Hücre plağını oluşturan keseler, golgi aygıtında üretilerek mikrotübüller üzerinden hücrenin ortasına taşınır. Hücre plağının içerisinde yapışkan bir madde olan pektin bulunur. Daha sonra yapıya selüloz katılır ve hücre plağı büyür.

Hücre plağı sitoplazmayı bölecek şekilde genişler ve kalınlaşır. Hücre plağının ayırdığı noktalarda hücre zarı kaynaşır ve iki yeni bitki hücresi oluşur. Selüloz sentezinde görevli enzimler hücre zarında bulunmaktadır
https://www.canlibilimi.com/sitokinezsitoplazma-bolunmesi/
BAKTERİLERİN HÜCRE YAPISI

Bakterilerin hücre düzenlemesinin gelişkinlik sırası virüslerden sonradır.
Bakteri hücreleri dıştan bir hücre zarı ve güçlü, sert bir hücre duvarı ile kuşatılır. Bakterinin hücre çeperi protein ve karbonhidratlardan oluşmuş karmaşık bir yapıdır. Bu tip hücre duvarı, bakterilerle mavi_yeşil alglerde vardır. Bu farklı hücre duvarı, bakterilerle mavi_yeşil algler arasındaki evrimsel zincirin bir halkasıdır. Bakteri hücrelerinin çeperinde, bitki hücrelerindeki gibi selüloz yoktur. Bazı bakterilerin, hücre çeperlerine ek olarak polisakkaritlerden oluşmuş,yapışkan koruyucu kapsülleri vardır.
https://www.rehberogretmen.biz/hucrelerdebolunme-bakteriler.htm

Bakterilerde Eşeysiz Üreme

Belirli bir büyüklüğe erişen bakteriler mitoz bölünmeye benzeyen bir bölünme ile bölünerek birey sayısını arttırırlar. Bakterilerin bölünmesi, uygun sıcaklılık, yeterli besin ve su bulunan ortamda her 20 dakikada bir gerçekleşir. Böylece bakteri sayısı geometrik dizi şeklinde artar. Bakteri populasyonundaki artış bakterilerin kendi faaliyetleri ile durdurulur. Ortamdaki besin miktarının azalması, bakterilerin metabolizması sonucu oluşan ve ortama verilen etil alkol, asit gibi maddeler bakteri üremesini sınırlandırır.

https://www.bilgicik.com/yazi/bakterilerde-ureme/ 

Deoksiribonükleik asit ya da kısaca DNA, tüm hücreli canlıların ve bazı virüslerin biyolojik gelişimleri için gerekli genetik bilgiyi taşıyan bir çeşit nükleik asittir. DNA, canlının özelliklerinin soydan soya geçmesini sağladığı için bazen kalıtım molekülü olarak da adlandırılır.

http://nasilcalisir.blogspot.com/2006/08/dna.html?m=1

MESENCIR RNA (mRNA)
DNA'da saklı bulunan genetik bilginin, protein yapısına aktarılmasında kalıplık görevi yapan aracı bir moleküldür. mRNA ribozomlara tutunur ve DNA'dan aldığı genetik şifreye göre sentezlenecek proteinin amino asit sırasını tayin etmektedir. Her mRNA molekülü, DNA üzerinde bulunan ve gen adı verilen belirli bir bölge ile komplementerlik göstermektedir. Tek bir ökaryotik hücre yaklaşık 10.000 farklı mRNA molekülü ihtiva etmekte ve bunların her birinden bir veya daha fazla polipeptid zinciri sentezlemektedir.

