Αντιγράψτε το url της εικόνας και επικολλήστε το σε μια νέα ανάρτηση σε αυτό το padlet πατώντας το + κάτω δεξιά .

Αντλήστε πίνακες ζωγραφικής του Βρυζάκη, Γύζη, Λύτρα, Τσόκου , Κριεζή , Παναγιώτη Ζωγράφου , Ντελακρουά, Κρατσάιζεν , Πήτερ Φον Ές , Άνταμ Φριντελ , Λουι Ντιπρέ, Λιπαρίνι από τις παρακάτω ιστοσελίδες .

https://www.nationalgallery.gr/kallitechnes/

https://www.searchculture.gr/aggregator/portal/thematicCollections/indipendencewarart

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CF%82_%CE%AD%CF%81%CE%B3%CF%89%CE%BD_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%95%CF%85%CE%B3%CE%AD%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%85_%CE%9D%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CF%81%CE%BF%CF%85%CE%AC

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%AD%CF%84%CE%B5%CF%81_%CF%86%CE%BF%CE%BD_%CE%95%CF%82

https://www.hellenicaworld.com/Italy/Person/gr/LudovicoLipparini.html

https://el.travelogues.gr/collection.php?view=286

https://argolikivivliothiki.gr/tag/%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%AF-%CE%BD%CF%84%CF%85%CF%80%CF%81%CE%AD/

2: Στη σκηνή αυτή βλέπω δύο γυναίκες, η μία είναι πολύ μεγαλύτερη σε ηλικία από την άλλη να κάθονται σε ένα ξερό τοπίο . Η μεγάλη αγκαλιάζει με τρυφερότητα την μικρότερη και της χαϊδεύει στοργικά το κεφάλι. Η νεαρή γυναίκα φέρεται προβληματισμένη, ίσως και λυπημένη . Στο βάθος δεξιά βλέπουμε ένα βοσκό , ενώ αριστερά διακρίνεται η Ακρόπολη.

3: Μελετώντας αυτό το έργο σκέφτομαι ότι μέσα στη δίνη του πολέμου υπάρχουν και στιγμές που οι άνθρωποι χαλαρώνουν, έρχονται κοντά στους δικούς τους ανθρώπους και κάνουν πράγματα απλά και καθημερινά, όπως να κάθονται και να συζητάνε, όμως ακόμη και τότε δε φαίνονται ξέγνοιαστοι αλλά προβληματισμένοι.

Βιογραφία : Βρυζάκης Θεόδωρος

Μετά τον απαγχονισμό του πατέρα του από τους Τούρκους το 1821 ο Θεόδωρος Βρυζάκης βρέθηκε μαζί με τον αδελφό του,Ευθύμιο, στο Ορφανοτροφείο του Καποδίστρια στην Αίγινα.

Το 1832 έφυγε στο Μόναχο, όπου φοίτησε στο “Πανελλήνιον”, το ελληνικό παιδαγωγικό σχολείο που είχε ιδρύσει ο Λουδοβίκος Α΄ για τα ορφανά των αγωνιστών της Επανάστασης.

Δώδεκα χρόνια αργότερα, το 1844, έγινε δεκτός στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου και έως το 1855 ήταν υπότροφος της ελληνικής παροικίας. Χάρη στην οικονομική αυτή στήριξη ταξίδεψε στην Ευρώπη, ενώ από το 1848 έως το 1851 βρέθηκε στην Ελλάδα, με σκοπό να μελετήσει την τοπογραφία και τις φυσιογνωμίες που επρόκειτο να απεικονίσει στις ιστορικές του σκηνές.

Στο Μόναχο είχε στο μεταξύ γνωρίσει το έργο των Peter von Hess, Karl von Heideck, Johann Petzl, Karl Krazeisen και Joseph Stieler, γεγονός που εξηγεί τις επιλογές και τη διαμόρφωση του ρομαντικού ύφους του αλλά και την επιλογή των θεμάτων της ζωγραφικής του μέσα από τα γεγονότα της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας.

