Είναι εύκολο αν προσπαθήσεις

Καμία κόλαση κάτω από μας

Πάνω από εμάς μόνο ουρανός

Φαντάσου όλους τους ανθρώπους

Να ζουν για το τώρα

 

Φαντάσου πως δεν υπάρχουν κράτη

Δεν είναι δύσκολο να το κάνεις

Τίποτα για το οποίο να σκοτώνεις ή να πεθαίνεις

Και καμία θρησκεία επίσης

Φαντάσου όλους τους ανθρώπους

Να ζουν τη ζωή ειρηνικά

 

(Ρεφραίν)

Εσύ...

Εσύ μπορείς να πεις πως είμαι ονειροπόλος

Αλλά δεν είμαι ο μοναδικός

Ελπίζω κάποια μέρα να μας συνοδέψεις

Και ο κόσμος θα γίνει ένα

 

Η τραγωδία: σύνθεση επικών και λυρικών στοιχείων 

Κομμός δι’ αμοιβαίων, στ.196-288: - οδύνη κι απελπισία 

κομμός (τραγούδι): θρήνος Ελένης και χορού 

Δομή: Στροφή α΄-αντιστροφή α΄- στροφή β΄-αντιστροφή β΄-επωδός 

Επίκληση στις Σειρήνες και την Περσεφόνη (θεότητες που συνδέονται με το θάνατο). Συγκεφαλαιώνεται όλη η οδύνη της Ελένης για το διασυρμό του ονόματός της, για τη μητέρα της, για τα αδέλφια της και για τον άντρα της. 

Αντιστροφή του Xορού: πιστή ηχώ των λόγων της Ελένης,  στ. 226, θεωρείται νεκρός).®αλλά: κλιμάκωση (στ. 204, ο Μενέλαος αγνοούμενος Και η Ελένη αργότερα (στ. 279, 308) μιλεί με βεβαιότητα για το θάνατο του άντρα της, έτσι μεγαλώνει η απόσταση για την πραγματοποίηση της αναγνώρισης. 

Διαλογική σκηνή, στ. 289-371: - ρητορική διαμαρτυρία και παράπονο· ρητορικός μονόλογος (απαγγελία): διαμαρτυρία Ελένης – συμβουλές Χορού Σε μια μακριά ρήση της η ηρωίδα θρηνεί για τη δυσφήμηση του ονόματός της και το χαμό της μητέρας, των αδελφών και του άντρα της, (ο ποιητής δείχνει και πάλι την κωμική παράλογη κατάσταση που δημιουργήθηκε με το Είδωλο).  παρέμβαση-μεταστροφή του χορού:®Απόφαση της Ελένης να πεθάνει πριν: θεωρεί βέβαιη την είδηση του Τεύκρου για το θάνατο του Μενέλαου τώρα: αμφισβητεί τις πληροφορίες του Τεύκρου, η κορυφαία συμβουλεύει την Ελένη να ρωτήσει τη μάντισσα Θεονόη για την τύχη του Μενέλαου. 

Αμοιβαίο, στ.372-436: αγωνία και πάθος: θρήνος Ελένης και χορού - συμβουλές και ευχές χορού - θρήνος (μονωδία) Ελένης.  φόβος, αγωνία για τη μαντεία της Θεονόης.®- επιβράδυνση της αποχώρησης  

Ο διάλογος περνά σε ένα λυρικό “αμοιβαίο”, όπου η Ελένη θρηνεί και πάλι τη μοίρα της και διακηρύττει την απόφασή της να πεθάνει, αν ο Μενέλαος δε ζει πια (όρκος). 

Μονωδία (τραγούδι) Ελένης: - Η Ελένη συγκρίνει τον εαυτό της με την Καλλιστώ και την Τιτανίδα για να τονίσει την τραγική της τύχη  αντιπολεμικό®- Τα δεινά του πολέμου σε Έλληνες και Τρώες (θρήνος αμάχων) μήνυμα 

ΧΟΡΟΣ: Σύσταση: Ο Xορός αποτελεί ένα ομοιογενές σύνολο (κοινή σκευή, ρυθμική κίνηση, συντονισμός, συνοδεία μουσικής, στοιχείο της θρησκευτικής προέλευσης της τραγωδίας). 

