ขับท้ายที่นั่งช้างทรง

บรรดาโยธาจัตุรงค์           เปลี่ยนแปลงกายคง

เป็นเทพไทเทวัญ

ทัพหน้าอารักษ์ไพรสัณฑ์   ทัพหลังสุบรรณ

กินนรนาคนาคา

ตั้งตามตำรับทัพไชย

ล้วนถืออาวุธเกรียงไกร      โตมรศรไชย

พระขรรค์คทาถ้วนตน

ลอยฟ้ามาในเวหน            รีบเร่งรี้พล

มาถึงสมรภูมิชัย

อรุณเรืองเมฆา

ลมหวนอวลกลิ่นมาลา       เฟื่องฟุ้งวนา

นิวาสแถวแนวดง

ผึ้งภู่หมู่คณาเหมหงส์        ร่อนราถาลง

แทรกไซ้ในสร้อยสุมาลี

กู่ก้องในท้องดงดาน

ปักษาตื่นตาขันขาน          หาคู่เคียงประสาน

สำเนียงเสนาะในไพร

เดือนดาวดับเศร้าแสงใส    สร่างแสงอโณทัย

ก็ผ่านพยับรองเรือง

บรรทมฟื้นจากไสยา

เสด็จทรงรถแก้วโกสีย์       ไพโรจน์รูจี

จะแข่งซึ่งแสงสุริย์ใส

เทียมสินธพอาชาไนย        เริงร้องถวายไชย

ชันหูระเหิดหฤหรรษ์

มาตลีสารถีเทวัญ             กรกุมพระขรรค์

ขับรถมากลางจัตุรงค์

กระทบกระทั่งธรณี

มยุรฉัตรชุมสายพรายศรี    พัดโบกพัชนี

กบี่ระบายโบกลม

อึงอินทเภรีตีระงม            แตรสังข์เสียงประสม

ประสานเสนาะในไพร

เสียงพลโห่ร้องเอาชัย        เลื่อนลั่นสนั่นใน

พิภพเพียงทำลาย

ประนอมประนมชมชัย

พสุธาอากาศหวาดไหว      เนื้อนกตกใจ

ซุกซ่อนประหวั่นขวัญหนี

ลูกครุฑพลัดตกฉิมพลี       หัสดินอินทรี

คาบช้างก็วางไอยรา

วานรสำแดงเดชา            หักถอนพฤกษา

ถือต่างอาวุธยุทธยง

ไม้ไหล้ยูงยางกลางดง      แหลกลู่ล้มลง

ละเอียดด้วยฤทธิโยธี

ทุกชั้นอำนวยอวยชัย

บ้างเปิดแกลแก้วแววไว      โปรยทิพยมาลัย

ซ้องสาธุการบูชา

ชักรถรี่เรื่อยเฉื่อยมา          พุ่มบุษปมาลา

กงรถไม่จดธรณินทร์

เร่งพลโยธาพานรินทร์        เร่งรัดหัสดิน

วานรให้เร่งรีบมา

ตรัสถามสุครีพขุนพล

เหตุไฉนสหัสนัยน์เสด็จดล     สมรภูมิไพรสณฑ์

เธอมาด้วยกลอันใด

สุครีพทูลทัดเฉลยไข         ทุกทีสหัสนัยน์

เสด็จด้วยหมู่เทวา

อวยไชยถวายทิพมาลา      บัดนี้เธอมา

เห็นวิปริตดูฉงน

ทรงเครื่องศัสตราแย่งยล    ฤๅจะกลับเปนกล

ไปเข้าด้วยราพณ์อาธรรม์

พระผู้เรืองฤทธิแข็งขัน        คอยดูสำคัญ

อย่าไว้พระทัยไพรี

ให้จับระบำรำถวาย

ให้องค์อนุชานารายณ์        เคลิบเคลิ้มวรกาย

จะแผลงซึ่งศัสตรศรพล

อินทรชิตสถิตเหนือเอรา     วัณทอดทัศนา

เห็นองค์พระลักษณ์ฤทธิรงค์

เคลิบเคลิ้มหฤทัยใหลหลง    จึงจับศรทรง

พรหมาสตร์อันเรืองเดชา

ก็แผลงสำแดงฤทธิรณ

อากาศก้องโกลาหล          โลกลั่นอึงอล

อำนาจสะท้านธรณี

ศรเต็มไปทั่วราศี              ต้ององค์อินทรีย์

พระลักษมณ์ก็กลิ้งกลางพล