Tüm dünya tepki vermişti bu olay olduğunda ve 8 Mart özel bir gün olarak ilan edilmişti. O günden bu yana daha önce varlıklarını korkarak gizleyen birçok kadın artık sesini çıkarmaya başladı. Her 8 Mart sesini duyurmak isteyenlerin buluşma noktası oldu. Mitingler, protestolar ve eylem sloganlarının atıldığı yürüyüşler aslında değersiz hissettirilen, varlıkları görülmeyen ve aşağılanan kadınlar için bir değişim ümidiydi.  Ancak bugün hala aynı savaşın mücadelesini verdiğimizi hatırlatan Psikolog Aynur İlhan, “Eşitsizlik normalleşirken kadının aleyhine olan her türlü baskıcı norm görünmez olmaya başladı. Toplumsal sisteme hükmeden eril anlayış önce zihinleri ele geçirdi. Sadece kadınlar da değil, erkekler de kendilerine biçilen rollerden dolayı mustarip bir hale geldiler. Yüzyıllardır erkekler daha güçlü görünmek için baskı ve stres altında, kadınlar da bastırıldığı için kurban psikolojisi ile hayatı yaşamakta. Toplumun bize verdiği cinsiyet rollerinin ötesindeki kimliğimizi keşfetmeye çabalarken öğretilmiş kalıplardan sıyırılıp yeni bir inanç sistemi yaratmak için hala uzun bir yol almamız gerektiğini görüyoruz” dedi.

Belki hukuki açıdan her anlamda kadın ve erkek eşit görünse de cinsiyet eşitsizliğinin olmadığı bir yer söyleyebilir misiniz diye soran Aynur İlhan, hegemonik erkeklik anlayışının olduğu bu sistemde kadınların haklarının bazen bilinçli bazen de bilinçsiz olarak her yerde ihlal edildiğini hatırlattı.

Şimdiye kadar bu savaşı yenmek için hep kadınlar sesini çıkardığını, ne yazık ki bunun kalıcı bir çözüm olmadığını vurgulayan Aynur İlhan, toplumsal bir algıyı değiştirmek söz konusu olduğunda öncelikle en temele inilmesi ve kadının maruz kaldığı ayrımcılık araçlarının giderilmesi gerektiğini bildirdi.6 maddede neler yapılmalı?

Pekiyi neler yapılmalı? Psikolog Aynur İlhan bu soruya cevabını “Sorumluluk alınmalı”, “Bilinçlendirme ve farkındalık çalışmaları yapılmalı”, “Ebeveynler çocuklarını toplumsal cinsiyet eşitliğine duyarlı bir şekilde yetiştirmeli”, “Türkçe’de cinsiyet ayırımcılığa son”, “Şiddetin her türüne hayır”, “Kadınlar kendine değer vermeyi öğrenmeli” olarak altı maddede topladı.

Sorumluluk alınmalı: Her birey toplumsal cinsiyet eşitliğine dair ayrımcılıkları zihnen sorgulamalı ve davranışlarını dönüştürme konusunda kendi sorumluluğunu almalı.

Bilinçlendirme ve farkındalık çalışmaları yapılmalı: Toplumsal düzeyde cinsiyet ayrımcılığına dayalı kalıp yargıların değişmesi için bilinçlendirme ve farkındalık çalışmalarının aileden başlayıp tüm eğitim kurumlarında, iş hayatında, üniversitelerde, medyada ve dini topluluklarda uygulanması gerekmektedir.

Ebeveynler çocuklarını toplumsal cinsiyet eşitliğine duyarlı bir şekilde yetiştirmeli: Biyolojik cinsiyet ve toplumsal cinsiyet kimliklerinin ayrımı öğretilmeli, insan haklarını doğrultusunda çocuklarını sosyalize etmeliler. Kız çocuklarında öz-değer algısı geliştirilmeli ve sınır kavramı benimsetilmelidir.

