Bu hikayenin baş kahramanları Türk masal karakterlerinden Keloğlan ve Azerbaycan masal karakterlerinden Cırtdan’dır. Ceren Balsu

Keloğlan, gözü pek, çalışkan, dürüst bir öğrencidir. Bir gün Keloğlan’ın öğretmeni Keloğlan’ı mektuplara özlemi anlatan bir projeye dahil eder. Keloğlan bu projede severek çalışarak mektuplar hakkında epeyce bilgi edinir. Susər.Bəydili

Bilgi Çağında yaşadığı için teknolojinin gelişmesiyle mektuplaşmanın azalmasına çokça üzülür. Ama o, mektuplaşmayı unutturmamaya kararlıdır. Bu yüzden projede tanıştığı kendisi gibi mektuplara önem veren Azerbaycanlı arkadaşı Cırtdan’la mektup arkadaşı olmaya karar verirler ve düzenli olarak mektuplaşırlar. Aralarında bir anlaşma yaparak birbirleriyle iletişim kurarken mektup dışında bir iletişim aracı kullanmamaya söz verirler. Şəfa.Bəydili

Bir gün Keloğlan uzun süredir mektuplaştığı Cırtdan’la yüz yüze görüşmek ister. Bunun için Cırtdan’a onunla görüşmek istediğini anlatan bir mektup yazar, fakat mektubuna bir türlü cevap gelmez. Zeyneb.Beydili

Bunun üzerine arkadaşı için endişelenerek Azerbaycan’a gitmeye karar verir. Binbir ısrarla annesinden izin almayı başarır. Kardeş ülke olduğu için pasaport almadan kimliği ile yolculuk işlerini tamamlar ve Azerbaycan’a doğru yola çıkar. Xalidə.Bəydili

Heyecanla, endişeyle ve sabırsızlıkla geçen yolculuktan sonra Azerbaycan’a ulaşır. Azerbaycan’da hiç yabancılık çekmez, çünkü Cırtdan mektuplarında ona Azerbaycan’ı sürekli anlattığı için gördüğü her yeri tanıyor gibidir. Zeyneb Məmmədli

Bakü’deki Alev Kuleleri tahmin ettiğinden daha güzeldir. Şirvanhanlar Sarayı’nın mimarisine hayran kalır. Ama oyalanacak vakti yoktur. Arkadaşının ona ihtiyacı olabilir, bir an önce onun yanına gitmelidir. Bu yüzden Cırtdan’ın mektup adresine doğru yönelir. Ecrin Kaşüstü

Cırtdan mektuplarda ona evinden, sokağından çok kez bahsettiği için Cırtdan’ın evine geldiğinde de sanki daha önce defalarca gelmiş gibidir. Heyecanla kapı çalar, fakat kapı bir türlü açılmaz. Yiğit Kaşüstü

Kel kafasını kaşıyarak evin çevresini dolaşmaya karar verir, bahçede kapısı açık bir garaj görür, garajın kapısından kafasını hafifçe uzatır. Dikkatlice etrafı kolaçan eder. Bir de ne görsün garajda parlak ışıklar saçan garip bir cisim! Merakına yenik düşerek garaja girer ve sessizce cisme yaklaşır. Sezer Kaşüstü

Cismin ne olduğunu anlamaya çalışır, üzerinde pek çok düğme vardır. Keloğlan, bu makine de nedir acep, bir kullanım kılavuzu yok mu diye cihazın sağına soluna bakar, o esnada kırmızı büyük bir düğme farkeder, düğmeye tam dokunurken Cırtdan’ın “Dur!” sesiyle irkilir ama artık iş işten geçmiştir. Beren Kaşüstü

Düğmeye çoktan basmıştır. Düğmeye basmasıyla cihazdan tuhaf sesler gelir ve cihazdan çıkan beyaz ışıklar maviye dönerek Cırtdan ve Keloğlan’ı içine çeker. Cırtdan ve Keloğlan büyük bir boşluktan aşağı düşmeye başlarlar. Kerem Kaşüstü

