1.      Personnellement, je commence à sensibiliser mes élèves aux différentes variétés du français petit à petit mais plutôt systémathiquement. P.ex. en travaillant les nombres je mentionne la la façon de compter belge ou Suisse, en parlant des repas on parle du déjeuner français et belge. Donc ceci concerne à la base le lexique mais est strictement lié à la culture.

2.      Le rôle de l’enseignant est surtout de sensibiliser que le français ne veut pas dire exactement la même chose à tout le monde. Qu’il y a des différentes variétés de la langue.

La méthode de la classe inversée est une excellente idée. Je pense aussi que pour ne pas décourager les élèves devant trop d’options, on pourrait proposer des contenus concernant la francophonie en forme ludique : quiz sur Kahoot ou Quizizz ou encore EduaPlay.

3.      Heureusement, il y a de plus en plus de méthodes qui parlent de l’interculturel et de différentes variétés de la langue française : Pixel, #LaClasse, Écho, Tendances, Amis et compagnie.

Parmi les méthodes plus anciennes, je voudrais citer Le Nouveau Taxi ! surtout le cahier d’exercices élaboré en Pologne.

Oddajemy w Państwa ręce poradnik metodyczny dla nauczyciela języka francuskiego frankofońskiego. Zawiera on odpowiedzi na pytania dot. nauczania tego języka oraz proponuje materiały dydaktyczne, w oparciu o które można wprowadzić elementy frankofońskie na lekcji.

Spis treści

1. Wstęp.

2. Co to jest język francuski frankofoński?

3. Jak wprowadzać elementy frankofońskie?

4. Jaka jest rola nauczyciela w procesie nauczania języka frankofońskiego?

5. Przykłady podręczników i dodatkowych materiałów, które poruszają zagadnienia związane z frankofonią.

6. Zakończenie.

Język francuski to jeden z najważniejszych języków świata, choć w ostatnich latach zaliczył spory regres. Jest piątym językiem świata tuż za chińskim, angielskim, hiszpańskim i arabskim. Posługuje się nim coraz więcej ludzi, a całkowitą liczbę jego użytkowników szacuje się na ponad 300 mln osób. A jeżeli spotkać go można na pięciu kontynentach, w 88 krajach, to nic dziwnego, że powstało wiele jego odmian:

- belgijski francuski (français de Belgique),

- szwajcarski francuski (français de Suisse),

- francuski afrykański (français africain),

- francuski Magrebu (français du Maghreb),

- kanadyjski francuski (français canadien)

Biorąc pod uwagę nie tylko zróżnicowania językowe ale i kulturowe w krajach francuskojęzycznych możemy więc mówić o języku francuskim frankofońskim jako 
o narzędziu komunikowania się poza Francją. 

To język używany w krajach innych niż Francja. Posługują się nim Belgowie 
i Szwajcarzy, ale jadąc do Kanady, krajów Magrebu czy dawnych kolonii azjatyckich, 
a nawet Stanów Zjednoczonych, też będziemy mogli porozumiewać się tym językiem, aby móc komunikować z mieszkańcami tych krajów.

      - mapy, rozkłady jazdy, ulotki turystyczne, afisze, programy, ilustracje, katalogi

        biur podróży, bilety do kina, fotografie szyldów ulicznych itp.;

      - audycje radiowe, dzienniki telewizyjne, gazety, reklamy itp.; 

      - wywiady, piosenki itp.; 

      - fragmenty tekstów literackich, menu z restauracji itp

      - zwiastuny filmów, komiksy, itp.; 

      - Internet.

