Leesniveau 2 richt zich op herkennend lezen. Dat focust zich dus op dat je niet alleen het boek leuk moet vinden, maar je ook verbanden wilt leggen met je eigen leven. Bij niveau 2 vind je het leuker om te lezen en heb je hiernaast ook positieve ervaringen met het lezen van fictie.

Als ik mijn leesniveau van niveau 1 naar niveau 2 wil brengen dan denk ik dat ik mij op de volgende dingen moet focussen:

-        andere genres en thema's proberen

Ik denk dat ik nu de hele tijd dezelfde soort boeken kies als ik een boek moet lezen. Als ik wil doorgroeien naar niveau 2 is het belangrijk om ook andere soorten boeken te pakken om te kijken of ik dat ook interessant vind en misschien meer verschillende boeken leuk vindt. Een boekkenmerk van niveau 2 is dat je boeken leest met voor jongeren herkenbare onderwerpen en personages

-        leestempo verbeteren

Als mijn leestempo laag is tijdens het lezen kan dit er ook voor zorgen dat een boek lezen best lang duurt. Als ik vaker een boek erbij ga pakken dan verhoogt mijn leestempo waardoor ik sneller een boek uit heb en er dus eerder van af ben.

-        goede boek kiezen

Als ik een boek wil lezen dan moet dit wel een boek zijn wat mij interessant lijkt. Zo zou ik dus meer kunnen gaan letten op het onderwerp van het boek en dat het niet te dik is. Ik denk dat als ik weet dat het ik het onderwerp leuk vindt en het boek niet al te dik is, ik het boek er eerder bij zou pakken. Verder moet het boek makkelijk te lezen zijn en er voor zorgen dat ik wil weten hoe het verhaal verderloopt.

Ik hoop dat als ik de tips die ik hier boven heb benoemd ga toepassen dat ik lezen leuker en makkelijker ga vinden.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Met ons groepje hebben we gekozen voor de volgende drie boeken uit de misdaadliteratuur:

Zeik door Herman Brusselmans

Bor door Joris Moens

Odessa Star door Herman Koch

We hebben boeken uitgekozen waarvan we denken dat ze passen bij ons leesniveau en waarbij ze ons misschien ook wel een stap verder naar leesniveau 2 brengen. De boeken zijn met humor geschreven, niet te dik (waardoor we makkelijker het boek erbij pakken) en Bor is een verhaal over een leeftijdsgenoot.

Bor: Hoe beïnvloeden de relaties die Bor heeft de keuzes die hij maakt?

 Odessa Star: Wat is de betekenis van de titel "Odessa Star" in het verhaal?

-        Opbouw podcast

-        Voorstellen deelnemers met lees- en smaakontwikkeling

-        Samenvatting boek:

o   Thomas: Bor (daarnaast gezamenlijke verdiepingsslag)

o   Maurits: Odessa Star (daarnaast gezamenlijke verdiepingsslag)

o   Colin: Zeik (daarnaast gezamenlijke verdiepingsslag)

-        Vragen die worden besproken:

o   Bor: Hoe beïnvloeden de relaties die Bor heeft de keuzes die hij maakt?

o   Zeik: welke unieke schrijfstijl heeft Brusselmans in Zeik?

o   Odessa Star: Wat is de betekenis van de titel "Odessa Star" in het verhaal?

-        Secundaire vragen die worden besproken:

o   Bor: Waarom vinden jongeren BOR zo leuk?

o   Zeik: Waarom wordt Zeik wel een parodie op een thriller genoemd?

o   Odessa Star: Koch laat het personage in zijn boeken soms leeg overkomen. Denk je dat deze benadering de boodschap van het boek versterkt, of had je liever meer diepgang in het karakter Fred gezien?

Zeik: Waarom wordt Zeik wel een parodie op een thriller genoemd?

