Ένα από τα αγαπημένα μου λογοτεχνικά βιβλία είναι το : "Ένα παιδί μετράει τα άστρα". Είναι ένα από τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία που έχω διαβάσει. Εξιστορεί την περιπέτεια του Μέλιου Καδρά , ενός φτωχού και ορφανού αγοριού  που προσπαθεί να μάθει γράμματα . Όμως θα τον προδώσει στο αφεντικό του που μόλις μαθαίνει ότι ο Μέλιος ασχολείται με τα βιβλία θυμώνει πολύ και του απαγορεύει να ξανασυναντήσει τον δάσκαλο. Οι δρόμοι του παιδιού και του δασκάλου χωρίζουν, ο Μέλιος πηγαίνει στην πόλη ολομόναχος, για να πάει σχολείο. Εκεί, θα γνωρίσει την αδικία και το δίκιο, την αγάπη και το μίσος,.  Μουταφίδης Κωνσταντίνος Β2

Το αγαπημένο μου λογοτεχνικό βιβλίο είναι "Ο δρόμος για τον παράδεισο είναι μακρύς". Το θέμα του είναι εξαιρετικό και το τι γίνεται στο τέλος, είναι συγκλονιστικό και δεν το περιμένεις με τίποτα. Το βιβλίο μιλάει για 2 κορίτσια, που επικοινωνούν μεταξύ τους μέσω γραμμάτων, και λένε μεταξύ τους, το πώς περνάνε τον χρόνο τους ως έφηβοι. Όμως, το ένα κορίτσι κρύβει κάτι πολύ σημαντικό. Το βιβλίο αυτό, έχει πολύ καλό μήνυμα και σίγουρα θα το διάβαζα για δεύτερη φορά. Νικολαίδου Μίριανα Β2

    Το αγαπημένο μου βιβλίο μέχρι στιγμής, είναι "το τραγούδι του Αχιλλέα". Το θέμα του αφορά την όχι και τόσο φιλική αγάπη ανάμεσα στο  Αχιλλέα, τον "Άριστο Αχαιών", και τον Πάτροκλο, το οποίο διαδραματίζεται στην αρχαία Ελλάδα. Ξεκινά με πληροφορίες για τον πρώτο πρωταγωνιστή, τον Πάτροκλο, και στη συνέχεια ξεκινά η ιστορία της γνωριμίας τους. Σπόιλερ: τελειώνει με τον θάνατό τους. Παρόλο που είναι ένα βιβλίο σκληρό και θλιβερό, μέσα του κρύβει μια γλυκύτητα και τρυφερότητα. Αποδεικνύει για άλλη μια φορά πως ο έρωτας είναι το πιο ισχυρό ανθρώπινο συναίσθημα. Παραδέχομαι πως ευχαριστήθηκα τις θλιβερές εξελίξεις, οι οποίες οδήγησαν και στο "αίσιο" τέλος,(σπόιλερ) που "έδειχνε" τις δύο ψυχές να συνεχίζουν να βρίσκονται η μια δίπλα στην άλλη, ακόμα και στη ζωή μετά τον θάνατο. Αυτή η σκηνή, μαζί με κάποιες άλλες, θαρρώ να πω πως ήταν η αγαπημένη μου. Το βιβλίο αυτό με προβλημάτισε και με ευαισθητοποίησε αρκετά, και το θαυμάζω για το γεγονός αυτό. Χάρη στο βιβλίο γνώρισα και την συγγραφέα Madeline Miller, που έχει πτυχίο στην αρχαία ελληνική γλώσσα, με αποτέλεσμα να μου δημιουργηθεί η επιθυμία να διαβάσω κι άλλα έργα της. Επόμενο στη λίστα ανάγνωσης είναι η "Κίρκη".  Αδάμογλου Ζηνοβία Β1

Το αγαπημένο μου λογοτεχνικό βιβλίο είναι «Το Δέμα» του Γερμανού συγγραφέα Sebastian Fitzek. Μου αρέσει, διότι ο Fitzek περιγράφει την ατμόσφαιρα και τα γεγονότα με ιδιαίτερο τρόπο έτσι ώστε ο αναγνώστης να μπορεί να ‘’δει’’ μέσα από τα μάτια της πρωταγωνίστριας, η οποία βιώνει μια συγκλονιστική περιπέτεια προσπαθώντας να βρει ποιος είναι πραγματικά ο γείτονάς της και τι σχέση μπορεί να έχει με τους κατά συρροή βιασμούς που συνέβησαν τα προηγούμενα χρόνια. Η πλοκή του βιβλίου ξεδιπλώνεται μέσα από ανατροπές που δε θα μπορούσα ποτέ να περιμένω, ενώ οι σκηνές δράσης έχουν πολύ ζωντάνια, αρκετή για να αγχώσει τον αναγνώστη. Για αυτό μου άρεσε πολύ και το διάβασα σε λΊγες μέρες αφού η πλοκή προχωρά με τέτοιο ρυθμό, που είναι δύσκολο να το αφήσει κανείς από τα χέρια του. Μπούρου Μαργαρίτα Β2

