπεκ.

Δέσποινα Κοτσίδα