Keloğlan neler olduğunu anlamaya çalışırken Cırtdan ona sıkı tutunması gerektiğini söyler.Keloğlan nereye tutunayım demeye kalmadan Cırtdan onun kolunu sıkıca kavrar ve bir ot yığınının içine düşerler. Ömer Faruk Y.Bülent

Cırtdan, mektuplardaki anlatımlarından hareketle Keloğlan’ı tanır. Önce ona sıkıca sarılır, daha sonra “ Ah, dostum, ne yaptın, başımıza ne işler açtın” der. Furkan C.Bülent

Keloğlan olayları hâlâ kavrayabilmiş değildir. “ Canım dostum, seni çok merak ettim, bana neden cevap yazmadın? Taa nerelerden senin için geldim, neden sevinmek yerine bana kızarsın? Altı üstü bi düğmeye bastım, bu kadar büyütülecek ne var ki? ” der. Deniz D.Bülent

Cırtdan üzüntüyle kafasını sallar “Canım dostum, ben seni hiç üzmek ister miyim, fakat uzun süredir bir zaman makinesi icadı üzerinde çalışıyorum, makineyle uğraşmaya kendimi o kadar kaptırmışım ki senin mektubunu farketmedim bile. Tam sona yaklaşmıştım ki sen makineyi çalıştırdın, kim bilir hangi çağdayız, üstelik son kontrolleri daha tamamlamadığım için geri dönmemiz çok zor olacak” der. Ilgın A.Bülent

Keloğlan pişmanlıkla ve utançla, “Kıymetli dostum, özür dilerim. Beni bağışla, merakıma yenik düştüm. Ama sen bana bu zaman makinesinden hiç bahsetmedin ki, nerden bilebilirdim böyle olacağını” der. Yusuf Eren Ç.Bülent

Cırtdan, “Kimsenin haberi yok, daha tamamlamadığım için kimseye bahsetmemiştim. Neyse, olan oldu. Artık üzülmenin çaresi yok, önce hangi devirde olduğumuzu anlayalım da sonra nasıl geri döneceğimizi düşünürüz” der. Zehra A.

Keloğlan ve Cırtdan dikkatlice çevrelerini incelemeye koyulur ve ilerde bir mağara görürler. Mağaraya temkinlice girerler ve duvarlarda değişik resimler ve kabartmalar vardır. Keloğlan, “ Amanın, bunlar ne böyle? Neden duvarlara bu hayvan resimlerini çizmişler ki?” der. Kamran A.

Cırtdan bir bilim insanı olduğu için pek çok konuda olduğu gibi bu konuda da bilgilidir. Keloğlan’a yanıt vermekte gecikmez: “Taş devrindeyiz Keloğlan. Bu resimlerin amacı bilim adamlarınca tam olarak açıklanamadı. Ama bazı teoriler var. İlkel atalarımız mağara resimlerini bir iletişim aracı olarak kullanmış olabilirler. Bu iletişim aracı sayesinde gelecek nesillere vahşi doğada gördükleri hayvanları, doğa olaylarını ve bunlara karşı verdikleri mücadeleleri aktarmak için araç olarak kullanmış olabilirler. Bilim insanları mağara resimlerinin bir tür dinsel, büyüsel ve de av ritüeliyle de bağlantılı olabileceğini düşünmektedirler. Avlanma o döneme bakıldığında çok önemli bir ihtiyaç. Bu sebeple de bolluk sağlanması ve de kolay avlanmak için ritüel ayini düzenleniyor olabilir. Bu ayinler sırasında avlanmak istenen hayvanların ya da yenmek istenen doğa koşullarının resimleri çizilebilir.” Süleyman H.- İlahə A.- Aysu A.