Materiały te zawierają wiele wariacji danego języka: formalny, nieformalny,  współczesne idiomy, a także różnice ze względu na aspekt geograficzny. Uświadamiają uczniom, że wiedza zdobyta w szkole może być wykorzystywana poza nią, w czasie podróży lub studiów w jednym z krajów frankofońskich, przygotowuje ich do funkcjonowania w świecie wielu kultur  i do uniknięcia niepowodzeń w komunikacji z przedstawicielami innych wspólnot kulturowych. Materiały autentyczne pozwalają wprowadzić na lekcji podejście komunikacyjne lub zadaniowe. Np. uczniowie dzielą się na grupy. Na podstawie dostępnych materiałów redagują ulotkę lub plakat na temat wybranego miejsca, do którego chcieliby pojechać. Projektują wygląd ulotki, hasło przewodnie i tekst.

4. Jaka jest rola nauczyciela w procesie nauczania języka frankofońskiego ?Nauczyciel przyjmuje rolę osoby przekazującej wiedzę językową i kulturową, staje się przewodnikiem w nauczaniu języka francuskiego frankofońskiego i mediatorem interkulturowym. Zadaniem nauczyciela jest motywowanie uczniów do nauki tego języka oraz inspirowanie ich do zgłębiania tajników języka będącego odzwierciedleniem mozaiki kultur obszaru frankofońskiego. Rolą nauczyciela jest pomóc uczniom w odnalezieniu się w środowiskach frankofońskich, w których
przyszłoby im żyć, dzięki czemu otrzymają oni przepustkę do świata pozbawionego nieporozumień językowych i kulturowych. Nauczyciel powinien uświadamiać swoim podopiecznym wagę języka francuskiego frankofońskiego jako narzędzia ułatwiającego znalezienie pracy w części frankofońskiego świata. Powinien też stać się autorytetem kształtującym postawę obywatelską uczniów, uczącym szacunku dla różnic międzykulturowych.5. Przykłady podręczników i dodatkowych materiałów, które poruszają zagadnienia związane z frankofonią.Piosenka wprowadzająca w temat Frankofonii «Tous Unis, La Francophonie »Podręczniki:- C’est parti 1 – Les villes du monde, exercice 4, p.50-51Proponujemy aby na podstawie przeczytanego ćwiczenia na temat Brukseli, uczniowie sporządzili mapę myśli zawierając w niej najważniejsze informacje.- C’est parti 1 – Le temps, exercice 8, p.70Uczniowie słuchają nagrania omawiającego pogodę w wybranych krajach frankofońskich i po wysłuchaniu odpowiadają na pytania.- Alter ego 1, Bruxelles, capitale européenne p.124-125Uczniowie zapoznają sie z programem zwiedzania Brukseli i sami przygotowują program zwiedzania stolicy Belgii.- Agenda 1 – La compétition francophone, exercices 1 et 2, p.162-163 Uczniowie pracują w grupach. W każdej grupie uczeń losuje kartę i podaje pierwszą wskazówkę. Jeżeli drugi uczeń nie odgadnie, uczeń podaje następną wskazówkę itd.Exemple d’une carte (Agenda 1)Géographie :
Qui suis-je ?
1. Je suis situé au nord-est de l’Amérique du Nord.2. J’ai 8 millions d’habitants pour une surface de 1 667 441 km².3. Le fleuve Saint-Laurent traverse mon territoire.4. Je suis une provence francophone du Canada.5. Ma capitale s’appelle Montréal.

Znajdziemy tam serię „Destination Francophonie” w celu wzbogacania lekcji.

Po przeczytaniu artykułu, uczniowie przedstawiają w formie ustnej jedną z wybranych przez siebie postaci świata frankofońskiego.

Proponujemy przy okazji świąt końca roku, przytoczyć życzenia Jacques`a Brela jako te ponadczasowe i prawdziwe. Na bazie nagrania ze słowami piosenkarza, proponuję rozpracować czasownik souhaiter qqch à qqn

Uświadamiamy uczniom różnice w sposobie liczenia w Belgii i Szwajcarii.

Pokazujemy akcent języka francuskiego rodem z Quebecu

       francusko-quebeckie (część 2)

Blog „Panodfrancuskiego”  przedstawia kilka słów, które mają zupełnie inne znaczenie we Francji i w Québecu.