TRANSFER RNA (tRNA)
tRNA'lar da ribonukleotidlerin polimerize olması ile meydana gelmiş, çok kıvrımlar gösteren ve tek zincirli yapıya sahip bir RNA çeşididir. tRNA'lar yonca yaprağına benzeyen üç boyutlu yapılarında yer yer çift sarmallı bir durum göstermektedir. Zincirde yer alan ribonukleotid sayısı 70 ile 99 arasında, molekül ağırlığı ise 23.000 ile30.000 dalton arasında değişmektedir. Doğada yer alan 20 aminoasitin her biri için en az bir tRNA molekülü bulunmaktadır. tRNA'lar adaptörlük görevi yaparak bir uçlarına bağladıkları amino asiti, ribozoma tutunmuş mRNA'nın taşıdığı kodono göre polipeptid zincirine dizerler. tRNA'lar üç bazdan meydana gelen antikodon adı verilen uçları ile yine mRNA üzerinde bulunan ve kodon adı verilen bölgeye geçici bağlanarak amino asitlerin mRNA üzerindeki şifreye göre doğru bir şekilde dizilmelerini temin etmektedir.
RİBOZOMAL RNA (rRNA)
RNA'lar ribozomların ana yapısal elementi olup yaklaşık olarak ribozom ağırlığının % 65'ini teşkil ederler. Prokaryotik hücrelerde 3 çeşit, ökaryotik hücrelerde ise 4 çeşit rRNA bulunmaktadır. Ribozomal RNA'lar ribozomların yapı ve fonksiyonlarında önemli rpller oynamaktadır.
Bunlara ilave olarak ökaryotik hücrelerde iki çeşit RNA daha bulunmaktadır. Bunlardan birincisi heterojen nuklear RNA (hnRNA)'lardır. Bunlar ökaryotik hücrede sentezlenen ve prosese uğramamış öncül mRNA molekülleridir. İkincisi ise küçük nuklear (snRNA)'dır ve yine öncül mRNA moleküllerinin prosese uğraması esnasında ortaya çıkmaktadırlar.

DNA bir organzimanın oluşuma ilişkin bilgileri taşır DNA molekülleri, hücre çekirdeğinde bulunurlar ve vucudumuzda bulunan tüm proteinleri oluşumu sırasındaki kodlamış bilgileri içerir DNA’nın protein yapma işlemi ,inanılmayacak derecede kusursuzdur.

https://www.diyadinnet.com/bilgi-464-dna-rna-nedir

Bana göre;

DNA daki genetik bilginin işe yarar ve kullanılabilir olması için RNA lar gereklidir çünkü bu bilgilerin proteinlere dönüşmesini RNA lar sağlar.
 

Glikozun hücre sitoplazmasında oksijensiz olarak yıkılıp enerji elde edilmesine oksijensiz solunum denir. Fermantasyon ise besinlerin yapı taşlarının oksijen kullanmadan kısmi olarak yıkılıp ATP elde edilmesi olayıdır.

https://www.fikir.gen.tr/hucresel-solunum-nedir-hucresel-solunumun-onemi-nedir/

Kalıp için polideoksinukleotit olması şart değildir, keza poliribonukleotitler de, örneğin polisitidil asit de kalıp olarak kullanılır. Bu durumda, poliguanil asit elde edilir. Kalıp olarak DNA'nın kullanılması halinde, oluşan polinukleotit, hiçbir zaman kullanılan DNA'dan uzun olmamasına karşın, kalıp olarak homopolinukleotitlerin kullanıldığı durumlarda, meydana gelen ürün kalıptan uzun olabilir.

DNA-polimerazın yaptığı gibi, RNA-polimeraz da, bif-kalıbın yokluğunda, polinukleotit sentezleyebilir. Bununla beraber DNA-pplimerazın tam tersi bir davranış göstererek ATP ve UTP ile, monoton poli A ve poli U kollarını taşıyan bir zincir meydana getirir (yani ...AAA... ve UUU... kollu).

RNA-polimeraz RNA sentezinin basamaklarını aşağıdaki gibi Özetleyebiliriz

1. DNA'ya (primidince zengin kısımlarına) enzim bağlanır.
2. Pürintrifosfatlar ile RNA polimeraz aktifleştirilir. Aktifleştirme, RNA sentezinin hızlandırılmasını sağlayan ilk adımı oluşturur.
3. Polimerizasyonun ilk fosfor asidi diester bağının oluşmasıyla başlar.

Tepkime ancak, 0,2 MK CI’lu bir ortamda, enziminin özgül yapısal değişikliğinin ortaya çıkmasıyla başlar.

4. Daha sonra bunu diğer nukleozittrifosfatların polimerizasvonu izler.
5. DNA-enzim kompleksinden meydana gelen ürün ayrılır.

→Bir KOD, bir aminoasit molekülünü şifreler.

→DNA molekülünde 4 çeşit nükleotid bulunduğundan;

 →Canlılarda 20 çeşit aminoasit bulunduğundan; bazı aminoasitler birden fazla KOD tarafından şifrelenir.

