Α.        ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΗ  ΣΥΝΟΔΟΗ δράση Παύλου και Βαρνάβα έθεσε το πρόβλημα: : «Σχέση της Εκκλησίας με τον Ιουδαϊσμό»Ø      Οι Ιουδαίοι – Χριστιανοί πίστευαν ότι: 1.        «Πρέπει να τηρείται ο Μωσαϊκός Νόμος»
2.      «Πρέπει να τηρείται ο θεσμός της ΠΕΡΙΤΟΜΗΣ»
3.      «Χριστιανισμός = Βελτιωμένη εκδοχή Ιουδαϊσμού»
Αν επικρατούσε η άποψή τους,  θα καταντούσε η Εκκλησία μία κλειστή φυλετική ομάδαØ      Ο Παύλος και ο Βαρνάβας από την επαφή τους με «εθνικούς» διαπίστωσαν:
1.         Οι Ιουδαίοι – Χριστιανοί απέφευγαν τους πρώην ειδωλολάτρες
2.         Θεωρούσαν τους πρώην ειδωλολάτρες «ακάθαρτους»
3.         Πίεζαν τους πρώην «εθνικούς» να τελούν την «ΠΕΡΙΤΟΜΗ»
Έπρεπε λοιπόν να παρθεί μια απόφαση.   Ø      Το 48 μ.Χ.  πήγαν στα Ιεροσόλυμα              α.         ο Παύλος και ο Βαρνάβας
β.         Μέλη της Εκκλησίας Αντιοχείας
Συγκροτήθηκε «ΣΥΝΟΔΟΣ» (επίσημη σύσκεψη) για να λυθεί το πρόβλημα     
….Β.       Η «ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ  ΣΥΝΟΔΟΣ»   (Πράξεις ιε,  6 – 11)Ø      Συγκεντρώθηκαν στα Ιεροσόλυμα οι Απόστολοι και οι ΠρεσβύτεροιΜίλησαν :
1.Ο Πέτρος 2.Ο Παύλος και ο Βαρνάβας  3. ο Ιάκωβος ως Επίσκοπος Ιεροσολύμων àΟ Πέτρος συμφώνησε ότι και ο Θεός προσκαλεί και τους Εθνικούς
àΟ Παύλος και ο Βαρνάβας διηγήθηκαν πώς δέχτηκαν οι Εθνικοί το Ευαγγέλιο.
àΟ Ιάκωβος αναφέρθηκε στον Προφήτη Αμώς
(«Κάποτε όλα τα έθνη θα λατρεύσουν τον Κύριο….»)Ø      Ο Ιάκωβος ως Πρόεδρος της Συνόδου είπε «τη γνώμη του»:
«1.       Οι εθνικοί – Χριστιανοί να μην υποχρεωθούν να τηρούν το Μωσαϊκό Νόμο»
«2.       Να σταλεί στην Αντιόχεια μια επιστολή με την Απόφαση της Συνόδου»Γ.         Η  ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ      Ø      Ο τρόπος με τον οποίο λειτούργησε η Αποστολική Σύνοδος:
α.            Συμμετείχαν όλα τα μέλη της Εκκλησίας
β.            Αποφάσισαν όλοι μαζί
γ.                        Δημοκρατικός τρόπος λειτουργίας των Συνόδων
δ.            Δεν έμειναν προσκολλημένοι σε Ιουδαϊκές αντιλήψεις
ε.                        Σημαντικό: «Αποφασίσαμε όλοι εμείς – οδηγούμενοι από το Άγιο Πνεύμα»  Ø      Η Απόφαση της Συνόδου
α.            Η Εκκλησία άφησε κατά μέρος τους Ιουδαϊκούς θεσμούς
β.            Άνοιξε ο δρόμος για να γίνει ο Χριστιανισμός πανανθρώπινη πίστη.
γ.            Η Εκκλησία στηρίζεται στην ελευθερία
δ.            Όχι στη δουλική προσήλωση σε διατάξειςΗ πίστη ότι το Άγιο οδηγεί τις αποφάσεις των Συνόδων
à  Παράδειγμα και για τη σημερινή εποχή .

Οι «Ιουδαιοχριστιανοί» ήθελαν à Να καταντήσουν το Χριστιανισμό   «βελτιωμένο Ιουδαϊσμό».
à Να τηρούνται οι διατάξεις του   «Μωσαϊκού Νόμου».
à Να τελούν οι Χριστιανοί την  «ΠΕΡΙΤΟΜΗ».

