1. Vertel je missie

Een verhaal raakt anderen als je er zelf door geraakt bent. Vertel daarom wat maakt dat jij dit verhaal echt moét vertellen.

2. Bedenk smakelijke voorbeelden

Theorie komt binnen als mensen de voorbeelden voor zich zien. Je kunt putten uit eigen ervaringen, het werk van de deelnemers of uit tv- programma’s.

3. Bedenk denkvragen

Deelnemers pikken veel meer op als ze actief nadenken. Bouw daarom denkvragen in. En dan geen flauwe ‘wat denk je zelf-vragen’, maar uitdagende vragen die de groep graag beantwoordt.

4. Breng structuur aan

Als je deze ingrediënten hebt, bedenk je een opbouw. Start je met het ‘waarom’ of met het ‘hoe’ of misschien met een voorbeeld? Zet je het model meteen op flap of bouw je het stap voor stap op? Als je van te voren nadenkt over de structuur is je verhaal straks gemakkelijker te volgen.

Starten met een case en die scherp nabespreken, kan dus wel. Om er een succes van te maken, zijn 2 ingrediënten cruciaal.

Geeft de oefenaar een presentatie? Dan spelen de anderen de rol van toehoorder. Zo stappen ze uit de positie van collega’s die het elkaar niet moeilijk willen maken. In de rol van tegenspeler durven ze kritisch te observeren en komen er echte nabesprekingspunten op tafel.

‘Zat je op het puntje van je stoel’ is een spannende vraag die zorgt dat de feedback scherp wordt. De deelnemers beoordelen eerst het doel dat je wilt bereiken. Daarna ga je samen analyseren waardoor dat wel of niet bereikt is. Zo ontdekken de deelnemers zelf al een deel van de theorie en gaat jouw verhaal er straks in als koek. Ik noem dit ‘confronterend starten’, omdat de vraag naar het doel confronterend kan zijn. Maar ‘ervarend starten’, ‘lerend starten’ of ‘dichtbij starten’ kan ook, want:
• iedereen ervaart bij deze start aan den lijve waarover de training gaat;
• alle deelnemers ontdekken meteen wat wel en wat niet werkt;
• je zit met deze start bovenop de praktijk van de deelnemers .