Yemyeşil ağaçların rengârenk çiçeklerin ve şırıl şırıl ırmakların aktığı bir orman vardı…

Yeşil Vadi Ormanı idi buranın adı. Bu orman dışarıdan bakıldığında çok korkunç gelirdi diğer hayvanlara, oysa ormanın içi adeta bir cennet bahçesini andırıyordu. Ağaçlar o kadar uzundu, ırmaklar o kadar coşkun akardı ki görmelisiniz.

Bütün orman hayvanları burada huzur içerisinde yaşıyordu. Peki kimler vardı dersiniz bu ormanda: Turuncu Tilki, Mavi Kuyruk Papağan, Tıstıs Yılan, Zıpzıp Tavşan, Uzun Kuyruk Maymun, Bay Hızlı Koşan Çita, Benekli Ceylan, Kara Kanat Karga, Yaşlı Bilge Baykuş Koca Yeleli Kral Aslan ve kahramanımız yavru fil Koca Kulak…

Bütün ormanda tatlı bir telaş vardı. Orman hayvanlarının tamamı bir önceki gün toplanmış ve Bilge Baykuşun Başkanlığında ortak bir karar almışlardı. Yaklaşan Bahar Bayramı için şenlik ve yarışmalar düzenlenecekti… Herkesin bir görevi vardı. Kimisi ormanın bakımı yapıyor, kimi etrafı temizliyor.

Kimisi çevredeki ağaç ve çiçeklerin bakımını yapıyor, kimisi kıyafetler hazırlıyor kimisi de yiyecek bir şeyler topluyordu. Öyle bir çalışma ve dayanışma vardı ki gören hayran kalırdı. Bütün yavru hayvanlar için ayrı ayrı yarışmalar düzenlenecekti.

Hızlı koşmak yarışması, ağaca tırmanma yarışması, meyve toplama yarışması, çiçek sulama yarışması, Uzun ve yüksek atlama yarışması, Ağırlık kaldırma yarışması, güzel şiir okuma ve güzel yazı yazma yarışması… Hatta hızlı matematik problemi çözme yarışması bile vardı…

Ancak bu telaş ve yoğunluk içinde yavru fil Koca Kulağın bir görevi yoktu üstelik o hiçbir yarışmaya da katılmamıştı. Kendine güvenmiyordu. Nasıl hızlı koşacağını, nasıl atlama yapacağını, nasıl su taşıyacağını henüz tam anlamıyla öğrenememişti. Oysa matematiği çok iyiydi, kasları çok güçlü olduğu için koca koca ağaç dallarını bir çırpıda kaldırdığı olmuştu.

Koca Kulak küçük yaşta kimsesiz kalmıştı. Anne ve babasını hayvanat bahçesine götürmek için yakalamışlardı. O günden sonra kimsesiz kalan yavru fili orman hayvanları korumaya söz vermişti. Özellikle Bilge Baykuş ve Koca Yeleli Kral Aslan yavru fili çok sevmişti. Yavru fil çok yumuşak kalpli sevgi dolu ama biraz da sakar bir fildi. Herkes onun sakarlığını biliyor ona fazla görev vermiyordu.

Bu duruma çok üzülen yavru fil bazen keşke benim de anne babam olsaydı. Onlar bana öğretir ve bende bana verilen bütün görevleri en güzel şekilde yaparım diye düşüyordu.

Yavru fil büyük çınar ağacının altında biraz durdu ve düşündü. Acaba ben neden bana verilen görevleri başaramıyorum diye söylendi. O sırada yanına gelen bir çitaya sordu:

-Sen nasıl bu kadar hızlı koşuyorsun, ben de senin gibi hızlı koşmak istiyorum dedi,

Çita yavru file bakarak, sen filsin benim kadar hızlı koşamazsın boşuna yorma kendini dedi.. Bu cevap hiç hoşuna gitmeyen Koca Kulak, sormaktan vazgeçmedi.Sonra Sincaba sordu, ben de senin gibi ağaçlara tırmanmak istiyorum, bana da öğretir misin dedi.

Sincap, sen ve ağaca tırmanmak mı dalga mı geçiyorsun benimle, diye söylendi sincap. Hemen zıplayıp ağacın en tepesine kadar çıkıverdi.

Sonra bir maymunu gördü yavru fil Koca Kulak, ben de senin gibi dallardaki en güzel meyveleri toplamak onların tadına bakmak ve o meyveleri arkadaşlarıma ikram etmek istiyorum bana da öğretir misin dedi.

Maymun önce biraz düşündü sonra Koca Kulak’a dönerek, dostum dedi senin kuyruğun benim gibi uzun değil üstelik çok ağırsın ağaçların ince dalları seni taşımaz. Boş ver sen şimdi bunları ben sana istediğin meyvelerden alır veririm.

