Παναγιώτα Δουλαβέρη

Πάνω από την αρένα υπήρχε μια μεγάλη τέντα, προκειμένου οι θεατές να προστατεύονται από τον ήλιο. Οι πολλές πύλες έδιναν επίσης στο Κολοσσαίο τη δυνατότητα να γεμίσει μέσα σε 15 λεπτά, και να αδειάσει μέσα σε μόλις 5. Οι θεατές έμπαιναν στο κτήριο μέσα από 80 εισόδους, 4 από τις οποίες χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά από τους Ρωμαίους γερουσιαστές και άρχοντες.

Το εσωτερικό του ήταν χωρισμένο σε κερκίδες, ενώ στο κέντρο του υπήρχε η αρένα η οποία χωριζόταν από τις κερκίδες με ένα ψηλό βάθρο. Κάτω από την αρένα βρίσκονταν τα υπόγεια. Εκεί βρίσκονταν τα κλουβιά με τα ζώα, τα οποία μπορούσαν να ανυψωθούν για να ανεβαίνουν τα ζώα στην αρένα, καθώς και οι μηχανικές συσκευές του κτηρίου.

Στην αρένα οδηγούσαν δύο πύλες: η «πύλη της ζώσης σαρκός», από την οποία οι μονομάχοι εισέρχονταν στην αρένα, και η «νεκρική πύλη», από την οποία απομακρύνονταν οι νεκροί της μάχης.

Το Κολοσσαίο έμεινε θρυλικό ως το κέντρο των αιμοχαρών θεαμάτων που απολάμβανε η Ρωμαϊκή αυλή, πραγματοποιούνταν αγώνες με ελεύθερη είσοδο, οι οποίοι διοργανώνονταν από τους αυτοκράτορες για να αυξάνουν την δημοτικότητά τους. 

Οι αγώνες διαρκούσαν μία μέρα ή και περισσότερες. Ξεκινούσαν με κωμικές πράξεις και εξωτικά ζώα, και ολοκληρώνονταν με τις μονομαχίες μεταξύ ζώων και μονομάχων, ή μόνο μεταξύ μονομάχων. Εκεί γίνονταν επίσης μαρτύρια χριστιανών.

Οι μονομάχοι ήταν αιχμάλωτοι πολέμου ή δούλοι. Το 80 μ.Χ. πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια του Κολοσσαίου, με αγώνες που διήρκεσαν συνολικά 100 ημέρες! Ενώ κατά τη διάρκεια των μονομαχιών, θανατώθηκαν πάνω από 9.000 άγρια ζώα.

Το Κολοσσαίο λειτούργησε για περίπου 400 χρόνια, με μια διακοπή μεταξύ των ετών 217-238 μ.Χ., εξαιτίας ενός κεραυνού που κατέστρεψε μεγάλο τμήμα του. Μετά από σεισμούς και λεηλασίες κατά την διάρκεια των αιώνων είναι σήμερα ερείπιο και ένα από τα δημοφιλέστερα τουριστικά αξιοθέατα της σύγχρονη

Ιωάννης Δέδες & Αριστοτέλης Κουνάδης

Μαρία Αναστασόπουλου-Αθανασία Σπυριδούλα Καλαμιώτη-Αλεξάνδρα Κόλλια

Το Ιστορικό κέντρο της Ρώμης όμως, ιδρύθηκε, σύμφωνα με το μύθο από το Ρωμύλο και τον Ρέμο, το 753 π.Χ.. Η πόλη της Ρώμης ήταν αρχικά το κέντρο της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας (507 - 27 π.Χ), μετά της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (27 π.Χ - 476 μ.Χ) και έπειτα η πρωτεύουσα του Χριστιανικού κόσμου τον 4ο αιώνα.

Η ιδιοκτησία Παγκόσμιας Κληρονομιάς περιλαμβάνει ολόκληρο το ιστορικό κέντρο της Ρώμηςπου βρίσκεται εντός των τειχών της πόλης στη μεγαλύτερη έκταση τους τον 17ο αιώνα, καθώς και τη Βασιλική του Αγίου Παύλου έξω από τα Τείχη. Το ακίνητο, σύνθετο και στρωματοποιημένο, περιλαμβάνει εξαιρετικές αρχαιολογικές ζώνες, ενταγμένες στον αστικό ιστό, οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα τη διαμόρφωση ενός εξαιρετικά διαφοροποιημένου συνόλου. Η χριστιανική πόλη χτίστηκε πάνω από την αρχαία πόλη, οι χώροι, τα κτίρια και τα υλικά επαναχρησιμοποιήθηκαν.

