in de 15e eeuw had het nog steeds met de kerk te maken. Maar er is nu een tehuis gekomen voor mensen die afwijkend gedrag vertoonden. Alleen werden deze mensen niet verzorgt. Ze werden vastgeketeld aan de muur en hadden geluk als ze eten kregen.

in 1794 werd de naam dollen veranderd in krankzinnig.

in de 19e eeuw werd het kerkelijke standpunt veranderd in medische standpunt over de psychiatrie. ook kwam er een wet. de krankzinnigwet.

de medische wereld ging er ver op vooruit sinds die tijd.

In de jaren ’50 was er een psychiatrische revolutie omdat er voor het eerst medicatie werd voorgeschreven aan psychiatrische patiënten. Voor de jaren ’50 dacht men dat het kwam door de individu, door de persoon zelf. Na de jaren ’50 kwam men tot de conclusie dat de maatschappij en samenleving ziekmakende factoren zijn. De zogenaamde sociale psychiatrie.

In de jaren ’50 en ’60 kwam er een tegenbeweging. De ‘antipsychiatrie’. Kortgezegd de vrijheid- blijheid beweging. Er is veel aandacht voor alles wat er om de cliënt heen staat. Zijn familie, vrienden, kennisen, jeugd, vrienden etc. Uit deze tijd komen veel therapieën voort zoals de systeemtherapie en de gezins/ relatietherapie. Er komt een nieuwe denkwijze over de psychiatrie. Het ‘sociale model’.

De hulp van de ggz wordt in eerste instantie verricht door de huisarts, maatschappelijk werk en de eerstelijnspsychologen. Deze zorgverleners kunnen advies vragen bij de ggz instellingen. Als daar niet het advies uit komt waar de zorgvrager beter van wordt gaat die naar de 2de lijn, een gespecialiseerde ggz instelling.

De eerste lijn (huisarts bijvoorbeeld of maatschappelijk werker) verwijst je dan door naar een gespecialiseerde ggz instelling.

Je kan op verschillende manieren geholpen worden, namelijk:

 

Ook is er nog specialistische zorg, bijvoorbeeld gericht op eetstoornissen of psychose.

Dan heb je in elke regio een crisisdienst, die kan de huisarts dag en nacht bereiken.

De crisisdienst helpt je dan om je te helpen met je geestelijke klachten.

Voor het leveren van goede kwaliteit van zorg is goed opgeleid en voldoende personeel noodzakelijk. GGZ Nederland ondersteunt haar leden hierbij via het arbeidsmarktbeleid en betrokkenheid bij Kwaliteit is nooit GGZ in Geest is trots op het certificaat. Maar...kwaliteit is nooit af! We blijven onderzoeken hoe onze hulpverlening beter kan en hoe we de kwaliteit nog verder kunnen verhogen.

Pesten, vechten, liegen, spijbelen en soms stelen. Het is vervelend gedrag dat bij veel kinderen voorkomt. Sommige kinderen zijn wel erg vaak opstandig en/of agressief. Ook op school en op de sportclub zijn er vaak problemen. Uw kind drijft de leerkracht en/of trainer tot wanhoop, maar kan ook niet met de andere kinderen overweg.

Veel kinderen gaan door een opstandige periode heen. Vaak is dit tijdelijk en is de aanleiding wel duidelijk. Denk bijvoorbeeld aan de puberteit of problemen thuis, zoals een echtscheiding.

Soms blijven de gedragsproblemen langer bestaan. Of zijn ze heel heftig. De gedragsproblemen lijken ook maar niet op te houden. Dan is het mogelijk dat het gedrag van uw kind veroorzaakt wordt door een stoornis, zoals:

Om uit te zoeken of dit bij uw kind aan de hand is, kunt u uw kind laten onderzoeken in een specialistisch centrum. Onderzoek kan duidelijkheid geven over wat de problemen veroorzaakt. Het kan ook leiden tot een voorstel voor behandeling.

In principe kan je met een mbo diploma prima aan de slag in de GGZ sector, maar bij behoorlijk wat vacatures en banen wordt om HBO gevraagd. 

Soms is het lastig om een cliënt weer rustig te krijgen, omdat ze zo ontzettend boos kunnen zijn en dan absoluut niet luisteren en nergens voor open staan. Daarnaast moet jij als hulpverlener de veiligheid voor jezelf en andere cliënten waarborgen en dit is tijdens een escalatie soms ook lastig. Als er één boos is en met kopjes begint te gooien, dan kan een andere cliënt hier vervolgens ook weer op reageren. Het is van belang om in te grijpen en duidelijk en consequent te zijn, zodat je de rust weer creëert.

Als je bepaalde verslavende middelen neemt, bijvoorbeeld een sigaret of een glas bier, is dat ook van invloed op het beloningssysteem van de hersenen. Na gebruik voel je je lekker en blij. Datzelfde gevoel kan je krijgen van dingen die je heel leuk en opwindend vindt om te doen, bijvoorbeeld heel veel internetten, gamen of gokken en die je daarom steeds vaker doet, waarmee je dan niet meer kan stoppen en er steeds aan blijft denken.

Het grote nadeel van alles waaraan je verslaafd kan raken, is dat je dat fijne gevoel alleen wéér krijgt als je nòg meer van die middelen gaat gebruiken, of die leuke dingen doet. En je lichaam of je hoofd gaat om steeds méér vragen om hetzelfde gevoel te krijgen. Als je stopt, ga je je nog slechter voelen en je lichaam schreeuwt om meer. Eigenlijk heb je het zelf niet meer in de hand. De keuze ligt niet meer bij jou, je hersenen hebben dat overgenomen. Uiteindelijk gebruik je geen drugs meer of doe je bepaalde dingen niet meer om je lekker te voelen, maar om je niet heel ziek te voelen.

Hoe kan het zijn dat sommige mensen wel verslaafd raken en anderen niet? Dat is helaas niet van te voren te voorspellen, maar er zijn twee factoren die een grote rol spelen:

1. Genetische aanleg (verslaving ouders, karakter).
Er is een gen gevonden dat aantoont of mensen gevoelig zijn voor verslaving als alcohol of nicotine, dat is wel voor 60-70% van verslavingen de oorzaak

 

2. Omgevingsfactoren (school, misbruik, scheiding, pesten, beschikbaarheid, sociale acceptatie etc)

Wat doet het met je?
In de hersenen van verslaafden - of het nou alcohol en drugs zijn, of gokken, gamen, eten -  is van alles aan de hand: ze waren vóór het gebruik waarschijnlijk al anders en veranderen door het gebruik nog meer, misschien wel onomkeerbaar.

 

Diep weggestopt onder de grijze massa van de hersenschors, tegen de hersenstam aan, ligt de kern van wat het ‘beloningscentrum' heet. Laat een hongerige een boterham zien en het beloningscentrum wordt actief. Het beloningscentrum vuurt heftig elektrische signalen af: zou je met een MRI-scanner op dat moment naar de hersenen kijken, dan zou je een deel van de hersenen hevig zien opgloeien: er is actie! ‘Ahhhhhhh, lekker, eten', denkt de hongerige en hij/zij voelt zich heerlijk. En meteen daar achteraan denkt hij/zij: ‘Dit gaan we vaker doen'.

Wat kun jij ertegen doen?
Hoe vroeger je ingrijpt, hoe gemakkelijker het is om te stoppen. En 'vroeg' betekent dus echt vóórdat je verslaafd zou kunnen raken!