Keloğlan hayranlıkla Cırtdan’a bakar, “Canım dostum ne kadar da bilgesin. Mektuplarında verdiğin pek çok bilgi sayesinde senden çok şey öğrendim. Hâlâ da öğrenmeye devam ediyorum” der. Sıla- Gümüşler

Cırtdan bilge olduğu kadar mütevazidir de. Utangaç bir şekilde teşekkür eder. Tam mağaradan dışarı adımlarını attıkları anda yabani bir hayvan önlerine çıkar. İki arkadaş birbirlerine bakarlar. İremsu-Gümüşler

Keloğlan ani bir hareketle yerden büyük bir kütük alır ve Cırtdan’a dönerek, “Sen burdan kurtulmanın yolunu bulmaya çalış, ben onu oyalarım” der. Hayran olma sırası Cırtdan’dadır. “Ne kadar cesur bir arkadaşım var” diye geçirir içinden. Rüveyda-Gümüşler

Cırtdan’ın kaybedecek vakti yoktur. Elini bir umut cebine atar ve bulduğu şeye inanamaz. Zaman makinesinin kontrol kumandası cebindedir. Çalışırken cebine koyduğunu anımsar ve sevinir. Uzaktan zor da olsa zaman makinesini kontrol edebilecektir. Reyyan-Gümüşler

Tam tarihi ayarlayabilmesi mümkün değildir ama en azından zamanlar arası seyahat ederek doğru zamana ulaşmaları olasıdır. Arkadaşı Keloğlan’a bakar, o anda Keloğlan yabani hayvan tarafından kovalanmaktadır ve yakalanmak üzeredir. Cırtdan panikle kumandayı çalıştırır ve mavi ışığın onları

yine içine çekmesiyle büyük boşluktan düşüş başlar. Yine bir ot yığınının içine düşerler. Sinem-Gümüşler

Keloğlan biraz önce yaşadığı olayın etkisinden hâlâ kurtulabilmiş değildir. Cırtdan, Keloğlan’a, “İyi ki senin gibi cesur, gözü pek bir arkadaşım var. Senin bu denli cesaretin olmasaydı o yabani hayvanın sabah kahvaltısı olmuştuk” der. Eylül Ş. Meriç

Keloğlan da mütevazı bir şekilde teşekkür eder ve derin bir çekerek “Ahh ahh, benim şu kel kafam bilmediği düğmeye basmasaydı, bu durumlara düşmezdik.” der. Cırtdan onu teselli ederek “Üzülme Keloğlan, bir şekilde kendi zamanımıza döneceğiz, güven bana. Benim bilgeliğim senin cesaretinle evimize döneceğiz.” der. İbrahim Ş. Meriç

Keloğlan tam cevap verecekken, karşıki tepeden kesik kesik yükselen bir duman görür. İştahla , “Mmmhh, şu tepede mangal yapıyorlar galiba, bu yolculuk beni çok acıktırdı. Hadi oraya gidelim, belki yemeklerini bizimle paylaşırlar,” der. Adnan Ş. Meriç

Cırtdan büyük bir kahkaha atar. “Allah iyiliğini versin Keloğlan, hiç güleceğim yoktu. O duman mangal dumanı değil haberleşme dumanı. İnsanlar duman yoluyla iletişim kurarak haberleşmekteydi. Biz ne kadar şanslıyız ki mektuplarla haberleşebiliyoruz. Mektuptan önce insanlar çeşitli iletişim yöntemlerini kullanmışlardır. Bunlardan ilki birlikte gidip gördüğümüz mağara duvarına resimler çizme yöntemiydi. İkinci yöntem de bu dumanla haberleşme yöntemi işte. Ama maalesef hâlâ taş devrindeyiz, yemek bulalım derken yabani hayvanların yemeği olmayalım, bir an önce gidelim burdan” diyerek kumandayı yeniden kullanır. Tuana Ş. Meriç- Aleyna Ş. Meriç

