Egun, neure burua hezkuntza alorrean gehiago formatzen ari naizela aintzat harturik, uste dut nik neuk gazteagotan izan nituen irakasleak baino irakasle “hobea” izateko gai naizela. Zer egin behar den oraindik oso argi ez dudan arren zer egin behar ez den ondo baitakit. Horregatik, batik bat matematikak izan baduen aurpegi erabilgarri eta erakargarria ikasleei erakustea litzateke nire erronkarik nagusiena. 

Ane Ugarte.

Denak edo ia denak arbelaz baliatzen ziren. Arbela haien azalpenez betetzen zuten eta ondoren, guk azaldutakoaren inguruko ariketak egin behar izaten genituen. Denen edo ia denen matematika lantzeko modua bera izan arren, batzuk gehiago ahalegintzen ziren azaltzen zuten hori adibideak emanez argitzen, guk errazago ulertu genezan. Haietako bi nabarmendu nahiko nituzke, etengabe baitzeuden gu laguntzeko prest, baita saioak entretenigarriak egiten saiatzen ere.

2.    Eta zu zeu, nolako matematikako irakaslea zarela uste duzu?

Orain arte ez dut aukerarik izan matematikako irakasle izateko. Hala ere, haurrekin egon naizen alditan, inguruko objektuez edota nire gorputzaz baliatu izan naiz, hitzez esandakoa aldi berean nolabait erakusteko.

3.    Nolakoa izan nahiko zenuke?(esaldi batean adierazi)

Haurrek haien egunerokotasunean topa ditzaketen egoerak abiapuntutzat hartuz, haien jakin-mina piztu nahiko nuke, matematika haien bizitzan edozein momentutan, edonon eta edonola topa dezaketela erakutsaraziz, baita zeinen baliagarria izan dakieken ohartaraziz ere.

Orokorrean irakasle txarrak izan ditut matematika arloan, azalpenak emateko formulak eta arbela baino ez zutelako erabiltzen eta Akijamak esaten duen moduan, hori matematikak irakasteko modu desegokia da, ez duelako ikasleen interesa pizten. 

Baina irakasle guztien artean, oso irakasle on bat ere izan nuen. Honek, beti txisteak kontatzen zizkigun klasean zehar eta azterketa garaian, problemen enuntziatuak idazterako orduan, gure telesaio edota kirol talde gogotsuenak erabiltzen zituen ebatzi beharreko problemaren protagonista gisa. Ekintza txiki horien bitartez gure arreta erakartzen zuen eta guretzako arinagoak izaten ziren matematika klaseak. 

 

Orain arte ez dut aukera handirik izan matematikak irakasteko. Baina klase partikularrak ematen ditut eta ikasleren bati matematikekin lagundu behar diodanean, bere interesen araberako adibideen bitartez saiatzen naiz azaltzen.

 

Haurren jakin-mina pizten duen irakaslea izatea gustatuko litzaidake baina batez ere, egunero nire ikasleei irribarre bat ateratzeko gaitasuna duen irakaslea izatea nahiko nuke.

Gogoan dut Lehen Hezkuntzako 1go mailan izan nuen lehenengo matematikako saioa. Irakasleak binaka jartzeko esan zigun eta bikote bakoitzari abako bat banatuz. Inork ez zekien tramankulu horrek zertarako balio zuen, baina irakasleak bolatxoak gora eta behera mugitzeko esan zigun, beraz, horrela egon ginen saio osoa. Gogoratzen dut etxera joan nintzela abakoa ezagutu nuela esanez, baina erabiltzen ez nekienez, aitak erakutsi zidan benetan zertarako balio zuen. Orduan hasi nintzen egindakoari zentzua ematen. Hortik aurrera izan ditudan matematikako irakasleak ere materian jartzen zuten arreta, edukietan, inoiz ez zuten arretarik jartzen ea ulertzen genuen edo benetan logika aurkitzen genion. Askotan galdetu dut “baina formula hori zergatik da horrela?” eta erantzuna beti berbera zen (matematikako irakasle ezberdinen partetik) “horrela delako eta listo”. 