Doğum öncesi hormon maruziyeti, bir kişinin tipik eril veya dişil özellikleri sergileme derecesini etkiler.^[2][3] Genel zekada erkekler ve kadınlar arasında ihmal edilebilir farklılıklar vardır.^[4] Kadınların risk alma olasılığı erkeklerden önemli ölçüde daha düşüktür.^[5] Erkekler ayrıca, doğum öncesi ve muhtemelen mevcut androjen maruziyetinden etkilenen bir özellik olarak, kadınlardan daha agresif olma eğilimindedir.^[6][7] Fiziksel farklılıklarla birleşen bu farklılıkların, cinsiyete dayalı işbölümünü temsil eden bir uyarlama olduğu teorize edilmiştir.^[8] İkinci bir teori, gruplararası saldırganlıkta cinsiyet farklılıklarının, erkek saldırganlığında bölge, kaynak ve eş edinmeye izin vermek için uyarlamaları temsil ettiğini öne sürer.^[9] Dişiler (ortalama olarak) erkeklerden daha empatiktir, ancak bu, herhangi bir kadının herhangi bir erkekten daha empatik olduğu anlamına gelmez.^[10] Erkekler ve kadınlar sırasıyla daha iyi görsel uzamsal ve sözel belleğe sahiptir. Bu değişiklikler, uygulandığında her iki cinsiyette de görsel uzamsal belleği artıran erkek cinsiyet hormonu testosterondan etkilenir.^[11]

Doğumdan itibaren, erkekler ve kadınlar farklı şekilde sosyalleşir ve yaşamları boyunca farklı ortamlar yaşarlar. Toplumsal etki nedeniyle, cinsiyet genellikle yaşamdaki birçok temel özelliği büyük ölçüde etkiler; kişilik gibi.^[12] Erkekler ve kadınlar, genellikle kendileri için bir seçim yapamadan, cinsiyet rolü beklentilerinin ve cinsiyet rolü kalıp yargılarının etkisiyle farklı yollara yönlendirilirler. Örneğin, Batı toplumlarında mavi renk genellikle erkeklerle ilişkilendirilir ve onlara genellikle makineler ve kamyonlar gibi geleneksel erkeksi rollerle ilişkilendirilen oyuncaklar verilir. Kızlar pembe renkle ilişkilendirilir ve onlara oyuncak bebekler, elbiseler ve bebek evleri gibi geleneksel kadınsı rollerle ilgili oyuncaklar verilir. Ebeveynlerin veya çocuğun hayatındaki diğer yetişkin figürlerin bu etkileri, onları bu rollere uymaya teşvik eder.^[13] Bu, kişiliği, kariyer yollarını veya ilişkileri etkileme eğilimindedir. Yaşam boyunca, erkekler ve dişiler, çok farklı kişiliklere sahip ve ayrı yollarda kalmaları gereken çok farklı iki tür olarak görülür.^[14]

Araştırmacı Janet Hyde, çoğu araştırmanın geleneksel olarak cinsiyetler arasındaki farklılıklara odaklanmasına rağmen, aslında cinsiyet benzerlikleri hipotezinin önerdiği bir pozisyon olan, aslında farklı olmaktan çok benzer olduklarını buldu.^[15]

Yönetim kurulu genelinde, bir dizi endüstri cinsiyetler arasında tabakalandırılmıştır. Bu, çeşitli faktörlerin sonucudur. Bunlar, eğitim seçimlerindeki, tercih edilen iş ve endüstrideki, iş deneyimindeki, çalışılan saatlerin sayısındaki ve istihdamdaki molalardaki (çocuk doğurmak ve büyütmek gibi) farklılıkları içerir. Erkekler ayrıca kadınlara kıyasla genellikle daha yüksek ücretli ve daha yüksek riskli işlere girerler. Bu faktörler, kaynağa bağlı olarak erkeklerin ve kadınların ortalama toplam ücret veya maaşları arasında %60 ila %75 arasında bir farka neden olur. Geriye kalan %25 ila %40 için, kadınların maaş ve cinsel ayrımcılığı müzakere etme konusundaki isteksizliği ve yeteneği de dahil olmak üzere çeşitli açıklamalar önerilmiştir.^[16][17][18] Avrupa Komisyonu'na göre doğrudan ayrımcılık, cinsiyete dayalı ücret farklılıklarının yalnızca küçük bir bölümünü açıklıyor.^[19][20]

ABD'de tipik bir kadının düzeltilmemiş yıllık ücretinin, ortalama bir erkeğinkinin %78'i olduğu rapor edilmiştir. Bununla birlikte, OECD, AAUW ve ABD Çalışma Bakanlığı'ndan yapılan çok sayıda araştırma, ücretler, üniversite bölümü, meslek, çalışma saatleri ve anne/ebeveyn iznindeki erkek ve kadın işçiler tarafından yapılan farklı bireysel seçimlere göre ayarlandığında, ücretin erkekler ve kadınlar arasındaki oranlar %5-6,6 veya kadınların erkek meslektaşları tarafından kazanılan her dolar için 94 sent kazanması arasında değişiyordu. Teorilere göre, tutarsızlığın kalan %6'sı düşük maaştan kaynaklanmaktadır.

