Hz. Muhammed (s.a.v.) Mekke'de dünyaya geldi. O (s.a.v.) anne karnında iken babası Abdullah vefat etmişti.

Dönemin adeti gereği sütanneye verildi. Peygamberimizin sütannesinin adı Halime, sütkardeşlerinin adı Şeyma, Abdullah ve Üneyse'dir.

Sütannesi Halime'nin yanından ayrılarak annesi Amine'nin yanına döndü.

Annesi Amine'nin vefatı üzerine dedesi Abdulmuttalip (Şeybe) ile yaşamaya başladı.

Dedesi Abdulmuttalip'in vefatı üzere amcası Ebu Talip ile yaşamaya başladı.

Peygamber Efendimiz (s.a.v.) Hz. Hatice (r.a.) ile evlendi. Bu evlilikten; Kasım, Abdullah, Zeynep, Rukiye, Ümmü Gülsüm ve Fatma adında altı tane çocukları oldu.

Kureyş’in Kâbe’yi tamiri sırasında Hacerulesved’ in yerine konulması hususunda hakemlik yaptı.

Mekke'de bulunan Nur dağının Hira mağarasında kendisine görünen Cebrail (a.s.)'den ilk vahiyleri (Alak suresi 1-5. ayetler) aldı ve Peygamberlik görevi başladı.

Hz. Muhammed (s.a.v.), kendisine ilk vahiy geldiğinde bu olayla ilgili konuşmak üzere Hz. Hatice'nin (r.a.) amcasının oğlu Varaka b. Nevfel'in yanına gitmiştir.

İlk vahiyden sonra bir müddet vahiy gelmemiştir ve bu döneme Fetret-i Vahiy dönemi denmektedir. Müddessir Suresinin 1-5. ayetleriyle fetret-i vahiy dönemi sona ermiştir.

Gizli davet sürecinde Müslümanlar Erkam adlı sahabinin evinde toplandılar. Buraya Daru'l-Erkam denir.

Şuara suresi 214, Hicr suresi 94. ayetlerle beraber açıktan davet dönemi başladı.

Açıktan davet ile beraber müşriklerin Müslümanlara yönelik zulmü de şiddetli bir şekilde başladı.

Müslümanlar iki grup halinde Habeşistan'a hicret ettiler. İslam tarihindeki ilk hicret budur.

Habeşistan kralı Necaşi muhacirleri himaye etmiş ve Hz. Muhammed'in (s.a.v.) davetini kabul edip Müslüman olmuştur.

Haşimoğulları ve Muttaliboğulları Peygamber Efendimiz’i (s.a.v.) korumak amacıyla Ebû Tâlib mahallesine toplanmıştır. Bunun üzerine müşrikler onlara karşı boykot uygulamaya başlamıştır. Boykot 619 yılında sona ermiştir.

Hz. Hatice (r.a.) ve Ebu Talib aynı sene içerisinde vefat etmiştir.

Hz. Muhammed (s.a.v.) İslam'ı anlatmak için Taif'e bir ziyaret gerçekleştirmiş ancak burada mübarek bedenini taşlayan insanlarla karşılaşmıştır.

Mekke'nin Akabe mevkiinde, Medine'den gelip Müslüman olan kişilerle Hz. Muhammed (s.a.v.) arasında iki kere anlaşma yapılmıştır.

I. Akabe Biatından sonra Mus'ab b. Umeyr (r.a.) Rasulullah (s.a.v.) tarafından İslam'ı öğretmesi amacıyla Medine'ye gönderilmiştir. I. Akabe Biatının maddeleri şöyledir:

1. Hiçbir şeyi Allah’a eş koşmayacağız

2. Hırsızlık ve zina yapmayacağız

3. Çocuklarımızı öldürmeyeceğiz

4. Birbirimize iftira etmeyeceğiz

5. Emirlere uyacağız

II. Akabe Biatının ardından da Medine'ye hicret başlamıştır. II. Akabe Biatı için Medine'den gelenler "hicret ettiği takdirde Hz. Muhammed'i (s.a.v.) canlarını, mallarını, çocuklarını ve kadınlarını korudukları gibi koruyacaklarına, rahat günlerde de sıkıntılı anlarda da ona itaat edeceklerine, bollukta da darlıkta da gerekli malî yardımları yapacaklarına, iyiliği emredip kötülüğe engel olacaklarına, hiç kimseden çekinmeden hak üzere bulunacaklarına" söz verdiler.