Oysa yavru fil meyve istemiyordu ki…

Biraz ötede Bir yılan gördü, Merhaba dedi. Sevgili Tıstıs kardeş lütfen bana da suda nasıl yüzdüğünü öğretir misin? Ben de şu güzel nehrin karşısına geçmek ve oradaki arkadaşlarımla tanışmak hatta orada birkaç gün onlara misafir olmak istiyorum dedi.

Tıstıs yılan, Sen dedi kocaman ayakların ve vücudunla nasıl yüzeceksin. Ben çok esnek ve hafif bir

canlıyım. Su beni kaldırıyor. Oysa sen suyun dibine hemen batarsın. Karşıya geçmek istiyorsan nehrin ta yukarısındaki insanların yaptığı köprüyü kullanmalısın dedi. Bu fikri de hiç beğenmemişti. Biraz düşündü. Galiba dedi ben bir işe yaramaz basit bir hayvanım. Oysa herkes bir yarışmaya katılıyor.

Herkesin bir görevi var ama ben hiçbirini onlar gibi yapamıyorum…

Canı sıkılmıştı. Bir o kadar da üzgündü. Onu çınar ağacının altında üzgün ve mutsuz halde gören biri vardı… Bilge Baykuş.

Bilge Baykuş usulca yanına yaklaştı ve yavru file Şöyle dedi:

Siz olsanız bu hikayeyi nasıl tamamlardınız?

Koca Kulak,Bilge Baykuşun söylediklerine hak verdi.Düşündü düşündü, kendince bir şeyler denedi ama başarılı olamadı. Bu arada bahar şenlikleri başlamış, herkes bir düzen içinde baharın gelişini kutluyordu. Sıra yarışmalara gelmişti. Hızlı koşma yarışması,ağaca tırmanma yarışması, meyve toplama yarışması gibi bir sürü yarışma yapılıyor,yarışmayı kazanan yavru hayvanlara sevinçlere boğuluyordu.Koca Kulak’ın ise her yarışmadan sonra üzüntüsü biraz daha artıyordu.

                Büyük bir coşku ile kutlamalar devam ederken birden ağaçlar devrilmeye, dumanlar yükselmeye başladı. Yavru hayvanlar devrilen ağaçların , büyüyen alevlerin arasında kalmışlar hiçbir yere kımıldayamıyorlardı.Kara Yeleli Kral Aslan; Koca Kulak’a sesini duyurmaya çalışıyor, “Başarabilirsin” diye bağırıyordu.”Hadi Kocak Kulak hadi!!” Koca Kulak önce ne yapacağını şaşırdı. Alevlerin arasında bir o tarafa bir bu tarafa gidip geldi. Ancak alevler iyice büyüyor, yavru hayvanlar korkuyla çığlık atıyorlardı.

                Koca Kulak, evet başarabilirim diye kendini motive etti. Önce güçlü kaslarıyla devrilen ağaçları yerinden kaldırdı. Sonra hızlıca nehre koşup, hortumuyla taşıdığı suyu alevlere püskürttü. Bunu birkaç kez hızlı hızlı tekrarladı. Bu arada diğer hayvanlar da kurtulmuş Koca Kulak’a yardım ediyordu. Zaten Koca Kulak yangını büyük ölçüde söndürmüştü.

                Yangın tamamen sönmüş, bütün orman halkı rahat bir nefes almıştı. Koca Kulak dinlenirken, Bilge Baykuş ve Koca Yeleli Kral Aslan yanına gelip şöyle dediler:

-“Başardın! Senin de bir yeteneğin varmış. Üstelik bütün orman senin sayende hayatta. Yeter ki kendi yapabileceklerinin farkında ol ve bunun için pes etmeden çabala” dediler.

Sonra diğer hayvanlar da Koca Kulak’ın yanına gelerek teşekkürlerini ilettiler. Koca Kulak çok mutlu oldu.

Bilge baykuş yavru file şöyle söyledi;
Hiç canını sıkma,oysa ki sen onların hepsinden daha güçlüsün.Yarışmaya muhakkak katılmalısın,kimsenin yapamayacağı işleri başarabilirsin.Bilge baykuş yavru file çok güzel morel veriyordu.Onun desteği ile yavru fil yarışmaya katıldı ve üstün zekası ile yarışmayı kazandı.
Amacınız kazanmaksa,güçden daha çok sevgiye ilgiye ve size güvenmelerine ihtiyacınız var.Yalnız o zaman Koca Kulak gibi BAŞARABİLİRSİN!!!