Αφορμή για τη σύγκληση της «Αποστολικής Συνόδου»:
Ο Παύλος και ο Βαρνάβας παρατήρησαν στην Αντιόχεια και σε Ελληνικές πόλεις
ότι ορισμένοι Ιουδαιοχριστιανοί
απέφευγαν τους «Εθνικούς – Χριστιανούς»

     Ø      ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ:
à Δημοκρατικός τρόπος λειτουργίας της Συνόδου
à Αποδέσμευση της Εκκλησίας από τον «Ανατολίτικο» τρόπο σκέψης.
à Η Εκκλησία δεν είναι μια Ιουδαϊκή Θρησκεία
à Συνεργασία των Πιστών και του Αγίου Πνεύματος στη λήψη αποφάσεων
      ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ «ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ»  ΣΗΜΕΡΑ
  à      Μπορούν να ρυθμιστούν άριστα οι σχέσεις των ανθρώπων σε μια «πολυπολιτισμική κοινωνία»
Ποια είναι η θέση ενός Χριστιανού στη σημερινή κοινωνία μας που δεν αποτελείται
μόνο από Χριστιανούς            ή  μόνο από Έλληνες  ή μόνο από ανθρώπους της Εκκλησίας

à    Το «Άνοιγμα της Εκκλησίας προς τους Εθνικούς» διδάσκει και εμάς σήμερα:
Το Άγιο Πνεύμα δεν επιβάλλει ποτέ και πουθενά την ομοιομορφία.
Το Άγιο Πνεύμα χαίρεται όταν τα μέλη της Εκκλησίας είναι ενωμένα.
Το Άγιο Πνεύμα ενώνει όλους τους ανθρώπους σε μια «συμφωνία»
(όπως στη μουσική για τη «συμφωνική ορχήστρα» χρειάζονται πολλά είδη μουσικών οργάνων
και πολλές «φωνές» έτσι και στην Εκκλησία υπάρχει «κοινωνία πολλών»)

Επειδή η Εκκλησία είναι «μια οικουμενική κοινωνία» και μια  «Πανανθρώπινη Θρησκεία»  γι’ αυτό:
1.         βασίζεται στην «ελευθερία της ανθρώπινης βούλησης».
2.         δεν συμφωνεί η εκκλησία με την τυφλή «τήρηση τυπικών εντολών».
Τους δύο  πρώτους Χριστιανικούς Αιώνες οι ιδιότητες αυτές της Εκκλησίας ήταν σεβαστές.
Όμως από τον 4^ο  αιώνα άρχισαν να δημιουργούνται προβλήματα:
1.         Η Εκκλησία από «κοινωνία αγάπης και διακονίας» έγινε «κρατική θρησκεία».
2.         Η Εκκλησία άρχισε να ασκεί «κρατική εξουσίαν»
3.         Ο «Επίσκοποι» από συντονιστής έγινε «Δεσπότης» (εξουσιαστής).
Τον κίνδυνο να χάσει η Εκκλησία τον προορισμό της τον απέφυγε :
à        Μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας (Τρεις Ιεράρχες, Αθανάσιος, Ειρηναίος, Αμβρόσιος)

à        «Ασκητές» που δίδαξαν με τη ζωή τους τις Πανανθρώπινες Αξίες        

Τα σοβαρά προβλήματα που εμφανίζονται κατά καιρούς,  η Εκκλησία τα λύνει με συζήτηση των μελών της
Για θέματα ενότητας των τοπικών εκκλησιών η Εκκλησία «συγκαλεί Συνόδους» (καλεί τα μέλη της για να βρουν μια κοινή γραμμή και μια κοινή πορεία).

