Bir varmış bir yokmuş…
Uzak diyarlarda, yemyeşil çimenlerin, rengârenk çiçeklerin arasında kocaman bir çiftlik varmış. Bu çiftlikte herkesin çok sevdiği bir çiftçi yaşarmış: 

Çiftçi Hasan’ın çiftliğinde bir sürü sevimli hayvan yaşarmış:
Memo Eşek, Pamuk Koyun, Boncuk İnek, Cikcik Civciv ve... her zaman gizli saklı dolaşan Tüylü Tilki!

 Bir Sabah...

Boncuk İnek esneyerek: 

“Mööö! Bugün hava ne kadar güzel! Belki piknik yaparız!”

Pamuk Koyun hoplayarak: 

“Mee! Harika fikir Boncuk! Taze çimlerin tadına bakarız!”

Memo Eşek kuyruğunu sallayarak: 

“İyi de... Piknikte ne yiyeceğiz?”

Cikcik Civciv kanat çırparak: 

“Cik cik! Ben taze mısır bulurum! Hem de en gevreğinden!”

Çiftçi Hasan piknik için bir örtü serdi, bir sepet hazırladı.

“Hadi çocuklar! Hep birlikte eğlenceli bir gün geçireceğiz!”

Herkes çok mutluydu. Fakat o sırada çalıların arkasından bir ses geldi:

Memo Eşek korkuyla: 

“Bir dakika... Bu da neydi?”

Pamuk Koyun fısıldadı: 

“Galiba... Tüylü Tilki!”

Tüylü Tilki yavaşça çalılıklardan çıktı. 

“Merhaba arkadaşlar! Sizi uzaktan izledim de… Piknikte bana da yer var mı?”

Hayvanlar birbirine baktı.

Cikcik Civciv biraz ürkekçe: 

“Ama... sen civcivleri yemeyi seversin

Tüylü Tilki başını eğdi:

“Evet, öyleydi. Ama artık arkadaş olmak istiyorum. Oynamak, gülmek ve paylaşmak daha güzel!”

Çiftçi Hasan gülümsedi:

“Peki çocuklar, ne dersiniz? Ona bir şans verelim mi?”

Hepsi bir ağızdan:

“Eveeet!”

Tilki de bir parça peynir getirmişti. Hep birlikte şarkılar söylediler, zıpladılar, güldüler, oynadılar.

Ve o günden sonra Tüylü Tilki, çiftliğin en iyi kalpli hayvanlarından biri oldu.

 “Çiftlikteyiz, hep beraber
Eşek, koyun, tilki, civciv
Dostluk varsa aramızda
Günler geçer hep neşeyle!”