Herman Koch (1953) zal bij het grote publiek vooral bekend zijn als lid van het Jiskefet-trio, maar hij begon zijn carrière toch heus als schrijver. Zijn debuutroman 'Red ons, Maria Montanelli' beschrijft het leven van een middelbare scholier in Amsterdam. In dat boek wordt onmiddellijk duidelijk wie Kochs grote voorbeeld is: Gerard Reve, en dan vooral die van 'De avonden', met zijn geestige gedram over menselijke onvolmaaktheden.

Kochs hoofdpersonen zijn bij voorkeur lege karakters die op zoek gaan naar levensverrijkende prikkels. Zo raakt de hoofdpersoon in 'Eindelijk oorlog' (1996) mateloos geïntrigeerd door de oorlogsgeschiedenis van een onlangs overleden tante, waaraan hij vervolgens zijn eigen historische status probeert te ontlenen.Ook de hoofdpersoon in Kochs jongste roman 'Odessa Star', Fred Moorman, is zo iemand. Zijn data stemmen ongeveer overeen met die van de schrijver zelf, het verhaal speelt zich nadrukkelijk af in Amsterdam, maar voor de rest heeft Koch van hem weer zo'n man gemaakt in wiens leven eigenlijk niks gebeurt. Freds vrouw loopt niet langer warm voor hem, z'n zoon ontgroeit hem en wat hij eigenlijk voor de kost doet, daar kom je het hele boek nadrukkelijk niet achter.Dan loopt Fred zijn oude schoolvriend Max G. tegen het lijf. Deze figuur lijkt me geënt op Klaas Bruinsma, dus dat komt mooi uit met Mabelgate. Max is penose maar heeft tegelijkertijd stijl, zijn leven van criminele handeltjes en liquidaties begoochelt de loze Fred en langzamerhand raakt hij verstrikt in het web van Max. Zo bewerkstelligt hij dat zijn voormalige schoolvriend de oude benedenbuurvrouw, die maar niet wil opkrassen naar een verzorgingsflat, om zeep helpt. En als zijn zwager en het vriendinnetje van zijn zoon argwaan krijgen, komen ook die op het lijstje lastige tegenstanders te staan.Ten slotte echter 'overwint' Fred zijn banden met de maffia door tijdens een televisiequiz, waarin de crimineel ook al onder één hoedje speelt met de quizmaster, de doorgestoken kaart te omzeilen, doelbewust het foute antwoord te geven en daardoor als het ware over zichzelf te zegevieren.Koch heeft het verhaal ingenieus in elkaar gestoken. 'Odessa Star' leest als een thriller. Langzaam en ongemerkt word je naar onontkoombare conclusies toegezogen. Wel heeft hij er een handje van de geheimzinnigheden dik aan te zetten. De wijze waarop zaken verzwegen blijven, wordt op den duur haast een maniertje.Overtuigend daarentegen is Kochs weergave van het karakter van Fred Moorman. In feite is Fred een veel karakterlozer slechterik dan zijn vriend Max, die in elk geval nog ongrijpbare allure heeft. Fred daarentegen zit vol achterbakse rancunes en zenuwtjes, maar laat toch rustig zijn buurvrouw omleggen, terwijl hij op vakantie is. Hij is zo'n persoonlijkheid waarin de schrijver Nabokov grossierde, zonder morele component, een miezerige kleinburger die zich bij gebrek aan andere idealen, bevredigt met gangsterdromen. Ook zijn bekering aan het eind heeft niets heroïsch, want hij verknalt de quizvraag alleen maar om te laten zien dat hij onafhankelijk is en zich in feite van niemand iets aantrekt.Freds verwantschap met Frits van Egters uit 'De avonden' blijkt uit zijn obsessie voor onsmakelijke details van de mens. Het begint al op de middelbare school als hij en Max zich allerlei seksuele details over hun leraar Frans voorstellen. Later stelt Fred zich ook het seksleven van de oude buurvrouw voor: 'namelijk dat er ooit een moment moest zijn geweest waarop een man zich hijgend en bezweet naar mevrouw De Bilde had toegebogen, met de opwinding al dwars door zijn broek heen voelbaar, terwijl hij haar lieve woordjes toefluisterde; lieve woordjes als schatje, liefje, konijntje van me, terwijl hij ondertussen zijn broekriem lossjorde en zijn gulp met hele losspringende knopen tegelijk opentrok' enzovoort enzovoort. Wie niets meemaakt moet de wereld nu eenmaal zelf inrichten.Wie in deze roman allerlei geestigheden à la Jiskefet verwacht, komt bedrogen uit. Toch ontbreekt de ironie niet, bijvoorbeeld als het gaat om Freds eenzelvige neefje Wilco: ,,Hoe kon een kind 'hoogbegaafd' zijn wanneer niet beide ouders over meer dan gemiddelde intelligentie beschikten?'' (...) ,,De zaak werd enigszins gecompliceerd omdat Wilco behalve aan 'hoogbegaafdheid' ook nog aan twee andere ziekten leed, te weten 'adhd' en 'dyslexie'.'' Een onmiskenbare sneer naar populaire opvattingen.'Odessa Star' wordt bevolkt door vele karikaturen, van de suffige en tuttige vrienden van Fred tot de amorele Max en Fred zelf toe. Zelfs komen er drie smetteloze vrouwelijke engeltjes in voor, de milieubewuste Nathalie, de verzorgende Fatima en de onweerstaanbaar lieve Tamar. Toch is het alles bij elkaar geen karikaturale roman, omdat het thema, de natte droom van de loser, de ironie overstijgt. Psychologie was nooit Kochs sterkste kant maar Fred Moorman is een karakter dat je, door zijn zwakte en immoraliteit, bijblijft. Hij is Jan Modaal en slechterik ineen. Veel illusies over de mens laat Herman Koch niet heel. Daar klinkt dan toch wat Jiskefet in door.