 2.-ETA ZU ZEU, NOLAKO MATEMATIKAKO IRAKASLEA ZARELA USTE DUZU?

Ez dut aukerarik izan inoiz matematikako irakaslea izateko, beraz, ez dakit nolako matematikako irakaslea naizen. Hala ere, bizitako esperientzia kontuan hartuz, argi daukat nolako matematikako irakaslea EZ naizen izango. Aurreko galderan erantzun bezala, izan ditudan matematikako irakasle guztiak edukietan zentratzen ziren, ondoren azken emaitza ebaluatzeko. Modu horretan ikaste prozesuaren zati handi bat jan egiten da eta ez da bidezko ebaluazio bat egiten. Hori dela eta, prozesuari garrantzi handia emango nioke, azken emaitza ere kontuan hartuz. Bestalde, izan ditudan matematikako irakasleak liburuko kontzeptuak dauden moduan transmititzen zituzten. Horrek ez du asko laguntzen, izan ere, denok gara gai liburukoa dagoen moduan irakurtzeko. Ikasleok behar duguna egunerokotasunean oinarritutako adibideak ematea da, funtzionalitatea aurkitzea, zertarako balio duen, noiz, nola … lehen esan bezala, askotan esan didate formula horrela dela eta den moduan buruz ikasteko, baina nire ustez, formula horiek nondik eta zergatik datozen ulertuta ez dugu buruz ikasteko beharra, ulertu dugunez, logikaren bitartez ikasten da.

 3.-NOLAKOA IZAN NAHIKO ZENUKE?(Esaldi batean adierazi)

Aurreko galderak apur bat laburbilduz, argi daukat matematika ulertaraziko duen irakaslea izango naizela, zertarako balio duen ulertaraziz, egunerokotasuneko bizitzan fokua jarriz.


Maialen Moya

 

Irakasle bakoitzaren jarrerak ordea zer esan handia du. Gogoan dut irakasle batek ahalegin handiak egiten zituela gauzak ondo uler genitzan, lasai galdetzen genizkion gauzak eta berak eman beharreko azalpen guztiak ematen zizkigun guk gauzak ondo barneratu genituela ikusten zuen arte. Ariketaren bat gaizki eginda ere ez zen ezer gertatzen, akatsa non egin genuen konturatuarazten zigun eta zuzentzen lagundu. Irakasle hori oso gogoan dut, gauzak ongi ulertu eta eragiketak erraz egiten bainituen berak emandako azalpenekin.

Ez zait ahaztuko DBH 1ean ikasitako biderketa taula hura! Ariketa ezberdinez gain, biderketa taularen zati bat ikastea eguneroko etxeko lana izaten genuen. Hurrengo egunean ahoz azterketa moduko bat egiten zigun irakasleak (egun horretarako ikasi beharreko zatia eta baita ordura arte ikasitako guztia ere). Bakoitzari hiruzpalau biderketa galdetzen zizkigun, azkar erantzun behar izaten genituen eta huts eginez gero atsedenaldirik gabe geratzen ginen, liburutegian biderketa taulak kopiatzera behartzen baikintuen. Horrez gain, ariketak boligrafoz egin behar izaten genituen, ez baitzigun onartzen arkatza erabiltzea. Gelan ariketak egiten eta bukatu ahala bere mahaira joaten ginen zuzentzera. Ariketa gaizki eginez gero  bere boligrafo gorriz ariketa guzia borratzen zigun, zirriborro handi bat egiten zigun guk egindakoaren gainean. Zeharo desmotibatzen gintuen bere jarrerak eta zenbait gelakide ez zen batere gustura joaten bere klaseetara.

2-  ETA ZU ZEU, NOLAKO MATEMATIKAKO IRAKASLEA ZARELA USTE -DUZU?

