Als je durft te mislukken,
kun je iets creëren.

Onderwijs vraagt dat ook.
Het is een risico:
je weet vooraf niet hoe het zal verlopen.

Die ruimte hiervoor ontstaat pas
als de angst om iets fout te doen
kleiner wordt.

Die angst had ik vroeger meer.

[workshop Judy]

• Eigen weerstand analyseren, niet ventileren (OD1)

• Effectief onderwijs positioneren als kern van teamontwikkeling (OD1)

• Erkennen dat effectief lesgeven zowel wetenschappelijk onderbouwd als persoonlijk beleefd wordt (OD2)

Teamdialoog en professionele cultuur

• Vertrekken vanuit positieve formuleringen en gewenste situatie (OD2)

• Werken aan een gedeelde taal over onderwijs om weerstand te verminderen (OD2)

• Minder normerend kennis brengen, meer expertise ophalen uit het team (OD3)

• Bewust inzetten op perspectiefwisseling in teamgesprekken (OD5)

Methodisch en doordacht werken

• Eerst breed verkennen voordat conclusies worden getrokken (OD4)

• Verschillende perspectieven ordenen en clusteren om richting te bepalen (OD4)

• Problemen systematisch analyseren vóór interventies worden ingezet (OD5)

• Theorie functioneel inzetten en steeds verbinden aan concrete praktijk (OD6)

Met name het begrip subjectieve onderwijstheorie helpt mij om verschillen in opvattingen en handelen binnen het team beter te begrijpen en te duiden. Dat begrip zal dan ook regelmatig terugkomen in mijn reflecties.

Ook de aandacht voor reflectie was leerzaam. Reflectie is een begrip waar ik in de loop der jaren enige terughoudendheid bij heb ontwikkeld, mede omdat het soms verwordt tot een formele exercitie. Het boek laat mij echter opnieuw zien dat juist de jaarlijkse groei in mijn lessen voortkomt uit een vorm van reflectie die voortkomt uit intrinsieke betrokkenheid bij mijn vak. Reflectie kan inderdaad verworden tot afvinken, maar wanneer zij voortkomt uit een innerlijke drive — zoals in mijn geval bij het lesgeven — leidt dat tot verdere ontwikkeling. Dat inzicht neem ik mee in de opzet van mijn studiedag, waar ik ruimte wil creëren voor reflectie als onderdeel van ons vakmanschap.

Voor reflectie op opleidingsdagen – waar het minder gaat om direct handelen en meer om positionering en betekenisgeving – ervaar ik een andere structuur als passender.

Ik kies daarom voor de volgende indeling:

• Waarnemen – Wat heb ik gezien en ervaren?

• Duiden – Welke betekenis geef ik hieraan.

• Positioneren – Wat zegt dit over mijn rol en overtuigingen als LC-docent?

• Doorwerken – Waar schuurt het of vraagt het om verdere ontwikkeling?

• Terugkoppeling naar praktijk – Wat betekent dit voor mijn handelen in les en team?

Met deze indeling voorkom ik dat reflectie verwordt tot het afvinken van stappen, en ontstaat er meer ruimte voor professionele verdieping.