Przygotować za pomocą wybranego przez siebie narzędzia (mapa myśli, prezentacja PowerPoint, Padlet, Genially), prezentację jednego z krajów frankofońskich uwzględniając takie tematy: położenie, stolica, sławne osoby, kuchnia, film, sport, muzyka.

Mamy nadzieję, że ten poradnik metodyczny przyczyni się do lepszego zrozumienia potrzeby nauczania języka francuskiego frankofońskiego. W swoim założeniu ma zachęcić nauczycieli do wdrażania elementów frankofońskich na lekcjach, aby uczniowie mogli lepiej funkcjonować w świecie różnic językowych i kulturowych.

Życzymy wszystkim ciekawej podróży po krajach frankofońskich.

 

 

 

 BARBARA KOSTA ANNA JANOSIK EWA MAJCHRZAK- Przewodnik metodyczny nauczyciela języka francuskiego frankofońskiego

Oddajemy w Państwa ręce poradnik metodyczny dla nauczyciela języka francuskiego frankofońskiego. Zawiera on odpowiedzi na pytania dot. nauczania tego języka oraz proponuje materiały dydaktyczne, w oparciu o które można wprowadzić elementy frankofońskie na lekcji.

Spis treści

1. Wstęp.

2. Co to jest język francuski frankofoński?

3. Jak wprowadzać elementy frankofońskie?

4. Jaka jest rola nauczyciela w procesie nauczania języka frankofońskiego?

5. Przykłady podręczników i dodatkowych materiałów, które poruszają zagadnienia związane z frankofonią.

6. Zakończenie.

Język francuski to jeden z najważniejszych języków świata, choć w ostatnich latach zaliczył spory regres. Jest piątym językiem świata tuż za chińskim, angielskim, hiszpańskim i arabskim. Posługuje się nim coraz więcej ludzi, a całkowitą liczbę jego użytkowników szacuje się na ponad 300 mln osób. A jeżeli spotkać go można na pięciu kontynentach, w 88 krajach, to nic dziwnego, że powstało wiele jego odmian:

- belgijski francuski (français de Belgique),

- szwajcarski francuski (français de Suisse),

- francuski afrykański (français africain),

- francuski Magrebu (français du Maghreb),

- kanadyjski francuski (français canadien)

Biorąc pod uwagę nie tylko zróżnicowania językowe ale i kulturowe w krajach francuskojęzycznych możemy więc mówić o języku francuskim frankofońskim jako 
o narzędziu komunikowania się poza Francją. 

To język używany w krajach innych niż Francja. Posługują się nim Belgowie 
i Szwajcarzy, ale jadąc do Kanady, krajów Magrebu czy dawnych kolonii azjatyckich, 
a nawet Stanów Zjednoczonych, też będziemy mogli porozumiewać się tym językiem, aby móc komunikować z mieszkańcami tych krajów.

      - mapy, rozkłady jazdy, ulotki turystyczne, afisze, programy, ilustracje, katalogi

        biur podróży, bilety do kina, fotografie szyldów ulicznych itp.;

      - audycje radiowe, dzienniki telewizyjne, gazety, reklamy itp.; 

      - wywiady, piosenki itp.; 

      - fragmenty tekstów literackich, menu z restauracji itp

      - zwiastuny filmów, komiksy, itp.; 

      - Internet.

Materiały te zawierają wiele wariacji danego języka: formalny, nieformalny,  współczesne idiomy, a także różnice ze względu na aspekt geograficzny. Uświadamiają uczniom, że wiedza zdobyta w szkole może być wykorzystywana poza nią, w czasie podróży lub studiów w jednym z krajów frankofońskich, przygotowuje ich do funkcjonowania w świecie wielu kultur  i do uniknięcia niepowodzeń w komunikacji z przedstawicielami innych wspólnot kulturowych. Materiały autentyczne pozwalają wprowadzić na lekcji podejście komunikacyjne lub zadaniowe. Np. uczniowie dzielą się na grupy. Na podstawie dostępnych materiałów redagują ulotkę lub plakat na temat wybranego miejsca, do którego chcieliby pojechać. Projektują wygląd ulotki, hasło przewodnie i tekst.

