Si Sitan ay kinikilala bilang pinuno ng kasamaan, ang sinaunang impyerno. Inaakit niya ang mga mortal na gumawa ng masama, sa tulong ng kanyang apat na alagad o kinatawan na kinikilala bilang sina mangangaway, mansisilat, mangkukulam, at hukloban sa mitolohiyang Pilipino. Ang kanyang tungkulin ay kapareho ng sa monoteistikong Satanas, ang tagapag-alaga ng kasamaan (ang sinaunang tagalog na bersyon ng impyerno) at lahat ng mga kaluluwa sa loob niya ay may apat na ahente na nakatalaga sa tukso at sumira sa sangkatauhan. Katulad na lamang ng kanyang katapat sa Bibliya na si Satanas, si Sitan ay sumasalungat kay Bathala (ang pinakamataas na diyos ng panteon na tagalog) at sa lahat ng iba pang mga diyos, na kinatatakutan at nilapastangan bilang isang malisyosong at mapanirang nilalang.

Ang pangalan ni Sitan ay nakuha mula sa impluwensya ng ibang mga lahi. Nang dumating ang mga dayuhan, naimpluwensyahan nila ang paniniwala ng ating mga ninuno. Ang ideya ng mga demonyo sa ating mitolohiya ay kawangis ng paniniwala ng mga dayuhan tulad ng mga Malay sa kanilang mga Hindu at Islamic na paniniwala. Mas napakita ang impluwensya ng dayuhan sa ating paniniwala ng dumating ang mga Español. Pinaniniwalaan na ang pangalan ni Sitan ay nanggaling sa pangalan ni Satan na katulad niya din na sumisimbolo sa kasamaan at impyerno.

Trivia: 

Ang pangalan na Satan ay nangangahulugang “nag-aakusa” o “kalaban”. Ang pangalan na Saytan naman ay nangangahulugang “malayo” o “nawawala”. Pinapakita ng mga salitang ito ang pagkakawangis ng ating paniniwala sa paniniwala ng iba.

Sa Fray San Buenaventura’s 1613 Vocabulario de Lengua Tagala, si Sitan ay nabanggit bilang isang laro na nilalaro ng mga kabataan, subalit, maaari pa ring maiugnay sa mga demonyo.