Η κατάσταση που βρίσκεται σήμερα ο Υδρόμυλος Ζώνκε δεν είναι καλή. Δυστυχώς το κτίριο από το πέρασμα του χρόνου έχει υποστεί φθορές και είναι μη λειτουργήσιμο.

Ο κυρίως χώρος του Μύλου αποτελείται από μια τετράξονη πέτρινη γέφυρα πάνω από τα νερά μήκους 9 μέτρων. Κάτω από τις καμάρες της βρίσκονται οι φτερωτές του μηχανισμού κίνησης και ακριβώς από πάνω το εργαστήριο άλεσης με τις μυλόπετρες. Δεξιά, κάθετα στην γέφυρα υπάρχει ένας ισόγειος αποθηκευτικός χώρος με δάπεδο από χώμα και πέτρινη τοιχοποιία και δίπλα του διώροφη κατοικία κατασκευασμένη από συμπαγής πλίνθους και ενδιάμεσους ξύλινους ορθοστάτες διαστάσεων 4x4,5 μέτρα. Μια ξύλινη σκάλα οδηγεί στον πάνω όροφο που έχει δύο εστίες, μία για κάθε δωμάτιο ξεχωριστά και πέντε παράθυρα.

Δυστυχώς δεν μπορούμε να επισκεφθούμε τον Υδρόμυλο Ζώνκε εσωτερικά, παρά μόνο να τον δούμε εξωτερικά από απόσταση, όταν πηγαίνουμε στα νερά της Αγίας Βαρβάρας.

Περισσότερες πληροφορίες μπορούμε να βρούμε στην δανειστική βιβλιοθήκη της πόλης μας, στο διαδίκτυο και από τους ιδιοκτήτες του Μύλου.

Τέλος κρίνω απαραίτητα σπουδαίο να αναφέρω ότι μίλησα και πήρα πληροφορίες από τον εγγονό του ιδιοκτήτη του Μύλου Ζώνκε τον κο Γεώργιο Ζώνκε, ο οποίος είναι φίλος του μπαμπά μου.

Κωνσταντίνος Δερμεδεσιώτης

Μετείχε στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 και στους Βαλκανικούς Πολέμους 1912-1913. Διέσωσε από βέβαιη καταστροφή την πόλη της Δράμας και προς τιμήν του έχει δοθεί το όνομα του στο χωριό Αρκαδικός, καθώς ονομάστηκε έτσι γιατί γεννήθηκε στην Αρκαδία. Απελευθέρωσε τη Δράμα 1 Ιουλίου 1913.

Απεβίωσε 12 Ιανουαρίου 1943. Ο τάφος βρίσκεται στο νεκροταφείο Αθηνών.

Το 1958 το κτίσμα χτυπήθηκε από κεραυνό, ο οποίος δημιούργησε ρωγμή ορατή μέχρι σήμερα.

Από το 1974, χρησιμοποιήθηκε ως καπναποθήκη, αφού η επεξεργασία καπνού μεταφέρθηκε στην Καβάλα. 

Ο Ιερός Ναός των Αγίων Ταξιαρχών είναι ένας ναός με μόνο ένα χώρο , αρχικά καμαροσκέπαστο, όμως σήμερα είναι ξυλόστεγος.

Χρονολογείται οτι κτιστηκε λίγο πριν τα μέσα του 14ου αι. μ.Χ. γιατι τότε βρέθηκαν και οι τοιχογραφίες που υπαρχουν στον ναό.

Μετα τις εργασίες συντήρησης του ναού των Ταξιαρχών που πραγματοποιήθηκαν το Νοέμβριο του 1973 ήρθε στο φως το μαρμάρινο τέμπλο που κοσμούσε το ναό.

Η αναστήλωση του τέμπλου πραγματοποιήθηκε το καλοκαίρι του 1992 από τη 12η Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων με την επίβλεψη του Αρχιτέκτονα Αργύρη Μπακιρτζή και συγκοληθηκαν τα ήδη υπάρχοντα μάρμαρινα στοιχεία αλλα και οτι δεν υπηρχε έγινε δωρεα απο την εταιρεια ‘’Μαρμάρα Λαζαρίδη’’ και καλλιτεχνικά αξιοποιήθηκε από το Δραμινό γλύπτη Άνθιμο Αλτιντζόγλου.

Ο Ιερός Ναός των Ταξιαρχών της Δράμας βρίσκεται στο κέντρο της πόλης επί της οδού Βενιζέλου πολύ κοντά στη Βορειο Ανατολικη πλευρά του τείχους της Βυζαντινής Δράμας και αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα γλυπτικής, αρχιτεκτονικής και ζωγραφικής της βυζαντινής περιόδου.

