Przed pożegnaniem z okolicą, w której się wychował, Janusz postanowił udać się jednak na ostatnie polowanie w rodzinnych stronach. Tam jednak stało się coś zupełnie nieoczekiwanego – młodzieniec spotkał w borze dziewczynę o imieniu Sara, w której zakochał się bez pamięci już od pierwszego wejrzenia, zresztą z wzajemnością. Sara zdecydowała się na towarzyszenie ukochanemu w wędrówce w nieznane; zakochani popłynęli łódką, przemierzając mokradła łódzkiej puszczy. Podróż zdawała im się dłuży, a im dalej byli, tym trudniej manewrowało się łódką. Wreszcie stało się to na tyle trudne, że zdecydowali się wyciągnąć ją na brzeg.

Okazało się jednak, że zbliżała się już noc, a jakby trudności wciąż było mało – zaczął padać ulewny deszcz. Janusz i Sara nie mieli wyjścia; ustawili łódkę do góry dnem i to pod nią się schronili. Udało im się spokojnie przetrwać noc, a poranny widok zdawał się wynagradzać wszystko, co przeszli do tej pory. Zakochani ujrzeli piękną okolicę, łącznie z puszczą tętniącą życiem i pobrzmiewającą śpiewem ptaków. Nic dziwnego, że szybko zdecydowali się na pobudowanie chatki i zamieszkanie w niej. Niedługo potem zamiast jednej chatki w okolicy stało już kilka podobnych, aż w końcu powstała osada, którą nazwano Łódką – od łodzi, która ochroniła pierwszych mieszkańców. Pierwszym sołtysem został oczywiście Janusz. Niecały wiek później król Władysław Jagiełło nadał osadzie prawa miejskie i nazwę nawiązującą do historycznej – czyli Łódź.

Jest to najstarsza łódzka świątynia , wybudowana w latach 1765- 68 , na Placu Kościelnym Starego Miasta. W roku 1888 przeniesiono kościółek na ul. Ogrodową. Jest to kościół modrzewiowy , jednonawowy, kryty dachówką ( d. gontem ) , z niewielką wieżyczką , oszalowany. Był on kilkakrotnie przebudowany , dlatego nie oddaje wiernie pierwotnego wyglądu. Wnętrze polichromowane , ołtarz główny św. Józefa neobarokowy , na ścianie zabytkowy obraz. Przy kościele stara dzwonnica z XVIII w. Są to jedyne dwa zabytki Łodzi pochodzące sprzed XIX w. Kolejne wiążą się już z dziejami Łodzi przemysłowej , choć jeden z nich znajduje się na terenie Starego Miasta