sinds 2016 kruisen onze paden door onze gezamenlijke betrokkenheid bij de mooie Welzijnsorganisatie BINT binnen onze gemeente. Een nevenfunctie voor jou als voorzitter van de RvT zou ik het niet willen noemen als ik zie met hoeveel enthousiasme, energie en doortastendheid jij je hiervoor steeds weer inzet en ook al vele jaren, de voorganger van BINT meegerekend. Het welzijnswerkveld kent weinig geheimen voor je en dat komt zeer goed van pas!

Je scherpe analyse gecombineerd met een enorme hoeveelheid aan kennis en deskundigheid welke je ongetwijfeld ook in je advieswerk aan de dag hebt gelegd, komen hierbij meer dan volledig tot zijn recht en uitstekend van pas. Ook je tomeloze inzet, energie en gezonde dosis humor maken dat samenwerken met jou een feestje is en anderen inspireert. Jij krijgt het voor elkaar om de onderste steen boven te krijgen voor een toekomstbestendige welzijnsorganisatie en dat is van onschatbare waarde.

Ik hoop dan ook dat we van die waarde ook na je pensioen nog gebruik mogen blijven maken. Anderzijds gun ik je ook van harte een actieve pensioentijd: je advieswerkzaamheden naar de achtergrond (met vooral veel minder autokilometers voor de spits uit!) en meer rust en ruimte voor al je andere interesses zoals gezin, honden, schilderen, fietsen, lezen en wie weet wat er nog meer op je pad gaat komen…… En zoals de Daoïsten al zeiden: het gaat daarbij om de weg (de Dao), niet om de bestemming.

Ik wens je een fijne pensioentijd in goede gezondheid toe, Tom!

Hartelijke groet, 

Anita

Tekening: The Scholar Warriors - Walking the Path by Jean Chin

Toen je op Linkedin je eerste schilderwerk toonde, wist ik het zeker. Tom is gestopt met werken. Het onderwerp van beginnende schilders is kennelijk universeel. Hierbij mijn eerste schilderoefening in een vergelijkbaar decor.  In de verte twee fietsers in de herfst. Ik stel me zo voor dat je samen met Corrie op de fiets de natuur bewondert en dan tot leven brengt op het doek. Er zijn zoveel mooie plekken waar je kan fietsen, maar voor een mooie fietstocht kan ik je de dodendraadroute van harte aanbevelen. Vele honderden kilometers tussen de Nederlandse en Belgische grens laten zien hoe groen de grensstreek is en hoe de verschillend België en Nederland zijn.  

Het was bij Ergon in 2004 dat we voor het eerst elkaar ontmoetten en samen gingen werken.  Enkele jaren bij Ergon en daarna in verschillende projecten en als samenwerkend hoogtepunt de kenniskring Participeren naar vermogen waarin we samen jarenlang met Jan van der Hidde en Angela Linders bij elkaar kwamen om de toekomst van de WSW en arbeidsontwikkeling te beschrijven.  All@Work was het aansprekende resultaat van onze inspanningen.  In deze periode heb ik veel geleerd van de talloze bijeenkomsten, de verschillen die er tussen ons vieren zijn, en hoe het dankzij jouw gestructureerde manier van werken, doorzettingsvermogen en inzicht lukte om het boek succesvol te kunnen publiceren. Nog steeds is onze publicatie en aanpak een actueel document voor de uitvoerders van de Participatiewet. 

Tom, Het was een voorrecht om met jou te mogen samenwerken. Ik wens je hele gezonde en creatieve periode toe.  Ik ben benieuwd hoe jouw schilderkunst zich verder ontwikkeld.  Als je toe bent aan het abstracte en meer expressionistische deel van je opleiding, zou ik wel willen zien hoe je arbeidsontwikkeling in Nederland gaat uitbeelden.  

