In die nieuwe stilte merk ik iets bijzonders: Jezus krijgt meer plek. Niet omdat ik zo goed vast, maar omdat Hij al lang onderweg was, ik maak alleen de weg vrij om Hem te zien.

Mijn gebed voor deze periode is eenvoudig: Heer, maak mijn hart vlak, mijn stappen recht en mijn aandacht helder, zodat ik U niet voorbijloop.

"Lieve Vader in de hemel, ik kom tot U met Elsbeth in mijn gedachten. U kent de pijn en het lijden die zij nu doormaakt. Ik bid U: leg Uw genezende handen op de plekken waar het pijn doet. Geef verlichting, rust en kracht. Help Elsbeth om in dit lijden Uw nabijheid te voelen en troost te vinden bij U. Wij vertrouwen op Uw genade en liefde. In Jezus' naam, Amen."

Ik zou heel Jesaja 58 wel willen delen zo mooi! Hier een paar versen:

“Is a fast such as this what I have chosen, a day for a man to humble himself [with sorrow in his soul]?”

“To undo the bonds of wickedness,

To tear to pieces the ropes of the yoke,

To let the oppressed go free

And break apart every [enslaving] yoke?”

“Is it not to divide your bread with the hungry

And bring the homeless poor into the house;

When you see the naked, that you cover him,”

8

“Then your light will break out like the dawn,

And your healing (restoration, new life) will quickly spring forth;

Your righteousness will go before you [leading you to peace and prosperity],

The glory of the LORD will be your rear guard.

9

“Then you will call, and the LORD will answer;

You will cry for help, and He will say, ‘Here I am.’

And when you’re tired of fighting

Chained by your control

There’s freedom in surrender

Lay it down and let it go

Your world’s not falling apart

It’s falling into place

I’m on the throne, stop holding on

And just be held

And not a tear is wasted

In time, you’ll understand

I’m painting beauty with the ashes

Your life is in My hands

You’re not alone, stop holding on

And just be held

Just be held.

Casting Crowns - Just be held

Door het vasten wordt alles iets stiller in mij. De ruis zakt weg, en wat overblijft is een eenvoudig verlangen naar Gods nabijheid. Niet Zijn antwoorden, niet Zijn oplossingen, maar Hijzelf.

In die stilte ontdek ik opnieuw dat Zijn aanwezigheid geen beloning is voor mijn inspanning, maar een belofte van liefde. Hij kent mij. Hij gaat met mij mee. En dat alleen geeft rust.

Mijn gebed voor vandaag: “Heer, laat elke stap die ik zet gedragen worden door Uw nabijheid. Zonder U wil ik niet verder.”

Herken je dat? Je bidt maar je lijkt niets te horen. Het is stil… er lijkt niets te gebeuren. Ik/wij verlangen naar die harde stem van God die tot ons spreekt.. we wachten op iets wat ons uiteindelijk doof maakt voor de andere manieren waarop God tot ons wil spreken.

Gods stem horen? God spreekt tot ons door veel meer manieren dan wij denken… zie de foto!

Stop met wachten op die harde stem maar stel je open voor de andere manieren waarop God tot je wil en kan spreken.

Wees gezegend!

In exodus 17:12 lezen we hoe Aaron en Chur Mozes ondersteunden door een steen bij hem te leggen en zijn armen te ondersteunen zolang hij deze omhoog hield.

Heer hoe mogen wij onze kerkelijke leiders ondersteunen.

I wanna be diffrent

I wanna be changend

Until of me is gone

and all that remains

Is a fire so bright

that the whole world can see

That there is something different in me.

Ik bid ons ook als kerk toe dat we niet kijken naar de obstakels en de

uitdagingen maar juist in het grote werk wat god hier wil volbrengen en wij zijn gereedschap mogen zijn.

Amen

En juist in die stilte gebeurt iets nieuws. Dezelfde Geest raakt ook mijn hart aan. Hij wekt moed waar ik leegte voelde, en leven waar ik geen beweging meer zag.

Mijn gebed voor vandaag:

Heer,

U die leven blaast waar alles dor lijkt, kom met Uw Geest in onze wereld die zo vaak droog en gebroken aanvoelt.

Adem in de mensen die geen hoop meer zien.

Adem in hen die leven in oorlog, angst of onrecht.

Adem in hen die rouwen, die ziek zijn, die zich alleen voelen.

Adem in hen die niet meer weten hoe ze verder moeten.

Heer, open de graven van wanhoop, geweld en verdeeldheid.

Breng Uw vrede waar mensen elkaar verliezen.

Breng Uw licht waar duisternis heerst. Breng Uw liefde waar harten verhard zijn.

En adem ook in ons. Maak ons tot mensen die leven brengen, die troosten, die luisteren, die dragen, die Uw vrede verspreiden in kleine en grote gebaren.

Laat de kracht van Uw opstanding zichtbaar worden in onze woorden, in onze keuzes, in onze liefde. Zodat de wereld iets van U ziet — door ons heen.

Amen.

"Shake up the ground of all my tradition

Break down the walls of all my religion

Your way is better, Your way is better

Shake up the ground of all my tradition

Break down the walls of all my religion"

God bepaald mij de laatste tijd vaker dat we de kerkmuren die scheiding brengen moeten weg halen, dat de hokjes geest verbroken moet worden.

ik geloof dat we in Veenendaal goed op weg zijn, maar in Arnhem is dit zeker nog niet het geval.

Your way is better, Your way is better.

Gods zegen.

Maak mij rein voor U
als gelouterd goud,
en zuiver zilver.
Laat mij zijn voor U
als gelouterd goud;
puur goud.