https://www.trouw.nl/voorpagina/kleinburger-met-gangsterdromen-jan-modaal-en-het-kwaad~bbce25fd

Odessa Star: Koch laat het personage in zijn boeken soms leeg overkomen. Denk je dat deze benadering de boodschap van het boek versterkt, of had je liever meer diepgang in het karakter Fred gezien?

Zeik door Herman Brusselmans

Bor door Joris Moens

Odessa Star door Herman Koch

Ze hebben allemaal het genre misdaadliteratuur. Waardoor ik wel echt achter onze keuze sta want dat is wel richting de genres die ik heel leuk vind. Al heeft het mij niet echt geholpen met lezen weer leuker vinden, omdat we dan verplicht moeten lezen en zoals ik al zei vind ik dat niet leuk.

Toch heb ik vorig jaar drie boeken gelezen: Dagen van gras, De belofte van Pisa en Lanseloet van Denemarken. Van deze drie vond ik Dagen van gras veruit het beste. Het verhaal vond ik heel mooi en tegelijkertijd erg realistisch. Het gaat over een jongen die veel drugs gebruikt en uiteindelijk in een instelling terechtkomt. Dit vond ik indrukwekkend, omdat het iets is dat in de echte wereld ook kan gebeuren. Het boek wist me daardoor veel meer te raken dan de andere twee.

De belofte van Pisa vond ik minder boeiend om te lezen. Het verhaal zelf sprak me niet heel erg aan en ik vond het soms lastig om doorheen te komen. Maar de film daarentegen vond ik wél erg goed. In de film kwamen de emoties van de personages veel beter naar voren, waardoor het verhaal voor mij meer tot leven kwam. Dat is de reden waarom dit boek voor mij op de tweede plaats staat.

Het laatste boek, Lanseloet van Denemarken, vond ik het minst interessant. Om eerlijk te zijn heb ik het boek niet helemaal gelezen en herinner ik me vooral de samenvatting. De taal was moeilijk te begrijpen, wat het lezen lastiger maakte. Toch vond ik het romantische aspect van het verhaal wel leuk, omdat romantiek me aanspreekt. Ondanks dat, had ik moeite om mijn aandacht erbij te houden, waardoor dit boek voor mij op de laatste plaats komt.