Alışıldık üzere yine mavi ışık, boşluktan düşüş ve ot yığınına düşme aşamalarından sonra nihayet yazının icat edildiği bir çağa, Antik Çağa gelirler. Cırtdan, tam otların içinden çıkmış, üstünü temizlemektedir ki o anda Keloğlan, Cırtdan’ı bir hamle ile kenara iter. Imanverdi/Q

Olanları anlamaya çalışan Cırtdan, Keloğlan’ın kelindeki kuş pisliğini görünce şaşkınlıkla havaya bakar. Ayak bileğine ince bir kağıdın bağlandığı bu kuşun bir posta güvercini olduğunu anlaması uzun sürmez. Keloğlan’ın başındaki kuş pisliğini temizlemeye yardım ederken “Keloğlan, posta güvercinlerine bakılırsa Antik Çağ’dayız.” der. Laiq/A

Keloğlan şaşkın şaşkın Cırtdan’ın bahsettiği güvercine bakar, ayak bileğine bağlanan kağıdı görünce ağzı bir karış açılarak “ Vay anam, bu minicik kuşlar, bu kağıtları nereye götüreceğini nerden bilir?” der. Gözel.E

Cırtdan, her zamanki gibi cevabı çok iyi biliyordur, “Canım arkadaşım, bilim adamlarının tahminlerine göre bu güvercinler güneşin ve yıldızların konumuna göre yönlerini belirliyorlar, fakat Dünya’nın manyetik koku alanını çıkararak hafızlarına kaydettikleri ve bu şekilde yol buldukları da teoriler arasında. Üstelik bu güvercinler 2. Dünya Savaşı sırasında bile iletişim için kullanılmayı sürdürmüş.” Şehriyar.M.

Keloğlan, muzipçe “Desene kuş beyinli derken aslında iltifat ediyormuşuz” diyerek güler. Cırtdan da Keloğlan’a katılarak birlikte gülerler. Samir.B

Keloğlan ve Cırtdan’ın yolculukları her ne kadar eğlenceli geçse de karınları acıkmış ve yorulmaya başlamışlardır. Bir an önce eve varmaları gerekmektedir. Cırtdan zaman makinesinin kumandasını yeniden çalıştırır. Mavi ışık, boşluk ve ot yığını rutinini yaşadıktan sonra ot yığınlarından temizlenirken atlı bir ulak görürler. Dila-TOKİ

Cırtdan tam bir şey söylemeye hazırlanırken Keloğlan, “Açıklama yapmana gerek yok Cırtdan, ulakla haberleşme yöntemini iyi bilirim.” Der. Aram-TOKİ

Cırtdan kafasını sallayarak, “Hayır Keloğlan, beni yanlış anladın. Sence de zaman makinesi iletişim araçlarının kronolojik sırasına göre bizi ışınlamıyor mu?” diye sorar. Tuana-TOKİ

Keloğlan’ın gözleri parlar; “Hay, aklına bin yaşa benim zeka küpü dostum. Çok haklısın, mağara duvarına resim, duman, posta güvercini, ulak, sırada mektupla iletişim var.” der. Ayşe Defne- TOKİ

Cırtdan başıyla onaylayarak kumandayı yeniden çalıştırır ve mektubun ilk ortaya çıktığı döneme milattan önce 3200 yılına giderler, bu defa bir ot yığınına değil, mektup yığınına düşmüşlerdir. Kendilerini mektuplarla dolu bir odada bulurlar. Tuğçe-TOKİ

Keloğlan mektup kokusunu içine çekerek eline birkaç mektup alır “Ahh, canım mektuplar. Ne de özenli yazılmışlar, kimi duygu, kimi umut, kimi özlem, kimi sanat, kimi de ciddiyet ile yazılmış.” eylül bayrakli

Cırtdan, gözlerini kısarak, “Hatırlıyor musun Keloğlan, aileye, yakınlara, samimi çevreye yazılan mektuplara özel mektup, ciddiyetle kurumlara yazılan mektuplara resmi/iş mektubu dendiğini projede öğrenmiştik.” emine bayrakli

