Główne cechy krajobrazu nizinnego w Polsce:  

-płaska lub lekko pofałdowana powierzchnia;  

-wolno płynące rzeki;  

-dużo terenów rolniczych, zwłaszcza pól uprawnych;  

-występowanie lasów liściastych, iglastych i mieszanych;  

-liczne miasta i wsie; 

W obrębie wybrzeża Morza Bałtyckiego wyróżniamy pobrzeża: Gdańskie, Koszalińskie i Szczecińskie. Linia brzegowa jest mało urozmaicona, co znaczy, że zawiera niewiele wysp i półwyspów. 

Wyspa to część lądu otoczona z wszystkich stron wodą. Największą polską wyspą jest Wolin.

Półwysep to część lądu wysunięta w morze, otoczona z trzech stron wodą. Największym polskim półwyspem jest Półwysep Helski.

Zatoka to część morza wcinająca się w ląd. Największe zatoki naszego kraju to Zatoka Gdańska oraz Zatoka Pomorska.

W pobliżu wybrzeży Morza Bałtyckiego leży jedyna  w Polsce depresja (czyli obszar położony poniżej poziomu morza) czyli Żuławy Wiślane. 
Wybrzeże może przyjmować dwie formy: 

Nad morzem wieją często silne wiatry, które usypują wydmy - piaszczyste wzniesienia, powstałe dzięki nawiewaniu piachu przez wiatr. 

 
Wydmy potrafią się czasem wręcz "przesuwać" - ciekawy przykład takiego zjawiska stanowi XIV-wieczny kościół w Łebie, niegdyś zasypany przez nawiewany piach. Po latach wiatr odsłonił jego ruiny. Takie zjawisko nazywamy wędrującymi wydmami. 

 

Część polska to Tatry Wysokie i Tatry Zachodnie, tutaj najwyższym szczytem są Rysy - 2499 m n.p.m. Najwyższy szczyt Tatr to Gerlach - 2655 m n.p.m. - jest on po stronie słowackiej.

W Tatrach występuje krajobraz wysokogórski, jego cechy to:

- ostre, skaliste wierzchołki gór nazywane turniami;

- turnie przechodzą w ostre poszarpane grzbiety zwane graniami;

- grzbiety górskie porozdzielane są obniżeniami zwanymi przełęczami;

- zbocza są strome;

- występują głębokie doliny z kamienistym korytem, którymi płyną potoki;

- na progach skalnych występują wodospady (Wielka Siklawa, Wodogrzmoty Mickiewicza);

- głębokie jeziora górskie (Morskie Oko, Czarny Staw Gąsienicowy).