Hz. Muhammed (s.a.v.) beraberindeki Müslümanlarla beraber Mekke'den Medine'ye hicret etmiştir.

Hz. Muhammed (s.a.v.) hicret esnasında Hz. Ebu Bekir ile beraber Kur'an'ı Kerim'de de zikri geçen Sevr mağarasında üç gün gizlenmiştir.

Hz. Muhammed'in (s.a.v.) hicreti sırasında Medine'den önceki son durağı olan Kuba mevkiine mescit yapılmış adı Kuba Mescidi olmuştur.

Kuba yakınlarındaki Ranuna vadisinde ise Hz. Muhammed (s.a.v.) ilk cuma namazını kılmıştır.

Ayrıca Ezan Müslümanları birleştirici bir çağrı olarak kabul edilmiştir.

Mescid-i Nebi: Medine'de yapılan mescidin adıdır.

Suffe: Mescid-i Nebi'nin bitişiğinde yoksul sahabilerin barınması için yapılan ve eğitim kurumu haline gelen yerdir.

Muahat: Hz. Muhammed (s.a.v.) Medine'de ensar ve muhacirlerden bazılarını birbirleriyle kardeş ilan etmiştir.

Muhacir: Mekke'den Medine'ye hicret edenler demektir.

Ensar: Muhacirlere yardımcı olan Medineli Müslümanlardır.

Medine'deki farklı grupların katılımıyla hazırlanan Hz. Muhammed'in (s.a.v.) devlet başkanlığında yaşamayı öngören belgedir.

Hz. Muhammed (s.a.v.) ve Müslüman ordusu ile Mekkeli müşrikler arasındaki ilk savaştır. Müslümanlar galip olmuştur.

Müslümanlarla Mekkeli müşrikler arasında yapılan ikinci büyük savaştır.

Ayneyn Tepesi: Uhud Savaşı'nda okçuların yerleştirildiği tepedir. Hz. Muhammed'in (s.a.v.) emrine rağmen okçuların burayı terk etmesi savaşın sonucunu değiştirmiştir.

Hz. Hamza (r.a.): Hz. Muhammed'in (s.a.v.) amcasıdır. Uhud şehitlerindendir.

Müslümanlarla Mekkeli müşrikler ve müttefikleri arasında yapılan savaştır.

Selman-ı Farisi: Hendek savaşında hendek kazılmasını teklif etmesiyle ve hendek kazmasıyla başarı göstermiş İranlı sahabidir.

Medine yakınlarındaki bir Yahudi yerleşim yeri olan Hayber, Müslümanlar tarafından fethedilmiştir.

Hudeybiye Barış Antlaşmasının maddelerinden biri olan "Müslümanlar o yıl Mekke’ye girmeden Hudeybiye’den geri dönecekler, umre için ertesi yıl gelecek ve şehirde ancak üç gün kalabilecekler." kararı üzerine Hz. Muhammed (s.a.v.) ashabı ile birlikte umresini yaptı.

Hz. Muhammed (s.a.v.) İbn Ümmü Mektûm’u namaz kıldırmak, Nümeyle b. Abdullah el-Leysî’yi de şehri idare etmek üzere yerine vekil bırakıp 1400-1500 müslümanla birlikte umre için Medine’den Mekke’ye doğru yola çıktı. Öte yandan müşrikler, Resûlullah’ın niyetini ve bu husustaki kararlılığını anladıkları halde müslümanları Mekke’ye sokmamaya karar verdiler. Hz. Osman'ın (r.a.) arabuluculuğunu reddedip onu esir alan Mekkeli müşrikler Müslümanların savaşa hazırlandığını öğrenince antlaşma yapmayı kabul ettiler. Mekkeliler Medine İslam Devleti'ni tanıdıklarını gösteren Hudeybiye Barış Antlaşmasını imzaladılar.

