Bruno, Almanya'nın Berlin kentinde on iki yaşındaki ablası, annesi ve 🤬 subayı olan babasıyla beş katlı bir evde yaşayan bir çocuktu.

    Bir gün Bruna'ların evine önemli biri akşam yemeğine gelir ve babası terfi eder. Bu nedenle Out-with denen bir yere taşınacaklarını öğrenir. Bruno bu duruma çok üzülür. Çünkü oturdukları yerde çok sevdiği arkadaşları bulunmaktadır. Out- with'e taşınırlar. Bruno eğitimine evde devam etmektedir. Evlerinin yakınında başka ev bulunmamaktadır. Ancak bahçenin etrafındaki tel örgülerin ardında hepsi birbirinin aynı çizgili pijamalar giyen binlerce adam ve çocuk vardır. Bruno tüm bunları odasının penceresinden görmüştür. Bruno bir gün okuduğu macera kitaplarının da etkisiyle bir keşif yapmaya karar verir. Keşif sırasında Schmuel adında kafası tıraşlı zayıf ve mutsuz bir çocuk görür. Bruno bu çocukla arkadaş olur ve her gün yanına gitmeye başlar. Ama bir gün Bruno 'nun annesi taşındıkları yerin çocukları büyütmek için uygun bir yer olmadığını düşünür ve taşınmaya karar verirler. Bruno , Schmuel'le vedalaşmaya gider. Ama o sırada Schmuel'in babasının kaybolduğunu öğrenir. Bruno ve Schmuel babayı aramaya başlarlar. O sırada askerler etrafını sarıp yürüyüşe gideceklerini söylerler. O günden sonra Bruno ve Schmuel'i bir daha gören olmaz.

Romanın devamı şu şekilde olabilir; Bruno vedalaşmak için Schmuel'in yanına gitmeye karar verdi. Yolda giderken aklında türlü düşünceler vardı. Belki de annesi haklıydı. Bu yaşadıkları çevre çocukların büyümesi için uygun değildi. Peki o tel örgünün arkasındaki insanların ne suçu vardı. Çocuklar oyun oynamayı dahi unutmuşlardı. Bruno'da herkes gibi gözlerini yumup hayatına devam mi etmeliydi. Bruno yol boyunca kendi iç sesiyle çelişti. Tel örgüye yaklaştı. Schmuel her zamankinden daha üzgün ve yorgun görünüyordu. Bruno ne olduğunu sordu. Schmuel babasının çalışmaya gittiğini daha sonra geri dönmediğini söyledi. Bruno 'dan ona yardım etmesini , birlikte babasını daha hızlı bulabiliceklerini söyledi. Bruno özür dileyerek geldiği yolu bi hışımla geri koşmaya başladı. Bruno ve ailesi Berlin'e geri döndü. Bruno eski hayatına geri dönmüştü. Ama aklında hep Out-with vardı.

      Bruno 18 yaşına basmıştı. Out- with gitmeye karar verdi. Belki Schmuel'i görebilirdi. Bruno ondan çok şey öğrenmişti ama o zaman bunları düşünememişti. Büyüklerin bir bildiği var diye düşünmüştü. Bruno gittiğinde ne Schmuel'i gördü ne de çizgili pijamalı insanları. Brunonun hayatında kapanmayan bir yara olmuştu. Bu yarayı biraz dindirebilmek için kimsesiz çocuklara tonlarca bağış yapmıştı. Bruno çok ünlü bir iş adamı olmuştu. Adı sanı olan biriydi. Bruno 70 yaşına geldiğinde bir basın açıklamasında sorulan, "neden kimsesiz çocuklar " sorusuna eski yaşadıklarını anlatmıştı. Bruno bu basın açıklamasından 1 ay sonra vefat etmiş ve Schmuel'in yanına gitmişti. Belki Schmuel onu orada affedebilirdi.