Orain arte ez dut aukera handirik izan beste norbaiti matematika irakasten jarduteko. Noiz edo noiz lehengusuren bat etorri izan zait ariketak ez dituela ulertzen eta laguntza eske. Ahalik eta azalpen garbienak ematen ahalegintzen naiz eta horretarako adibide errealak jartzen saiatzen naiz, bera ariketa horretan erraz kokatu dadin. Zenbait kasutan ordea gertatu izan zait, eragiketaren egiten jakin bai baina nola esplikatu ez jakitea edota nire ustetan azalpen egokiak emanagatik lehengusuak ez ulertzea. Une deserosoa benetan!

3- NOLAKOA IZAN NAHIKO ZENUKE?

Gauzak azaltzeko eta haurrek ondo ulertzeko moduko adibide errealez baliatu eta haur bakoitzaren gaitasun zein erritmoak errespetatzen dituen irakasle atsegin eta motibatzailea izan nahiko nuke. 

                                                                                                                                         Aloña Zumeta 

 2.-ETA ZU ZEU, NOLAKO MATEMATIKAKO IRAKASLEA ZARELA USTE DUZU?

 3.-NOLAKOA IZAN NAHIKO ZENUKE?

Lehen Hezkuntzan nengoeneko urteak gogoratuz, matematikari dagokionez, lehenengo bi urteetan batuketak eta kenketak egiten ikasteko liburuxka bat genuen eta hori jarraitzen genuen. Orduak eta orduak pasatzen genituen batuketak eta kenketak eginez eta aspergarria iruditzen zitzaidan.

Ondoren, hirugarren mailan biderketak eta zatiketak egiten hasi ginen eta horretarako ere liburuxka bat genuen. Laugarren mailan berriz, buruketak agertu ziren, horiek niretzako buruhauste itzela izanik. Gogoan dut amarekin zenbat denbora pasa behar izaten nuen marrazki eta manipulazioaren bitartez buruketek esan nahi zutena ulertu nahian. Bukatzeko bosgarren eta seigarren mailan zer ematen genuen gogoan ez izan arren, bai gogoratzen dut matematikek urduri jartzen nindutela eta ez nintzela klaseetan gustura egoten. Gainera irakasleek banan-banan arbelera ateratzen gintuzten ariketak egitera eta horrek are gehiago larritzen ninduen.

Hori horrela, eta nire esperientzia kontuan izanda, partikularrak ematen dizkiedan haurrei matematikak azaltzerakoan, kontzeptuak objektu desberdinekin azaltzen saiatzen naiz, baita marrazkiak eginez ere. Kontzeptua manipulatuz ulertzea errazagoa egingo zaielakoan egiten dut hori. Hala ere, nire ustetan, ariketa desberdinak adin horretako haurren errealitatearekin lotura izanez gero haurren interesa areagotuko zela uste dut.

Bukatzeko esan nahiko nuke, matematikako klaseak haur guztiei egokituta, beraien errealitatearekin lotuta eta modu  interesgarri batean irakatsiko dituen irakaslea izan nahiko nukeela, eta modu teorikoan erakutsi beharrean manipulatuz eta praktikara eramanez lantzen ahaleginduko naizela uste dut.


Maialen Urrutia Alday

Atzera begiratu eta esan beharra dut askotariko irakasleak eduki ditudala, bata bestearengandik oso ezberdinak, baina gehienak irakasle txarrak izan direla azpimarra dezaket. Txarrak zergatik? Jin Akijamak esaten duen bezalaxe, irakasle on batek ikasleen interesa pizten duelako, eta nire irakasle gehienak ez dute inoiz hori lortu, beraien irakasteko era arbela batera eta hainbat ariketetara mugatzen baitzen. 

Hala ere, nire irakasle guztiak ez dira txarrak izan, irakasle on bat baitut buruan, lehen hezkuntzan eduki nuen irakasle bat. Berak arbela ezer gutxi erabiltzen zuen, gauzak azaltzeko gelan zituen objektuak erabiltzen baitzituen eta guri ere, ariketak paperean eginarazi beharrean, askotan esperimentatzeko eta manipulatzeko aukera ematen zigun. Gogoan dut, batuketak eta kenketak ikasteko gelan denda bat sortu zuela, gure errealitateko egoera bat sortuz, eta hura erabiliz ulertu nituen eragiketa horiek. Eta ez hori bakarrik, gainera, matematikarekiko gure interesa eta jakin-mina piztu zituen. 

