Jongen, gezin lage SES, ouders gescheiden, zus met ASS. Jongen moeite met huiswerk maken en liet zich moeilijk helpen door moeder. BPO-er 3x per week geholpen met huiswerk (online), heeft voor ritme gezorgd. Moeder kon haar verhaal kwijt, BPO-er had zicht op gezin. Moeder heeft nu ook besloten toch onderzoek te laten doen bij jongen, dit was voorheen niet bespreekbaar.

Jongen met angststoornis. Durfde niet meer over drempel van school. Ondersteuning gegeven door eerst op het schoolplein af te spreken 5 min/10 min etc. Steeds dichter naar de drempel van de school bewogen. Samen er overheen en zo de school in. Zit nu 4u per dag in de klas

Jongen komt moeilijk mee met de groep, leerachterstanden en DCD. Ten tijde van lockdown is hij bijgekomen (kon in eigen tempo, moeder hielp hem, gaf rust). Weer naar school, groep 3. Hield tempo niet bij. Bang van nieuwe leerkracht. Talentgesprek gedaan met BPO-er. Dit werkte positief. Samen met BPO-er geschreven (vindt hij lastig). Je ziet de ontspanning ontstaan, hij kan het als hij er de rust voor krijgt. Weerbaarheid; leert herkennen waar zijn krachten en talenten liggen, dit geeft zelfvertrouwen. Paniek en huilen nemen aan.

Moeilijke situaties;

Leerlingen die niet komen en waarbij scholen geen zicht/grip krijgen op waar de kinderen zijn, wat ze doen. Vraagt grote inzet van mentoren/BPO-ers, zorgco’s. 

Veel hiaten; vaardigheden die tijdens de lockdown niet zijn ontwikkeld en dat dit pas over een tijdje zichtbaar wordt als we weer langere tijd aan de slag zijn. 

Verschillend per school of ze de kinderen in beeld proberen te houden door contact te zoeken met ouders (bellen/teams), waardoor leerlingen uit beeld raken (tijdens de lockdown).

Ouders mogen de scholen niet in; in hoeverre is er goed/genoeg contact met ouders nu? 

Onderwijs op afstand is het toch lastig om goed “aan te voelen” hoe het met de leerling is. 

Tijdens corona tijd grote druk op gezinnen komen te staan. Grote impact op gezinssystemen en veel meer vraag naar GGZ ondersteuning. Echter, de wachtlijsten zijn gigantisch en tot  dat daar plek is komt de hulpvraag vaak toch bij de school te liggen; kunnen jullie tot die tijd niet iets voor Pietje betekenen?

Hulp op afstand vanuit de GGZ is ook minder effectief, wordt er echt nog op afstand behandeld? Of vinden er alleen gesprekken plaats? Deze gevolgen zullen ook op lange termijn zichtbaar worden (uitgesteld effect).