Bruno, Almanya'nın Berlin kentinde "Umutsuz Vaka" olarak nitelendirdiği 12 yaşındaki ablası, annesi ve bir 🤬 subayı olan babasıyla yaşayan 9 yaşında bir çocuktur. 
Bir gün Fury, Bruno'ların evine akşam yemeğine gelir. Görünüşe göre önemli birisidir. O akşam yemeğinden sonra Bruno babasının terfi ettiğini ve bu yüzden out-with denen bir yere taşınacaklarını öğrenir. 
Out-with'e taşındıklarında eve birçok asker girip çıkmaya başlar. Bruno bundan oldukça rahatsız olmaktadır. Çünkü askerleri sevmemektedir. Her gün öğretnen gelip ablasına ve Bruno'ya ders vermektedir. Bruno macera kitaplarını okumayı ve keşif yapmayı çok seven bir çocuktur. Bir gün okuduğu bir macera kitabının etkisiyle keşif yapmaya çıkar. Tel örgülere kadar gider ve orada tellerin arkasında oturan çizgili pijamalı zayıf bir çocukla karşılaşır. Gel zaman git zaman Bruno her ders sonrası Schumuel' in yanına gider. Onlar çok yakın iki arkadaş olurlar. Bruno bir gün arkadaşının canının sıkkın olduğunu farkeder ve yanına gider. Sebebi Schumuel tellerin arkasında oynayacak kimse olmadığı için ve askerler kızdığı için sıkılıyordu. Beraber bir plan yaparlar. Bu planda Bruno Schumuel için kıyafet ve ayakkabı getirir. Tellerin arasındaki boşluktan Schumuel'i çıkarır. Askerlerin görmeyeceği koca bir ağaç kavuğuna Shumuel'i saklar. Hergün ona yemek getirir.
🤬 kampında bir hastalık yayılmıştır. Bu hastalığı Schumuel kacmadan önce kapmıştır. Bruno ile içli dışlı oldukları için Bruno'da bu hastalığı kapmıştır. Hassas bir çocuk olduğu için bünyesi kaldırmamaya başlamıştır. 
Bir gün Bruno arkadaşının yanına gidecek iken evin bahçesinde bayılır. Ve git gide kötü olmaya başlar.
Scuhumel'in yanına gidemeyecek duruma gelir. 
Schumuel arkadaşının neden günlerdir gelmediğini merak eder ve endişelenir. Kavuktan çıkar ve aramaya başlar. Eve yaklaştığı zaman kavuktan çok uzaklaştığını anlar. Kavuğa gidip sabah erkenden aramaya karar verir. Yavaş yavaş yürürken askerler farkeder. Ve tellerin arkasına geri götürürler. Schumuel Bruno'ya çok sinirlenmiş ve kırılmıştır. 
Bruno kötüye gittiği için annesi , Bruno ve ablası Berlin'e geri dönerler.
Bu sıralarda Schumuel kampta çalışmaya başlar. Yıllarca köle gibi askerlere çalışır. 
Bu yıllarda Berlin de olan Bruno hastalıktan kurtulamamış ve vefat etmiştir...

Irkçılık
Dostluk
Çocukluk
Haksızlık
Açlık
Kurallar
Umutsuzluk
Ölüm
 
9 yaşında bir çocuğum ve hayatın gerçekleri ile bu yaşımda yüzleşmek zorunda kaldım. Benim yaşımdaki çocukların tek derdi oyun oynamak olurken ben yarın aç
kalır mıyım diye düşünmek zorundayım. Bence bu bana ve benim gibilere yapılan en büyük haksızlıktı. Şu an yaşadıklarıma akıl erdiremiyorum. Herşey için tonlarca kural var. Herkesten izin almak zorundasın. Kendi başına buyruk asla birşey yapamazsın. Kamptaki en yakın ve tek dostumun ailesi öldürüldü. Birgün bizimde  başımıza bu gelecek. Bundan kaçış yok. Zaten herkes o günü bekliyor. Kimsenin buradan kurtulacağına dair bir umudu yok. Peki bunlar bize neden yapılıyor. Biz onlara ne yaptık? Benden daha büyük insanların gizlice konuşurken duyduğum o sekiz harften oluşan sıradan bir kelime miydi, bize bunları yapmalarının sebebi IRKÇILIK...