Irakasle asko ez dira ohartzen edo ez dira ohartu nahi, beraientzako komodoagoa den horrek ikasleei kalte egiten diela, eta gogotsu ikasteko aukera eman beharrean, askok matematikarekiko interesa galdu eta hauek gorrotatzera heltzen direla. Nire ikasle ibilbidean, horrelako irakasle asko aurkitu ditut, eta irakasle on bakarra nik gogoratzen dudala, eta ziur nago, irakasle on horrekin beste guztiekin baina askoz gehiago ikasi nuela. 

Nik nire irakasleekin eduki dudan esperientzia eta gero, beraien irakasteko eran ez erortzen saiatu izan naiz beti. Egia da ez dudala aukera handirik izan matematikak irakasteko, baina eduki ditudan aukera horietan, zaintzen ditudan haurrekin adibidez, beti saiatu naiz zerbait azaltzerakoan adibide errealak ematen edo inguruko arkatz, boligrafo edota beste edozein objektuz baliatzen. Hala ere, honekin ez dut esan nahi Akijamak aipatzen duen irakasle on horietako bat naizenik, oraindik behintzat ez; argi baitut, horretara iristeko oraindik ikasteko asko dudala. 

Haurrek matematika beraien errealitatearekin lotzea eta beraien hainbat beharrei erantzuteko tresna gisa ikustea ahalbidetuko duen irakaslea izan nahiko nuke, horretarako esperimentazioan eta manipulazioan oinarritutako irakaskuntza bat erabiliaz eta haurren interesa piztuaz.

Naroa Jaca Goena

Hainbat eratako matemática irakasleak izan ditut nire bizitzan zehar eta onartu beharra dut matematika ez zitzaidala batere gustatzen. Hala ere, bereziki irakasle bat dut buruan matematika hitza entzundakoan, matematikak nire buruan zentzua hartzea lortu zuena zehazki. Irakasle hurak, gure egunerokotasuneko adibideak ipintzen zizkigun eta matematika parentesi eta ikur arraro horiek baino askoz gehiago zela irakatsi zigun. Matematika gure eguneroko bizitzaren parte zela ikusarazi zigun eta berari esker nire interesa pixka bat handiagotu zela ohartu beharra daukat. Hala ere, aipatzekoa da beste irakasle gehienak papereko ariketetan oinarritzen zirela eta horrek ez zidala batere laguntzen eskola eta errealitatearen arteko lotura ikusten.

Lehen Hezkuntzan lanean aritu naizen arren, ez dut matematikako irakasle izateko aukerarik izan beste gai batzuk eman bainituen. Hala ere, nire esperientzia ikusita, nire haurtzarako irakasle hura gogoratu eta bere teknikak eta teknika berritzaile batzuekin matematika eta errealitatearen arteko lotura zuzen bat egiten saiatuko nitzatekeela uste dut. Beraz, nire ikasleentzat matematika arrotza ez izaten saiatuko nitzake.

 

Matematika edonorentzat eta bakoitzaren neurri eta beharren arabera erabilgarri egiten dituen irakasle bat izan nahiko nuke.

Eta zu zeu, nolako matematikako irakaslea zarela uste duzu?
Ez dut aukerarik izan matematikako klaseak emateko, horregatik, oraindik ez dakit nolako irakaslea naizen.

Nolakoa izan nahi zenuke?
Haurren interes eta errealitatetik abiatzen den irakaslea, haurrengan ikasteko gogoa zein jakin mina piztu eta ideia berriak sortzera bultzatzen duena, betiere, haurrek matematikekiko beldurra izatea eragotziz eta modu atsegin batean irakatsi eta ikasiz. 

