– na północy [N] - Przylądek Rozewie – 54⁰ 50'N, 

– na południu [S] - szczyt Opołonek w Bieszczadach – 49⁰ 00'N, 

– na zachodzie [W] zakole Odry koło Cedynii – 14⁰ 07'E, 

– na wschodzie [E] - zakole Bugu koło Horodła – 24⁰ 08'E. 

• Polska znajduje się w strefie klimatów umiarkowanych,

• najdłuższy dzień latem na północy Polski [N], zimą na południu [S],

• górowanie Słońca zawsze zachodzi po stronie południowej [S],

• w Polsce obowiązuje czas środkowoeuropejski (zimą) i wschodnioeuropejski (latem),

• obszar Polski charakteryzuje się dużą zwartością 

•na styku wielkich jednostek geologicznych Europy – występowanie w Polsce różnorodnych surowców mineralnych,

•w strefie Niżu Europejskiego – przewaga terenów nizinnych sprzyjających rolnictwu i komunikacji,

• nad Morzem Bałtyckim – możliwość rozwoju turystyki i rekreacji, rybołówstwa, transportu morskiego i przemysłu stoczniowego,

• w dorzeczu Wisły i Odry – możliwość rozwoju transportu śródlądowego, budowania zbiorników

retencyjnych i energetycznych 

z Niemcami od [W] 467 km 

z Czechami od [SW i S] 790 km 

ze Słowacją od [S i SE)539 km 

z Ukrainą od [SE i E]
529 km 

z Białorusią od [E i NE]   416 km 

z Litwą od [NE] 103 km 

z Rosją od [NE i N]210 km 

Granica morska od [N i NW] 528 km 

• granice stosunkowo krótkie do obejmującego terytorium (łączna długość granic 3582 km – obszar Polski 312 685 km²) 

a) fałdowe – Alpy, Pireneje, Karpaty

b) zrębowe – Harx, Schwarzwald, Sudety

c) wulkaniczne 

- Beskid Żywiecki (Babia Góra 1725 m.n.p.m)

- Karkonosze (Śnieżka 1602 m.n.p.m)

- Masyw Śnieżnika (Śnieżnik 1425 m.n.p.m)

- Bieszczady (Tarnica 1346 m.n.p.m)

- Gorce (Turbacz 1310 m.n.p.m)

- Beskid Sądecki (Radziejowa 1262 m.n.p.m)

- Beskid Śląski (Skrzyczne 1257 m.n.p.m)

- Beskid Wyspowy (Mogielica 1170 m.n.p.m)

- Góry Izerskie (wysoka Kopa 1126 m.n.p.m)

- Góry Bialskie (Postawna 1124 m.n.p.m)

- Góry Złote (Kowadło 989 m.n.p.m)

- Beskid Makowski (Mędralowa 1169 m.n.p.m)

- Góry Orlickie (Orlica 1084 m.n.p.m)

- Pieniny (Wysoka 1050 m.n.p.m)

- Góry Sowie (Wielka Sowa 1050 m.n.p.m)

- Beskid Niski (Lackowa 997 m.n.p.m)

- Góry Bystrzyckie (Jagodna 977 m.n.p.m)

- Rudawy Janowickie (Skalnik 945 m.n.p.m)

- Góry Kamienne (Waligóra 936 m.n.p.m)

- Beskid Mały (Czupel 934 m.n.p.m)

- Góry Stołowe (Szczeliniec Wielki 919 m.n.p.m)

- Góry Opawskie (Biskupia Kopa 889 m.n.p.m)

- Góry Wałbrzyskie (Borowa 854 m.n.p.m)

- Góry Bardzkie (Szeroka Góra 765 m.n.p.m)

- Góry Kaczawskie (Skopiec 724 m.n.p.m)

- Masyw Ślęży ( Ślęża 718 m.n.p.m)

- Góry Świętokrzyskie (Łysica 614 m.n.p.m) 

- z Karpat do Morza Czarnego – górny bieg Orawy należy do dorzecza Dunaju, a górny bieg Strwiąża do dorzecza Dniestru;

- z Sudetów do Morza Północnego – krótkie odcinki Izery i Orlicy należą do dorzecza Łaby
3. Prawie 90% obszaru Polski zajmują dorzecza Wisły i Odry.

4. Charakterystyczną cechą dorzeczy Wisły i Odry jest ich silna asymetria z przewagą dopływów prawych, co wynika z nachylenia powierzchni Polski w kierunku NW

5. Rzeki Polski  posiadają reżim śnieżno‑deszczowy, który wyróżnia się wysokimi stanami wód wiosną i latem 

 

 

3. Bałtyk jest płytkim morzem szelfowym - -max. głębia Landsort ma 459 m - średnia głębokość 52 m.

4. Linia brzegowa jest bardzo urozmaicona 

5. Na Bałtyku znajduje się bardzo dużo wysp. Największa – Zelandia – leży w południowo zachodniej części akwenu.

6. Charakterystyczne dla Bałtyku są archipelagi składające się z tysięcy małych wysp. W Archipelagu Sztokholmskim jest ich około 24 000, a fińskie Wyspy Alandzkie liczą ponad 6700. 
 

a) mierzejowo‑zalewowe – fale i prądy morskie usypują długie, piaszczyste wały (mierzeje), które odcinają zatoki, zalewy i jeziora przybrzeżne od otwartego morza; ten typ spotykać można nad południowym Bałtykiem;

b) klifowe – wysoki brzeg stale jest podcinany przez fale morskie, co powoduje cofanie się klifu; występuje głównie na południowych wybrzeżach Morza Bałtyckiego;

c) szkierowe (szerowe) – charakteryzuje się „tysiącem” małych wysepek (szkierów), które pojawiły się w wyniku częściowego zalania polodowcowych terenów pagórkowatych; przykładem mogą być Wyspy Alandzkie;

d) fierdowe (fjärdowe) – wybrzeże z zatokami o dość stromych ścianach (choć nie tak wysokich jak w fiordach); utworzyło się poprzez zalanie niezbyt głębokich dolin lodowcowych na obszarach wyżynnych; występuje nad całym północnym Bałtykiem, często w połączeniu ze szkierami;

e) ferdowe (föhrdowe) – powstało w wyniku zalania wypukłych obszarów akumulacji polodowcowej porozcinanych licznymi rynnami podlodowcowymi, które przebiegają w kierunku od lądu do morza; ten typ wybrzeża jest charakterystyczny dla Danii.

b) występujące w niedawnej przeszłości geologicznej Polski zlodowacenia – większość obszaru Polski poryta jest skałami powstałymi w okresie zlodowaceń.