Irkçılık
Dostluk
Çocukluk
Haksızlık
Açlık
Kurallar
Umutsuzluk
Ölüm
 
9 yaşında bir çocuğum ve hayatın gerçekleri ile bu yaşımda yüzleşmek zorunda kaldım. Benim yaşımdaki çocukların tek derdi oyun oynamak olurken ben yarın aç
kalır mıyım diye düşünmek zorundayım. Bence bu bana ve benim gibilere yapılan en büyük haksızlıktı. Şu an yaşadıklarıma akıl erdiremiyorum. Herşey için tonlarca kural var. Herkesten izin almak zorundasın. Kendi başına buyruk asla birşey yapamazsın. Kamptaki en yakın ve tek dostumun ailesi öldürüldü. Birgün bizimde  başımıza bu gelecek. Bundan kaçış yok. Zaten herkes o günü bekliyor. Kimsenin buradan kurtulacağına dair bir umudu yok. Peki bunlar bize neden yapılıyor. Biz onlara ne yaptık? Benden daha büyük insanların gizlice konuşurken duyduğum o sekiz harften oluşan sıradan bir kelime miydi, bize bunları yapmalarının sebebi IRKÇILIK...

Irkçılık
Dostluk
Çocukluk
Haksızlık
Açlık
Kurallar
Umutsuzluk
Ölüm
 
9 yaşında bir çocuğum ve hayatın gerçekleri ile bu yaşımda yüzleşmek zorunda kaldım. Benim yaşımdaki çocukların tek derdi oyun oynamak olurken ben yarın aç
kalır mıyım diye düşünmek zorundayım. Bence bu bana ve benim gibilere yapılan en büyük haksızlıktı. Şu an yaşadıklarıma akıl erdiremiyorum. Herşey için tonlarca kural var. Herkesten izin almak zorundasın. Kendi başına buyruk asla birşey yapamazsın. Kamptaki en yakın ve tek dostumun ailesi öldürüldü. Birgün bizimde  başımıza bu gelecek. Bundan kaçış yok. Zaten herkes o günü bekliyor. Kimsenin buradan kurtulacağına dair bir umudu yok. Peki bunlar bize neden yapılıyor. Biz onlara ne yaptık? Benden daha büyük insanların gizlice konuşurken duyduğum o sekiz harften oluşan sıradan bir kelime miydi, bize bunları yapmalarının sebebi IRKÇILIK...

Irkçılık
Dostluk
Çocukluk
Haksızlık
Açlık
Kurallar
Umutsuzluk
Ölüm
 
9 yaşında bir çocuğum ve hayatın gerçekleri ile bu yaşımda yüzleşmek zorunda kaldım. Benim yaşımdaki çocukların tek derdi oyun oynamak olurken ben yarın aç
kalır mıyım diye düşünmek zorundayım. Bence bu bana ve benim gibilere yapılan en büyük haksızlıktı. Şu an yaşadıklarıma akıl erdiremiyorum. Herşey için tonlarca kural var. Herkesten izin almak zorundasın. Kendi başına buyruk asla birşey yapamazsın. Kamptaki en yakın ve tek dostumun ailesi öldürüldü. Birgün bizimde  başımıza bu gelecek. Bundan kaçış yok. Zaten herkes o günü bekliyor. Kimsenin buradan kurtulacağına dair bir umudu yok. Peki bunlar bize neden yapılıyor. Biz onlara ne yaptık? Benden daha büyük insanların gizlice konuşurken duyduğum o sekiz harften oluşan sıradan bir kelime miydi, bize bunları yapmalarının sebebi IRKÇILIK...