Keloğlan, “Hatırlamaz olur muyum, yazarların yazdığı edebi öğeler içeren mektuplara edebi mektup, herhangi bir görüşü anlatmak üzere yazılan mektuplara açık mektup dendiğini de öğrenmiştik.” Der. umut bayrakli

Cırtdan, “Tabi biz seninle hep özel mektup türünde mektuplaştığımız için diğer türlerle ilgili hiç mektup yazma fırsatı bulamadık ama yine de unutmamana şaşırdım.” der. bartu bayrakli

Keloğlan, “O projede öğrendiğim hiçbir şeyi unutmuyorum. Hayatıma büyük katkısı oldu” derken, dışarıdan ayak sesleri gelir ve yakalanmamak için makineyi yeniden çalıştırırlar. İki arkadaşın zamanda yolculuğu tüm hızıyla sürmektedir. irem bayrakli

Zaman makinesi bu defa onları bir sokağa götürmüştür. “Yazıyor, yazıyor!” sesleri ile irkilirler. Gazetenin icadı döneminde olduklarını anlayan Cırtdan, “İlk olarak 1605 yılında basılan gazete, kitlesel iletişimin en etkili yollarından biri, üstelik 21. yüzyılda bile hâlâ varlığını sürdüren güncel bir iletişim aracı” der. Ləman109

Keloğlan, “Anam Pazar sabahları gazete okumayı çok sever, üstelik bulmaca eklerine de bayılır.” Diye Cırtdan’ı onaylar. aysel109

17. Yüzyıldalardır, sıradaki iletişim aracının ne olduğunu ikisi de çok iyi bilmektedir. Çünkü ikisinin de okumaktan çok zevk aldığı bir iletişim aracı olan dergi de 17. Yüzyılda dünya sahnesine çıkmıştır ve zaman makinesi 1672 yılına Paris’e gider. gulcohre109

İki dost, artık olanların akışına kendilerini kaptırmış, maceranın tadını çıkarmaktadır. Paris’in bir dükkanında yayımlanan ilk dergiyi incelemeye koyulurlar, Keloğlan, karikatürlü dergileri çok severken, Cırtdan da bilim dergilerine meraklıdır. Fakat bu ilk dergi ikisinin de tarzına uymamaktadır ama iyi ki bu ilk dergi yazılmış, böyle bir tür ortaya çıkmış ve 21. yüzyıla kadar bu tür varlığını sürdürmüştür. cavid109

“Telgrafın tellerine kuşlar mı konaaaaar, insan sevdiğini de canım böyle mi yorar” diye mırıldanarak 19. Yüzyıla, telgraf ve daktilonun icadına giderler. Cırtdan, “Benim büyük büyük babamdan kalma bir daktilo var, birkaç kere denedim ve hayrete düştüm, usta yazarlar bu dönemde nasıl hiç şaşırmadan uzun uzun eserlerini daktilo ile yazmışlar. Ben bir paragraf yazı için bile kaç kere kağıt değiştirdim.” Der. reqsane109

Cırtdan ilk daktiloyu incelerken Keloğlan muziplik peşindedir. Telegrafla şunları yazar: “Çok acıktım stop. Açıktan ölüyorum stop. Artık büyük incelemen bittiyse oyalanmayalım stop. ” ahmet fatih bry

Cırtdan, Keloğlan’a sitemle bakarak zaman makinesini yeniden çalıştırır. İki dost ahizeli telefonun bulunduğu zamanlara büyük mucit Graham Bell’in telefonu icat ettiği 1876 yılına gelirler. emre bry

Keloğlan, Cırtdan’a “Graham Bell’in telefonu icat ederken aslında İşitme Engelliler için bir cihaz icat etmeye çalıştığını biliyor muydun Cırtdan?” diyerek hevesle anlatmaya koyulur. Aslında Cırtdan bunu çok iyi biliyordur ama bir tanecik arkadaşının hevesini kırmak istemeyerek “ Ee anlatsana, çok ilginç bir bilgi bu" diyerek arkadaşını cesaretlendirir. ılgın eylül bry