İnsan sermayesi teorileri, bir kişinin onları bir işveren için potansiyel olarak değerli kılan eğitimine, bilgisine, eğitimine, deneyimine veya becerisine atıfta bulunur. Bu, tarihsel olarak cinsiyete dayalı ücret farkının bir nedeni olarak anlaşılmıştır, ancak belirli mesleklerdeki kadınlar ve erkekler benzer eğitim seviyelerine veya diğer niteliklere sahip olma eğiliminde olduğundan artık baskın bir neden değildir. İşlerin ve işçilerin bu özellikleri kontrol edilse bile, belirli bir meslekte kadınların varlığı ücretlerin düşmesine neden oluyor. Bu kazanç ayrımcılığı, kirlilik teorisinin bir parçası olarak kabul edilir. Bu teori, kadınların baskın olduğu işlerin, sadece meslekte kadınların varlığından dolayı işlerden daha düşük ücretler sunduğunu öne sürüyor. Kadınların bir mesleğe girmesi, işle ilgili prestij miktarını azaltır ve daha sonra erkekler bu meslekleri terk eder.^[21] Kadınların belirli mesleklere girmesi, daha az yetenekli işçilerin işe alınmaya başlandığını veya mesleğin vasıfsızlaştığını gösteriyor . Bu nedenle erkekler, kadın egemen mesleklere girmek konusunda isteksiz davranmakta ve benzer şekilde kadınların erkek egemen mesleklere girmesine karşı çıkmaktadır.^{[22][sayfa belirt]}

Cinsiyete dayalı gelir eşitsizliği, kısmen, insan gruplarının atfedilen özelliklere göre meslekler arasında dağıtıldığı mesleki ayrımcılığa da atfedilebilir; bu durumda cinsiyet.^[23] Mesleki cinsiyet ayrımı anlaşılabilir  iki bileşen veya boyut içerecek şekilde; yatay ayrışma ve dikey ayrışma. Yatay ayrımcılıkla birlikte, kadın ve erkeklerin farklı fiziksel, duygusal ve zihinsel yeteneklere sahip olduğu düşünüldüğünden, mesleki cinsiyet ayrımı ortaya çıkar. Bu farklı yetenekler, cinsiyetlerin uygun oldukları iş türlerinde farklılık göstermesine neden olur. Bu, özellikle kol emeği ve kol emeği olmayan arasındaki cinsiyete dayalı ayrımla görülebilir.^{[kaynak belirtilmeli]} Dikey ayrım ile, meslekler güç, otorite, gelir ve mesleğe bağlı prestije göre tabakalandırıldığından ve kadınların bu tür işlerde çalışmaktan dışlanmasından dolayı mesleki cinsiyet ayrımı meydana gelir.^[22]

1960'lardan beri kadınların işgücüne daha fazla sayıda girmesiyle, meslekler, her bir meslekle ilişkilendirildiği varsayılan kadınlık veya erkeklik miktarına göre ayrıldı.  Nüfus sayımı verileri, bazı mesleklerin (posta taşıyıcıları, barmenler, otobüs şoförleri ve emlak komisyoncuları) daha fazla toplumsal cinsiyetle bütünleştiğini gösterirken, öğretmenler, hemşireler, sekreterler ve kütüphaneciler gibi mesleklerin kadın egemenliğine girdiğini, mimarlık gibi mesleklerin ise kadın egemenliğine girdiğini gösteriyor., elektrik mühendisleri ve uçak pilotları kompozisyon olarak ağırlıklı olarak erkek olmaya devam ediyor.^[24] Nüfus sayımı verilerine göre hizmet sektöründeki işlerde kadınlar erkeklere göre daha yüksek oranlarda yer almaktadır. Hizmet sektörü işlerinde kadınların aşırı temsil edilmesi, idari işler gerektiren işlerin aksine, kadın ve erkeklerin geleneksel toplumsal cinsiyet rollerini pekiştirerek toplumsal cinsiyet eşitsizliğine neden olur.^[25]