4. Jaka jest rola nauczyciela w procesie nauczania języka frankofońskiego ?Nauczyciel przyjmuje rolę osoby przekazującej wiedzę językową i kulturową, staje się przewodnikiem w nauczaniu języka francuskiego frankofońskiego i mediatorem interkulturowym. Zadaniem nauczyciela jest motywowanie uczniów do nauki tego języka oraz inspirowanie ich do zgłębiania tajników języka będącego odzwierciedleniem mozaiki kultur obszaru frankofońskiego. Rolą nauczyciela jest pomóc uczniom w odnalezieniu się w środowiskach frankofońskich, w których
przyszłoby im żyć, dzięki czemu otrzymają oni przepustkę do świata pozbawionego nieporozumień językowych i kulturowych. Nauczyciel powinien uświadamiać swoim podopiecznym wagę języka francuskiego frankofońskiego jako narzędzia ułatwiającego znalezienie pracy w części frankofońskiego świata. Powinien też stać się autorytetem kształtującym postawę obywatelską uczniów, uczącym szacunku dla różnic międzykulturowych.5. Przykłady podręczników i dodatkowych materiałów, które poruszają zagadnienia związane z frankofonią.Piosenka wprowadzająca w temat Frankofonii «Tous Unis, La Francophonie »Podręczniki:- C’est parti 1 – Les villes du monde, exercice 4, p.50-51Proponujemy aby na podstawie przeczytanego ćwiczenia na temat Brukseli, uczniowie sporządzili mapę myśli zawierając w niej najważniejsze informacje.- C’est parti 1 – Le temps, exercice 8, p.70Uczniowie słuchają nagrania omawiającego pogodę w wybranych krajach frankofońskich i po wysłuchaniu odpowiadają na pytania.- Alter ego 1, Bruxelles, capitale européenne p.124-125Uczniowie zapoznają sie z programem zwiedzania Brukseli i sami przygotowują program zwiedzania stolicy Belgii.- Agenda 1 – La compétition francophone, exercices 1 et 2, p.162-163 Uczniowie pracują w grupach. W każdej grupie uczeń losuje kartę i podaje pierwszą wskazówkę. Jeżeli drugi uczeń nie odgadnie, uczeń podaje następną wskazówkę itd.Exemple d’une carte (Agenda 1)Géographie :
Qui suis-je ?
1. Je suis situé au nord-est de l’Amérique du Nord.2. J’ai 8 millions d’habitants pour une surface de 1 667 441 km².3. Le fleuve Saint-Laurent traverse mon territoire.4. Je suis une provence francophone du Canada.5. Ma capitale s’appelle Montréal.

Znajdziemy tam serię „Destination Francophonie” w celu wzbogacania lekcji.

Po przeczytaniu artykułu, uczniowie przedstawiają w formie ustnej jedną z wybranych przez siebie postaci świata frankofońskiego.

Proponujemy przy okazji świąt końca roku, przytoczyć życzenia Jacques`a Brela jako te ponadczasowe i prawdziwe. Na bazie nagrania ze słowami piosenkarza, proponuję rozpracować czasownik souhaiter qqch à qqn

Uświadamiamy uczniom różnice w sposobie liczenia w Belgii i Szwajcarii.

 Pokazujemy akcent języka francuskiego rodem z Quebecu

Blog „Panodfrancuskiego”  przedstawia kilka słów, które mają zupełnie inne znaczenie we Francji i w Québecu.

Przygotować za pomocą wybranego przez siebie narzędzia (mapa myśli, prezentacja PowerPoint, Padlet, Genially), prezentację jednego z krajów frankofońskich uwzględniając takie tematy: położenie, stolica, sławne osoby, kuchnia, film, sport, muzyka.