Rıdvan Biatı: Mekkeli müşrikler Müslümanların Umre yapmasına karşı çıkınca Kureyşliler arasında birçok akrabası bulunan Hz. Osman (r.a.) arabuluculuk yapması için gönderildi. Hz. Osman’ın (r.a.) ayrılmasına izin vermeyen Mekkeliler onu üç gün yanlarında tuttular; bu arada onun şehid edildiği söylentileri Müslümanlara kadar ulaştı. Bunun üzerine Resûlullah, Bey‘atürrıdvân ile müslümanların Kureyş’e karşı kanlarının son damlasına kadar çarpışacaklarına dair söz aldı.

Müslümanların Suriyeli Hıristiyan Araplar ve Bizans ordusuyla yaptığı ilk savaş.

Hz. Muhammed'in (s.a.v.) önderliğindeki Müslüman ordusu Mekke'yi müşriklerin elinden kurtarmıştır.

Hz. Muhammed (s.a.v.) ile Hevazinliler arasında yapılan savaştır.

Hz. Muhammed (s.a.v.) müşriklerin sığındığı Taif'i kuşattı. Kuşatmanın uzaması üzerine Medine'ye döndü.

Veda Haccı: Hz. Muhammed'in (s.a.v.) vefatından üç ay önce eda ettiği ilk ve son haccıdır.

Veda Hutbesi: Hz. Muhammed'in (s.a.v.) Veda haccında yaptığı konuşmasıdır.

Hz. Muhammed'in (s.a.v.) mübarek bedeni Medine'ye defnedilmiştir.

Ravza-i Mutahhara: Peygamberimizin mezarının bulunduğu yerdir. "Tertemiz gül bahçesi" anlamına gelir.

Hz. Muhammed'in (s.a.v.) Mescid-i Haram'dan Mescid-i Aksa'ya yaptığı yolculuğa İsra, oradan göğe yani Allah-u Teala'nın katına yaptığı yolculuğa Miraç denir.

Miraçta gelen hediyeler şunlardır:

1. Beş vakit namaz

2. Bakara suresinin son iki ayeti

3. İstikametini imana çeviren herkesin sonunda cennete gireceği müjdesidir.

Hz. Muhammed’in (s.a.v.) henüz çocukken amcası Ebû Tâlib tarafından bir Kureyş ticaret kervanı ile Suriye’ye götürüldüğü rivayet edilir. Kafile her zamanki gibi Busrâ’da, Bahîrâ diye bilinen münzevi rahibin manastırı yanında konaklamıştı. Bahira, Hz. Muhammed’i (s.a.v.) bir bulutun gölgelendirdiğini, bir ağacın altında oturduğu zaman dallarının onun üzerine eğildiğini gördü. Bahîrâ Ebû Tâlib’e Muhammed’in (s.a.v.) kimin oğlu olduğunu sordu. Yetim kaldığını öğrenince ona iyi bakmasını ve yahudilerden korumasını tavsiye etti.

Uzun süren Ficar Savaşları sonrası Mekke’de asayişin bozulması, can ve mal güvenliği kalmaması üzerine Mekke ileri gelenlerinin zulmü önlemek ve yerli-yabancı hiç kimseye haksızlık yapılmasına izin vermemek maksadıyla ettikleri yemine, Peygamberimiz (s.a.v) de amcaları ile beraber üye olarak katıldı.

Kıble Kudüs’teki Mescid-i Aksa’dan Mekke’deki Mescid-i Haram’a çevrilmiştir.

Ramazan orucu ve zekat bu yılda farz kılınmıştır.

İlk defa Teravih namazı kılınmış ve ilk bayram kutlanmıştır.

Hz. Muhammed (s.a.v.) Gatafân kabilesinin bazı kollarına karşı Zaturrika Gazvesini düzenlemiştir.

KORKU NAMAZI KILINMASI

Rasulullah (s.a.v.) Zaturrika Gazvesinde korku namazı kıldırmıştır.

