ஓர் அழகான கிராமத்தில், திரு பாலா என்ற ஒரு வயதான விவசாயி வாழ்ந்து வந்தார். அவர் காலைமுதல் மாலைவரை, தமது நிலத்தில் உழைத்துக்கொண்டிருப்பார்.

ஒரு நாள், அருகிலுள்ள பள்ளி மாணவன் ராஜ், திரு பாலாவைப் பார்த்து வியந்து நின்றான். ராஜ், "தாத்தா, நீங்கள் இவ்வளவு வயதிலும் தொடர்ந்து உழைப்பதற்கான காரணம் என்ன?" என்று கேட்டான்.

திரு பாலா சிரித்தபடி, "சிறுவனே, உழைப்பின்றி வெற்றி என்பது கிடையாது. நான் நிலத்தைப் பேணுகின்றேன், நிலம் என்னைப் பார்த்துக்கொள்கிறது," என்றார்.

ராஜ் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டதும் ஆழமாக யோசிக்க ஆரம்பித்தான்.

In a beautiful village, there lived an elderly farmer named Mr. Bala. Day and night, he worked tirelessly on his land.

One day, Raj, a student from a nearby school, saw Mr. Bala and stood watching him with admiration. Raj asked, "Grandpa, why do you continue to work so hard even at your age?"

Mr. Bala smiled and said, "My dear boy, there is no success without hard work. I take care of the land, and the land takes care of me."

After hearing those words, Raj began to think deeply.

从前，在一个美丽的村子里，住着一位姓李的老爷爷。他每天从早到晚努力地种田。有一天，一个叫小明的学生路过李爷爷的田地，看到李爷爷在干活，感到非常佩服。小明问李爷爷：“爷爷，您都这么老了，为什么还这么勤劳地工作呢？”李爷爷笑着说：“小朋友，在这个世界上，没有不劳而获的道理。我在土地上洒下汗水，土地也会给我提供粮食。”听了李爷爷的话，小明开始认真地思考。

Di sebuah kampung yang indah, tinggal seorang warga emas yang bernama Tok Ali. Setiap hari, dari pagi hingga ke malam, beliau bekerja keras mengusahakan ladangnya.

Pada suatu hari, seorang pelajar bernama Ahmad lalu di kawasan sawah Tok Ali dan melihat beliau sedang bekerja. Ahmad berasa sangat kagum. Dia bertanya, “Tok Ali, datuk sudah tua. Mengapa datuk masih bekerja dengan begitu rajin?”

Tok Ali tersenyum lalu berkata, “Ahmad, di dunia ini, tiada apa yang boleh diperoleh tanpa usaha. Bila datuk mencurahkan peluh ke tanah, tanah akan membalasnya dengan memberi hasil.”

Selepas mendengar kata-kata Tok Ali, Ahmad mula berfikir tentang kata-kata beliau.