Keloğlan bilgelikle anlatmaya koyulur. “Annesi işitme ve konuşma engelli olan Bell’in babası, hayatı boyunca işitme engelliler için birçok okul açmıştır. Babasının bu fedakârlık ve çabalarının sonuçsuz kalması üzerine ona yardımcı olmak isteyen Bell, bir yığın araştırma üzerinde çalışmıştır. Graham Bell çalışmalarını bir telgraf cihazının üzerinde geliştirerek yapmıştır.” Dedikten sonra gülümseyerek Cırtdan’a bakar. buğlem bry

Cırtdan, “ Çok güzel bilgilermiş canım dostum.” Derken bir sesle irkilirler. Graham Bell’in odasında olduklarını ve Graham Bell’in telefonla konuşurken ki ilk cümlelerini duyarlar “Bay Watson, buraya gelin, sizi görmek istiyorum.” demir bry

Keloğlan ve Cırtdan gülümseyerek birbirlerine bakarlar. Büyük usta icat ettiği aletin çalışmasından duyduğu sevinçten Keloğlan ve Cırtdan'ı henüz farketmemiştir. Bunu fırsat bilen Keloğlan ve Cırtdan hemen kumandayı çalıştırıp yola koyulurlar. Fakat çok da uzağa gitmezler. 1 yıl sonraya, Thomas Edison’un ilk kayıt cihazı olan fonografı icat ettiği döneme giderler. İlqarə.A

Keloğlan, fonografın ne olduğunu anlamaya çalışırken Cırtdan onun imdadına yetişir. “Can Keloğlan, fonograf mekanik sesleri kaydetme ve yeniden oynatma gibi amaçlar için üretilmiştir. O yıllarda telgrafın kullanılmasına bağlı olarak sesleri kaydeden herhangi bir cihaz bulunmuyordu. Bu durumu araştıran ve çalışmalarını yürüten Thomas Edison fonograf cihazının üretilmesini sağlamıştır. Fonograf aynı zamanda iş gücünü minimuma indirmek ve iletişimin hızlı bir biçimde yapılmasını sağlamak için de sıklıkla tercih edilmiştir. Ayrıca gramafon, diktafon gibi isimlerle adlandırılmaktadır.” Əli.T- leyla.M

Bunu duyan Keloğlan, kikirdeyerek “Amanınn, öyle desene, gramafonun nasıl çalıştığını elbette biliyorum, canım dostum” der. Mirsənan.Z

Ve artık güzergah radyoyadır. 1898 yılına giderler. Bir gemidedirler, İtalyan kaşif Marconi’nin sevinç nidalarıyla irkilirler, “Fevkalade, muazzam, sesi duyabiliyor musunuz, 3 tane S, peş peşe 3 S, artık en sevdiğim harfsin Seeeee” İsmail Balsu

Evet Marconi’nin icat ettiği ilk radyo tarih sahnesinde yerini böylece almış olur. Keloğlan ve Cırtdan, Marconi’nin sevincine ortak olurlar ama farkedilmeden artık gitmelilerdir ve vakit kaybetmeden yeni iletişim aracına doğru yönelirler. Berfin Balsu

1925 yılında Birleşik Krallık’ın Hastings kasabasındadırlar. Yüzyılın icadı olan, 21. Yüzyılın insanlarını hâlâ saatlerce karşısında oturtan televizyonun icadına tanıklık ederler. Ne büyük icat diye içlerinden geçirmeden edemezler ve İskoç mühendis John Logie Baird’e hayranlıkla bakarak oradan uzaklaşırlar. Onur Balsu

1945 yılına Amerika’ya ilk dijital bilgisayarın icadına giderler. Büyük deha Charles Babbage’nin, bilgisayarın icat sürecini tamamlayan kişinin yanı başında onun heyecanını paylaşırlar. Charles Babbage, kendisinden önceki bilgisayar icat denemelerini nihayete erdiren kişidir. Bilgisayarın adına dikkatlice bakarlar. İlk dijital bilgisayarın adı “ENIAC” tır. Ayşenur Balsu

