Satu contoh ialah monopoli dalam perkhidmatan internet atau makanan. Jika hanya satu syarikat menguasai sesuatu perkhidmatan tanpa persaingan yang sihat, syarikat tersebut boleh menaikkan harga sesuka hati dan memberikan perkhidmatan yang kurang berkualiti. Keadaan ini akan membebankan masyarakat terutama golongan berpendapatan rendah kerana mereka terpaksa membayar kos yang tinggi untuk keperluan harian.

Selain itu, jika bayaran perkhidmatan seperti pengangkutan awam, perubatan atau pendidikan meningkat terlalu tinggi tanpa kawalan, masyarakat mungkin sukar mendapatkan kemudahan asas dengan baik. Jurang antara golongan kaya dan miskin juga boleh menjadi semakin besar. Oleh itu, faktor ekonomi perlu diurus dengan adil dan beretika supaya kebajikan serta kesejahteraan masyarakat dapat dijaga.

Salah satu contoh faktor ekonomi ialah monopoli dalam sesuatu perkhidmatan. Apabila hanya satu pihak menguasai pasaran, mereka boleh menetapkan harga yang tinggi kerana masyarakat tidak mempunyai banyak pilihan. Keadaan ini boleh membebankan pengguna, terutama golongan yang berpendapatan rendah.

Selain itu, bayaran perkhidmatan yang terlalu mahal juga boleh menyebabkan sesetengah masyarakat sukar mendapatkan keperluan penting seperti rawatan kesihatan atau pendidikan. Oleh itu, faktor ekonomi perlu dikawal dengan baik supaya kebajikan masyarakat sentiasa terjaga.

Faktor ekonomi boleh menjejaskan masyarakat sekiranya tidak diuruskan dengan baik melalui amalan monopoli, yang sering berlaku dalam bidang kritikal seperti perubatan dan guaman. Berikut adalah penjelasan bagaimana faktor ini memberikan impak negatif:

• Peningkatan Kos Perkhidmatan: Apabila sesuatu perkhidmatan hanya ditawarkan oleh segelintir pihak (seperti hospital swasta atau firma guaman tertentu), tiada persaingan sihat yang berlaku. Ketiadaan pilihan ini membolehkan penyedia perkhidmatan menetapkan harga yang tinggi, yang mana dalam bidang perubatan dan guaman, ia turut diperkuatkan oleh peruntukan undang-undang yang melarang orang bukan profesional memberikan khidmat tersebut.

• Menafikan Hak Golongan Berpendapatan Rendah: Kos yang melambung tinggi menyebabkan golongan yang kurang mampu tidak mempunyai akses kepada perkhidmatan pakar walaupun mereka sangat memerlukannya. Ini mewujudkan ketidakadilan sosial kerana kualiti perkhidmatan hanya dapat dinikmati oleh mereka yang mampu membayar sahaja.

• Risiko Penggunaan Khidmat Tidak Pakar: Akibat tidak mampu menampung bayaran profesional yang mahal, sebahagian masyarakat terpaksa mencari jalan alternatif dengan mendapatkan rawatan atau nasihat daripada pihak yang tidak berkelayakan. Tindakan ini sangat berbahaya kerana kualiti kerja mereka tidak terjamin dan boleh mengancam nyawa serta kesejahteraan awam.

• Pelebaran Jurang Sosial: Secara keseluruhannya, pengurusan faktor ekonomi yang lemah—termasuk isu monopoli, bayaran agihan yang bertindih, dan sistem bayaran kontingensi yang memihak kepada profesional—akan melebarkan lagi jurang antara golongan kaya dan miskin dalam masyarakat.