Επιστρέφοντας στη βαυαρική πρωτεύουσα άνοιξε εργαστήριο και κοντά του δούλευαν αρκετοί νεαροί μαθητευόμενοι. Στη διάρκεια της καλλιτεχνικής του σταδιοδρομίας πήρε μέρος σε πολλές εκθέσεις (Παγκόσμια Έκθεση Παρισιού 1855, Διεθνής Έκθεση Λονδίνου 1862, Ολύμπια 1870) και απέσπασε διακρίσεις (Α΄ βραβείο στη Διεθνή Έκθεση της Βιέννης του 1853 για το έργο “Η Έξοδος του Μεσολογγίου”, αργυρό βραβείο β΄ τάξεως στα Ολύμπια του 1870 για τη λιθογραφία του με θέμα το “Στρατόπεδο του Καραϊσκάκη”).

Κατά τα έτη 1861-1863 στόλισε την ελληνική εκκλησία του Ευαγγελισμού στο Μάντσεστερ, μετά από παραγγελία της εκεί ελληνικής παροικίας. Την τελευταία δεκαετία της ζωής του δεν μαρτυρούνται πλέον έργα του, καθώς μία οφθαλμική πάθηση τον ανάγκασε να απομονωθεί από την καλλιτεχνική και κοινωνική ζωή του Μονάχου.

Οι πίνακές του, που με τη διαθήκη του κληροδότησε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, περιήλθαν εντέλει στην Εθνική Πινακοθήκη μέσω της Δωρεάς του Πανεπιστημίου. Στην έκθεση μνημείων του Ιερού Αγώνα, που οργανώθηκε, μετά το θάνατό του, στον “Παρνασσό” το 1884 παρουσιάστηκαν έξι έργα του.

Εισηγητής της “Σχολής του Μονάχου”, ασχολήθηκε συστηματικά με την απεικόνιση σκηνών του απελευθερωτικού αγώνα και των επώνυμων ή ανώνυμων πρωταγωνιστών του σύμφωνα με τις αρχές της Ακαδημίας. Η θεματογραφία αυτή ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής και τα έργα του λιθογραφήθηκαν, κυκλοφόρησαν ευρέως και καθιερώθηκαν στη συνείδηση του κοινού ως αυθεντικές αναπαραστάσεις της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Άλλη πτυχή της καλλιτεχνικής του δημιουργίας αποτελούν τα πορτρέτα, στα οποία ο Βρυζάκης αναδεικνύεται σε δεξιοτέχνη προσωπογράφο, κάτοχο των εκφραστικών του μέσων.

Πηγή : Βικιπαίδεια

Μαρία Τ. Γ4

Το πρώτο που παρατηρώ στην εικόνα είναι να στέκονται Έλληνες γύρω απ' την ελληνική σημαία. Κάποιοι έχουν σηκώσει τα χέρια τους γροθιά στον ουρανό σα να δίνουν όρκο, ενώ ακριβώς πάνω από την σημαία βρίσκεται ένας ιερωμένος που φαίνεται να την ευλογεί

Ερώτηση 2

Στην εικόνα αυτήν παρατηρούμε πλήθος Ελλήνων μαζεμένους γύρω από μια σημαία που μοιάζει με την ελληνική σημαία, καθώς έχει λευκό χρώμα με γαλάζιο σταυρό. Όλοι τους είναι αρματωμένοι κι οι περισσότεροι έχουν σηκώσει τα χέρια τους γροθιά δείχνοντας πως είναι έτοιμοι να την υπερασπιστούν. Ο ιερωμένος φαίνεται πως είναι υψηλόβαθμος και όλοι στέκονται γύρω του με σεβασμό. Είναι μια ιερή στιγμή η αρχή της Επανάστασης.

Ερώτηση 3

Βλέποντας την εικόνα αυτή μου έχετε στο μυαλό ολόκληρη η επανάσταση μιας και η εικόνα αυτή είναι η αρχή της.