 

→DNA’nın anlamlı ipliğinden mRNA sentezlendiğinde; mRNA’da bulunan ve KOD’ un eşleniği olan üçlü şifreye
KODON adı verilir.
→mRNA molekülünde 4 çeşit nükleotid bulunduğundan;
→Bunlardan birinci kodon AUG olup; metionin amino asidini şifreler ve protein sentezini başlatır.
→Buna başlangıç KODON’ u denir.

 

→3 tane de durdurucu (stop) KODON bulunur.

→Bu kodonlar; UAA, UGA ve UAG olup, aminoasit şifrelemez ve protein sentezini bitirir.

→Her mRNA’nın sonunda sadece bir tane stop kodonu bulunur.

 

→Bir mRNA’da aynı anda en fazla 62 çeşit KODON bulunur.

→Çünkü bir mRNA' da, durdurucu KODON' lardan sadece 1 tanesi kullanılır.


 

→Her tRNA üzerinde mRNA da bulunan kodonların eşleniği bulunur.

→Buna antikodon adı verilir.

 

 

 

→Tüm canlılarda 61 çeşit antikodon vardır.

→Çünkü durdurucu KODON' lar aminoasit şifrelemediğinden; bunların antikodonu bulunmaz.
→Her tRNA üzerinde sadece 1 çeşit antikodon bulunur.

→Tüm canlılarda 61 çeşit tRNA vardır.

Menü

Protein sentezi:

Organizmada doku ve hücrelerde bulunan amino asitler için en iyi kullanım yolu organizma proteinlerinin sentezlenmesidir. Bu proteinler doku ve kan proteinleri, enzim ve hormonlardır.

Organizma proteinleri bir taraftan sürekli olarak parçalandıklarından, devamlı olarak sentez edilmeleri de gerekir. Sentez ve parçalanma arasında bir denge mevcuttur. Bunun içinde organizma protein miktarları önemli bir farklılık göstermez.

Bazı proteinlerin yarılanma süreleri kısa, bazılarının ki ise uzundur. Örneğin; insülin için yanlanma süresi 6,5-9 dak. iken, plazma proteinleri için 10 gün, kas proteinleri için 180 gün, kollajen için 300 gündür. İnsanda, total vücut proteinleri için yarılanma süresi 80 gün kabul edilir. Çeşitli amino asitlerin değişik sayılarda ve değişik varyasyonlarda birbiriyle bağlanması ile çok sayıda farklı proteinler oluşur. Protein sentezi DNAnın kontrolü altındadır.

DNA moleküllerinin iki önemli görevi vardır. Bunlardan birincisi hücre bölünmesi sırasında yeni hücrelerin DNA kaynağını oluşturmalarıdır.

DNA iki polinükleotid zincirinin bir ortak eksen etrafında sarmallaşmaları ile oluşmuş çift sarmal yapısı gösterir. Hücre bölünmesi başlayacağı zaman DNA çift sarmalı açılır. Her iki polinükleotid zinciri birbirinden ayrılır. Bu zincirlerden her biri bir tür kalıp görevi üstlenerek kendi bütünleri olan öteki zincirin tıpkısı bir yeni zincir sentezlenmesini sağlar. Bu olaya replikasyon adı verilir. Bu şekilde, DNA yapısının hücre bölünmesi sırasında değişmemesi kalıtsal yapının sürekliliğini sağlar. DNA yapısının bozulmadan aktarılması nükleik asitlerin yapısında yer alan pürin ve pirimidin bazlarının karşılarına uygun bazların gelmesidir.

DNA molekülünün ikinci önemli görevi ise hücreye özel proteinlerin sentezini kontrol altında bulundurmaktır.

Hücre içerisinde proteinin sentez edildiği başlıca yer sitoplazmik retikulumda yer alan ribozom lardır.