Kendi zamanlarına yaklaşmış olmanın mutluluğu ve bu güzel yolculuğun sonuna yaklaşıyor olmanın hüznüyle cep telefonunun icadına yönelirler. 1973 yılındadırlar ve Motorola şirketinde çalışan Martin Cooper isimli mühendisin yanındadırlar. Nisanur Balsu

İlk icat edilen telefonun büyüklüğü gözlerinin fal taşı gibi açılmasına neden olur. Keloğlan “Yahu bu nasıl cep telefonu? Bunun adı cep telefonu değil, çanta telefonu olmalıymış, bunun içine sığacak cep henüz üretilmedi” der. Cırtdan bu duruma katıla katıla güler “E hadi Keloğlan, o zaman gidelim de küçülsün şu telefon” der. Nəzrin

İlk akıllı telefonun icadına, 1994 yılına giderler. İlk akıllı telefonu IBM icat etmiş ve telefonun ismini “Simon” koymuştur. Akıllı telefonun mucidi yorgunluktan uyuyorken Cırtdan ve Keloğlan durumu fırsat bilerek ilk akıllı telefonu incelemeye koyulurlar. Orxan

Telefonda; dokunmatik ekran ve e-posta gönderimi gibi özelliklerin olduğunu görürler. Ama yakalanmadan gitmeleri gerekiyordur ve gerçekten çok yorgundurlar. O yüzden daha fazla oyalanmadan yola koyulurlar. İbrahim

İnternetin icadına doğru yola çıkarken Keloğlan internet ile ilgili bilgilerini anlatmadan duramaz. “Vinton Cerf ve Tim Berners Lee tarafından icat edilen internetin adı ilk önce internet değildi ve adını sonradan aldı. İnternetin ilk çalışmaları ve adı ARPANET’dir. Ömər

ABD ordusunun interneti olarak bilinen ARPANET, 1960’lı yıllarda ilk defa kullanıldı. Fakat ARPANET her yerde kullanılmaya müsait olmadığı için üzerinde 30 yıl kadar çalışıldı ve 1989 yılında şu anda kullandığımız internetin hem adını hem hızını aldı.” Yusif

Keloğlan’ın soluksuz anlattığı bu bilgilerden sonra hızlı bir şekilde “Facebook, Youtube, Twitter, Instagram ve Whatsapp” gibi çeşitli sosyal medya icatlarını görürler. Zaten bu iletişim araçları peş peşe icat edilmiştir, birinin icadı diğerlerinin önünü açmıştır. Yaren-Debi

Artık kendi zamanlarındadırlar, 21. Yüzyılda. Ama mekanları değişmiştir. Zaman makinesine bindikleri Azerbaycan’da değil, Türkiye’de Keloğlan’ın köyündedirler. Mehmet Ali-Debi

Keloğlan’ın annesinin pişirdiği tarhana çorbasından gelen mis kokular onlara açlıklarını hatırlatır. Hemen kapıyı çalarlar. Keloğlan’ın annesi radyoyu açmış “Çırpınırdın Karadeniz”’i dinlemektedir, gülümseyerek birbirlerine bakarlar. Emine-Debi

Bu sırada kapı açılır, oğlunu ve Cırtdan’ı karşısında gören Keloğlan’ın annesi neşeyle onları içeri alır. Karınları doyan iki dost, yaşadıkları serüveni ve birbirleriyle tanışmalarını, bu serüveni yaşamalarını sağlayan mektup arkadaşlıklarını düşünürler. Ali-Debi

Birlikte yazdıkları küçük nakaratı mırıldanmaya başlarlar:

Ne güzeldir mektuplar,

En samimi duygular

Duygularla işlenen satırlar

Bir dosta doğru yola çıkarlar… Sura-Debi