 

Nire ikasketa ibilbidean zehar matematikako irakasle anitz izan ditut, baina gehien gogoratzen dudana D.B.Hko irakasle bat da; tamalez, gutxien gustatu zaidana. Txikitan beti emaitza onak ateratzen nituen matematikan, ez zen gehien gustatzen zitzaidan ikasgaia baina gustora joaten nitzen, hainbat formula ikasi eta ariketak behar bezala egiteak ongi sentiarazten ninduen. Baina D.B.Hn, formulak ez nituen ongi ulertzen eta nekien zer egin behar zen, eta irakasleak beste modu batean edo guri interesa piztu beharrean, aurrera jarraitzen zuen; ulertuz gero ondo, bestela, hor konpon! 

Lehen aldia izan zen ikasgai bat gainditu ez nuela, eta honek asko frustratzen ninduen, nik ikasi nahi nuen, baina irakasle harek zirudien ez zuela irakatsi nahi. Beraz, eskolaz kanpo klaseetara joaten nintzen, eskolan egiten genuena ulertu ahal izateko. Ez zuen motibatzen, ez zituen adibideak jartzen … eta ikasgai osoa formulak eman eta ariketak egitean fokalizatzen zuen. Irakasle hau izan ondoren, matematikak (tamalez) beste modu batean ikusi nituen.

Jin Akijamak dioen bezala, motibazioa, interesa eta ikasgaiarekiko maitasuna piztu nahi diet haurrei. Gaur egun, nire ustez ez ditut nahi adina baliabide edota ezagutzak. Izugarrizko material dinamiko eta entretenigarri ditugu esku artean, eta hauek ezagutu eta erabili nahiko nituzke. Montessoriren piramide arrosa, regletak … material ugari dagoela iruditzen zait, erraza geure eskuekin egiteko eta honek, matematika mundua beste modu batean ikuseko aukera eskaintzen du. Ez dut ikasgai aspergarri bat izatea nahi, baizik eta dinamikoa, talde lana sustatuz eta ongi pasatzeko gune bat eskainiz, haurrak gogotsu etor daitezen ikasgaira. Jolastuz ikas dezagun!

Egunero beraien bizitzetan ikusten duten errealitatea eta gertaerei azalpen logiko bat bilatzen lagunduko dien bide laguna izan nahiko nuke, motibazioa, kooperazioa eta talde lana sustatuz.

Nire ikasketa ibilbidean zehar matematikako irakasle anitz izan ditut, baina gehien gogoratzen dudana D.B.Hko irakasle bat da; tamalez, gutxien gustatu zaidana. Txikitan beti emaitza onak ateratzen nituen matematikan, ez zen gehien gustatzen zitzaidan ikasgaia baina gustora joaten nitzen, hainbat formula ikasi eta ariketak behar bezala egiteak ongi sentiarazten ninduen. Baina D.B.Hn, formulak ez nituen ongi ulertzen eta nekien zer egin behar zen, eta irakasleak beste modu batean edo guri interesa piztu beharrean, aurrera jarraitzen zuen; ulertuz gero ondo, bestela, hor konpon! 

Lehen aldia izan zen ikasgai bat gainditu ez nuela, eta honek asko frustratzen ninduen, nik ikasi nahi nuen, baina irakasle harek zirudien ez zuela irakatsi nahi. Beraz, eskolaz kanpo klaseetara joaten nintzen, eskolan egiten genuena ulertu ahal izateko. Ez zuen motibatzen, ez zituen adibideak jartzen … eta ikasgai osoa formulak eman eta ariketak egitean fokalizatzen zuen. Irakasle hau izan ondoren, matematikak (tamalez) beste modu batean ikusi nituen.

Jin Akijamak dioen bezala, motibazioa, interesa eta ikasgaiarekiko maitasuna piztu nahi diet haurrei. Gaur egun, nire ustez ez ditut nahi adina baliabide edota ezagutzak. Izugarrizko material dinamiko eta entretenigarri ditugu esku artean, eta hauek ezagutu eta erabili nahiko nituzke. Montessoriren piramide arrosa, regletak … material ugari dagoela iruditzen zait, erraza geure eskuekin egiteko eta honek, matematika mundua beste modu batean ikuseko aukera eskaintzen du. Ez dut ikasgai aspergarri bat izatea nahi, baizik eta dinamikoa, talde lana sustatuz eta ongi pasatzeko gune bat eskainiz, haurrak gogotsu etor daitezen ikasgaira. Jolastuz ikas dezagun!

