Το Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά είναι ένα νεοκλασικό κτήριο που χτίστηκε σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ιωάννη Λαζαρίμου κι εγκαινιάστηκε στις 9 Απριλίου του 1895. Το θέατρο έχει χωρητικότητα 600 θέσεων και βρίσκεται στο κεντρικότερο σημείο της πόλης του Πειραιά.

Είναι ένα όμορφο δείγμα βιομηχανικής αρχιτεκτονικής το οποίο στην πλήρη ακμή του καταλάμβανε όλο το οικοδομικό τετράγωνο και ήταν ανεπτυγμένο με διαδοχικά κτίσματα γύρω από ένα κεντρικό προαύλιο. Έχει απλή και λιτή μορφή με εμφανή λιθοδομή, ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα δοκάρια των ανοιγμάτων με τα δωρικά επίκρανα,  καθώς επίσης τα  ανοίγματα είναι και σε ίση απόσταση μεταξύ του. 

Το εναπομείναν τμήμα του εγκαταλελειμμένου, πλέον, εργοστασίου αγοράστηκε από τον Δήμο Αθηναίων το 1988 και έκτοτε στεγάζει το πολιτιστικό κέντρο “Μελίνα Μερκούρη”.

Χρυσάνθη Δορλή Α1

Το μέγαρο της Ακαδημίας Αθηνών είναι ένα εμβληματικό νεοκλασικό κτίριο στην οδό Πανεπιστημίου, στο κέντρο της Αθήνας. Αποτελεί το ένα από τα μέρη της "αρχιτεκτονικής τριλογίας", Εθνική Βιβλιοθήκη - Πανεπιστήμιο - Ακαδημία, που σχεδίασε το 1859 ο Δανός αρχιτέκτονας Theophil Hansen, έχοντας ως πηγή έμπνευσης την κλασική αρχιτεκτονική του αθηναϊκού 5^ου αιώνα Π.Χ.

Το ιστορικό αυτό κτίριο αποτελείται από κεντρικό τμήμα και δύο πτέρυγες, έχει χαρακτηριστικά ιωνικού ρυθμού, πλούσιο γλυπτικό διάκοσμο και έχει χαρακτηριστεί ως το ωραιότερο νεοκλασικό οικοδόμημα του κόσμου.

Αγγελική Βουγιουκλάκη Α1

 

 

Τα σχέδια αυτού του διόροφου νεοκλασικού είναι προσεγμένα. Το κτήριο του παλιού ταχυδρομείου έχει μεγάλα παράθυρα, αετόματα και κοίωνες ιωνικού ρυθμού. Επίσης έχει περίτεχνο σχέδιο στα μικρά διακρτιτικά μπαλκόνια και χρώματα πολύ συνηθησμένα για την εποχή του. Σήμερα όποιος το επισκέπτεται εντυπωσιάζεται καθώς στο κέντρο του, κυριαρχεί μια οκτάγωνη αίθουσα που στεγάζεται από υαλόφρακτη στέγη και που σήμερα είναι γνωστή ως "αίθριο". Σε αυτή την αίθουσα λειτουργούσε ο κυρίως χώρος εξυπηρέτησης του κοινού και μέχρι σήμερα περιμετρικά μπορεί κάποιος να δει τις θυρίδες εξυπηρέτησης. Για την κατασκευή του δαπανήθηκαν 190.000 δραχμές καθώς ο αρχιτέκτονας που επιμελήθηκε την κατασκευή του Εμμανουήλ Παπακωνσταντίνου. Το κτήριο αυτό για 70 σχεδόν χρόνια εξυπηρέτησε την πόλη του Πειραιά. 

Η Βουλή των Ελλήνων είναι το νομοθετικό σώμα της Ελλάδας. Σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα αποτελεί απλό νομοθετικό σώμα, ο αριθμός των μελών του οποίου ορίζεται με νόμο και πρέπει να κυμαίνεται από 200 μέχρι 300. Σύμφωνα με τον ισχύοντα νόμο, συγκροτείται από 300 βουλευτές,^[1] που εκλέγονται από το εκλογικό σώμα για περίοδο τεσσάρων ετών.

Η μεταφορά στον Πειραιά σηματοδοτεί ένα νέο ξεκίνημα, το οποίο επισφραγίζεται με την ίδρυση του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη. Οι ιδρυτές του, πιστοί στην πορεία που έχει ήδη χαραχτεί, θέτουν ως στόχο να συνεχίσουν και να εξελίξουν τις δράσεις με σκοπό το Ίδρυμα να αποτελέσει ένα φάρο πολιτισμού και μια κιβωτό γνώσης ανοικτή σε όλους: παιδιά, γονείς, μαθητές, εκπαιδευτικούς, πανεπιστημιακούς, ερευνητές, ανθρώπους όλων των ηλικιών και κοινωνικών ομάδων, χωρίς διακρίσεις, χωρίς στερεότυπα.

Στο Πολυτεχνείο Αθηνών σπουδάζουν περισσότεροι από 20.000 σπουδαστές όλων των βαθμίδων καθιστώντας το ένα από τα παραδοσιακά εκπαιδευτικά - ερευνητικά ιδρύματα της χώρας, μαζί με το Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Το 1873 εγκαταστάθηκε σε συγκρότημα κτιρίων στο κέντρο της πρωτεύουσας, στα μισοτελειωμένα, ακόμη, κτίρια της οδού Πατησίων και ονομάστηκε "Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο", συντετμημένα EMΠ προς τιμήν των μεγάλων ευεργετών Γεωργίου Αβέρωφ, Νικολάου Στουρνάρη, Ελένης Τοσίτσα και Μιχαήλ Τοσίτσα, των οποίων η γενέτειρα, το Μέτσοβο, μια ιστορική πόλη στην Ήπειρο, υπήρξε η κοιτίδα πολλών μεγάλων εθνικών ευεργετών.

Η αρχιτεκτονική του κτηρίου ακολουθεί τον νεοκλασικό ρυθμό, με πρόπυλο κορινθιακού ρυθμού. Δυστυχώς ο Ευάγγελος Ζάππας, δεν έζησε αρκετά για να δει το κτήριο στην τελική του μορφή. Στη διαθήκη του άφησε τον ξάδερφό του Κωνσταντίνο Ζάππα υπεύθυνο για την εκτέλεση και συνέχιση του φιλανθρωπικού του έργου.

Ο Κωνσταντίνος Ζάππας ανέθεσε τον σχεδιασμό του κτηρίου στον Δανό αρχιτέκτονα Θεόφιλο Χάνσεν. Μετά από πολλές καθυστερήσεις το κτήριο θεμελιώθηκε τη 20η Νοεμβρίου του 1874. Τα επίσημα εγκαίνια έγιναν με πανηγυρικό τρόπο την 20η Οκτωβρίου του 1888