Hartelijke groeten

Henk Loos

Het is echt lang geleden, maar ík geloof dat het het RBA was dat ons met elkaar in contact bracht . Verder hebben wij sinds die tijd zoveel samen gedeeld en gedaan dat het mij niet zinvol lijkt hier iets over op te schrijven. Zowel zakelijk als vooral privé. Twee mensen die in een reeks van jaren samen op pad waren om van elkaar te leren. Het delen van kennis, maar ook het delen van elkaars zorgen. Ik ben je daar nog steeds dankbaar voor. 
Voor mij ligt het indianen verhaal alweer bijna achttien achter me. Als ik voor jou zo’n verhaal zou mogen houden zou het misschien over een Peruaan moeten gaan. Zoekend naar de zin van alles en vooral van het leven. Blijf dat nog maar even doen( je kunt dat toch niet laten ) , maar ga vooral genieten van het NU ,dat is vaak meer dan de moeite waard. En vaak ook heel erg ZINvol. 
Een lieve groet voor Cor, ook van Vera. 
Bert 

p.s.  een groot compliment voor Kevin. Fijn dat je dit wilde doen. 

 Ik heb een tijdje zitten dubben waarover ik het zou hebben. De tijd dat ik je voor het eerst tegenkwam als een soort opperstal meester bij een bijeenkomst van directeuren van SW bedrijven? De informatie sessies met Robert Capel? De “toespraak” die je hield op een VNG congres in Antropia te Driebergen? Of het gezamenlijk vormgeven aan het boek all@work?

Ik heb maar het laatste, het maken van het boek All@work, gekozen omdat dat, op mij, de meeste indruk heeft gemaakt als ik aan jou denk. Om verschillende redenen.

Deja Vu

We hebben het boek All@work van de grond af opgebouwd in je (oude) huis te Sint-Michielsgestel. Dat deden we in een gedeelte van het huis wat mij het meest deed denken aan mijn studentenkamer. Veel boeken op alle plekken die maar vrij waren, sloten koffie, kopjes en papieren op de grond. Heerlijk.

Plezier en de wereld

Naar mijn idee hebben we, keer op keer, de wondere wereld van de re integratie doorgenomen voordat de contouren van het boek zichtbaar werden. Omdat we zo verschillend waren leverde dat  belangrijke inhoud op voor het boek. Vooral dit creatieve, haast vormvrije, proces van het maken van het boek is mij bijgebleven. De manier waarop je er een samenhangend geheel van wist te maken vind ik nog steeds knap.

Ik wens je een hele goede tijd toe en verlies vooral je creativiteit en nieuwsgierigheid niet. Het is een wonderlijke en prachtige wereld en er valt altijd nog veel te ontdekken.

Het ga je goed!!!

Jan van der Hidde

 

Ik heb je in 1997 leren kennen in je hoedanigheid als directeur van Kock en Partners waarbij ik als administrateur binnenkwam maar uiteindelijk als extern accountant verder ben gegaan. 

 

Wat ik heb gezien is iemand die erg pragmatisch is en vooral in oplossingen en mogelijkheden denkt. Dat heb ik kunnen ervaren in de tijd die ik als interim-administrateur voor jullie bureau heb gewerkt, maar ook in de periode daarna toen ik als zelfstandig accountant voor jullie mocht werken. 

 

Er hebben zich in de loop der jaren veel ontwikkelingen voorgedaan met de nodige en soms ook spannende veranderingen. In jouw rol was je altijd heel duidelijk, waar nodig direct en steeds zuiver. Nooit over een nacht ijs, maar goed beslagen ten ijs komen, dat is wat ik steeds heb ervaren en heb gewaardeerd. 

 

In de loop der jaren hebben we een goede band opgebouwd en komen we 1 a 2 keer per jaar bij elkaar voor een goed etentje, een glas wijn en een gezellig praatje, samen met de dames. Dat is steeds een gezellig gebeuren en dat zouden we graag ook voortzetten!

 

Ik (wij) hopen dat je kan gaan genieten van een welverdiend pensioen en dat je samen met Corrie veel leuke dingen kan gaan doen. Volgens mij heb je voldoende hobby’s om jezelf (of Corrie) niet te vervelen, dus heel veel plezier gewenst in de komende jaren! 