Doğum öncesi hormon maruziyeti, bir kişinin tipik eril veya dişil özellikleri sergileme derecesini etkiler.^[2][3] Genel zekada erkekler ve kadınlar arasında ihmal edilebilir farklılıklar vardır.^[4] Kadınların risk alma olasılığı erkeklerden önemli ölçüde daha düşüktür.^[5] Erkekler ayrıca, doğum öncesi ve muhtemelen mevcut androjen maruziyetinden etkilenen bir özellik olarak, kadınlardan daha agresif olma eğilimindedir.^[6][7] Fiziksel farklılıklarla birleşen bu farklılıkların, cinsiyete dayalı işbölümünü temsil eden bir uyarlama olduğu teorize edilmiştir.^[8] İkinci bir teori, gruplararası saldırganlıkta cinsiyet farklılıklarının, erkek saldırganlığında bölge, kaynak ve eş edinmeye izin vermek için uyarlamaları temsil ettiğini öne sürer.^[9] Dişiler (ortalama olarak) erkeklerden daha empatiktir, ancak bu, herhangi bir kadının herhangi bir erkekten daha empatik olduğu anlamına gelmez.^[10] Erkekler ve kadınlar sırasıyla daha iyi görsel uzamsal ve sözel belleğe sahiptir. Bu değişiklikler, uygulandığında her iki cinsiyette de görsel uzamsal belleği artıran erkek cinsiyet hormonu testosterondan etkilenir.^[11]

Doğumdan itibaren, erkekler ve kadınlar farklı şekilde sosyalleşir ve yaşamları boyunca farklı ortamlar yaşarlar. Toplumsal etki nedeniyle, cinsiyet genellikle yaşamdaki birçok temel özelliği büyük ölçüde etkiler; kişilik gibi.^[12] Erkekler ve kadınlar, genellikle kendileri için bir seçim yapamadan, cinsiyet rolü beklentilerinin ve cinsiyet rolü kalıp yargılarının etkisiyle farklı yollara yönlendirilirler. Örneğin, Batı toplumlarında mavi renk genellikle erkeklerle ilişkilendirilir ve onlara genellikle makineler ve kamyonlar gibi geleneksel erkeksi rollerle ilişkilendirilen oyuncaklar verilir. Kızlar pembe renkle ilişkilendirilir ve onlara oyuncak bebekler, elbiseler ve bebek evleri gibi geleneksel kadınsı rollerle ilgili oyuncaklar verilir. Ebeveynlerin veya çocuğun hayatındaki diğer yetişkin figürlerin bu etkileri, onları bu rollere uymaya teşvik eder.^[13] Bu, kişiliği, kariyer yollarını veya ilişkileri etkileme eğilimindedir. Yaşam boyunca, erkekler ve dişiler, çok farklı kişiliklere sahip ve ayrı yollarda kalmaları gereken çok farklı iki tür olarak görülür.^[14]

Araştırmacı Janet Hyde, çoğu araştırmanın geleneksel olarak cinsiyetler arasındaki farklılıklara odaklanmasına rağmen, aslında cinsiyet benzerlikleri hipotezinin önerdiği bir pozisyon olan, aslında farklı olmaktan çok benzer olduklarını buldu.^[15]

Yönetim kurulu genelinde, bir dizi endüstri cinsiyetler arasında tabakalandırılmıştır. Bu, çeşitli faktörlerin sonucudur. Bunlar, eğitim seçimlerindeki, tercih edilen iş ve endüstrideki, iş deneyimindeki, çalışılan saatlerin sayısındaki ve istihdamdaki molalardaki (çocuk doğurmak ve büyütmek gibi) farklılıkları içerir. Erkekler ayrıca kadınlara kıyasla genellikle daha yüksek ücretli ve daha yüksek riskli işlere girerler. Bu faktörler, kaynağa bağlı olarak erkeklerin ve kadınların ortalama toplam ücret veya maaşları arasında %60 ila %75 arasında bir farka neden olur. Geriye kalan %25 ila %40 için, kadınların maaş ve cinsel ayrımcılığı müzakere etme konusundaki isteksizliği ve yeteneği de dahil olmak üzere çeşitli açıklamalar önerilmiştir.^[16][17][18] Avrupa Komisyonu'na göre doğrudan ayrımcılık, cinsiyete dayalı ücret farklılıklarının yalnızca küçük bir bölümünü açıklıyor.^[19][20]