Bir canlının tüm hücrelerinde aynı kalıtsal bilgi bulunmasına rağmen, her hücre kendine özel proteinleri sentezler. Örneğin insülin hormonunun sentezi sadece pankreasın lengerhans adacığının beta hücreleri tarafından sentez edilir. Halbu ki canlının tüm soma hücrelerinde insülin sentezi ile ilgili kalıtsal bilgi mevcuttur. Bu olay histon represyonu adı verilen bir kavramla açıklanır. Histon represyonu, ufak moleküllü bazik proteinlerin (histonların) DNA molekülünün bazı bölümlerine tuz bağı ile bağlanarak belirli proteinlerin biyosentezleri için gerekli kalıtsal mesajları bloke etmeleri şeklinde tarif edilir ve hücre farklılaşmasının temelini oluşturur.

Ribozomlarda gerçekleşen protein sentezinin başlayabilmesi için bazı şartların gerçekleşmesi gerekir.

DNA yapısına katılan baz gruplarının arka arkaya sıralanmaları ile belirlenen kalıtsal bildiri protein yapısına doğruca aktarılmaz. Önce stoplazmaya çeşitli RNA türlerinin sentezlenerek salgılanmaları gerekir. Bunlar, ribozomların yapısına katılan ribozomal RNA(rRNA), amino asitleri ribozomlara taşıyan taşıyıcı(transfer edici) RNA(tRNA), ve sentezlenecek proteindeki amino asitlerin sıralanış biçimini belirleyen haberci RNA(mRNA) dır.

https://www.protein7.com/makale3-protein-sentezi-3-22.html

Vücudumuzdaki her hücre belli bir amacı gerçekleştirmek üzere özelleşmiştir. Ancak başlangıçta herhangi bir amaçları yoktur. Hücresel farklılaşma adı verilen bir süreç sonunda belli bir hücre tipine, örneğin kas ya da sinir hücresine dönüşürler. Sinir hücreleri hayli özelleşmiş hücrelerdir ve her birinin sinir sistemi içinde belli bir yeri ve karmaşık görevleri vardır. Hücresel farklılaşma süreci içinde özelleşirken, nöronların bölünme özelliklerini kaybettiği ve bütün enerjilerini ve yapılarını bu yeni ve karmaşık görevlerini gerçekleştirmek üzere kullandıkları düşünülüyor.

Yeni araştırmalar özelleşmiş herhangi bir görevi olmayan kök hücrelerin nöronların yenilenememesinin yol açtığı sorunlara çözüm olabileceğini gösteriyor. Bu amaçla araştırmacılar kök hücrelerin nöronlara dönüşmek üzere farklılaşmasını sağlamaya çalışıyor.

Bazı araştırmacılar ise sinir hücrelerinin kendini yenileme yeteneklerinin çok sınırlı olmasının nedeninin, biyolojik bazı bileşiklerin nöronların elektriksel uyarıları ileten bölümü olan aksonların gelişmesini engellemesi olduğunu düşünüyor.

http://www.bilimgenc.tubitak.gov.tr/makale/sinir-hucrelerinin-kendilerini-yenileyemedigi-dogru-mu

Facebook Twitter Pinterest Paylaş

Genlerin büyüklüğü de (baz sayısı) kodladığı proteinin büyüklüğüne göre değişebilir. Bu ölçü, 1500-2000'den 10000 bp'e kadar değişebilir.

Genler, nukleik asit sekanslarından oluşmakta ve belli özel peptidlerin bilgilerini kodlar halde taşımaktadırlar. Genleri oluşturan baz sıraları ve  sayıları da türler için de sabittir ve bu türlerin korunmasında çok önemli rollere sahiptir. 


http://www.mikrobiyoloji.org/TR/Genel/BelgeGoster.aspx?F6E10F8892433CFFAAF6AA849816B2EF134E1A1D2562C276

İnsan kanında mikroskopla görülebilen, çapı 7 mikronu geçmeyen disk şeklindeki hücrelere alyuvar veya eritrosit adı verilir.

NOT :
1-Hemoglobin in beta zincirindeki valin aminoasit inin yerini gulutamin in alması eritrositin yapısını bozarak orak şeklinin oluşmasına neden olur. (Orak hücreli anemi.)
2-Hemoglobin sentezi ile alyuvar sayısının birbirleri ile ilişkisi yoktur. Demir etkisinde hemoglobin sentezi azalır ;ancak alyuvar üretimi sürer.
3-Kanda oksijen miktarı azalınca karaciğer ve böbreklerden salınan eritroprotein , eritrosit yapımını uyarır.

https://www.biyologlar.com/alyuvarlarin-ozellikleri