Στον Ιερό Ναό των Ταξιαρχών κάθε Δευτέρα τελείται Θεία λειτουργία όπου μπορουμε να εκκλησιαστουμε.

Αξίζει να επισκεφτείτε τον Ιερό Ναό των Αγίων Ταξιαρχών ώστε να θαυμασετε το περιφημο τεμπλο και τις τοιχογραφιες που εχουν σωθει.

Καλλιόπη Στάικου

Μέχρι το 1840 το μόνο σχολείο που υπήρχε για τα ελληνόπουλα της Δράμας ήταν ο νάρθηκας του Μητροπολιτικού Ναού. Στη συνέχεια οι μαθητές μεταστεγάστηκαν στη λεγόμενη "Σχολή", που στην πραγματικότητα ήταν ένας ανθυγιεινός οικισμός

Στη θέση στης «Σχολής» στις 15 Νοεμβρίου του 1881 εγκαινιάστηκαν πανηγυρικά τα νέα εκπαιδευτήρια, τα οποία μέχρις τις αρχές του 20ου αιώνα καταστήθηκαν ανεπαρκή.

Η ανέγερση των μεγαλόπρεπων "Εκπαιδευτηρίων της Ορθοδόξου Κοινότητας Δράμας" άρχισε το 1907 με πρωτοβουλία του τότε Μητροπολίτη Χρυσόστομου Καλαφάτη, στο πλαίσιο της προσπάθειας του να προβάλλει την εκπαιδευτική υπεροχή του ελληνισμού στην πόλη της Δράμας.

Την έκταση για την ανέγερση των Εκπαιδευτηρίων παραχώρησαν, η Μαριγώ Αριτζίδου, από την αγροτική ιδιοκτησία της, και η διοίκηση του ελληνικού νεκροταφείου που υπήρχε στην περιοχή.

Η δωρήτρια ζήτησε ως αντάλλαγμα να γίνει στην αυλή του σχολείου ένα κενοτάφιο στη μνήμη του γιου της Ανέστη. Η επιθυμία της ικανοποιήθηκε αργότερα όμως το κενοτάφιο καταστράφηκε από τους Βουλγάρους. Το λαμπρό οικοδόμημα αποπερατώθηκε το 1909 με την οικονομική συνδρομή των Ελλήνων της Δράμας, της Μητρόπολης και της οικογένειας του Παύλου Μελά, η οποία συνεισέφερε το ποσό των 100 λιρών (περίπου το 3,3 % της συνολικής δαπάνης). Μηχανικός ήταν ο Γ. Χατζημιχαήλ από την Αθήνα.

Τον πρώτο χρόνο λειτουργίας των Εκπαιδευτηρίων στον επάνω όροφο στεγάστηκε η "Αστική Σχολή Αρρένων" (αρρεναγωγείο) και κάτω η " Αστική Σχολή Θηλέων (Παρθεναγωγείο), με 200 συνολικά μαθητές. Πρώτος διευθυντής διετέλεσε ο Αναστάσιος Γαρδέμης από την Ήπειρο. Το 1910 προστέθηκαν στους 370 μαθητές των Αστικών Σχολών και 289 μαθητές του Ημιγυμνασίου" (α' και β' τάξεις), το οποίο άρχισε να λειτουργεί στον κάτω όροφο.

Μετά την απελευθέρωση, το 1913, στον κάτω όροφο λειτούργησε το "Δημοτικό Σχολείο Θηλέων " και στον επάνω όροφο το "Δημοτικό Σχολείο Αρρένων". Το 1922 με την εγκατάσταση των προσφύγων στη Δράμα, το σχολείο μετονομάστηκε σε "Α' Δημοτικό Σχολείο Αρρένων και Θηλέων " αλλά μόνο το 1929 το Δημοτικό σχολείο έγινε μεικτό.

Κατά την Βουλγαρική κατοχή σταμάτησε η λειτουργία όλων των Ελληνικών Σχολείων. Τότε λεηλατήθηκαν τα Εκπαιδευτήρια και το κτίριο υπέστη σοβαρές ζημιές. Χάθηκαν έτσι 300 τόνοι βιβλίων, μεταξύ των οποίων και πολλά που προέρχονταν από τη βιβλιοθήκη του Μητροπολίτη Χρυσόστομου, πολύτιμες πρώτες εκδόσεις ελληνικών βιβλίων, Βενετίας και Βιέννης.