Για τον καθένα, οι λόγοι που διαβάζει βιβλία είναι προφανώς διαφορετικοί. Εγώ όταν διαβάζω, αισθάνομαι ότι μπαίνω μέσα στην ιστορία και ζω τα γεγονότα, με αποτέλεσμα να νιώθω ότι βρίσκομαι σε ένα άλλο φανταστικό κόσμο, μακριά από την αληθινή και σκληρή πραγματικότητα. Επιπλέον, διαβάζω βιβλία, επειδή μου αρέσει να γνωρίζω νέους χαρακτήρες, να διαβάζω τις γνώμες, τις αντιλήψεις και τα συναισθήματα τους. Θα ήθελα να προσθέσω επίσης ότι πλουτίζεται το λεξιλόγιο μου, μαθαίνοντας νέες λέξεις και φράσεις. Τέλος, καλλιεργείται η δημιουργικότητα μου, άρα έχω περισσότερη φαντασία, που αυτό είναι πολύ ευχάριστο, διότι όσο μεγαλώνουμε, τόσο η φαντασία μας περιορίζεται.
Γενικά, το διάβασμα βιβλίων μου έχει μείνει στην καρδιά μου. Πιστεύω όλοι μας πρέπει  να διαβάσουμε βιβλία, διότι είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για να μην έχουμε άγχος, να ξεφύγουμε από την πραγματικότητα και να νιώσουμε ασφάλεια και ηρεμία.
ΝΙΚΟΛΑΊΔΟΥ  ΜΙΡΙΑΝΑ Β2

Δεν μου αρέσει να διαβάζω πολύ συχνά λογοτεχνικά βιβλία, διότι δεν είναι τόσο του γούστου μου. Προτιμώ να διαβάζω επιστημονικά και ιστορικά βιβλία γεμάτα πληροφορίες.(π.χ. αστροφυσική, σεισμοί, ηφαίστεια, ανατομία κ.α.). Όμως με τη συμμετοχή μου στη σχολική βιβλιοθήκη είχα την ευκαιρία να διαβάσω δύο μυθιστορήματα και διαπίστωσα ότι διαβάζοντας τα θα μπορούσα να αναπτύξω την φαντασία μου και να μάθω να εκφράζομαι καλύτερα.                          Σαλαμανίκας Χρήστος Β2

    Υπάρχουν πολλά είδη λογοτεχνικών βιβλίων που μπορούν να κερδίσουν το ενδιαφέρον του καθενός. Ωστόσο, προσωπικά δεν μου αρέσει να διαβάζω λογοτεχνικά βιβλία γιατί προτιμώ να περνάω τον ελεύθερο χρόνο μου διαφορετικά. Η μελέτη για το σχολείο και οι εξωσχολικές δραστηριότητες με κουράζουν και δυσκολεύομαι να συγκεντρωθώ και να διαβάσω κάτι επιπλέον. Μου αρέσει όμως να παρακολουθώ κινηματογραφικές ταινίες εμπνευσμένες από βιβλία. Τα τελευταία χρόνια βιβλία όπως ο Harry Potter και ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών έχουν γίνει μεγάλες επιτυχίες. Συναρπαστικά εφέ και δυνατές ερμηνείες μας μεταφέρουν στον φανταστικό κόσμο των βιβλίων με έναν τρόπο διασκεδαστικό και ενδιαφέρον!
Νίκος Καραγιάννης Β2

 Μου αρέσει να διαβάζω λογοτεχνικά βιβλία, επειδή με οδηγούν σε έναν κόσμο ατέλειωτης φαντασίας. Μέσω της λογοτεχνίας, ο άνθρωπος "ανοίγει" τους ορίζοντές του, καλλιεργεί τη σκέψη και το μυαλό του. Μεταφέρεται σε διαφορετικές εποχές, χρονολογίες, διαστάσεις, βλέπει τη ζωή μέσα από τα μάτια κάποιου άλλου, και μαθαίνει πράγματα τα οποία ο ίδιος δεν έτυχε να συλλογιστεί ποτέ του. Ανακαλύπτει καινούργια συναισθήματα, "αντιμετωπίζει" προβλήματα που πρώτη φορά τον απασχολούν. Μέσω της λογοτεχνίας, αποκτάμε γνώση, δημιουργικότητα, ευαισθητοποιούμαστε, καλλιεργούμαστε, και κερδίζουμε μόρφωση. Φυσικά και ψυχαγωγούμαστε, καθώς περνάμε τον χρόνο μας διαβάζοντας βιβλία, τα οποία ανταποκρίνονται στα ενδιαφέροντα μας. Τα βιβλία είναι θησαυρός χειροπιαστός, σε αντίθεση με τα λόγια, που ουσιαστικά είναι αέρας.     Αδάμογλου Ζηνοβία Β1

   Μου αρέσει να διαβάζω λογοτεχνικά βιβλία, γιατί είναι ένας καλός τρόπος να περνά κανείς την ώρα του. Το διάβασμα ταξιδεύει τον αναγνώστη και αφήνει την φαντασία του να ζωντανέψει το βιβλίο. Αντί να δίνει την εικόνα έτοιμη, όπως θα έκανε μια ταινία, για παράδειγμα, βάζει τον αναγνώστη στη διαδικασία να την δημιουργήσει ο ίδιος και για αυτόν ακριβώς τον λόγο απολαμβάνω το διάβασμα. Μπούρου Μαργαρίτα Β2

 

Το μήνυμα έχει τυπωθεί σε γραφή braille και σταλεί σε σχολικές μονάδες που φιλοξενούν παιδιά με προβλήματα όρασης, με στόχο την προώθηση της φιλαναγνωσίας και της προσβασιμότητας όλων, στα αγαθά του πολιτισμού.

«Είμαι ένα βιβλίο, διάβασέ με. 

Είμαι ένα βιβλίο.

Είσαι ένα βιβλίο.

Όλοι είμαστε βιβλία. 

Η ψυχή μου είναι η ιστορία που αφηγούμαι. 

Κάθε βιβλίο έχει τη δική του ιστορία να πει. »