HUSUF NAMAZI KILINMASI

Medine’de ay tutulmasının gözlemlenmesi ve Hz. Peygamber’in husuf namazı kıldırmıştır.

Hz. Âişe’ye (r.a.) zina iftirası atılması olayı. gerçekleşmiştir. Nûr sûresinin 11. âyetinden itibaren başlayıp devam eden ilâhî beyanda çirkin iftirayı çıkaranın büyük bir azaba mâruz bırakılacağı ifade edilmekte, ona alet olup dedikoduyu yayanların bir avuç insandan ibaret olduğu bildirilmekte, bunun yanında söylentileri duyan kadın erkek bütün müslümanların duyarsız ve bilinçsiz davranışları da kınanmaktadır.

Hz. Muhammed (s.a.v.) Bizans ve Sasani imparatorları başta olmak üzere civar ülke yöneticilerine ve kabile reislerine İslâm’a davet mektupları göndermiştir.

1. Hz. Muhammed (s.a.v.) bazı şehir ve kabilelere zekat amilleri göndermiştir.

2. Alkame b. Mücezziz kumandasında ilk deniz seferinin düzenlenmiştir.

3. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) Habeş Necâşisi Ashame’nin vefatını haber verip gıyabi cenaze namazını kıldırmıştır.

4. Ka’b b. Zübeyr’in müslüman olmuştur ve Hz. Muhammed (s.a.v.) hırkalarını ona hediye etmiştir.

Fahr-i Kâinât Efendimiz (s.a.v.) Kur’ân-ı Kerîm’i Cebrâil (a.s)’e iki defa arzetmiştir ve yirmi gün itikafta kalmıştır.

Resûl-i Ekrem (s.a.v.) devrinde peygamberlik iddiasında bulunanlardan biridir. Hz. Ebu Bekir'in (r.a.) halifeliği döneminde öldürülmüştür.

Adal ve Kāre kabilelerinin kendilerine İslâm’ı öğretmek için davet ettikleri heyete düzenledikleri suikasttir. Reci' kuyusunda dinlenen sahabilerin etrafı kuşatılmış ve şehit edilmişlerdir.

Yetmiş kadar sahâbînin şehid edildiği olay ve bu olayın geçtiği yerdir.

Âmir b. Sa‘saa kabilesi reisi Ebû Berâ Âmir b. Mâlik Medine’ye gelerek Hz. Peygamber’i ziyaret etti ve ondan İslâmiyet hakkında bilgi aldı. Kendisi müslüman olmamakla beraber Hz. Peygamber’den kabilesine İslâm’ı anlatacak bazı kimseleri göndermesini rica etti. Ancak Hz. Peygamber’in, gönderilecek davetçilerin bir tehlike ile karşılaşmasından endişe duyduğunu ifade etmesi üzerine Ebû Berâ onların emniyetini garanti etti. Bunun üzerine Resûl-i Ekrem bir müddet sonra, çoğu ensara mensup olan, İslâmiyet’i ve Kur’ân-ı Kerîm’i iyi bilen ve ehl-i Suffe’den olan yetmiş kadar kurrâyı adı geçen kabile halkına İslâmiyet’i tanıtmak ve Kur’an’ı öğretmekle görevlendirdi. Bi’rimaûne'de dinlenen Müslüman gruba yine aynı kabileden Amir b. Tufeyl komutasındaki müşrik ordusu saldırı düzenledi ve orada bulunanları şehid etti.

Hz. Peygamber’in Kureyş müşriklerine karşı düzenlediği, Ebvâ Gazvesi diye de bilinen ilk gazvedir.