Dwars door het vuur
maakt U mij rein en puur.
Ik strek mij uit, Jezus,
naar meer van uw Geest
en uw heiligheid.
Ja, ik besluit, Jezus,
een dienstknecht te zijn
van U, mijn Meester,
steeds tot uw wil bereid.

Maak mij rein voor U.
Was mijn leven schoon,
vergeef mijn zonden.
Laat mij zijn voor U,
zuiver als uw Zoon;
heilig mij.

_{Er wordt uiteindelijk gesproken over; 'Is dit niet het vasten dat ik verkies' Het gaat daar (mijnsinziens) over dat we zeker een offer mogen dragen maar, dat offer komt bij mij over als "laten delen in wat wij ontvangen hebben van de Vader"}

• _Vrijheid,

• _{overvloed van voedsel,}

• _kleding,

• _herstel,

• _genezing

• _{en een THUIS}

so Mozaiek0318... Prepare the way and Prepare ROOM

Stilte.

Niet groots.

Niet ingewikkeld.

Gewoon: wees stil.

“Be still and know that I am God.”

Terwijl we in een week van bidden en vasten zitten.

Terwijl er zoveel gebeurt.

Terwijl Mozaïek groeit,

van twee naar drie diensten.

Juist daar kwam stilte naar boven.

Ik dacht aan Elia.

God was niet in de storm,

niet in het vuur,

maar in het suizen van een zachte stilte.

Aan Psalm 131:

“Ik ben stil geworden,

als een kind op de arm van zijn moeder.”

Dat voelde bijna als een uitnodiging.

Niet alles hoeven dragen.

Niet alles hoeven oplossen.

Niet alles hoeven vullen.

“In rust en inkeer ligt jullie redding.”

En Jezus die, midden in de drukte,

naar een eenzame plek ging om te bidden.

Zelfs in Openbaring is er een stilte in de hemel.

Misschien zegt God niet: doe meer.

Misschien zegt Hij: maak ruimte.

Misschien mag er, juist ook in de diensten,

ruimte zijn voor stilte.

Voor mensen die al zo’n vol leven hebben.

Voor hoofden die nooit stoppen.

Voor harten die veel dragen.

Dat niet alles gevuld hoeft te worden.

Dat er momenten mogen zijn

waarin we gewoon samen stil zijn voor God.

Prepare the way.

Ook door stilte.

Dat wilde ik gewoon delen.

Als bemoediging.

Voor de gemeente, voor de voorgangers.

En eerlijk gezegd ook voor mezelf in deze drukke tijd.

Stil mijn ziel, wees stil.

En wees niet bang voor morgen.

“Ik breng je tot leven. Ik blaas Mijn adem in jou. Ik breng Mijn plannen ten uitvoer.

Ik zal jullie groot maken, een groter gebied geven. En Ik rust jullie toe om dat te kunnen dragen. Mijn heil zal ver bekend worden, in heel het land.

Jullie zijn Mijn priesters. Ik heb jullie geheiligd. Ga, en doe het werk dat Ik in ieder van jullie heb gelegd.

Laat je niet weerhouden of ontmoedigen; Ik ga met jullie mee. Dan zal iedereen weten dat Ik de heilige God ben. De God die bevrijdt, herstelt en geneest.

De Heilige Geest zal jullie leiden. Wees niet bang, maar vreugdevol, vol verwachting van wat Ik ga doen. Ik zal Mijn zegen uitstorten over het land. De mensen zullen weten dat Ik de Heer ben.”

Laten ze een dag van vasten uitroepen, waarbij jong en oud zal zijn. Waarin ze hun tranen en verdriet laten zien. Dan zal Hij weer iets op het land laten groeien.

Laten we zo ook hen mee nemen in onze gebeden.

In een wereld die soms voelt alsof ze op droog land staat, spreekt God woorden van leven. Hij zegt dat Hij wil herstellen wat verloren ging, dat Hij Zijn adem wil geven aan jong en oud, aan hoopvollen en hopelozen, aan zoekenden en vermoeiden.

En dan zie ik het beeld van Pinksteren: gewone mensen, wachtend in stilte, en ineens vult Gods Geest de ruimte en hun harten. Het laat me verlangen naar datzelfde nieuwe begin, niet alleen voor mezelf, maar voor onze wereld.

Moge Gods Geest ook vandaag waaien, zacht of krachtig, en leven brengen waar wij het niet meer verwachten.

Doe wat IK van je vraag door Mijn Geest.

Laat met Pasen MIJ weerspiegelen, met jullie “eigen geluid”.

Breek iedere muur af, doorbreek dat wat o verhard is zodat stromen van levend water het hart weer kunnen verkwikken.

Create in me a clean heart

Misschien was de oproep voor meerdere personen maar voor mij was ie zeker… maar zoals m’n hart mat geworden lijkt door trots, hoogmoed, boosheid en teleurstelling in mensen en mezelf (doordat mijn verwachtingen en verlangens te groot zijn??) en mijn geduld te klein, zo kwamen mn benen niet in beweging 💔 vanwege dezelfde zaken

#repent #renew #revive

Het geeft rust én moed: ik hoef het niet te kunnen, als ik maar verbonden blijf met Hem die alles kan. Waar mijn kracht ophoudt, begint Zijn Geest te werken.

Voor mij wees dit op mijn houding in mijn relatie met God. Doe ik dit om goedkeuring van anderen te krijgen? Lift ik enkel mee op wat de leiders delen of zoek ik zelf naar God en de openbaringen die hij vanuit hem aan mij wil geven? Een terugkerend thema waar ik het antwoord op weet en ik ben dankbaar om deze week opnieuw te ervaren dat tijd voor en mét God mijn leven enkel meer tijd, rust, vrede, wijsheid en onderscheiding geeft. 🙏