Βιογραφία Θεόδωρου Βρυζάκη

Μετά τον απαγχονισμό του πατέρα του από τους Τούρκους το 1821 βρέθηκε μαζί με τον αδελφό του Ευθύμιο στο Ορφανοτροφείο του Καποδίστρια στην Αίγινα. Το 1832, με τη μεσολάβηση πιθανώς του Ludwig Thiersch, έφυγε στο Μόναχο, όπου φοίτησε στο “Πανελλήνιον”, το ελληνικό παιδαγωγικό σχολείο που είχε ιδρύσει ο Λουδοβίκος Α΄ για τα ορφανά των αγωνιστών της Επανάστασης. Δώδεκα χρόνια αργότερα, το 1844, έγινε δεκτός στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου και έως το 1855 ήταν υπότροφος της ελληνικής παροικίας. Χάρη στην οικονομική αυτή στήριξη ταξίδεψε στην Ευρώπη, ενώ από το 1848 έως το 1851 βρέθηκε στην Ελλάδα, με σκοπό να μελετήσει την τοπογραφία και τις φυσιογνωμίες που επρόκειτο να απεικονίσει στις ιστορικές του σκηνές.

Στο Μόναχο είχε στο μεταξύ γνωρίσει το έργο των Peter von Hess, Karl von Heideck, Johann Petzl, Karl Krazeisen και Joseph Stieler, γεγονός που ερμηνεύει τη διαμόρφωση του ύφους του μέσα στο κλασικό ρομαντικό πνεύμα αλλά και την επιλογή των θεμάτων της ζωγραφικής του μέσα από τα γεγονότα της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας.

Έλενα Τυρη

Ερώτηση 1: Βλέποντας την εικόνα αυτή το πρώτο που παρατηρώ είναι ένας άντρας επιβλητικός που φαίνεται ιδιαίτερα μαχητικός

Ερώτηση 2: Η εικόνα αυτή είναι μια προσωπογραφία του Κολοκοτρώνη, οποτέ μπορούμε να δούμε καλύτερα κάποια χαρακτηριστικά του γέρου του Μοριά. Στην προσωπογραφία αυτή φαίνεται αρκετά νέος με μακριά μαλλιά και με όμορφο περιποιημένο μουστάκι. Παρόλο που έχει όπλα και ξέρουμε πως είναι αγωνιστής , τα ρούχα του είναι πολύ περιποιημένα.

Ερώτηση 3: Βλέποντας αυτό το έργο μου έρχονται στο νου μάχες αλλά και το γεγονός ότι αυτός ο τεράστιος αγωνιστής τελικά γνώρισε την αχαριστία των ομοεθνών του που τον φυλάκισαν.

Ο Κάρλ Κρατσάιζεν ήταν Βαυαρός αξιωματικός και φιλέλληνας εθελοντής που κατατάχθηκε στο πλευρό των Ελλήνων κατά την Επανάσταση του 21. Σ΄αυτόν οφείλουμε την εικαστική αναπάράσταση σημαντικών αγωνιστών , όπως ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Επίσης , έλαβε μέρος σε σημαντικές μάχες , όπως η πολιορκία της Αθήνας και της Ακρόπολης.

Σταματία Τ. Γ4

Πηγή : https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CF%81%CE%BB_%CE%9A%CF%81%CE%AC%CF%84%CF%83%CE%B1%CF%8A%CE%B6%CE%B5%CE%BD

Το πρώτο που παρατηρώ είναι μία μαμά να κρατάει ένα μωρό στην αγκαλιά της και το θηλάζει. Παρατηρώ επίσης ένα κοριτσάκι να είναι πάνω σε ένα καρεκλάκι καθώς και μια άλλη γυναίκα να κοιτάει με ένα δυστυχισμένο βλέμμα.

2.

Μέσα σε ένα απλό σπίτι , με την εικόνα της Παναγιάς στον τοίχο, κάθεται μια καλοσυνάτη νέα γυναίκα και θηλάζει ένα παιδί, ενώ ένα άλλο έχει ανέβει σε ένα καρεκλάκι και επιχειρεί να τη φτάσει. Το βλέμμα της είναι στραμμένο στοργικά προς το παιδί που θηλάζει και το πρόσωπό της ήρεμο βγάζει μια προσωπική ευτυχία. Στο αριστερό τμήμα της εικόνας, κάθεται παράμερα στην πόρτα μαυροφορεμένη η δυστυχισμένη πιθανόν μεγάλη αδελφή και κρατάει το σκουφάκι του μωρού, με λυπημένο ύφος.

3.