Mamy nadzieję, że ten poradnik metodyczny przyczyni się do lepszego zrozumienia potrzeby nauczania języka francuskiego frankofońskiego. W swoim założeniu ma zachęcić nauczycieli do wdrażania elementów frankofońskich na lekcjach, aby uczniowie mogli lepiej funkcjonować w świecie różnic językowych i kulturowych.

Życzymy wszystkim ciekawej podróży po krajach frankofońskich.

 

 

 

Poradnik pozwolę sobie zrobić w formie 10 przykazań dla nauczyciela: 

1. Bądź dla ucznia przewodnikiem po Frankofonii

2. Jeżeli w podręczniku znajdziesz materiały do nauki frankofońskiego - uświadom uczniów, że takiego właśnie języka będą się uczyć

3. Jeśli takich materiałów na danym etapie nie ma - wprowadź dodatkowe

4. Nie podążaj za stereotypami

5. Stwórz uczniom okazje do komunikacji z osobami z różnych krajów, różnych kultur

6. Pozwól uczniom na samodzielne poszukiwanie materiałów

7. Wprowadzaj język frankofoński w różnych momentach nauki

8.  Wprowadzaj język frankofoński na różnych poziomach

9. Bądź otwarty

10. Przygotuj uczniów do autonomii - niech "pójdą w świat 

Należy zacząć wprowadzać frankofonię od razu. Nie oddzielać Francji od frankofonii, nie czekać. Na co? Aż ucznowie osiągną odpowiedni poziom. Jaki?

Widzimy, że ważna jest nie tylko gramatyka i słownictwo, uczymy się rezerwować wakacje, dowiadujemy się jak załatwić sobie wyjazd językowy, jak podróżować za pół damo, same praktyczne, życiowe kompetencje.

-zaczynamy od leçon 0, która jest wprowadzeniem ucznia w świat frankofoński, właśnie w świta zabytków, kultury, frankofonii.

-wplatamy treści frankofońskie w gramatykę i słownictwo, one mają się tam znaleźć razem, a nie jaką point CULTURE czy CIVILISATION

-słownictwo ma pomóc poznać rzeczywistość kulturową i ją opisać

-używamy dokumentów autentycznych, piosenek, menu, zdjęć, plakatów, filmów, BD, powinny to być dokumenty proste związane z życiem codzinnym

Nauczyciel wprowadza uczniów w temat, zachęca do nauki francuskiego, opowiada o krajach, w których można porozumieć się po francusku poza Francją czy Europą. Jest mediatorem kulturowym. Ma ułatwić przyjęcie, poznanie obcej kultury, pomagać w interpretacji, tłumaczyć, poprawiać. Jest niejako przewodnikiem po frankofonii. Ma mu pomóc niejako zintegrować się z elementami kultury frankofońskiej, zwyczajami, tradycjami, życiem codziennym.

 

 

Podręczniki powinny być dostosowane do środowiska kulturowego i edukacyjnego uczniów.

-Agenda, dużo o Quebecu, Luisianie cz. 2

-#La classe A2 cały rozdział związany ze słownictwem o przyrodzie, wakacjach, zakwaterowaniu, wybieramy kraj, rejon, do którego jedziemy.

-Connexions 3 cały odrębny rozdział

-Adosphère 1,2 dużo pojedynczych elementów przez całą książkę, m.in. o Senegalu                   

I oczywiście seria Cle International La civilisation progressive „La francophonie”

A także cała seria audycji Instytutu Francuskiego „Podróże żyrafy Nali”, choć słuchowiska są przeznaczone dla młodszych dzieci, można wykorzystać zdjęcia i materiały.

Dawno temu, sama przygotowywałam uczniom rodzaj testu wstępnego z wiedzy o „francuskości”, zwłaszcza na pierwsze lekcje, może uda mi się odnaleźć.

