Allereerst wil ik mezelf voorstellen. Mijn naam is Merel de Koning, ik ben 23 jaar oud en ik bent student journalistiek. In september 2023 ben ik gestart met de minor Nederlandse Taal en Cultuur. Dit deed ik omdat ik de Nederlandse taal zodanig interessant vind dat ik er later wellicht mijn beroep van wil maken. Ik wil lesgeven op de middelbare school om kinderen te helpen het vak en de taal beter te leren begrijpen.

De reden dat ik je deze brief schrijf, is omdat ik ‘It Ends With Us’ heb gelezen. In de zomer van 2023 overhandigde Chi, één van mijn beste vriendinnen, mij dit boek. “Dit moet je lezen! Ik had ‘m binnen een week uit”, vertelde ze me. Dat wil wat zeggen. Chi is namelijk absoluut geen lezer. En ik ook niet, alleen op vakantie lees ik graag omdat dat het enige moment is dat ik het gevoel heb dat ik de rust kan vinden om er daadwerkelijk de tijd voor te nemen.

Iets wat me sterk bij is gebleven uit het boek, is een dialoog tussen Atlas en Lily. ‘Planten en mensen lijken op elkaar. Planten overleven namelijk alleen als je op de juiste manier van ze houdt’, zei Atlas. Dit sloeg op de relatie tussen Atlas en zijn ouders. Het raakte me, omdat mijn band met mijn ouders niet altijd perfect is geweest. We maakten veel ruzie, en heb me wel eens afgevraagd of ze wel van me hielden. Mijn band is gelukkig hersteld, maar bij Atlas is dat niet hetzelfde geval.

Wat me ook raakte, is het geduld dat Atlas met Lily had. Toen de relatie tussen Ryle en Lily langzaam maar zeker stukliep, was Atlas er voor Lily wanneer ze hem nodig had. Hij had zo ontzettend veel respect voor haar en de situatie, dat hij haar niet pushte om dingen te doen waar ze niet achterstond. Door de manier waarop je schrijft, Colleen, voel je de liefde tussen Atlas en Lily door het boek heen. Het laat zien dat echte liefde alles overwint, ook al gaat daar veel tijd overheen. ‘Right person, wrong timing’ zeggen ze wel eens. Dat zie je ook terug in het verhaal tussen Lily en Atlas. Nu Atlas zijn leven stabieler is, kan hij die stabiliteit doorgeven op het moment dat Lily het nodig heeft.

Colleen, bedankt dat je me tijdens het lezen van ‘It Ends With Us’ zoveel gevoelens hebt gegeven. Je kan de spanning tussen Ryle en Lily in het begin door heel je lichaam voelen, het intense verdriet en gemis van Lily richting Atlas en de wanhoop die de hoofdpersonen voelen op bepaalde momenten. Het einde heeft me keihard laten huilen. Het is lang geleden dat ik me zo geraakt voelde door een boek. Je verdient al het succes dat je hebt gekregen met het boek. Ik kan niet wachten om de rest van deze serie te lezen en om de film te kijken die dit jaar uitkomt.

Veel liefs,

Merel