Ρόλος του Xορού: πάνω του καθρεπτίζεται το πάθος των ηρώων (ο Xορός είναι η ηχώ της ηρωίδας). 

Σχέση ατόμου - ομάδας: το πάθος των ηρώων –που οι ίδιοι αντιλαμβάνονται ως ατομική περίπτωση– στα λόγια του Xορού, της ομάδας, αποκτά ευρύτερη διάσταση. 

Ο Χορός αδυνατεί να επέμβει δραστικά στην εξέλιξη της υπόθεσης αλλά λειτουργεί ως εκπρόσωπος των θεατών εκφράζοντας τα συναισθήματά τους. 

Σύνθεση του Χορού: Ελληνίδες, αιχμάλωτες, εξόριστες γυναίκες που αδυνατούν να παρέμβουν δραστικά στην εξέλιξη του δράματος (παθητικό στοιχείο), αλλά ταυτιζόμενες με την ηρωίδα συμπάσχουν, παράλληλα όμως αποστασιοποιούνται και της δίνουν καθοδηγητική συμβουλή. Έτσι, οι γυναίκες του Χορού με τη συμβουλή τους δίνουν διέξοδο στην απόγνωση της ηρωίδας. 

Η σύνθεση του Χορού αποτελεί στοιχείο δραματικής οικονομίας, καθώς τα κοινά στοιχεία που έχει με την ηρωίδα (καταγωγή, φύλο, ακούσια απομάκρυνση από την πατρίδα, νοσταλγία) προετοιμάζουν την υποστήριξή του στα σχέδια της Ελένης. 

Μετάσταση του Χορού: Οι “μεταστάσεις”, όπως αποκαλούνται οι αποχωρήσεις του χορού κατά τη διάρκεια της δράσης, είναι μόνο τέσσερις στα σωζόμενα δράματα. Προκαλούνται από δραματικές ανάγκες που απαιτούν την απουσία του. 

Στην Ελένη, στ. 404, αποτελεί έξυπνο δραματικό εύρημα, ώστε η άφιξη αμέσως μετά και η ταυτότητα του Μενέλαου να παραμείνει άγνωστη, για να επιτευχθεί η περίπλοκη σκηνή της αναγνώρισης λίγο αργότερα (στοιχείο δραματικής οικονομίας) 

Τραγικότητα της Ελένης: συναισθήματα ενοχής - ευθύνης (αναίτιος-παναίτιος), η δυσφήμησή της, το πρόβλημα της ομορφιάς και ο τρόπος που το αντιμετωπίζει (ομορφιά = πόνος, δεινά), σύγκρουση με θεούς, αναπόφευκτη μοίρα, απότομη μεταστροφή της τύχης, 

Συναισθηματική πορεία της Ελένης - τραγικότητα: ● οδύνη και απελπισία ● «ρητορική διαμαρτυρία» και παράπονο ● αγωνία και πάθος ● επιθυμία απόδρασης από μια οδυνηρή πραγματικότητα (σκέψεις για αυτοκτονία)  αναζήτηση ελπίδας – φόβος®● αδιέξοδο και απόγνωση  

Στην πάροδο προκαλείται στους θεατές: Έλεος για την τραγική θέση της Ελένης Φόβος για την τύχη της (σκέψεις για αυτοκτονία, όρκος) καθώς και για την τύχη του Μενέλαου (μαντεία Θεονόης) 

Ευριπίδης - από σκηνής φιλόσοφος: Ο χαρακτηρισμός αυτός δόθηκε από την αρχαιότητα στον Ευριπίδη, καθώς σε πολλά σημεία των έργων του ενσωματώνει στο λόγο των ηρώων του δικές του βαθύτερες σκέψεις, αποφθεγματικές, με διαχρονική και καθολική ισχύ. Πολλές φορές οι σκέψεις αυτές απηχούν ιδέες των συγχρόνων του σοφιστών από τους οποίους δέχθηκε επιρροές. Αποφθεγματικές εκφράσεις - στίχοι: 303-305, 307-309, 313, 335-337, 370-371