Omdat er zoveel emoties werden opgeroepen vond ik het ook meerdere keren zielig. Ik vond het namelijk zielig voor Chaja dat ze geen goede band heeft met haar ouders omdat die allebei veel bezig waren met de tweede wereldoorlog en daar allebei een groot trauma aan over hadden gehouden. Ook vind ik het zielig dat het zoontje overleed. Chaja was erg aan hem gehecht en kreeg er vervolgens ook nog eens de schuld van het overleiden.

Het was ook een indrukwekkend boek om te lezen. Omdat ze allemaal heel erg bezig waren met hun geloof want Chaja is ook joods maar heel anders joods dan de familie Kalman. De familie Kalman is orthodox en zij niet, de familie volgt de regels erg streng en zij veel minder en zij kleed zich gewoon hoe ze zich wilt bijvoorbeeld. Ook omdat het na de tweede wereldoorlog is en je daar ook nog veel van mee krijgt wat voor een impact dat gehad heeft op de ouders van Chaja. Zij zijn allebei er nog veel mee bezig en de moeder wil het er absoluut niet over hebben terwijl de vader er alleen maar mee bezig is waar hij zijn koffers heeft begraven.

Er zitten verschillende motieven in het verhaal, een leidmotief daarvan zijn eenden. De eenden komen op verschillende manieren telkens terug. Bijvoorbeeld bij de vijver maar ook vaak als Simcha moeite heeft met het uitspreken van zijn gevoelens of iets lastig vind roept hij hard ‘Kwak Kwak’. Hiermee komt een eend telkens op verschillende manieren terug. Een ander motief dat in het verhaal zit is het antisemitisme, dit is een verhaalmotief. In het naoorlogse Antwerpen is er nog steeds veel joden haat door de bewoners. Hieronder valt de conciërge van het flat gebouw waar de familie Kalman woont. Het komt meerdere keren terug door mensen die gemeen doen tegen Chaja of de familie Kalman.