Egunero beraien bizitzetan ikusten duten errealitatea eta gertaerei azalpen logiko bat bilatzen lagunduko dien bide laguna izan nahiko nuke, motibazioa, kooperazioa eta talde lana sustatuz.

Orokorrean, ez ditut Jim Akijama bezalako irakasleak izan. Lehen Hezkuntzan bazeuden momentu batzuk horrela irakasten zigutela, baina momentuko gauzak edo proiektu txikiak ziren. Hala ere, nik matematikak gustuko nituen eta beraz, ikasgai hau gustuko nuen. 

2.      Eta zu zeu, nolako matematika irakaslea zarela uste duzu?

Momentuz ez naizenez matematikako irakasle bezala jardun, ez dakit nolako irakaslea naizen. Hala ere, badakit nolako irakaslea izan nahi dudan eta hori betetzen saiatuko naiz egoera honen aurrean. 

3.      Nolakoa izan nahiko zenuke?

Haurren interesak eta errealitatea kontuan hartzen dituen irakaslea, jolasean eta egunerokotasuneko egoeretan oinarritutako ikaskuntza eskaintzen diena, modu praktiko baten irakasten diena eta horrela, bizitzarako balio duena irakasten diena, eta interesa pizten eta motibatzen dien irakaslea izatea espero dut.  

Izan ditudan matematikako irakasleak ez dira Jim Akijama bezalakoak izan. Nire irakasle guztiek liburua eta arbela erabiltzen zuten azalpenak emateko. Saiatzen ziren guri ulertarazten, baina helburu bakarra genuen, azterketan emaitza onak lortzea.

 
 2.-ETA ZU ZEU, NOLAKO MATEMATIKAKO IRAKASLEA ZARELA USTE DUZU?

Esperientzia gutxi dut matematiko irakasle bezala, bakarrik partikularrak ematen. Adinaren eta pertsonaren arabera azalpenak egokitu egiten ditut. Zerbait ez dutenean ulertzen azalpen gutxi batzuk ematen dizkiet material desberdinak erabiliz, baina erantzuna esan barik. Ondoren proposatzen diet berriro ere saiatzeko.  Nire helburua izan ohi da  azalpen gutxi batzuekin ikasleak berak  arazo edo ariketaren erantzuna bilatzea. 

Benetako egoeretatik abiatuz, haurren jakin-nahia sustatzen duen irakaslea. 

Iratxe Viteri

 Oso irakasle desberdinak izan ditut matematiken ikaskuntzaren prozesu honetan. Bi irakasle gogoratzen ditut gehien: matematikak izugarri gustatzea lortu zuena, eta, zoritxarrez, kontrakoa. Lehengoak matematikari zentzu erreala ematen zion, eguneroko bizitzan topatu ditzakegun problemak edo ariketak jartzen zizkigun. Besteak, ordea, ez zuen liburuko ariketa bat bera ere alde batera uzten, hori zen bere didaktika, liburua segitzea. Bigarren kasu honetan matematikak ez zuen ez logika eta heldulekurik, ez bainuen ulertzen zertan ari nintzen, ekuazioak zertarako balio zuten...

Nolako irakaslea zara?

 Bi ezaugarrirekin definituko nuke nire burua irakaskuntzan: berritzailea eta perfekzionista. Haurrekin gauza berriak probatzea gustatzen zait, betidanik egin denaz pixkat urruntzea. Baina, badaukat hainbeste gustatzen ez zaidan eta landu behar dudan alde perfekzionistegi batere, askotan gauzak nahi bezala ateratzen ez direnean frustrazio puntu bate maten didatenak.

Nolakoa izan nahi duzu?

 Irakasle dinamikoagoa izatea gustatuko litzaidake, hainbeste defendatzen dugun ikaskuntza aktiboa bultzatzen duten horietakoa. Praktika, jarduera, esperimentu… ezberdinetaz baliatuz haurrei edo gazteei gauza berriak ikasteko bidean gidatuz.