Hz. Peygamber’in ilk gazvelerinden biridir. Buvât Medine’nin yaklaşık 80 km. kuzeybatısında, Mekke-Suriye ticaret yolu üzerinde bulunan bir mevkidir. Hz. Muhammed Medine’ye hicret ettikten sonra çeşitli kabilelerle iş birliği yaparak Mekke-Suriye ticaret yolunu kontrol altına almak ve böylece Kureyş’e ekonomik açıdan ağır bir darbe indirmek istiyordu. Ancak bunu gerçekleştirmek için iş birliği yapmak zorunda olduğu kabilelerin can ve mal güvenliklerini Kureyş tehdidine karşı garanti etmesi gerekiyordu. Bu sebeple Hz. Peygamber, Kureyş kervanının Buvât’tan geçeceğini haber alınca, yola çıktı. Kervan bölgeden daha önce geçmiş olduğu için müslümanlar düşmanla karşılaşmadan Medine’ye döndüler.

Hz. Peygamber’in müşriklerden Kürz b. Câbir el-Fihrî’yi takip etmek üzere çıktığı seferdir. Bu gazveye İlk Bedir Gazvesi de denir.

Hz. Peygamber’in Kureyş müşriklerinin kervanlarını takip etmek amacıyla düzenlediği ilk gazvelerden biridir.

Hz. Peygamber’in (s.a.v.) Benî Süleym ve Benî Gatafân’a karşı yaptığı seferdir. İslâm ordusunun Bedir Gazvesi’nden dönmesinden yaklaşık bir hafta sonra, Benî Süleym ve Benî Gatafân kabilelerine ait kuvvetlerin Medine’ye 8 berîdlik mesafede bulunan Karkara mevkiindeki Küdr suyunun başında toplanmakta oldukları haberi alındı. Bunun üzerine Hz. Peygamber, Medine’de yerine Siba‘ b. Urfuta’yı (veya İbn Ümmü Mektûm) bırakarak 200 kişilik bir kuvvetle yola çıktı.

İslâm’ın doğuşunda Medine’de yaşayan üç yahudi kabilesinden biridir. Müslümanların Bedir Gazvesi’nde kazandıkları başarı onları rahatsız etti ve taşkınlık yapmaya başladılar. Resûl-i Ekrem’in, Kureyş’in başına gelenlerden ders alarak müslüman olmalarını istemesi üzerine de ona red cevabı verdiler. Gerginlik sürerken alışveriş için Benî Kaynukā‘ çarşısına giden müslüman bir kadının tâcize uğraması ve çıkan olayda karşılıklı kan dökülmesi anlaşmanın bozulmasına sebep oldu. Medine'den sürüldüler.

Adnânîler’e mensup bir Arap kabilesidir. Gatafânlılar’ın büyük kısmı uzun süre İslâm’a yaklaşmamış ve müslümanlara düşmanlık etmiştir. Gatafân’ın Muhârib ve Sa‘lebe kollarının Zûemer’de toplanıp Medine çevresini yağmalamaya hazırlandıklarını öğrenen Hz. Peygamber üzerlerine bir sefer düzenledi.

Kays Aylân’a mensup bir Arap kabilesidir. Hz. Peygamber, Bedir Gazvesi’nden döndükten yaklaşık bir hafta sonra Benî Süleym ve Benî Gatafân’ın Karkara mevkiindeki Küdr suyunun başında toplanmakta oldukları haberini alınca 200 kişilik bir kuvvetle harekete geçti. Müslüman birliği Küdr suyunun başına geldiğinde kimseyi bulamadı. Üç gece beklendikten sonra Benî Süleym ile Benî Gatafân’a ait 500 deve ganimet olarak alınıp Medine’ye doğru hareket edildi

Uhud Gazvesi’nin ertesi günü Kureyş ordusunu takip için gerçekleştirilen gazvedir. Resûl-i Ekrem, Hamrâülesed Gazvesi esnasında Emevîler’den Muâviye b. Mugīre ile Cumahoğulları’ndan şair Ebû Azze’yi öldürtmüştür. Uhud Gazvesi’nde Hz. Hamza’ya işkence yapanlar arasında bulunan Muâviye b. Mugīre Kureyş ordusundan ayrı düşmüş ve Medine’ye giderek aynı kabileye mensup olan Hz. Osman’ın evine sığınmıştı. Hz. Osman’ın başvurması üzerine Resûlullah üç gün içinde Medine’yi terketmesi şartıyla Muâviye’ye eman vermiş, aksi takdirde öldürüleceğini bildirmişti. Ancak Muâviye, muhtemelen Hz. Peygamber’in faaliyetleri hakkında Mekke müşriklerine bilgi ulaştırmak amacıyla Medine’yi terketmemişti. Bunun üzerine Hz. Peygamber’in görevlendirdiği Ammâr b. Yâsir ile Zeyd b. Hârise tarafından yakalanarak öldürüldü.

