Palmę wielkanocną tworzy się z trzciny, wierzby, ziół, kwiatów suszonych i sztucznych. Jest w niej bukszpan, jałowiec i kwiatki – żywe i sztuczne^[3].
W zależności od regionu, palmy różnią się wyglądem i techniką wykonania. Swoją odrębność zachowały palemki wileńskie. 

Palma kurpiowska powstaje z pnia ściętego drzewka (jodły lub świerka), oplecionego na całej długości widłakiem, wrzosem, borówką, zdobionego kwiatami z bibuły i wstążkami. Czub drzewka pozostawia się zielony. Tradycja wykonywania palm szczególnie zachowała się na Kurpiach w miejscowości Łyse w parafiach Gminy Zbójna^[3]. Od lat 60. XX wieku co roku w Niedzielę Palmową odbywa się tam konkurs na najdłuższą palmę^[6]. 
https://www.youtube.com/watch?v=Uu90_xXlAbI

Palma góralska, palma podhalańska wykonana jest z pęku witek wierzbowych (bazi), wiklinowych lub leszczynowych oraz jałowca i bukszpanu^[7]. Palmy te spotyka się podczas procesji w Bukowinie Tatrzańskiej, Lipnicy Murowanej, Tokarni i w Rabce. W Lipnicy i w Rabce corocznie odbywają się konkursy na najdłuższą i najpiękniejszą palmę. Konkurs Palm w Lipnicy odbywa się od 1958 roku^[8]. https://www.youtube.com/watch?v=htOXHKTcQoo 

Palemka wileńska tworzona z papieru, traw i witek wierzbowych jest charakterystyczna dla okolic Wilna. Barwne i ozdobne palmy wileńskie plecie się z 50 gatunków suchych polnych, leśnych i ogrodowych kwiatów zbieranych o różnych porach roku dla uzyskania odpowiedniej kolorystyki. Tradycyjne wileńskie palmy są uwijane na suchych drewnianych patykach z jednej strony lub dookoła z farbowanego albo naturalnego suchotnika, mietliczki, krwawnika, dziurawca, tymotki chmielu, wrotyczy, kocanki piaskowej. Wierzchołek zaś z 11 gatunków traw. W palmie wileńskiej wykorzystuje się kłosy zboża i owsa. Wileńska palma jest Kaziuków Wileńskich
https://www.youtube.com/watch?v=pWDk61nSjHo

Wielki Tydzień obfituje całym bogactwem obrzędów  i obyczajów kultywowanych w wielu regionach. Często maja one zmienioną formę ale nawiązują do starych tradycji i mogą być zaskakujące :)

Oto niektóre z nich.

Przygotowanie i święcenie palmy wielkanocnej

 Pucheroki

Judaszki, 

Obrzędowy Cedron, czyli obmycie w rzece

Budowanie i ozdabianie grobów Pańskich
Zdobienie i przygotowywanie pisanek, kraszanek...

Straże przy grobach Pańskich

Turki wielkanocne, czyli paradne straże grobowe

Bziuki, czyli bezgłośne strzały na cześć Zmartwychwstałego, plucie ogniem

Przywołówki, czyli wygłaszane głośne oracje na cześć miejscowych panien

Śmigus dyngus, w różnej postać

Kurek dyngusowy, chodzenie z kogucikiem

Krakowiacy jako jedna z nielicznych grup posiada dwie odmiany strojów ludowych. Oprócz powszechnie znanego stroju Krakowiaków Zachodnich występuje również strój Krakowiaków Wschodnich. O ile ten pierwszy używany jest praktycznie przez każdy zespół pieśni i tańca o tyle ten strój Krakowiaków Wschodnich jest spotkać o wiele trudniej. Warto poznać obie odmiany.

Hej, ale ludzie wiedzo,

to nom łopowiedzo.  x2

 

Jedziemy, jedziemy, 
kółka nom się tocą,

Hej, nie zajedziem we dnie, 

to zajedziem nocą.  x2

 

Niewiele nos takich 
chłopoków jednakich,

Hej, żeby my tańczyli 

a nie zapłacili.  x2

CHODZONY 

Tam na mostku, na zielonym, 

tam przy łolsynie

Jaś wygrywoł na fujarce 

swojij dziewcynie tra la la.  x2 

Dzień dobry ci, moja Maryś, 

ładne łocy mos. 

Dzień dobry ci, mój Jasieńku, 

a ty pięknie gros, tra la la.  x2 

RAZÓWKA 

Łoj, siano, siano, 
bedzie się siekło,

Bedzie się siekło, 
jak bedzie ciepło. 