Κοιτάζοντας την εικόνα αυτή μου έρχεται στο μυαλό ολόκληρη η εποχή της επανάστασης με την συγκεκριμένη μητέρα και παιδιά να αντιπροσωπεύουν τις οικογένειες που περιμένουν ή θρηνούν τον πατέρα που έφυγε για τον πόλεμο.

Ο Νικόλαος Γύζης καταγόταν από την Τήνο και αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους ζωγράφους του 19ου αιώνα. Ανήκε , μάλιστα στη ¨Σχολή του Μονάχου "

Ζωή Τ .

2. Η εικόνα αυτή είναι προσωπογραφία του ναυάρχου Ανδρέα Μιαούλη. Στην εικόνα αυτή φαίνεται ότι είναι επίσημα ντυμένος αν και ως γενναίος πολεμιστής μπορούμε να διακρίνουμε πως είναι αρκετά περιποιημένος.

3. Βλέποντας τον πίνακα μου έρχονται στο μυαλό διάφορες μάχες που συμμετείχε αυτός ο σπουδαίος ήρωας.Υπό τη διοίκησή του ο ελληνικός στόλος συμμετείχε στις ναυμαχίες στην Πάτρα, στις Σπέτσες, στη Σάμο, στον Γέροντα, στη Μεθώνη . Μάλιστα, διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο στον ανεφοδιασμό των Μεσολογγιτών κατά την πολιορκία τους .

Βιογραφία: Ο Ανδρέας Κριεζής γεννήθηκε στην Ύδρα το 1816 και πέθανε το 1880. Εργάστηκε για μικρό χρονικό διάστημα στο εθνικό τυπογραφείο και λιθογραφείο των Αθηνών και το 1839 πήγε στο Παρίσι, όπου σπούδασε ζωγραφική και συνέχισε την ενασχόλησή του με τη λιθογραφία. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1846 και το 1851 διορίστηκε ως καθηγητής ιχνογραφίας και αργότερα καλλιγραφίας στο Ελληνικό Γυμνάσιο Σύρου, όπου δίδαξε ως το 1868.

Σε ό,τι αφορά την εκθεσιακή του δραστηριότητα, αναφέρονται οι συμμετοχές του στα Ολύμπια το 1859 και το 1875 και στην έκθεση του Παρισιού το 1867 όπου παρουσίασε προσωπογραφία του Λαζάρου Κουντουριώτη.

Ασχολήθηκε κατά κύριο λόγο με προσωπογραφίες, που απεικόνιζαν μέλη αρχοντικών οικογενειών των ελληνικών νησιών σε επίσημη και άκαμπτη στάση.

Πηγή : Βικιπαίδεια

Ευαγγελία Ειρήνη Τζ. Γ4

2. Σε αυτή την εικόνα υπάρχουν δύο πολεμιστές σε ένα έρημο και απόμακρο τοπίο. Ο ένας πολεμιστής κάθεται σε ένα βράχο και οπλίζει το όπλο του.Ο δεύτερος δείχνει και παρατηρεί γύρω του.

3. Καθώς βλέπω αυτή την εικόνα μου έρχεται στο νου το πώς ξεκουράζονταν οι πολεμιστές κατά τη διάρκεια ενός πολέμου. Αναπαριστώ το μυαλό μου τη στιγμή μιας ανάπαυλας από τις μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 21.

Βιογραφικό:

Γεννημένος στη Θήβα το 1814 έζησε σκληρά παιδικά χρόνια, καθώς ο πατέρας του Πέτρος Βρυζάκης, απαγχονίστηκε από τους Τούρκους κατά το πρώτο έτος της Ελληνικής Επανάστασης. Αργότερα μεταφέρθηκε μαζί με τον αδελφό του στο Ορφανοτροφείο της Αίγινας.

Σε ηλικία 18 ετών, ενδεχομένως χάρη σε πρωτοβουλία του Θείρσιου, μετέβη για σπουδές στο Μόναχο. Εκεί άρχισε να ασχολείται με την ζωγραφική, απεικονίζοντας σχεδόν αποκλειστικά θέματα από την Επανάσταση του 1821.

Ιωάννα Χ. Γ'4