à        Το 1993 ένα πρόβλημα του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως λύθηκε με «Σύνοδο»
à        Το 1998 το   πρόβλημα της Βουλγαρίας (πριν την ένταξή της στην Ευρώπη) λύθηκε με «Σύνοδο»

Ποια θέματα άραγε θα πρέπει να απασχολήσουν μια «Πανορθόδοξο Σύνοδο»;

à        Ο ρόλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας στις σύγχρονες προκλήσεις της «πολυπολιτισμικής κοινωνίας»
à        Ο «Πνευματικός Χαρακτήρας» της εκκλησίας – Να μην καταντήσει «κοσμικό ίδρυμα»
à        Ο ρόλος της Εκκλησίας ως «οικουμενικής κοινωνίας» ενάντια στον κίνδυνο «Παγκοσμιοποίησης»
à        Ο ρόλος του «Καλού Κληρικού» στη σύγχρονη κοινωνία
Ας προτείνουμε και άλλα θέματα που μπορούν να απασχολήσουν μια «Πανορθόδοξη Σύνοδο»

Ας εκφράσουμε γνώμη για την «Νέα Οικουμενική Σύνοδο» όπου θα συμμετέχουν εκπρόσωποι και από τη Δυτική Εκκλησία

Μια τέτοια «Οικουμενική Σύνοδος» όλο συζητιέται όμως οι συζητήσεις προχωρούν  με δυσκολίες:

Read more: http://alliotikathriskeytika.blogspot.com/2013/10/blog-post_1989.html#ixzz2ggRbn8T2

Read more: http://alliotikathriskeytika.blogspot.com/2013/11/blog-post_4567.html#ixzz2kM7RtmQ0

Τα καλύτερα πρακτικά κράτησαν οι : Στέλιος Λ., Μιχάλης Λ., Νομική Σ., Κατερίνα Μ., Γ2

Στέλιος Λ., Γ2 : Υπάρχουν μερικά πράγματα κατά τη λειτουργία της Εκκλησίας που πιστεύω ότι δεν θα έπρεπε να γίνονται και προσωποικά δεν μου αρέσουν. Πρώτον και κυριότερο είναι η ενδυμασία των πιστών. Οι πιστοί πολλές φορές ντύνονται άσεμνα για να πάνε και να παρακολουθήσουν το μυστήριο καθώς δείχνουν ασέβεια προς τον ίδιο το Θεό. Αυτό συνδέεται επίσης και με τα αποτυπώματα κραγιόν πάνω στην εικόνα. Οι γυναίκες, ενώ φορούν κραγιόν στα χείλη τους, φιλούν την εικόνα με αποτέλεσμα η εικόνα του Θεού να λερώνεται με κραγιόν, πράγμα που δείχνει επίσης ασέβεια στο Θεό. Ακόμα, κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας ακούγονται συνεχώς μουρμουρητά, που δικαίως ενοχλούν τον ιερέα, ο οποίος αναγκάζεται πολλές φορές να σταματήσει να προσεύχεται για να τους κάνει παρατήρηση. Τέλος, είναι πρόβλημα, θεολογικό, το να φεύγουν οι πιστοί πριν τη Θεία Λειτουργία γυρίζοντας την πλάτη τους στον ίδιο τον Θεό δείχνοντας αγένεια απέναντι στο σπίτι του Θεού και στον ίδιο τον Θεό.

Μιχάλης Λ., Γ2 : … Θεωρώ πρόβλημα την ενδυμασία των πιστών μέσα στην εκκλησία. Οι άνδρες αρχικά θα πρέπει να έρχονται στην Εκκλησία με επίσημα, ωραία και καλά ρούχα, γιατί πρέπει να ξέρουν πως βρίσκονται μέσα στον οίκο του Θεού, και όχι με τα καθημερινά τους ρούχα. Επιπλέον, οι γυναίκες θα πρέπει να πηγαίνουν στην εκκλησία χωρίς να φοράνε κοντές και προκλητικές φούστες, διότι είναι μέσα στο σπίτι του Θεού και θα πρέπει να φοράνε ωραία και σεμνά ρούχα για να δείξουν έτσι το σεβασμό τους προς τον Θεό. Ένα τελευταίο, σημαντικό πρόβλημα της σημερινής εκλησίας είναι τα μικρά παιδιά που τριγυρνούν συνεχώς κάνοντας βόλτες μέσα στην εκκλησία και αναγκάζουν τον ιερέα να σταματήσει τη λειτουργία για να τους κάνει παρατηρήσεις. Αυτά τα παιδιά θα πρέπει να κάθονται κοντά στις μανάδες τους και να ακούνε τη λειτουργία, χωρίς να εμποδίζουν τη συνέχεια της και την προσευχή των πιστών.