Nazwa tej koncepcji pochodzi od angielskiego ,,connect” (łączyć), jej twórcami zaś są George Siemens i Stephen Downes - kanadyjscy uczeni. Hasłem konektywizmu jest: ,,połącz się, aby się nauczyć”. Teoria zakłada, że ważniejsza od tradycyjnej wiedzy (,,know what” - wiedzieć co), a nawet praktycznego jej wykorzystania (,,know how” - wiedzieć jak) jest umiejętność typu ,,know where” (wiedzieć gdzie). Człowiek w epoce cyfrowej powinien przede wszystkim umiejętnie poruszać się wśród informacji. Twórcy konektywizmu metaforycznie określają proces uczenia się jako ,,tworzenie węzłów” i ,,budowanie połączeń” między zasobami wiedzy.

Stephen Downes działa na polu edukacji i technologii od przeszło 25 lat. Od zawsze w awangardzie – tam, gdzie odkrywane są zupełnie nowe technologie. W latach 90. badał sieci MUD (wtedy dość prymitywne, służące raczej rozrywce internetowej), później zajął się edukacyjnymi szansami, jakie dają społeczności internetowe. Przykładał rękę do rozwoju rozmaitych technologii, zawsze mając na oku możliwe edukacyjne zastosowania. Przyczynił się pośrednio do powstania powszechnie dziś używanych podcastów (założone przez Downesa ED Radio). Dziś projektuje i bada rozwiązania techniczne, które pozwalają na bieżąco śledzić, jak rozmaite zasoby wiedzy łącza się w sieci powiązań. Najbardziej znane dokonanie Downesa, którego jest pomysłodawcą i prowadzącym (znowu w spółce z Siemensem) to pierwszy kurs MOOC (Massive Online Open Course) – oryginalna technika edukacyjna dystrybuująca wiedzę poprzez internet. Samo słowo mooc zostało w 2012 roku określone przez American Oxford Dictionary jako jedno z najważniejszych nowych słów w języku angielskim (razem z bozonem Higgsa i YOLO!). W tej chwili własne platformy MOOC mają już największe uniwersytety na świecie, a sama idea, po okresie gorączki komercyjnej, powoli dojrzewa i powraca do swych konektywistycznych korzeni.Pasja Downesa do dzielenia się swoimi przemyśleniami została doceniona w 2005 roku, kiedy prowadzony przezeń blog OLDaily otrzymał prestiżową Edublog Award.

Dla członków pokolenia iGen korzystanie z Internetu i mediów społecznościowych było powszechne od dzieciństwa. Dla wielu z nich technologie te są nieodłączną częścią codziennego życia, służąc do komunikacji, rozrywki, nauki i pracy. Ich doświadczenia online i offline są ściśle splecione, a świat wirtualny często przenika się z rzeczywistością.​