Hicretten sonra Medine’den sürülen ikinci yahudi kabilesidir. Önceleri Resûlullah’a karşı bir hareketlerine rastlanmayan Benî Nadîr yahudileri, Bedir Gazvesi’nin ardından Benî Kaynukā‘ın şehirden sürülmesine, ayrıca kendi kabilelerinden müslümanlar aleyhine kışkırtıcı şiirler söyleyen ve yıkıcı faaliyetlerde bulunan ünlü şair Kâ‘b b. Eşref’in öldürülmesine çok kızdılar; aynı zamanda korkuya kapılarak Resûl-i Ekrem ile yeni bir antlaşma yaptılar. Fakat daha sonra Uhud Gazvesi’nin hazırlıkları sırasında bir gece 200 adamıyla birlikte gelen Ebû Süfyân’a müslümanlar hakkında istediği bilgileri verdiler; bu savaşta İslâm ordusunun tam bir üstünlük sağlayamamasından aldıkları cesaretle de müşriklerin Hz. Peygamber’i öldürme teklifini olumlu karşılayıp antlaşmalarını bozma eğilimine girdiler. On beş gün sonra kuşatmanın şiddetinden bunalan Benî Nadîr yahudileri, bekledikleri yardım da gelmeyince develerinin yüklenebildiği kadar yükle Medine’den ayrılma talebinde bulundular; taleplerinin kabul edilmesi üzerine bir kısmı 600 deve yükü ile Suriye ve Ezriât’a, daha az sayıdaki bir kısmı da Hayber’e gidip yerleştiler.

Hz. Peygamber’in müşriklerle Bedir’de savaşmak için çıktığı seferdir. Kureyş ordusunun Bedir’e gelmemesi üzerine Hz. Peygamber, yanlarında getirdikleri ticaret mallarını satmaları için müslümanlara izin verdi ve on altı gün sonra Medine’ye döndü.

Hz. Peygamber döneminde Dûmetülcendel’e üç askerî sefer düzenlendiği kaydedilmektedir. Bunların ilki, 25 Rebîülevvel 5 (24 Ağustos 626) tarihinde bizzat Hz. Peygamber’in kumandasında yapılmıştır. Bu seferin sebebi, Dûmetülcendel’in hıristiyan hâkimi Ükeydir b. Abdülmelik’in bölgeden geçen Medine kervanlarına saldırması idi. Hz. Peygamber Fezâre ve Gatafân kabilelerine ait topraklardan geçerken bunların Mekkeli müşriklerle beraber Medine’ye saldırı düzenleme hazırlığı içinde olduklarını haber almış ve süratle geri dönmüştür.

Hz. Peygamber’in 5 (627) yılında Benî Mustaliḳ kabilesine karşı düzenlediği gazvedir. Kureyş, bütün müttefiklerini harekete geçirerek Hendek Gazvesi için hazırlıklara giriştiğinde Benî Mustaliḳ reisi Hâris b. Ebû Dırâr, Müreysî‘ suyu başında karargâh kurup müslümanlara karşı çevredeki kabileleri de kışkırtarak asker toplamaya başladı. Bu faaliyeti haber alan Hz. Peygamber, 2 Şâban 5 (27 Aralık 626) tarihinde otuzu süvari olmak üzere 700 kişilik bir orduyla Müreysî‘ Gazvesi’ne çıktı. Onun büyük bir kuvvetle yaklaştığını öğrenen bazı kabileler düşman saflarından ayrılıp gittiler. İslâm ordusu Müreysî‘ suyuna vardığında müşriklerin müslüman olmayı reddetmesi üzerine savaş başladı ve müslümanların zaferiyle sonuçlandı.

