น

เสกามาดุ๊ก ตุ๊กๆขนเกลือ

เรียนวิชาอื่นก็เหนื่อยแล้วครูใจดีหน่อยนะเลี้ยงไอติมหน่อย

555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555

ขอให้ครูฟ้ากินข้าวเยอะๆพักผ่อนมากๆๆๆพาเล่นเกมเยอะๆค่ะขอบคุณที่ออกข้อสอบในเรื่องที่หนูจำได้ค่ะ55555555😘😘😘😘

ตัวอย่าง นิยาย

**บทที่ 16.1: อยากให้รู้**

เมื่อวินและเมย์เข้ามาในบ้าน วินสังเกตว่านิวไม่ได้แสดงตัวตามที่เขาสั่งไว้ก่อนหน้านี้ ว่าเมื่อมีใครเข้ามาในบ้านพร้อมเขา ไม่ว่าจะเป็นใครหรืออันตรายแค่ไหน นิวต้องหลบซ่อนตัวไว้ก่อน เว้นแต่เขาจะสั่งให้ออกมาเท่านั้น

ในบ้านจึงมีแค่พวกเขาสองคน—วินและเมย์ ทั้งสองต่างอาบน้ำเสร็จและเตรียมทานอาหารเย็นด้วยกัน ระหว่างที่วินกำลังนั่งดูทีวีบนโซฟา เมย์ก็เรียกให้มานั่งที่โต๊ะอาหารพร้อมกับบอกว่าเธอมีเรื่องสำคัญที่อยากบอกเขา

วินนั่งลงที่โต๊ะอาหารที่ยังว่างเปล่า เมย์นั่งตรงข้าม ก่อนจะเริ่มพูดด้วยสีหน้าจริงจัง "ฉันมีความลับอยากบอก ซึ่งฉันไม่อยากให้ใครรู้ นอกจากนายคนเดียว" วินฟังอย่างตั้งใจ ก่อนจะตอบว่า "ถ้าเธอคิดว่าพูดแล้วรู้สึกไม่ดี ก็ไม่ต้องพูดก็ได้นะ"

แต่เมย์ส่ายหน้า เธอยังยืนยันที่จะบอก วินพยักหน้าให้เธอพูดต่อ เมย์เริ่มเล่า "นายยังจำสร้อยทับทิมสีขาวที่แม่ฉันให้ฉันได้ไหม?" วินพยักหน้า "จำได้สิ"

เมย์พูดต่อ "วันที่นายเห็นฉันในร่างสีขาวนั่น ฉันได้รับพลังจากสร้อยทับทิมเส้นนั้น ฉันเรียกมันว่า 'คริสตัลแห่งโชคชะตา'"

วินฟังแล้วตอบว่า "ฉันรู้ว่าเธออยู่ในร่างสีขาวตอนช่วยฉัน แต่เกิดอะไรขึ้นกับคริสตัลนั้นล่ะ?"

เมย์นิ่งสักพัก ก่อนจะพูดเบาๆ "คริสตัลนั้น...มันหายไปแล้ว" เธอพูดจบและค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อเผยให้เห็นคริสตัลสีขาวเรืองแสงที่อยู่กลางหน้าอกของเธอ มันดูสว่างและโดดเด่น วินเห็นแล้วนิ่งอึ้ง แต่ก็พยายามควบคุมอาการไม่ให้แสดงออกเกินไป

"นี่แหละคือสิ่งที่ฉันอยากจะบอกนาย" เมย์พูดเบาๆ ขณะที่คริสตัลค่อยๆ หายไปและผิวหนังกลับมาเป็นปกติ วินถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้น "ใส่กระดุมเสื้อให้เรียบร้อยเถอะ" เขายิ้มบางๆ ให้กำลังใจเธอ

คืนนั้น วินจัดให้เมย์นอนในห้อง ส่วนตัวเองนอนบนโซฟา คืนนั้นผ่านไปอย่างเงียบสงบ

---

**รุ่งเช้า**

วินตื่นขึ้นพร้อมความรู้สึกเจ็บแปลบเล็กน้อย และรู้สึกถึงน้ำหนักบางอย่างกดทับตัว เมื่อเขาลืมตาก็ต้องตกใจ เมื่อพบว่าเมย์นอนหลับอยู่บนตัวเขา วินพยายามขยับตัวอย่างระมัดระวังจนหลุดออกมาได้ และรีบอาบน้ำแต่งตัวเตรียมทำอาหารเช้า

เมื่อเมย์ตื่นลงมาและเห็นวินเตรียมอาหารเสร็จแล้ว เธอก็รีบไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เมื่อลงมา ทั้งสองนั่งทานอาหารด้วยกันอย่างเงียบๆ สักพักรถสีดำคันหนึ่งก็มาจอดหน้าบ้าน พร้อมชายในชุดสูทที่มาเพื่อรับเมย์ไปโรงเรียน เมย์หันไปโบกมือลา "ไว้เจอกันที่โรงเรียนนะ" วินส่งยิ้มและโบกมือให้ก่อนที่เธอจะจากไป

เมื่อกลับเข้าบ้านและเตรียมตัวจะไปโรงเรียน วินเรียกนิวออกมาจากเงามุมมืด นิวโผล่หน้ามาพร้อมรอรับคำสั่ง วินพูดขึ้น "เธอคงรู้เรื่องคริสตัลแล้วใช่ไหม ฉันอยากให้เธอสืบหาข้อมูลและศึกษาพลังของมันไว้เผื่อว่าพลังนั้นอาจจะสร้างปัญหาได้ในอนาคต"

นิวพยักหน้าและตอบอย่างหนักแน่น "รับทราบค่ะนายท่าน ฉันจะไม่ทำให้นายท่านผิดหวัง" เธอยิ้มบางๆ ที่เต็มไปด้วยความเยือกเย็น

วินพยักหน้าให้เธอ ก่อนจะออกจากบ้านมุ่งหน้าไปโรงเรียนอย่างเงียบๆ ขณะเดียวกัน ในใจเขาก็เริ่มคิดถึงสิ่งที่ได้รู้เกี่ยวกับคริสตัลแห่งโชคชะตานั้น

จากน้องลิลลี่🌷

นะคะ ครูฟ้าคนสวยคนงาม

พาเล่นเกมสนุกๆ

ออยากได้เกด4ครับ 5555

...................

รีบปล่อยนะครับผมหิวข้าว

ผมต้องกรให้ครูสอนช้าลง

อยากได้เกร4ฟรีนะครับ

รีบปล่อยเถอะครับ😭

พศวีร์

มาร์คคริส

ขุนพล

ชุติวัฒน์

คิม จินวุค

ชญานนท์

ณัฐกิตติ์

ภูธัชชัย

เดชาวัต ( ริรชา )

อชิรกรณ์

จั๋งธีร์

ภีมวสุ

B-U-S bus is twelve

B-U-S bus is twelve

( เปิดเพลง because of you i shine รักนะคะ )

โดดดึ๋งๆๆๆๆๆๆๆ

จากใจเด็กห้องนี้

เล่นเกมยิ่งดีเลย ไม่ต้องจนจนปวดมือ

----------------

อยากนอนด้วยคับ

จากใจคนไม่ได้นอน °^°

ไม่นอนดึกคับ นอนเช้า

ก. ผิด

ข.ถูก

ค.ผิล