 

Metody wprowadzania elementów frankofońskich:

piosenka, tekst (również krótki, np. reklama), prezentacja, reportaż np. z zasobów TV5, rysunki, zdjęcia,... Ważne jest, aby materiały w jakiś sposób zainteresowały uczniów. Ponieważ chodzi o nauczanie języka frankofońskiego, elemnty frankofońskie pojawiają się niejako naturalnie. 

Rola nauczyciela

Jest animatorem, kieruje pracą uczniów; prosi o przygotowanie prezentacji (np. o świętach Bożego Narodzenia) z uwzględnieniem np. 3 krajów francuskojęzycznych); można  przygotować rozmowę na temat zwyczajów np. spędzania niedzieli w różnych krajach na podstawie piosenki "Beaux Dimanches" (uczniowie szukają informacji w sieci)

Podręczniki: En Action, Version Originale,  Francofolie express, C'est parti!

Materiały TV5, Ressources - AUF 

·       według OIF od 2010 roku następują nieodwracalne zjawiska w języku francuskim, z którymi nauczyciel języka francuskiego powinien się zapoznać:

-          decentralizacja do tej pory dominującego ośrodka języka francuskiego jakim jest Francja w stronę krajów afrykańskich

-          przekonanie dużej grupy  Francuzów, że Frankofonia znajduje się poza Francją (w 2017 roku Prezydent Francji Macron wygłosił słynne zdanie: : « Il y a bien longtemps que la langue française n’est plus uniquement française » 

-          zmiana mentalna polegająca na zamianie sensu słowa « Français de référence » na « Français des francophones »

-          wydanie w 2016 roku książki Bernard Cerquiglini : Enrichissez-vous, parlez francophone”, w której autor używa słowa « francophone » , aby oznaczyć wszystkie odmiany (warianty) języka francuskiego. Cytat z książki : « Elle (la langue) reçoit les couleurs de chacun des pays où elle se déploie naturellement, créant des termes propres, des locutions particulières, des façons de dire aussi diverses que légitimes. (...) Le français tire une force accrue de cette diversité, qui illustre sa vitalité et garantit son avenir » przynosi nowe podejście w nauczaniu języka francuskiego

-          W najbliższym czasie konieczna będzie zmiana normy językowej, zresztą już ten proces się rozpoczęła, czego przykładem jest zmiana w Dictionnaire universel francophone (1997) definicji ogólnych, aby zintegrować rzeczywistość frankofońską (np. słowo balai)

 

·       nadanie sensu nauczaniu języka francuskiego (nauczanie języka francuskiego jako języka frankofońskiego)

·       dbanie o szybką integrację ucznia (uczeń powinien po wyjściu z klasy szybko odnaleźć się w naturalnym świecie języka frankofońskiego)

·       wychodzić poza podręcznik, zapraszać uczniów w inne regiony frankofońskie (entrainer les apprenants à gérer la diversité du français). Przykłady : exposer régulièrement les apprenants à des variétés d’accents ; faire prendre conscience des différences par rapport au français de référence lorsque l’on travaille dans un autre pays francophone ou, ouvrir l’horizon linguistique des apprenants en leur faisant découvrir quelques particularités d’autres pays francophones lorsque l’on enseigne dans un pays non francophone.

·       zmodyfikować reprezentacje i rozwijać motywację (pokazać język francuski w kontekście krajów frankofońskich; pokazać, ze francuski nie jest tylko językiem używanych we Francji)

·       promować język jako pośrednik kultur i krzewienia obywatelskiej postawy szacunku i otwartości na odmienność

·       Umieszczenie kultury jako elementu fundamentalnego nauczania na każdej lekcji 

·       Akcent na różnorodność leksykalną słów, akcent na ich różnorodność w krajach frankofońskich (nie mówimy tak samo w Belgii, Kanadzie, Marsylii, na Madagaskarze)

·       Scenki rodzajowe odnoszące się na  autentycznych scen w życiu na stałe włączone do planu lekcji. Najczęściej powinny to być scenki,  które wymagają od ucznia poradzenia sobie w sytuacjach w kraju frankofońskim, np.: jesteś po raz pierwszy w Belgii i musisz kupić pieczywo (to omawiamy specyfikę słów języka francuskiego w Belgii); jesteś w Genewie i w biurze turystycznym prosisz o informacje, itd.