Το 1945 τα Εκπαιδευτήρια επαναλειτούργησαν με τη συνδρομή των γονέων και Κηδεμόνων. Το 1953 μετονομάστηκαν σε 12ο Δημοτικό Σχολείο Δράμας". Το 1989 εντάχθηκαν στο Πρώτο Κοινοτικό Πλαίσιο στήριξης και αναπαλαιώθηκαν από τον αρχιτέκτονα Μηχανικό κ. Νίκο Τσαρτιλίδη σε 520 ημέρες. Σήμερα αποτελούν κόσμημα για την πόλη και κέντρο ιστορικής μνήμης.

100 χρόνια μετά την ίδρυση αι λειτουργία του, στα «Εκπαιδευτήρια» Δράμας φοιτούν σήμερα 240 μαθητές (118 μαθητές και 122 μαθήτριες ) και διδάσκουν 31 δάσκαλοι.

Να σημειωθεί επίσης ότι με αφορμή τη συμπλήρωση των 100 χρόνων ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του Σχολείου προετοιμάζει μια σειρά από πανηγυρικές εκδηλώσεις.

Η αρχιτεκτονική του

Τα «Εκπαιδευτήρια» Δράμας είναι ένα διώροφο λιθόκτιστο κτίριο, σχήματος Π, όπως το υπαγόρευε η Ελληνική αρχιτεκτονική παράδοση, αλλά και η ανάγκη να ανταποκρίνεται το κτίριο στις απαιτήσεις για φως, ήλιο και αερισμό. Κατά μία άλλη άποψη, προς τιμή και ανάμνηση του Εθνομάρτυρα Παύλου Μελά.

Αποτελεί ιστορικό μνημείο της πόλης στο οποίο καλλιεργήθηκε η Ελληνική παιδεία τα τελευταία χρόνια της τουρκοκρατίας. Το κτίριο είναι έργο του τότε Μητροπολίτη Δράμας, Αγίου Χρυσοστόμου, ο οποίος αργότερα ως Μητροπολίτης Σμύρνης μαρτύρησε κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Καταστροφής.

Τα Εκπαιδευτήρια» διέθεταν στον πρώτο όροφο 6 αίθουσες διδασκαλίας, μία μεγάλη αίθουσα τελετών και γραφείο. Στο δεύτερο όροφο διέθεταν οκτώ αίθουσες διδασκαλίας και δύο γραφεία. Ως βοηθητικά κτίρια χρησιμοποιούνταν α)το οίκημα της Εστίας Μαθητικών Συσσιτίων, το οποίο είχε ανεγερθεί μεταπολεμικά με κρατική αρωγή και περιελάμβανε 2 διαμερίσματα (αποθήκη και εστίες) και β)το θυρωρείο στην είσοδο της αυλής, το οποίο χτίστηκε το έτος 1954 με δαπάνη 15.000 δρχ. και χρησίμευε ως μαθητικό πρατήριο. Παρόμοιο μαθητικό πρατήριο υπήρχε και στη νότια είσοδο των Εκπαιδευτηρίων. Το υπόγειο χρησίμευε ως αποθήκη.

Θοδωρής Μαλικης

Τα Βυζαντινά Τείχη της Δράμας χρονολογούνται στον 10ο αιώνα, αν και δε μπορεί να αποκλειστεί και πρωιμότερη χρονολόγησή τους. Είχαν περίμετρο 850 περίπου μέτρων.
Το 1206, μετά την καταστροφή τους από το βούλγαρο τσάρο Ιωαννίτση (Σκυλογιάννη), ανοικοδομήθηκαν εξαρχής

από τον τότε διοικητή του κάστρου, λατίνο Βονιφάτιο Μομφερατικό.
Είχαν δύο πύλες και πέντε τουλάχιστον πύργους. Τμήματά τους διατηρούνται διάσπαρτα μέσα στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Το βόρειο τείχος, που διατηρείται σε σχετικά καλή κατάσταση, προσφέρει σαφή εικόνα των διαστάσεων και της τοιχοδομίας τους (οδός Μιαούλη). Στον περίβολο του ναού των Ταξιαρχών (ΝΑ γωνία των τειχών) είναι ορατά τα ίχνη ενός από τα δύο γνωστά κλιμακοστάσια. Σε πύργο της βόρειας πλευράς των τειχών, προσβάσιμο από την οδό 19ης Μαΐου, ο οποίος σήμερα σώζεται μισογκρεμισμένος, υπήρχε το ρολόι της πόλης, που αφαιρέθηκε από αυτόν το 1945.

Είσοδος στο Κάστρο: Ελεύθερη πρόσβαση στο μεγαλύτερο μέρος εκτός από κάποια τμήματα όπου γίνονται εργασίες αναστηλώσεως.

ΠΑΥΛΙΝΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Ναι στη Φιλία, Ναι στον Σεβασμό,

Όχι στον Εκφοβισμό, ούτε και στη Βία!

Το μήνυμα των μαθητριών και μαθητών της Ε' τάξης του Δ.Σ. Αρκαδικού.

Είναι το παλαιότερο σωζόμενο κτίσμα της Δράμας. Η ηλικία του υπερβαίνει ήδη τα χίλια χρόνια , καθώς τα χαρακτηριστικά του προσδιορίζουν την κατασκευή του κατά την διάρκεια του 10ου αιώνα . Ο ναός αρχικά ήταν αφιερωμένος στην " Κοίμηση της Θεοτόκου" . Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας είχε μετατραπεί σε μουσουλμανικό τέμενος με την ονομασία "Μπέη τζαμί". Τότε προστέθηκε στη δυτική πλευρά του κτιρίου ευρύχωρος προθάλαμος, που ήταν κατά δύο μέτρα υψηλότερος από το επίπεδο του παλαιού ναού. Στον ακάλυπτο χώρο στη Βόρεια πλευρά του ναού υπήρξε τούρκικο νεκροταφείο ενώ το σημερινό καμπαναριό της αποτελούσε βάση μιναρέ.

Μετά από την απελευθέρωση της Δράμας από τους Βούλγαρους ο ναός αποδόθηκε και πάλι στους Ορθόδοξους Χριστιανούς, οπού το 1922 ονομάστηκε αυθαίρετα από τους πρόσφυγες " Ναός της του Θεού Σοφίας" και αργότερα απλά "Αγία Σοφία".

Πριν μερικά χρόνια σταμάτησε να λειτουργεί ως ναός, καθώς μέχρι και σήμερα γίνονται επισκευές και ανασκαφές για την συντήρησή του.

Πλέον μπορούν οι επισκέπτες της Δράμας να επισκέπτονται τον χώρο και να παρατηρούν από κοντά το αξιοθαύμαστο αυτό μνημείο που αποτελεί πραγματικό κόσμημα για την Δράμα.

Κωνσταντίνος Γ

*Λευκές αναρτήσεις παρουσιάζουν την θεματολογία κάθε στήλης.

*Οι πράσινες αναρτήσεις παρουσιάζουν εργασίες του Δ.Σ. Αρκαδικού Δράμας.

*Οι μωβ αναρτήσεις παρουσιάζουν εργασίες του Π.Δ.Σ. Ρόδου.

Οι ροζ αναρτήσεις παρουσιάζουν εργασίες του Δ.Σ. Ηρακλείου Κρήτης.

*Οι γαλάζιες αναρτήσεις παρουσιάζουν εργασίες του Δ.Σ. Ιερισσού Χαλκιδικής.

Ήταν χειμωνιάτικες μέρες του Δεκέμβρη... Μαθητές και μαθήτριες από διάφορα σημεία της Ελλάδας ξεκινήσαμε ένα νοερό ταξίδι! Με βοηθό την τεχνολογία και την καλή διάθεση όλων, μαζευτήκαμε μια παρεούλα σε αυτό το padlet. Ηράκλειο-Κρήτης, Ιερισσός-Χαλκιδικής, Ρόδος και Αρκαδικός-Δράμας οι συνΤΑΞΗδιώτες! Το πλοίο της γνώσης σαλπάρει, ας αρχίσουμε λοιπόν το παιχνίδι γνωριμίας μας!

Εκπαιδευτικός: Ματίνα Μακρή

Εκπαιδευτικός: Ειρήνη Ελένη Ματζιάρη

Εκπαιδευτικοί: Γεώργιος Γιακουμάκης, Κοκουβίνου Ευδοκία, Γιοβανέκου Άννα, 1ο Δημοτικό Σχολείο Ιερισσού Χαλκιδικής

Αγίου Όρους 63075 Ιερισσός, Ελλάδα

Τις ημέρες εκείνες πραγματοποιήθηκε η μετεγκατάσταση των Σχολείων στο νέο υπερσύγχρονο κτήριο στον πεζόδρομο Ορφέως στον αριθμό 3.

Μετεγκατάσταση. Έργο δύσκολο, χρονοβόρο. Το έφεραν όμως τέλεια σε πέρας οι τότε Διευθυντές και οι Εκπαιδευτικοί που αναφέρονται παρακάτω. Οι σημερινοί Διευθυντές για το λόγο αυτό τούς είναι ευγνώμονες.

Κλειώ Βελεγράκη, Μαρία Ρουσάκη, Ιωάννα Τζαγκαράκη