ประวัติ: เล่นแทงวิไสยนี้ มีมาตั้งแต่สมัยกรุ

งศรีอยุธยาเป็นการละเล่นของชาวมลายู ซึ่งเป็นประเทศราชจัดมาช่วยในงานพิธีสําคัญๆของไทย

และคนไทยได้เลียนแบบฝึกหัดไว้เล่นกัน ต่อๆมา และ มีการเปลี่ยนแปลงโดยใช้แขนแทนโล่บ้างก็มี สมัยอยุธยามานั้ นการแสดงแทงวิไสยใช้ผู้ชายแสดง

ละครผู้หญิงของหลวงมาเล่นบ้าง อาจเป็นผู้เพราะหญิงรําจะงามน่าดูกว่าผู้ชาย การเล่นแทงวิ ไสยใช้ผู้หญิงเล่นครั้งแรกเมื่อแห่โสกันต์ทางฝ่ายในพระราชวังมามีงานโสกันต์กรมขุนสุพรรณภาควดี จึงกลับใช้ผู้ชายเล่นตามเดิม ปัจจุบันการเล่น แทงวิไสยหาดู ได้ยากเพราะลักษณะการแสดงดูเหยาะแหยะไม่สนุกสนานและหาผู้เล่นเป็นไม่มี

วิธีเเสดง: ใช้ผู้เล่น 2 คนเท่านั้น ด้วยผู้เล่นทั้งคู่เอาอาวุธแตะ ก่ายกัน ข้างบนบ้าง ข้างล่างบ้าง แล้วเต้นวนเวียนไปทางซ้ายแล้วจึงเปลี่ยนมาเป็นทางขวา เหมือนงิ้วรบกัน แต่เต้นเหยาะแหยะช้ากว่างิ้วใช้เวลาเล่นแต่ละคู่ไม่นานนัก มีดนตรีปี่พาทย์ประกอบการเล่นด้วย

ผู้เเสดง: ใช้ผู้แสดงเป็นชายล้วน 4 คน มีสามี 1 คน ภรรยา 1 คน ควาย 2 คน คนหนึ่งเป็นท่อนหัวอีกคนหนึ่งเป็นท่อนหาง

เครื่องเเต่งกาย: ผู้แสดงสวมเสื้อผ้าสีขาวและมีสีขลิบทอง สวมเทริด ผัดหน้าใส่หนวดเครา ถือดาบโล่ หรืออาวุธอย่างอื่นก็ได้ตามความสะดวกการแต่งกายนี้เหมือนกับตัวเชี่ยวกางหรือเขี้ยวกาง(เทวดาผู้รักษาประตู)

อุปกรณ์ในการเล่น: ใช้โล่ เขน ดาบหรือหอกก็ได้

เครื่องดนตรีที่ใช้ในการเล่น :เครื่องดนตรีที่ใช้จะมีอย่างเดียวคือ ฆ้องโหม่ง ลักษณะเหมือนฆ้องทั่วไป แต่จะใหญ่กว่า ใช้สำหรับให้สัญญาณเวลาถวายบังคม และควบคุมจังหวะการเล่นให้ถูกต้อง

สมาชิกกลุ่ม

11,12,13,14,16,27,33,42(2/6)

เลขที่:1,4,9,10,26,29,31,34