Οσον αφορά το σχέδιο δεν υπήρξαν μεταβολές καθώς δεν προστέθηκε κάποιο αντικείμενο η άτομο στο κομμάτι του χώρου όπου δούλεψα.

Η επιλογή αυτή ηταν απόλυτα συνειδητή.

Εστία

Ζεστασιά

Προστασία

Οικειότητα

Ανάμνηση

Φαντασία

Εσωτερικότητα

Συγκέντρωση

⦁ Μπορεί να περιγράψει μια ευχάριστη θερμοκρασία που μας κάνει να νιώθουμε άνετα και χαλαρά.

Μεταφορική Ζεστασιά:

⦁ Αναφέρεται σε μια αίσθηση θαλπωρής, οικειότητας και φιλικότητας.

⦁ Μπορεί να περιγράψει τα συναισθήματα που νιώθουμε όταν είμαστε με αγαπημένα πρόσωπα ή σε ένα οικείο περιβάλλον.

⦁ Η ζεστασιά μπορεί επίσης να αναφέρεται στην αίσθηση της συμπόνιας, της καλοσύνης και της αγάπης.

⦁ Τον εσωτερικό κόσμο: Αναφέρεται στα συναισθήματα, τις σκέψεις, τις ιδέες και τις εμπειρίες ενός ατόμου.

⦁ Την ενδοσκόπηση: Αναφέρεται στην πράξη της εξέτασης των δικών μας σκέψεων και συναισθημάτων.

⦁ Τη βαθύτερη ουσία: Αναφέρεται στην εσωτερική φύση ή την ουσία ενός πράγματος, σε αντίθεση με την εξωτερική του εμφάνιση.

⦁ Τον πνευματικό κόσμο: Αναφέρεται στον κόσμο των ιδεών, των αξιών και των πεποιθήσεων ενός ατόμου.

Η εσωτερικότητα είναι σημαντική για την αυτογνωσία, την πνευματική ανάπτυξη και την κατανόηση του κόσμου γύρω μας.

Η "ανάμνηση" είναι η ικανότητα του νου να ανακαλεί πληροφορίες, γεγονότα ή εμπειρίες από το παρελθόν. Είναι μια σύνθετη διαδικασία που περιλαμβάνει:

⦁ Την κωδικοποίηση: Η μετατροπή των πληροφοριών σε μια μορφή που μπορεί να αποθηκευτεί στον εγκέφαλο.

⦁ Την αποθήκευση: Η διατήρηση των πληροφοριών στον εγκέφαλο με την πάροδο του χρόνου.

⦁ Την ανάκληση: Η ανάκληση των αποθηκευμένων πληροφοριών όταν χρειάζεται.

Οι αναμνήσεις μπορούν να είναι:

⦁ Αισθητηριακές: Αναμνήσεις από αισθήσεις, όπως μυρωδιές, γεύσεις, ήχους ή εικόνες.

⦁ Επεισοδιακές: Αναμνήσεις από συγκεκριμένα γεγονότα ή εμπειρίες.

⦁ Σημασιολογικές: Αναμνήσεις από γεγονότα και γνώσεις.

⦁ Διαδικαστικές: Αναμνήσεις από το πώς να κάνουμε πράγματα, όπως να οδηγούμε ποδήλατο.

Οι αναμνήσεις είναι σημαντικές για:

⦁ Την προσωπική ταυτότητα: Οι αναμνήσεις μας διαμορφώνουν το ποιοι είμαστε και πώς βλέπουμε τον κόσμο.

⦁ Την μάθηση: Οι αναμνήσεις μας επιτρέπουν να μαθαίνουμε από τις εμπειρίες μας και να βελτιωνόμαστε.

⦁ Την κοινωνική σύνδεση: Οι αναμνήσεις μας βοηθούν να συνδεθούμε με άλλους ανθρώπους και να δημιουργήσουμε σχέσεις.

⦁ Την συγκίνηση: Οι αναμνήσεις μπορούν να μας κάνουν να νιώσουμε χαρά, λύπη, νοσταλγία και άλλα συναισθήματα.

Η ανάμνηση είναι ένα πολύπλοκο και συναρπαστικό φαινόμενο που εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο έρευνας από τους επιστήμονες.

 Μας επιτρέπει να δημιουργούμε φανταστικούς κόσμους, χαρακτήρες και ιστορίες.

 Μας προσφέρει την ευκαιρία να ξεφύγουμε από την πραγματικότητα.

 Η φαντασία παίζει επίσης ρόλο στην επιστημονική ανακάλυψη.

