Ονομάζομαι Υπατία, γεννήθηκα στην Αλεξάνδρεια το 370 μ.Χ κι είμαι κόρη του μαθηματικού και αστρονόμου Θέωνα. Εκπαιδεύτηκα αρχικά πολύ καλά στην Αθήνα και στην Ιταλία. Στη συνέχεια παρακολούθησα μαθήματα στη Νεοπλατωνική Σχολή. Αφού γύρισα στην Αλεξάνδρεια, εκεί ανέλαβα την Σχολή των Πλατωνιστών και ακολούθησα τη διδασκαλία του Πλωτίνου, ενός από τους πρώτους νεοπλατωνιστές φιλοσόφους. Δίδαξα φιλοσοφία και μαθηματικά και αποτέλεσα πόλο έλξης για τους διανοούμενους της εποχής ενώ έκανα και εκτενή  και ουσιώδη σχόλια στα μαθηματικά έργα του Διόφαντου και του Απολλωνίου. Ήμουν μια αγνή και άξια σεβασμού, καθηγήτρια μαθηματικών και της νεοπλατωνικής φιλοσοφίας στην Αλεξάνδρεια. Φορούσα την κλασική χλαμύδα των φιλοσόφων και δίδασκα δημόσια σε κοινό αποτελούμενο από εθνικούς και χριστιανούςΠηγή : Βικιπαίδεια https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A5%CF%80%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1

Ερίσα Μ.

Ήταν κόρη του εμπόρου και μέλους της Φιλικής Εταιρείας, Νικόλαου Μαυρογένη και της Ζαχαράτης Μπάτη.

Οι γονείς της, αν και κατάγονταν από τη Μύκονο διέμεναν στην Τεργέστη , επειδή ο πατέρας της ήταν υπασπιστής του ηγεμόνα της Μολδαβίας . Παράλληλα η μητέρα της ως δραστήρια γυναίκα διηύθυνε στην τις εμπορικές δραστηριότητες του άντρα της στην Τεργέστη.

Πηγή : Βικιπαίδεια 

Χαλάστρα , 16/12/2024

Αγαπητή Ελισάβετ,

Σου γράφω αυτήν την επιστολή για να σου απαντήσω στα ερωτήματα που σε βασανίζουν μέσα στην φυλακή του σπιτιού σου.

Αρχικά σε διαβεβαιώνω πως δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείς πως θα πεθάνεις χωρίς να προλάβεις  να κάνεις  κάποιο καλό, χωρίς να προσφέρεις κάτι σπουδαίο ...Ήδη έχει πράξει κάτι πολύ σπουδαίο ...κι αυτό είναι πως μοιράστηκες μαζί μας όσα περνούσαν οι γυναίκες εκείνη την εποχή. Μας παρουσίασες γλαφυρά την κατάσταση και τη μιζέρια που ήσασταν αναγκασμένες, εσείς οι γυναίκες του 19ου αιώνα  να ζείτε. Γυναίκες , όπως εσύ,αγαπητή Ελισάβετ,  κάνατε το πρώτο βήμα κι έτσι εκείνη η ζωή η ευτυχέστατη και η ενάρετη που σκεφτόσουν είναι πλέον αλήθεια για τις γυναίκες του σήμερα. Σήμερα  ζούμε ελεύθερες κι ανεξάρτητες!

Επίσης,σε ενημερώνω πως  πολλά από τα συγγράμματα σου έχουν διασωθεί και είναι ελεύθερα σε όλους να τα διαβάσουν και να θαυμάσουν. Μπορεί να πιστεύεις πως δεν εκπλήρωσες αυτό που σου έθεσε ο Θεός,  όμως βοήθησες πολλές γυναίκες να πάρουν θάρρος και να αντιμετωπίσουν την πατριαρχία  και να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους.

Έκανες ένα σημαντικό έργο που βοήθησε τις γυναίκες να σταθούν στα πόδια τους. Ελπίζω να βοήθησα και να σε ανακούφισα με όσα σου έγραψα.Σε χαιρετώ !

                                                                                Με τιμή,

                                                                          Δανάη Ρ.

