źródło: http://www.mojacukrzyca.org/?a=text&id=17 

 Cukrzyca monogenowa - na szczególną uwagę zasługuje cukrzyca uwarunkowana mutacją pojedynczego genu. Cukrzyca monogenowa stanowi 1–2% wszystkich przypadków cukrzycy. Powstaje w wyniku pojedynczej mutacji. Większość jej form związanych jest z defektem wydzielania insuliny; najczęstsze spośród nich to cukrzyca MODY (Maturity Onset Diabetes of the Young), mitochondrialna oraz noworodkowa.

Uwzględnienie w diagnostyce różnicowej cukrzycy jej form monogenowych może się przyczynić do optymalizacji leczenia oraz ustalenia właściwego rokowania u pacjenta i u członków jego rodziny. Ostateczna diagnoza cukrzycy monogenowej jest wynikiem badania genetycznego. Kwalifikacja do badań genetycznych w kierunku cukrzycy monogenowej oraz ewentualne decyzje terapeutyczne, będące konsekwencją postawienia takiej diagnozy, powinny mieć miejsce w ośrodkach posiadających duże doświadczenie w tej dziedzinie.
Cukrzyca typu 2 (cukrzyca insulinoniezależna) - w tym rodzaju cukrzycy przyczyną podwyższonego poziomu glukozy we krwi nie jest brak insuliny, ale jej nieprawidłowe działanie w organizmie (oporność na działanie insuliny). Najczęściej cukrzycy typu 2 towarzyszy otyłość oraz nadciśnienie tętnicze.
 
Ten rodzaj cukrzycy występuje najczęściej u ludzi starszych. Około 80 - 85% wszystkich pacjentów z cukrzycą stanowią chorzy na cukrzycę typu 2. Początkowo leczenie tej choroby opiera się na stosowaniu odpowiedniej diety, dostosowanego do możliwości chorego wysiłku fizycznego oraz doustnych leków hipoglikemizujących (przeciwcukrzycowych). Często, z czasem, potrzebne jest także przejście na zastrzyki z insuliną.
 

 Cukrzyca ciążowa - cukrzyca po raz pierwszy rozpoznana w ciąży i występująca do momentu urodzenia dziecka. W grupie kobiet z cukrzycą ciężarnych istnieje wyższe ryzyko zachorowania w przyszłości na cukrzycę w porównaniu z kobietami bez tego powikłania. Leczenie tej postaci cukrzycy powinno być prowadzone tylko w wyspecjalizowanych ośrodkach ginekologiczno-diabetologicznych.
 

 Cukrzyca wtórna - to najbardziej zróżnicowana etiologicznie grupa cukrzyc, które łącznie stanowią około 2-3% wszystkich postaci cukrzycy w Europie i Ameryce Północnej. Charakterystyczne dla tej postaci są współistniejące z cukrzycą inne zaburzenia lub zespoły chorobowe.
źródło: http://www.mojacukrzyca.org/?a=text&id=16

Pierwsze z nich powszechnie określa się jako złe, drugie są cukrami dobrymi.

Bakterie, które powodują próchnicę, odżywiają się cukrem. Próchnica to nie kwestia odległej przyszłości – zdarza się, że kompletnie zniszczone zęby mają całkiem maluchy, które często piją z butelki słodkie herbatki, soczki albo nawet mleko. Z zębami polskich dzieci nie jest dobrze, kilka lat temu stomatolodzy z Akademii Medycznej w Warszawie przebadali maluchy z jednego z warszawskich przedszkoli, okazało się, że próchnicę ma  68% trzylatków i prawie 100% sześciolatków!

Naukowcy alarmują, że lawinowo przybywa dzieci chorych na cukrzycę. Głównie cukrzycę typu 1 (insulinozależną), jednak coraz częściej rozpoznaje się u dzieci także cukrzycę typu 2 (która najczęściej jest skutkiem złego odżywiania).  Dlaczego? Winna jest dieta, w której jest coraz więcej cukru. Warto pamiętać, że znajduje się on nie tylko w słodyczach, ale prawie we wszystkich fast foodach, sosach, majonezie, kaszkach, płatkach, jogurtach.

Nadmiar cukru to nadmiar kalorii, a nadmiar kalorii to nadmiar kilogramów. Z badań przeprowadzonych przez Centrum Zdrowia Dziecka wynika, że  pod względem ilości otyłych lub mających nadwagę dzieci dogonimy niedługo Niemcy i USA. Problem z wagą ma już co piąte dziecko powyżej 9. roku życia: znaczenie ma brak ruchu, ale również obfitująca w słodycze dieta.  Warto przy tym pamiętać, że otyłość to nie tylko oponka na brzuchu, kompleksy i problemy na gimnastyce, ale także przeróżne kłopoty ze zdrowiem: nadciśnienie, wady postawy, przedwczesne dojrzewanie, stłuszczenie wątroby, a w dalszej perspektywie mnóstwo chorób dietozależnych.

Maluch, który zjada zbyt wiele słodyczy i wypija mnóstwo słodzonych herbatek, nie ma ochoty na to, co wartościowe. Niedobory ważnych składników może mieć nawet wówczas, jeśli wygląda jak pączek w maśle, bo ilość niekoniecznie oznacza jakość. Naukowcy z Instytutu Żywności i Żywienia stwierdzili niedawno, że polskie dzieci cierpią głównie na niedobór witaminy D, wapnia, żelaza i magnezu. A przecież nie głodują.

Cukier może powodować gwałtowne podniesienie się poziomu adrenaliny, być przyczyną nadaktywności, niepokoju, trudności z koncentracją i chorowitości u dzieci. Nie mogą się skupić, wszędzie ich pełno, robią kilka rzeczy na raz. Pamiętaj też, że im więcej dzieci jedzą cukru, tym mniej jedzą wartościowych posiłków, w których znajdują się potrzebne im składniki mineralne i witaminy.

Tytuł projektu: Cukier

Skład zespołu projektowego: Daniela Radecka, Katarzyna Wawryło, Natalia Gawrońska
 
 

1.     Moja obecność na spotkaniach

     Byłam na prawie wszystkich spotkaniach, opuściłam jedynie 3 spotkanie.

2.      Kontakt z grupą oraz sposób komunikacji.

Komunikowałyśmy się między sobą głównie poprzez portale społecznościowe (Facebook). Uważam, że miałyśmy dobry kontakt, komunikacja przebiegała bezproblemowo.

3.      Jakie miałam pomysły? 

Głównie przebieg wydarzenia kulminacyjnego, pomysł na „zabawy” przeprowadzone podczas wydarzenia kulminacyjnego, pomysł na treść ankiety oraz całokształt.

4.      Czy opracowałam moją część zadań?

Wykonałam wszystkie uprzednio zaplanowane zadania.

5.      Moje sukcesy oraz znajomość tematu.

Podczas realizacji projektu dowiedziałam się wiele na temat cukru, mimo iż uważałam, że wiem dosyć sporo. Jestem zadowolona z nabytej wiedzy. Uważam, że największym sukcesem jest finalizacja projektu zgodnie z zamierzeniem oraz wykonaniem wszelkich zadań mi powierzonych J 

6.      Jak mogę zmodyfikować swoje działania oraz postawy w przyszłości?

W przyszłości powinnam oddawać pracę w terminie, a nie „po” jak bywało niestety w tym przypadku. 

 

 

Daniela Radecka