Groet Arthur Heeger

Stoïcijns wordt wel beschreven als ‘berustend’ of ‘gelaten’ en dat ben je natuurlijk geenszins. Je bent gepassioneerd over werk en ‘werken’ mogelijk maken voor iedereen. Daarnaast ben je hartelijke en royaal in het contact met collega’s. Waarom dan toch het woord ‘stoïcijns’? 

 

Bij de start van ons adviestraject bij de gemeente Den Haag maakte je diepe indruk op mij. Het zou professioneel en persoonlijk op allerlei vlakken een intensief traject worden, maar dat wisten we toen nog niet. Je vertelde over het eerste contact met de wethouder dat op zijn zachts gezegd niet erg hartelijk was van de zijde van de wethouder. Er was geen greintje verontwaardiging bij jou; je observeerde dat de wethouder kennelijk zeer begaan was bij het vraagstuk.

 

Het observeren van emoties in organisaties, ook als deze gericht worden op mij als adviseur, zie ik als een belangrijke verrijking van mijn bagage als organisatieadviseur. Ik dicht die bagage toe aan jou en noem deze ‘Stoïcijns adviseren’. Bij emoties in organisaties laat ik me niet langer – nou ja minder vaak – meeslepen en betrek het in mijn diagnose en advies. 

 

Er zullen meer lessen en uitspraken zijn die jij onbewust hebt achtergelaten bij collega’s en organisaties. Ik wens je veel plezier en geluk in deze nieuwe fase van ‘niet-betaalde-opdrachten’. Wie weet tref ik je nog eens in mijn geboortestadje Doesburg. 

 

Mark. 

Al zo’n 12 jaar mag ik je marketing- en communicatie doen. Helemaal tof. Niet doorvertellen maar eh, dít is een van mijn meest dierbare opdrachten. Ontzettend leerzaam, interessant, waardevol en gewoon gezellig. Dank je wel hiervoor. 

Als marketeer uit de private sector (lees uit de héél commerciële sector) leerde ik jouw vakgebied het ‘sociaal domein’ kennen. Wat een boeiende content en context met een enorme maatschappelijke relevantie (je leest het, ik ben en blijf een marketeer). Ik heb wel eerst -sociaal domein-  gegoogeld om goed beslagen ten ijs te komen voordat we een afspraak hadden. Ik kan me zo voorstellen dat ik vast vergeten ben je dit eerder te vertellen ;).

Onze samenwerking heb ik ervaren als ontzettend prettig. Je was erg kort in je uitleg. Het bla, bla liet je achterwege en details, daar hield je niet van. Toch was het altijd genoeg en samenvattend om van start te gaan. Je gaf daarna veel ruimte en vertrouwen aan mij om dit om te zetten in marketing. Maar dan wel in waardevolle marketing zoals we dit altijd samen aftikte.

Ik heb je tevens ontzettend gewaardeerd als ‘Tom’. Belangstellend en sociaal waarbij je niet schuwde me belangrijke lessen mee te geven, die ik eigenlijk niet wilde horen… Oeps. Dit zijn de beste lessen, dat hoef ik je niet te vertellen. Dank hiervoor Tom. 

De ‘eigenzinnige’ manier waarop jij richting gaf aan je werk- en levenspad heb ik enorm bewonderd. Ook nu je besloot jouw werkpad (min of meer) af te ronden om meer tijd en ruimte te maken voor een nieuw pad met andere inspirerende projecten. Dit is een heel mooi voorbeeld van de wijze à la Tom.

Alleen ben je met een soort van stille trom verdwenen. Ok, het siert je niet je eigen pensioenfeest te organiseren en Corona helpt je hierbij als een soort van excuus, maar, weet je, hier ben ik het nou echt niet mee eens Tom. En ik vind het dan ook reuze goed en gepast dat we dit superleuke online pensioenfeest organiseren helemaal ter ere van JOU.

Proost Tom! Ik wens je alle goeds!

 Warme groet,

Juliette van den Hurk