ABD'de tipik bir kadının düzeltilmemiş yıllık ücretinin, ortalama bir erkeğinkinin %78'i olduğu rapor edilmiştir. Bununla birlikte, OECD, AAUW ve ABD Çalışma Bakanlığı'ndan yapılan çok sayıda araştırma, ücretler, üniversite bölümü, meslek, çalışma saatleri ve anne/ebeveyn iznindeki erkek ve kadın işçiler tarafından yapılan farklı bireysel seçimlere göre ayarlandığında, ücretin erkekler ve kadınlar arasındaki oranlar %5-6,6 veya kadınların erkek meslektaşları tarafından kazanılan her dolar için 94 sent kazanması arasında değişiyordu. Teorilere göre, tutarsızlığın kalan %6'sı düşük maaştan kaynaklanmaktadır.

İnsan sermayesi teorileri, bir kişinin onları bir işveren için potansiyel olarak değerli kılan eğitimine, bilgisine, eğitimine, deneyimine veya becerisine atıfta bulunur. Bu, tarihsel olarak cinsiyete dayalı ücret farkının bir nedeni olarak anlaşılmıştır, ancak belirli mesleklerdeki kadınlar ve erkekler benzer eğitim seviyelerine veya diğer niteliklere sahip olma eğiliminde olduğundan artık baskın bir neden değildir. İşlerin ve işçilerin bu özellikleri kontrol edilse bile, belirli bir meslekte kadınların varlığı ücretlerin düşmesine neden oluyor. Bu kazanç ayrımcılığı, kirlilik teorisinin bir parçası olarak kabul edilir. Bu teori, kadınların baskın olduğu işlerin, sadece meslekte kadınların varlığından dolayı işlerden daha düşük ücretler sunduğunu öne sürüyor. Kadınların bir mesleğe girmesi, işle ilgili prestij miktarını azaltır ve daha sonra erkekler bu meslekleri terk eder.^[21] Kadınların belirli mesleklere girmesi, daha az yetenekli işçilerin işe alınmaya başlandığını veya mesleğin vasıfsızlaştığını gösteriyor . Bu nedenle erkekler, kadın egemen mesleklere girmek konusunda isteksiz davranmakta ve benzer şekilde kadınların erkek egemen mesleklere girmesine karşı çıkmaktadır.^{[22][sayfa belirt]}

Cinsiyete dayalı gelir eşitsizliği, kısmen, insan gruplarının atfedilen özelliklere göre meslekler arasında dağıtıldığı mesleki ayrımcılığa da atfedilebilir; bu durumda cinsiyet.^[23] Mesleki cinsiyet ayrımı anlaşılabilir  iki bileşen veya boyut içerecek şekilde; yatay ayrışma ve dikey ayrışma. Yatay ayrımcılıkla birlikte, kadın ve erkeklerin farklı fiziksel, duygusal ve zihinsel yeteneklere sahip olduğu düşünüldüğünden, mesleki cinsiyet ayrımı ortaya çıkar. Bu farklı yetenekler, cinsiyetlerin uygun oldukları iş türlerinde farklılık göstermesine neden olur. Bu, özellikle kol emeği ve kol emeği olmayan arasındaki cinsiyete dayalı ayrımla görülebilir.^{[kaynak belirtilmeli]} Dikey ayrım ile, meslekler güç, otorite, gelir ve mesleğe bağlı prestije göre tabakalandırıldığından ve kadınların bu tür işlerde çalışmaktan dışlanmasından dolayı mesleki cinsiyet ayrımı meydana gelir.^[22]

1960'lardan beri kadınların işgücüne daha fazla sayıda girmesiyle, meslekler, her bir meslekle ilişkilendirildiği varsayılan kadınlık veya erkeklik miktarına göre ayrıldı.  Nüfus sayımı verileri, bazı mesleklerin (posta taşıyıcıları, barmenler, otobüs şoförleri ve emlak komisyoncuları) daha fazla toplumsal cinsiyetle bütünleştiğini gösterirken, öğretmenler, hemşireler, sekreterler ve kütüphaneciler gibi mesleklerin kadın egemenliğine girdiğini, mimarlık gibi mesleklerin ise kadın egemenliğine girdiğini gösteriyor., elektrik mühendisleri ve uçak pilotları kompozisyon olarak ağırlıklı olarak erkek olmaya devam ediyor.^[24] Nüfus sayımı verilerine göre hizmet sektöründeki işlerde kadınlar erkeklere göre daha yüksek oranlarda yer almaktadır. Hizmet sektörü işlerinde kadınların aşırı temsil edilmesi, idari işler gerektiren işlerin aksine, kadın ve erkeklerin geleneksel toplumsal cinsiyet rollerini pekiştirerek toplumsal cinsiyet eşitsizliğine neden olur.