 Οι επιστήμονες χρησιμοποιούν τη φαντασία τους για να διατυπώσουν υποθέσεις και να σχεδιάσουν πειράματα.

 Η φαντασία τους επιτρέπει να σκέφτονται πέρα από τα όρια του γνωστού και να ανακαλύπτουν νέα πράγματα να ερευνήσουμε νέες ιδέες και συναισθήματα, εξερευνούμε ανεξερεύνητα μονοπάτια.

⦁ Το σπίτι, σαν μια φωλιά, ξαναγεμίζει με φωνές, γέλια και αναμνήσεις που ζωντανεύουν μέσα από τις αφηγήσεις των αγαπημένων προσώπων. Κάθε μέλος φέρνει μαζί του τις εμπειρίες, τις αλλαγές και τις ιστορίες του, εμπλουτίζοντας το κοινό παρελθόν με νέα βιώματα.

⦁ Γύρω από το τραπέζι, η συντροφικότητα γίνεται αισθητή, καθώς οι συζητήσεις διαδέχονται η μία την άλλη και η οικειότητα επανέρχεται φυσικά, σαν να μην πέρασε ο χρόνος.

⦁ Το σπίτι αποκτά ξανά τη ζεστασιά της παρουσίας των ανθρώπων του, λειτουργώντας ως καταφύγιο, τόπος ασφάλειας και αποδοχής.

⦁ Η επιστροφή αυτή δεν είναι απλώς μια επανένωση, αλλά μια αναζωογόνηση των δεσμών που αντέχουν στον χρόνο, μια υπενθύμιση πως, όσο μακριά κι αν φτάσουμε, πάντα υπάρχει μια φωλιά που μας περιμένει.

⦁ Η φωλιά δεν είναι απλώς ένας φυσικός χώρος, αλλά μια εσωτερική κατάσταση, όπου το άτομο βρίσκει ασφάλεια και ηρεμία. Είναι το μέρος όπου οι αναμνήσεις και τα συναισθήματα συνυφαίνονται, δημιουργώντας ένα καταφύγιο προσωπικής σύνδεσης με τον κόσμο.

⦁ Αυτός ο οικείος χώρος γίνεται το σημείο αναφοράς για τη σχέση μας με το περιβάλλον και τις ρίζες μας.

⦁ Η αίσθηση του προστατευμένου χώρου, της θερμότητας και της επιστροφής σε κάτι γνώριμο ενισχύει την ανάγκη μας για εσωτερική ηρεμία.

⦁ Η φωλιά συμβολίζει τον τρόπο με τον οποίο αναζητούμε και δημιουργούμε την οικειότητα, όχι μόνο σε φυσικούς χώρους, αλλά και μέσα μας, διαμορφώνοντας τη σχέση μας με τον κόσμο και την προσωπική μας ασφάλεια.

⦁ Η φωτιά της εστίας συνδέεται με την έννοια της φωλιάς, ενός χώρου που μας απομονώνει από τον θόρυβο του έξω κόσμου και μας επιτρέπει να ονειρευτούμε.

⦁ Λειτουργεί ως κέντρο της οικογενειακής ζωής, προσφέροντας μια αίσθηση ασφάλειας και οικειότητας. Η φλόγα της δεν είναι μόνο ένα φυσικό φαινόμενο αλλά και μια πύλη προς τις βαθύτερες μνήμες μας.

⦁ Η εστία, πέρα από τη χρηστική της λειτουργία, αποτελεί έναν χώρο όπου αναπτύσσεται η φαντασία και η αίσθηση του ανήκειν. Είναι ο τόπος όπου ο άνθρωπος βρίσκει καταφύγιο, ένα σημείο επιστροφής που τον συνδέει με τις πιο πρωταρχικές του ανάγκες και συναισθήματα.

Η μητέρα κλείνει σφιχτά στην αγκαλιά της το χαμένο της παιδί, χτίζοντας με τα χέρια της μια φωλιά φτιαγμένη από σπαραγμό. Εκεί όπου κάποτε υπήρχε το "μέσα", τώρα υπάρχει μόνο το κενό της απώλειας. Κι όμως, μέσα σε αυτήν τη συντριβή, ανασαίνει η απόλυτη στοργή: μια ύστατη υπεράσπιση της ζωής απέναντι στην καταστροφή. Το έργο γίνεται κραυγή και προσευχή μαζί, μια απεικόνιση της φωλιάς που συντρίφτηκε, μα και της φωλιάς που επιμένει να υπάρχει, έστω μέσα στην καρδιά της μητέρας.

---