πηγές: Wikipedia & UNESCO

Χριστίνα Μανάβη, Άννα Μιχοπούλου

Στους πρόποδες του Παρνασσού, στο υποβλητικό φυσικό τοπίο που σχηματίζεται ανάμεσα σε δύο θεόρατους βράχους, τις Φαιδριάδες, βρίσκεται το σημαντικότερο πανελλήνιο ιερό  μαντείο των Δελφών και το πιο ξακουστό της αρχαίας Ελλάδας.  Οι Δελφοί ήταν ο ομφαλός της γης, όπου, σύμφωνα με τη μυθολογία, συναντήθηκαν οι δύο αετοί που έστειλε ο Δίας από τα άκρα του σύμπαντος για να βρει το κέντρο του κόσμου, και για πολλούς αιώνες αποτελούσαν το πνευματικό και θρησκευτικό κέντρο και το σύμβολο της ενότητας του αρχαίου ελληνισμού. Η ιστορία των Δελφών χάνεται στην προϊστορία και στους μύθους των αρχαίων Ελλήνων. Σύμφωνα με την παράδοση, εδώ αρχικά υπήρχε ιερό αφιερωμένο στη γυναικεία θεότητα της Γης, και φύλακάς του ήταν ο φοβερός δράκοντας Πύθων. Ο Απόλλωνας σκότωσε τον Πύθωνα και το δικό του ιερό ιδρύθηκε από Κρήτες που έφθασαν στην Κίρρα, το επίνειο των Δελφών, με τη συνοδεία του θεού, μεταμορφωμένου σε δελφίνι. Ο μύθος αυτός σχετικά με την κυριαρχία του Απόλλωνα επιβίωσε σε εορταστικές αναπαραστάσεις που γίνονταν στους Δελφούς, τα Σεπτήρια, τα Δελφίνια,  τα Θεοφάνεια, και, βέβαια  τα περίφημα Πύθια.

Οι χρησμοί του μαντείου των Δελφών  θεωρούνταν οι πιο αξιόπιστοι, εκφράζονταν από την Πυθία, ιέρεια του μαντείου, και ερμηνεύονταν από τους ιερείς του Απόλλωνα. Πόλεις, ηγεμόνες και απλοί άνθρωποι έσπευδαν να συμβουλευθούν το θεό και εξέφραζαν την ευγνωμοσύνη τους με λαμπρά αναθήματα. Η φήμη του μαντείου έφθασε στα πέρατα του κόσμου και η έναρξη της λειτουργίας του χανόταν στα βάθη της αρχαιότητας και του μύθου. Πιστεύεται ότι το δελφικό μαντείο διατύπωσε καθοριστικές προβλέψεις σχετικά με  την Αργοναυτική εκστρατεία και τον Τρωικό πόλεμο.

      Τα παλαιότερα ευρήματα στην περιοχή των Δελφών χρονολογούνται στη νεολιθική εποχή (4000 π.Χ.) και  εντός των ορίων του ιερού βρέθηκαν κατάλοιπα μυκηναϊκού οικισμού και νεκροταφείου. Στη νεότερη εποχή, ο χώρος των Δελφών συνδέθηκε με την προσπάθεια αναβίωσης της δελφικής ιδέας, από τον ποιητή Άγγελο Σικελιανό και τη σύζυγό του Εύα, οι οποίοι παρουσίασαν δύο παραστάσεις αρχαίου δράματος, θέλοντας να δημιουργήσουν ένα νέο πνευματικό ομφαλό της γης. Οι Δελφοί είναι μια περιοχή με έντονη τουριστική κίνηση, αφού αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Εκτός του αρχαιολογικού χώρου και του μουσείου, υπάρχει το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό κέντρο  και στην ευρύτερη περιοχή μια σειρά Ιερών Μονών θρησκευτικού ενδιαφέροντος. Επίσης, οι Δελφοί βρίσκονται σε μικρή απόσταση 10 χλμ από την Αράχωβα, σημαντικό χειμερινό προορισμό της Στερεάς Ελλάδας, και σε κοντινή απόσταση από το θερινό παραθεριστικό κέντρο της Ιτέας καθώς και από τον παραδοσιακό οικισμό του Γαλαξειδίου.

πηγές: Wikipeidia & UNESCO

Ελένη Αλεξανδροπούλου, Αγγελική Κατσάμπουλα

Πηγές: Wikipedia

Η καστροπολιτεία χτίστηκε σε αυτη τη σημαντική θέση το 1249 , απο τους φράγκους και τον τότε ηγεμόνα τους Γουλιέλμο Β' Βιλεαρδουίνο . Το 1263 παραδίδεται στους Βυζαντινούς , αργότερα γίνεται πρωτεύουσα του δεσποτάτου του Μορέως και το 1460 κατακτιέται απο τους Τούρκους , ακολουθώντας έκτοτε τις τύχες της υπόλοιπης Πελοποννήσου . Βαθμίαια , η κοντινή απόσταση απο τη Σπάρτη απορροφά το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού , με αποτέλεσμα τη σταδιακή ερήμωση της μεσαιωνικής πολιτείας . Αποτο 1989 , με απόφαση της UNESCO , ο Μυστράς συμπεριλήφθηκε στα μνημεια της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς .

ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΟΥ ΜΥΣΤΡΑ

- Στον Μυστρα δεσποζουν 7 σημαντικες εκκλησιες.

-Ο Αγιος Δημητρης (Μητροπολη).Βασιλικη ξυλοστεγη , με ωραια γλυπτα στο τεμπλο και τοιχογραφιες,Στο προαυλιο της βρισκεται το Μητροπολιτικο μεγαρο , σημερα το Μουσειο του Μυστρα.

-Η ευαγγελιστρια ,μονωροφη με χαρακτηριστικο πλατυ ναρθηκα.

-Οι Αγοι Θεοδωροι , με το χαρακτηριστικο πασιγνωστο οκταγωνο τρουλο , η μεγαλυτερη και αρχαιοτερη εκκλησια του Μυστρα.Διατηρει εντυπωσιακες τοιχογραφιες , μεταξυ των οποιων και προσωπογραφια του αυτοκρατορα Μανουηλ β Παλαιολογου με χρονολογια 1423. Εδω και ο ταφος του δεσποτη του Μορεως Θεοδωρου Α.

-Η Παναγια η οδηγητρια (αφεντικο). Ετι ονομαζεται τρικλινος διωροφος τρουλοτος ναος με δυο εκατερωθεν παρεκκλησια, εκεινο των χρυσοβουλων επειδη καλυπτεται με αγιογραφικη συνθεση αγγελων να κρατουν χρυσοβουλα των ετων 1314, 1319 1320 και 1322 καιτο αλλο του Ανδρονικου που εικονιζονται ο αυτοκρατορας Ανδρονικος β Παλαιολογος και ο δεσποτης του Μυστρα Θεοδωρος α Παλαιολογος.

-Η Αγια Σοφια πανω πο τα παλατια του 1350 ηταν καθολικο της μονης τιυ ζωοδοχου Χριστου και πιθανοτατααποτελουσε την εκκλησια των Παλατιων.Σε αυτ εχουν ταφει πολλα μελη της αρχουσαςταξης του Μυστρα και σε ταφο της βορειας στοας βρεθηκε το μεταξωτο γυναικειο φορεμααρχοντισας των αρχων του 15 οθ αιωνα που ειναι στο μουσειο του Μυστρα.

-Η Περιβλεπτος.

-Η Παντανασσα (γυναικειο) μοναστηρι η εκκλησια της οποιας ειναι το καλυτερα διατηρουμενο μνημειο.Εκει βρισκονται και οι ταφοι δεσποινας της δεσποινας κλεο Μαλατεστα και της Θεοδωρας,της συζυγου του αυτοκρατορα Κωσταντινου ΙΑ' Παλαιολογου.

ΙΩΑΝΝΗΣ- ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΑΝΤΕΣΗΣ

ΝΕΦΕΛΗ-ΜΑΡΙΑ ΜΑΚΡΗ

ΘΕΟΔΩΡΑ-ΡΑΦΑΕΛΑ ΜΙΣΙΧΡΟΝΗ

Το Άγαλμα της Ελευθερίας, η αλλιώς η ελευθερία που διαφωτίζει τον κόσμο εικονίζει την Ελευθερία ως γυναικεία μορφή, να κρατά στο υψωμένο δεξί της χέρι έναν πυρσό και στο αριστερό της μια πλάκα στην οποία αναγράφεται η ημερομηνία (4 Ιουλίου 1776), η οποία είναι η ημέρα ανεξαρτησίας των Ηνωμένων Πολιτειών.Το άγαλμα αυτό, είναι ένα δώρο από τη Γαλλία προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και δεσπόζει κοντά στην νησίδα Λίμπερτυ Άιλαντ(liberty island) στην είσοδο του λιμανιού της Νέας Υόρκης.Το άγαλμα ζυγίζει 228,456 τόνους και το ύψος του (χωρίς τη βάση), είναι 46,5 μέτρα (με την βάση είναι 93). Στο εσωτερικό του υπάρχουν 168 σκαλιά, 25 παράθυρα, και άλλα 58 στο χέρι (εκεί που κρατάει τον πυρσό). Στην βάση του αγάλματος υπάρχει από το 1972 το Μουσείο Μετανάστευσης. Επίσης από το 1986 αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Το άγαλμα της Ελευθερίας γίνεται πόλος έλξης για περισσότερους από 4 εκατομμύρια τουρίστες ετησίως.

Πηγές: Wikipedia, Happy traveller

Σπύρος Μπολιάρης