Yoksulluk, sağlıkta cinsiyet eşitsizliklerinin sürekli varlığını kolaylaştıran bir diğer faktördür.  Yoksulluk genellikle kötü sağlıkla doğrudan bağlantılıdır. Bununla birlikte, dolaylı olarak, sağlıksızlığa katkıda bulunma potansiyeline sahip eğitim, kaynak ve ulaşım eksikliği gibi faktörleri etkiler.  Ekonomik kısıtlamalara ek olarak, insanların tıbbi bir ortama girme yeteneğini veya olasılığını etkileyen kültürel kısıtlamalar da vardır. Sağlıkta cinsiyet eşitsizlikleri yaygınlığını sürdürürken, yoksul topluluklarda ne ölçüde ortaya çıktığı genellikle bulundukları yerin sosyoekonomik durumu, kültürel farklılıklar ve hatta yaş gibi faktörlere bağlıdır.

5.4.1. Cinsiyet, yaş ve yere göre ücretsiz ev işleri ve bakıcılık için harcanan zamanın oranı

5.5. Kadınların siyasi, ekonomik ve sosyal hayatın karar verme süreçlerine tam ve etkin bir biçimde katılımlarının ve kadınlara karar verme mekanizmalarında, her düzeyde lider olabilmeleri için eşit fırsatlar tanınmasının güvence altına alınması

5.5.1. Yerel yönetimler ve ulusal parlementolardaki kadınların sandalye oranı
5.5.2. Yöneticilik pozisyonlarındaki kadınların oranı

5.6. Uluslararası Nüfus ve Kalkınma Konferansı Eylem Programı, Pekin Eylem Platformu ve bunların gözden geçirme konferansları sonucunda ortaya çıkan konferans çıktılarına uygun olarak cinsel sağlık ve üreme sağlığı haklarına evrensel erişimin sağlanması

5.6.1. Gebelik önleyici uygulamaların kullanımı, cinsel ilişkileri ve üreme sağlığına ilişkin kendi bilinçli kararlarını veren 15-49 yaş kadınların oranı
5.6.2. 15-49 yaş kadınlara cinsel sağlık ve üreme sağlığına ilişkin bilgi ve eğitime erişimi kanun ve yö
5.a. Kadınların ekonomik kaynaklara ulaşma, toprak ve diğer mülk türlerine sahip olma ve üzerlerinde kontrol kurabilme, finansal hizmetler, miras ve doğal kaynaklara erişimleri gibi konularda ulusal yasalara uygun olarak eşit haklara sahip olmaları için reformlar yapılması

5.a.1. (a) Cinsiyet ayrımında, tarımsal arazi üzerinde mülkiyet veya güvenceli haklara sahip toplam tarımsal nüfus oranı, ve (b) kullanım hakkı ayrımında, tarım arazisi sahipleri veya hak sahipleri arasında kadınların oranı
5.a.2. Toprak sahipliği ve/veya kontrolünde kadınların eşit haklarını garantileyen yasal çerçeveleri olan (örf ve adet hukuku dahil) ülkelerin oranı

5.b. Kadınların güçlenmelerinin ilerletilmesi için özellikle bilgi ve iletişim teknolojileri olmak üzere etkinleştirme teknolojisinin kullanımının geliştirilmesi

5.b.1. Cinsiyete göre cep telefonu sahibi bireylerin oranı

5.c. Toplumsal cinsiyet eşitliğinin ilerletilmesi ve kadınların ve kız çocuklarının her düzeyde güçlenmeleri için sağlam politikaların ve yasal olarak uygulanabilir mevzuatların kabul edilmesi ve güçlendirilmesi

5.c.1. Cinsiyet eşitliği ve kadınların güçlendirilmesi için kamu ödenekleri yapan ve izleme sistemleri olan ülkelerin oranı

KAYNAK;kureselamaclar.org