·       Wybór odpowiednich podręczników – wymienione poniżej

·       Korzystanie z zasobów dostarczanych przez Instytucje frankofońskie

TV5

OIF

Le point du FLE

Destination  Francophonie

Cap université chez Didier

Écho chez CLE international.

Saison 1, publié chez Didier en 2015

Tendances 1, publié chez CLE international en 2016

Défi 1, publié chez Maison des langues en 2018. 

Amis 1, Amis 2 – CLE

# La classe, CLE

En avant 1, 2 Hachette

 

·       Meditor kultury, interpretator, facilitator

·       Używa metody tutoringu, a z niej najważniejszego elementu, tj. zasadę posługiwania się pytaniami i odpowiedziami, nauczyciel  zamienia monolog na dialog. Podopieczny uczy się i rozwija w procesie dialogu. Dialog może „przemycać” właśnie język frankofoński.

·       Pracuje z wykorzystaniem metody portfolio (notatki i artykuły prasowe dotyczące analizowanego zagadnienia, materiały ilustracyjne typu fotografie, rysunki, memy itd.

Czyli sam uczeń może na przykład zbierac przez wskazany okres materiały związane na przykład z jednym krajem frankofońskim.  Praca z portfolio pozwala przenieść odpowiedzialność za ocenę procesu oraz efektów pracy uczniów na nich samych, a co za tym idzie wzmacnia na ogół ich odpowiedzialność i zaangażowanie. Tym bardziej ważna jest w tym kontekście postawa i zaangażowanie nauczyciela: „Ocena, oszacowanie teczki przez nauczyciela obejmuje cały proces jej powstawania: zbieraniu i tworzeniu materiałów, a nie tylko jej zamknięciu. Teczka jest więc skumulowanym zapisem postępu, odzwierciedla tok myślenia jej autora. Służy także do ewentualnej korekty przyjętego kierunku pracy i zaangażowania w nią.

·       Używa rozrywek umysłowych typu gry sytuacyjne,  gry symulacyjne (inscenizacyjne). Dzięki temu może ćwiczyć realne sytuacje z wykorzystaniem nabytej wiedzy języka frankofońskiego. 

Przewodnik metodyczny:

1. Nauczyciel musi być świadomy faktu, że nie naucza jedynie gramatyki, słownictwa, fonetyki, umiejętności czytania, rozumienia, formułowania wypowiedzi ustnych i pisemnych w języku Moliera ale poprzez nauczanie języka francuskiego pozwala odkrywać uczniom ( jak i sobie samemu) zróżnicowany i niezwykle bogaty świat francuskojęzyczny.

2. Mając taka świadomość, wybiera metodę, która będzie zawierać treści świata frankofońskiego a nie tylko języka francuskiego kojarzonego z Francją. Dobry wybór, to niezwykła pomoc w realizacji takiego nauczania i punkt wyjścia do szukania dodatkowych materiałów na własną rękę.

3. Uczniowie rzadko mają świadomość frankofonii, dla większości z nich, francuski to Francja. Pierwszym zadaniem nauczyciela powinno być wyjście poza granice Francji, Europy. Często pierwszym szokiem dla uczniów są imiona bohaterów dialogów w podręczniku, bo nie brzmią po francusku. To jest początek przygody odkrywania świata frankofonii.

4. Uczniowie lubią odkrywać, gdy mają określony cel. W ramach projektu, konkursu, prezentacji można podsuwać uczniom pomysły dotyczące konkretnych miejsc, osób, wydarzeń, zabytków, potraw, zwyczajów z różnych zakątków świata francuskojęzycznego.

