W typowych postaciach objawy autyzmu pojawiają się przed 3. rokiem życia. Pierwsze symptomy u dziecka obserwują zazwyczaj rodzice – w niektórych przypadkach już w wieku niemowlęcym. Martwi ich to, że dziecko jest za bardzo grzeczne, spokojne, nie wzdryga się na hałas, nie skupia wzroku na wchodzących osobach, a gdy weźmie się je na ręce – sztywnieje. Oprócz tego dziecko godzinami wpatruje się w jeden punkt, np. tykający zegar, nie gaworzy oraz nie rozwija mowy. Zdarza się również, że początkowo rozwój dziecka przebiega prawidłowo, a nietypowe zachowania pojawiają się niespodziewanie.

Autyzm może mieć różne nasilenie u każdego dziecka. Dziecko wymaga stałej opieki. Leczenie polega na różnych formach psychoterapii – powinna ona dotyczyć całej rodziny.

Im wcześniej wdrożymy proces terapeutyczny, tym większe szanse na poprawę funkcjonowania.

Zainteresowania nastolatka ze spektrum autyzmu często ograniczają się do jednego, wąskiego pola. U dobrze funkcjonujących osób wiedza z wybranej dziedziny może osiągać poziom akademicki. Niektórzy wykazują też ponadprzeciętne zdolności, np. muzyczne, plastyczne, arytmetyczne, wzrokowo-przestrzenne czy pamięci mechanicznej.