Πηγή : Βικιπαίδεια

Σου γράφω για να σου πω πόσο κρίμα είναι που δε ζεις στην εποχή μας.

Πλέον η κοινωνία μας δεν είναι ανδροκρατούμενη,όπως συνηθιζόταν στην εποχή σου.

Αν ζούσες τώρα δε θα έφευγες από αυτόν τον μάταιο κόσμο χωρίς να εκπληρώσεις τον σκοπό σου.

Τα γράμματά σου που τόσο αγαπούσες δε θα τα έτρωγε ο σκόρος,ούτε θα σου τα κακομεταχειριζόταν ο ένας και ο άλλος.

Αντίθετα θα τα διάβαζαν σπουδαίοι άνθρωποι, οι οποίοι θα επιδρούσαν επάνω τους.

Θέλω να ξέρεις πως τα παρέδωσες σε σπουδαίους ανθρώπους τα γράμματά σου. Σε εμάς τα παιδιά.Τα τιμούμε,δεν τα καταφρονούμε,μας βάζουν σε σκέψεις.Έτσι  το έργο σου έμεινε για πάντα στην ιστορία.

                                                                                                                                                Με τιμή

                                                                                                                                                Ιωάννης Ρ.

Αξιοσέβαστε πατέρα,

Με σεβασμό και υποταγή, σου απευθύνω αυτές τις γραμμές, ελπίζοντας να κατανοήσεις τον πόνο και τη λαχτάρα που κρύβει η καρδιά μου. Από μικρή βρέθηκα να ζω σε έναν κόσμο κλειστό, όπου τα χέρια και το πνεύμα μου ήταν δεμένα από τους κανόνες που όρισες για μένα. Η επιθυμία μου για μάθηση ήταν πάντα μεγάλη, μα εσύ, με τη σκληρότητα της πατρικής εξουσίας, περιόρισες τη μόνη παρηγοριά που μπορούσα να έχω, τα βιβλία μου.

Κρυφά και με φόβο διάβαζα ό, τι μπορούσα να βρω, διψώντας για τη γνώση που μου αρνήθηκες. Μου έλεγες πως η μόρφωση δεν είναι για τις γυναίκες, μα εγώ αισθανόμουν την ψυχή μου να μαραίνεται στην άγνοια και τη μοναξιά. Οι ώρες που περνούσα κρυμμένη, διαβάζοντας και γράφοντας, ήταν το μόνο φως στην ανιαρή και σκοτεινή μου καθημερινότητα. Κανείς δε γνώριζε την αγωνία μου, ούτε τη λύπη μου για τη ζωή που μου επιβλήθηκε χωρίς να ερωτηθώ.

Ο γάμος που κανόνισες για μένα ήταν η πιο βαριά αλυσίδα. Δεν τόλμησα να φέρω αντίρρηση, παρά υποτάχθηκα στη θέλησή σου, όπως έπρεπε. Όμως, μέσα μου η φλόγα δεν έσβησε. Ακόμη και όταν έγινα σύζυγος και μητέρα, το πνεύμα μου παρέμενε δεμένο, χωρίς να μπορεί να απλωθεί εκεί που λαχταρούσε. Οι νύχτες μου ήταν γεμάτες από τη σιωπή της απελπισίας, και οι μέρες μου από την πικρή αποδοχή του πεπρωμένου που άλλοι όρισαν για μένα.

Δεν γράφω για να σε κατηγορήσω, αλλά για να ακουστώ έστω και μια φορά. Ήθελα μόνο να μορφωθώ, να γράφω και να μελετώ ελεύθερα. Ήθελα να έχω το δικαίωμα να ορίζω τη ζωή μου και να μην παραμένω φυλακισμένη σε μια μοίρα τόσο άδικη. Ίσως τώρα να είναι αργά για όλα αυτά, μα η ελπίδα πως κάποτε θα καταλάβεις τον πόνο μου είναι η μοναδική μου παρηγοριά.

Με σεβασμό και θλίψη
Η κόρη σου, Ελισάβετ

ΘΩΜΑΣ Μ.