Sürgünden sonra Hayber’e yerleşen Benî Nadîr, Hz. Peygamber’den intikam almak amacıyla Hendek Gazvesi öncesinde Kureyş ve yandaşlarıyla ittifak yaparken Benî Kurayza’yı da yanına çekmek istedi. Başlangıçta bu ittifaka yanaşmayan Benî Kurayza nihayet onlara katıldı. Bu gelişmeyle en tehlikeli zamanda ihanete uğrayan Hz. Peygamber, Benî Kurayza’ya karşı bir askerî birliği görevlendirmek zorunda kaldı. Bu kritik günlerde Gatafân kabilesi ileri gelenlerinden Nuaym b. Mes‘ûd’un müslüman olup Resûl-i Ekrem’in isteği doğrultusunda Benî Kurayza ile müttefiklerinin arasını açması ve Hendek Gazvesi’nin sona ermesiyle bu büyük tehlike atlatılmış oldu. Resûlullah, Hendek Gazvesi’nden evine döndüğü gün öğle vakti Bilâl-i Habeşî’yi çağırarak ikindi namazının Benî Kurayza topraklarında kılınmasını emretti; ardından zırhını giyip silâhlarını kuşanarak atına bindi. Kuşatmanın sonunda Benî Kurayza teslim oldu.

Rec'i vakasından sonra bir savaş sebebi teşkil eden bu saldırı ve katliam dolayısıyla Hz. Peygamber Benî Lihyân Gazvesi adı verilen bir sefer düzenledi (Rebîülevvel 6 / Temmuz 627). Ancak onun 200 sahâbî ile birlikte gelişini önceden haber alan Lihyânoğulları dağlara çekildiler ve topraklarında iki gün kalan Resûlullah geri döndü.

Hz. Peygamber’in Gatafân kabilesi üzerine yaptığı gazvedir. Hz. Peygamber’e ait sağmal yirmi deve, kuraklık yüzünden Medine yakınında uygun bir otlak olmadığı için Medine-Suriye yolu üzerindeki Gābe mevkiinde otlatılıyordu. Hayvanların muhafazası isteği üzerine Ebû Zer el-Gıfârî’ye tevdi edilmişti. Gatafân kabilesinin Fezâre kolundan Uyeyne b. Hısn bir gece kırk süvariyle birlikte meraya baskın düzenleyip Ebû Zerr’in develeri gütmekte olan oğlu Zerr’i şehid etti; Ebû Zerr’in hanımı Leylâ’yı ve develeri kaçırdı. Baskının Abdurrahman b. Uyeyne tarafından yapıldığı, Uyeyne b. Hısn’ın baskına sonradan katıldığı veya Ümmü Kırfe adlı kadın tarafından düzenlendiği de rivayet edilmektedir.

Baskına uğrayan müslümanlardan biri hemen yola çıkarak develerin sütlerini Medine’ye götürmekte olan Seleme b. Ekva‘a yetişti ve durumu Resûl-i Ekrem’e bildirmesini söyledi. Hz. Muhammed (s.a.v.) 400 kişilik bir orduyla yola çıktı. Baskıncıların müslümanların karşısına çıkmaktan çekinip kaçtıkları anlaşılınca Hz. Peygamber beş gün süren bu seferden ordusu ile birlikte Medine’ye döndü.

Hz. Peygamber’in Bizanslılar’a karşı düzenlediği gazvedir. Hz. Peygamber, Tebük’te Şam üzerine yürünüp yürünmemesi konusunda yaptığı istişare sonucu daha ileriye gitmenin faydasız olacağı kanaatine vardı ve ordusuna dönüş emri verdi. Sefer esnasında herhangi bir çatışma meydana gelmemesine rağmen son derece güç şartlar altında 30.000 kişilik bir ordunun çıkarılması ve Bizans’a karşı gidilerek meydan okunması dolayısıyla Tebük Gazvesi askerî ve siyasî bakımdan büyük bir zafer sayılır.