เจ็ดสหายสายศิลป์ญี่ที่มีดีตรงนี้ที่หน้าตา พูดวาจาเสี่ยงบาทาด้านปัญญาเป็นเลิศประเสริฐศรี แต่ปีนี้ปีชงคงไม่รอดปากดีตลอดจอดโรงพัก ทำตัวคึกคักดั่งวานรวอนหาแต่เรื่องมิมีสุดสิ้นเป็นจุดเริ่มต้นของความวุ่นวายเป็นฟางเส้นสุดท้ายของครูประจำชั้น หัวดื้อรั้นไม่ฟังใครความคิดตนเป็นใหญ่แต่ใช่ว่ามิมีดีพระเดชพระศรียังกล่าวชมว่างามดั่งอัสดงลงลาลับจับฤทัย ดั่งสลัดลานไพลิน กลิ่นชวาดั่งพวงมาลาจันทราภาพมายาจากนิมิตรเป็นที่ประจักษ์จิตมิมีสิทธิ์โต้เถียงฉะนี้แล

ตัวตนเราเปรียบเสมือนหลากฤดูนั้นช่างแตกต่างกัน ตัวบีมนั้นดูหุนหันจนคล้ายดั่งคิมหันต์ที่เร่าร้อนจนแผดเผา ในหมู่เรายังมีคนคล้ายวสันต์ที่ผลิดอกออกผลดูงอกงาม ผู้สดใสยามตะวันขึ้นฉายดั่งดอกไม้ในยามสายคือโยริ ยังมีอีกหลายคนผู้ริเริ่มความเบิกบานภายในกลุ่มขอยกไว้เพียงเท่านี้ฉะนี้แล

น้องหน้ามนคนนี้ชื่อสุมนตราทั้งยังพาเกศกานดามาพร้อมกัน

ต่อมานั้นคนตัวเล็กชื่อโยษิตาโคตรจะฮาขำทั้งวันไม่มีหยุด

แต่หลุดสุดคือพอเพียง

เดินเรียงมาด้วยกันพิมพ์ลภัสปัญณัฏฐ์ชนกนั้นแล