Bedzie się zbierać, 
bedzie się kosić,

Bedzie się siano do stogu nosić. 

Sześ sześ pół śtyrnosta  x2

Kochajcie że Pawła, tego Szczurowioka. x2 

 
HOP  WALC 
Zagrojcież mi tego walca, 

co go noga bolała. 

Cy go umie, cy nie umie,

bede go próbowała.

Bosom nogom potańcuje, 

a bucika nie strace.

Muzykanci, grojcież ładnie, 

przecież jo wom zapłace. 

RAZOK  POLKA
Razok polka – taniec znany, 

tańczą chłopy, a nie pany.

Raźno sobie przyśpiewujom 

i poleczkę przytupujom. 

Razok polka – taniec bystry,

ino się posypiom iskry.

Starsi, młodsi zachwalajom

i poleczkę zakręcajom. 

WŚCIEKŁA   POLKA 
Szczurowo, Rylowo,

Szczelce Niedzieliska,

powiedz mi, dziewcyno,

gdzie do ciebie ściska. 

Za Wisło, za wodo 

panny nic nie robio,

fartuszki prasujo,

chłopoków miłujo. 

Niechże jo se ide,

konie moje stojom, 

powiedz mi, dziewcyno, 

kiedy bedziesz mojom. 

 
KRAKOWIOKI 
Łoj, zagroj mi, muzycko,

łoj, krakowioka z nogi,

pójdą wiechcie z butów 

i drzazgi z podłogi.  x2 

Łoj, ty moja dziewcyno, 

łoj, zabiroj się z nami,

powieśże se wionek 

w sieni nade drzwiami.  x2 

Łoj, myślołeś, Jasieńku,

łojże z ciebie parada, 

prawie cie postawić 

w kapuście za dziada.  x2

Łoj, nie bedziemy śpiwoć, 

łoj, bo nie mamy chęci,

jeden z muzykantów 

nosem na nos kręci.  x2 

Inna legenda opowiada o tym, jak to Pan Bóg tworząc świat, zwołał do siebie wszystkie Anioły, które ustanowione zostały przez niego na opiekunów poszczególnych części Ziemi. Aniołowie zachwyceni jego dziełem, dziękowali za wszystko co stworzył. Tylko jeden Anioło o imieniu Kaszub był smutny i nic nie mówił. Pan Bóg zapytał go dlaczego jako jedyny nic nie mówi i za nic nie dziękuje.
Anioł Kaszub odpowiedział, że jako jedyny dostał goły kawałek ziemi, na której nic nie ma. Na to Pan Bóg dał mu woreczek ze złotym piaskiem, który mu pozostał po dziele stworzenia i kazał mu udać się na ów pusty kawałek Ziemi i tam rozsypać zawartość woreczka.
Anioł Kaszub wykonał wolę swojego szefa i w ten sposób powstały Kaszuby, przyjmując swą nazwę od jego imienia.
Co łączy te legendy? Chyba to, że Kaszuby to region niezwykły i krajobrazowo i kulturowo. Niebawem sami się o tym przekonacie :)

Do dziś nie udało się wiarygodnie dowieść skąd wzięła się nazwa tej grupy, ani też co ona oznacza. Wiemy za to, że przywędrowała na dzisiejszy obszar Kaszub z Pomeranii, czyli z zachodu. Po raz pierwszy słowo Cassubie pojawiło się w połowie XIII w. na pieczęci książęcej władców Pomorza Zachodniego. Na pamiątkę owej pierwszej pisemnej wzmianki o Kaszubach z 19.03.1238 r. obchodzimy obecnie co roku w marcu Dzień Jedności Kaszubów. Jej autorem był papież Grzegorz IX, który nadał  książętom Pomorza Zachodniego tytuł „Dux Slavorum et Cassubia” (książę Słowian i Kaszub). Od tamtej pory wiele europejskich rodzin królewskich i książęcych używało tytułu księcia kaszubskiego i wendyjskiego. Nawet dzisiejsza Królowa Danii Małgorzata II używa między innymi tytułu księżnej Wenedów i Kaszubów! Zdaniem historyków znaczenie nazwy Kaszuby zatarło się w pamięci mieszkańców już w średniowieczu. Wiadomo natomiast, że od XIII w. 

Kaszuby to region kulturowy, który położony jest na północy Polski, na terenie obecnego województwa pomorskiego, zamieszkiwany w większości przez Kaszubów, czyli autochtonicznych mieszkańców Pomorza, którzy posługują się językiem kaszubskim.
Geograficznie Kaszuby zlokalizowane są pomiędzy Borami Tucholskimi a Morzem Bałtyckim.