“In veel probleemgedrag van jongeren vind je altijd een volwassene. Spijbelende jongeren bijvoorbeeld worden bedient door een volwassene in een hamburgerketen, terwijl die eigenlijk op school had moeten zitten. Deze volwassene zal er niets van zeggen”

Iets wat misschien wel een duidelijk verschil is, is de tijd nemen voor de juiste oplossing te vinden. Ik ben iemand die mensen graag meteen helpt, want anders heb ik het gevoel dat ik de persoon niet genoeg geholpen heb.
 Maar ik zie zeker het nut in van deze aanpak. Op deze manier kan je verschillende gesprekken met de verschillende partijen hebben en je beeld vergroten. 
 Dus ik moet zeker leren om meer mijn tijd te nemen.

Dit is een interessante quote om over na te denken, zeker omdat dit een beeld geeft van wat een jongere kan hebben over de wereld, juist dankzij hij of zij zich aansluit bij andere lotgenoten. 

 

Deze quote deed mij nadenken, aangezien er in de praktijk én zelfs in mijn vooropleiding vaak over het negatieve gepraat wordt in plaats van voldoende te focussen op de positieve punten. Het beeld wat een volwassene over een jongere heeft is voor de jonge generatie belangrijk. Er wordt meestal gestart met het positieve, maar vaak wordt er meer aandacht besteed aan wat beter kan en dus “negatief” is. Dit blijf ik vaak jammer vinden, desondanks dit leerkaders geeft voor de jongere om verder te groeien.

 

Hij stelt de vraag wat het ergste is voor de leerling.  Dit zorgt voor een goede beeldvorming, maar leert de leerling ook relativeren over de situatie. Dit vind ik een belangrijke invalshoek die ik dankzij de theoretische kaders binnen de opleiding ontdekte. 

 
Ik zou ook een netwerk creëren door verschillende personen in te lichten, zodat iedereen op de hoogte is van de situatie en dit zelfs thuis kan worden opgevolgd.

 

Het idee dat de leerlingen zelf tot een oplossing moeten komen, maakt een gesprek of eender welke situatie zeer krachtig. De leerling leert hier echt uit, wat zeer bruikbaar is. 

Zelf ben ik wel niet de persoon om proactieve cirkels te installeren, aangezien het mij zeer tijdsrovend lijkt.  Het zou voor mij een allerlaatste stap zijn in het herstellen van een bepaalde situatie, maar ik kan wel inzien dat dit een bevorderend effect heeft op de groep.

-          De ongelijkheid tussen ASO, TSO en BSO, we roepen dat het allemaal gelijk is maar de familie/ouders zien het nog steeds vaker als lager of minder zelfs binnen de aso richtingen. Dit zie ik terug komen binnen mijn eigen gezin maar ook bij leerlingen die ik begeleidt. De ouders verplichten hun kind vaker om een bepaalde richting te volgen in het aso omdat ze denken dat dat hoger is en ze met BSO en TSO minder kansen hebben.

-          De positieve relatie tussen lkr en leerling is zeer belangrijk voor meer motivatie, …

 

Filmpje 2: Vroeger waren er veel minder problemen omdat alles meer op 1 lijn zat. Op dit moment veel te veel prikkels die we niet allemaal een plaats kunnen geven. Dit was het eerste wat ik ook zag toen ik op de stageschool kwam. Er waren veel meer problemen dan ik had verwacht. Enkele jaren geleden heb ik op dezelfde school gezeten en toen was dat nog allemaal niet zo fel.