5. W miarę możliwości czasowych, nauczyciel powinien wykorzystywać materiały dydaktyczne TV5 Monde, jak także piosenki, filmy, reportaże i to wszystko, co oferują nam dzisiaj zasoby Internetu by utrwalać świadomość frankofonii i pobudzać ciekawość uczniów.

6. W podręcznikach, z którymi pracowałam do tej pory np: Et toi, Adosphere, C'est Parti! On y va są zawarte treści interkulturowe, pozwalają uczniom i nauczycielowi odnaleźć się w świecie frankofonii. Odnoszę wrażenie, że im nowszy podręcznik, tym te treści są obszerniejsze i ciekawsze. Lubię nagrania dialogów, w których słyszymy francuski różnie brzmiący, zwłaszcza w Adosphere. To jest bardzo ważny element, ja sama nie potrafię mówić w różny sposób, z tak różnym akcentem. 

Elementy frankofońskie powinny być obecne na każdym etapie nauczania, np. członkowie rodziny- opis belgijskiej rodziny królewskiej, opis dnia: porównanie dnia zależnie od miejsca zamieszkania, powitanie- różne sposoby wymowy, dzięki czemu uwrażliwiamy uczniów na tą różnorodność oraz uświadamiamy im bogactwo języka ale i motywuemy do nauki. 

- Nauczyciel powinen się cechować ciekawością innych kultur, barw języka bez zbędnego odwoływania się do jedynej i poprawnej normy językowej, jaką dyktuje Academie Francaise. Dzięki odwołaniu się do różnorodności kultur, słownictwa, wymowy jaka mieści się w j. frankofońskim, pobudzamy ciekawość uczniów,  jesteśmy bliżej realiów, przełamujemy ciażące nauczaniu francuskiego stereotypy. 

Nareszcie, wychodzimy poza obraz "pięknego ale trudnego języka" elit, który stanowić może barierę dla wielu uczących się, łamiemy też z postkolonialnym traktowaniem j. francuskiego jako wykładni reguł prosto z Paryża. 

Frankofonia otwiera przed nami i naszymi uczniami zupełnie nowe perspektywy, warto więc mieć ją stale w pamięci. 

- Bardzo lubię podręczniki diffusion, w tym Defi, niestety nie zdecydowałam się na ten podręcznik Czasami wykorzystuje w klasie, zauważyłam że akcent wielokulturowości jest obecny, od początku, np. ćwiczenia na rozumienie ze słuchu są przedstawiane przez osoby o różnych akcentach. Jest to na pewno nowatorskie podejście, niestety w innych podręcznikach z których korzystam Frankofonia ma tradycyjne dla niej miejsce. 

Krótki przewodnik metodyczny nauczyciela języka frankofońskiego:

 - nauczać języka frankofońskiego i kultury, wiedzy o krajach frankofońskich, nie francuskiego sensu stricte, zamknietego na akcent czy leksykę innych krajów frankofońskich,

- przy nauczaniu warto i należy korzsyać z materiałów tzw. autentycznych , filmów, prezentacji, czasopism,

- uświadamiać, uwrażliwiać stale uczniów, że język francuski to nie tylko Francja i Paryż oraz język kultury. Francuski to język także frankofoński, to język także nauki i ekonomii, rozwija się.

- nauczyciel to przewodnik w procesie nauczania języka, można angażować uczniów na wiele sposobów: poprzez zachęcanie ich do tworzenia własnych materiałów, np.prezentacji, kart pracy, wyszukiwania utworów w języku frankofońskim, itp.

- Lista podręczników do nauki języka francuskiego stale poszerza się, lista tych dopuszczonych przez MEN nie jest za długa, ale na rynku coraz więcej dostępnych publikacji, także do samodzielnej pracy ucznia w różnym wieku. (przykłady: szkoła podstawowa: Alex et Zoe, seria, Allez, on y va ! seria, En avant -seria szkoła . Szkoła śerdnia: C'est parti!, En action!)