Lumingon,

Pagmasdan

Ang malawak na kalawakan

Sa dami ng bituin

Sino nga ba’ng higit?

Sino’ng may kinang

Na magpapasabik sa madla?

Sa paaralan ng Ateneo

Mga estudyante’y bituin

Maaaring iba’y kuminang nang maaga 

Ngunit asahan na ang iba’y lilitaw din

Bababa ang tingin sa sarili

Marahil sa liwanag ng iba

Ngunit pakatandaan

Na may iba’t iba tayong paraan

Na pumukaw ng atensyon

Na magbibigay rin ng positibong reaksyon

Hindi man ako kasing galing ng iba

Alam kong may kaya rin akong maambag

Hindi man ako ang unang pansinin

Alam ko na ako ay iisa pa ring bituin,

Naghihintay ng aking panahon

Kasabay ang pagdasal sa may Poon.”

Mapitagang araw! Ako si Joshua Mikhail Palad 28, maaari ninyong tawaging 'Shua' o 'Mikhail'. May iilan lamang akong problema sa HYFLEX, at isa na nga rito ang mahinang koneksyon sa internet, kung saan mahihirapan ang isa na kumonekta sa kapulungan na inihanda ng guro. Isa pang nakikita kong hadlang ay ang maaaring pagkalat pa ng COVID-19, kung saan hindi pa rin umaalma ang pandemyang kumitil ng libo-libong buhay. Madagdag ko lamang na bumibilis ang pagkalat ng Monkeypox, isang nagbabadyang epidemya na maaaring makaapekto sa mga estudyante, lalo na sa isang estudyanteng tulad ko na nagko-komyut. 

Ang ating pagkakasundo sa school year na ito ay aking inaasam,
at kung nagagalak kayong aking maging kaibigan gayon nama’y mainam. 

Maari niyo akong tawagin sa pangalan kong ayowi,
at nalulugod akong sa klaseng ito ako’y maging bahagi." 

Ako po si Rafael Campos, maaari niyo po akong tawaging Rafa💖

Ang nagdaang eleksyon ang gumising sa kin  na makisangkot, na mas maging mulat sa mga bagay na nangyayari sa ating lipunad🎀

Ito na siguro, sa aking palagay, ang ibig sabihin ng sabi niyang “gisingin na ang natutulog pang lakas”🥰💅

Sa kabila naman ng hilig kong mag-adventure  at pumunta sa iba’t ibang lugar at tanawin, masasabi kong isang kakaibang adventure at paglalakbay ang aking pagsuporta kay ex-VP Leni Robredo💖

*patunay dito ang aking mga barda sa SocMed

Sabik na sabik akong mas makilala kayo at makiisa sa inyo sa pagaaral natin sa asignaturang Filipino upang sama-sama nating makamit ang kahusayan dito.

Oh diba??? #Unity!❤️💚❤️💚

Maraming salamat sa pagbabasa💖🌸🎀

Sa dalawang taon online na nakalipas, ang pangunahing problema ko bukod sa pagdidiskonekta sa mga meetings dahil sa masamang internet, ay kung gaano kahirap na bumuo ng makabuluhang relasyon sa iba nang hindi ko sila nakikilala sa personal. Ngayon, natatakot ako na ang problemang ito ay lumampas lamang sa online, at nananatili sa akin kahit na pumupunta ako onsite. Ngayon, mahirap din para sa akin na kumonekta online at on-site, ngunit makatitiyak na sisikapin ko ang aking makakaya upang matagumpayan ko ang mga paghihirap at takot na ito, dahil alam ko na bahagi ako.

Sa nakalakip na larawan, napagmamasdan natin ang bihirang makikita na si 'Bea' sa kanyang natural na tirahan. Siya ay hindi matangkad (sa isip niya lamang) at medyo masungit sa totoo, kaya madalas na isinusulat ang kanyang mga iniisip at nararamdaman sa kanyang notes app. Mahilig siyang manood ng mga animated na palabas at pelikula, magbasa at magsulat ng mga tula ng fiction, video essays na higit pa sa dalawang oras ang haba, at tumambay sa Twitter. <333

Husay HUMSS !! 

Noong ikalimang baitang, natagpuan ko ang aking sariling nakatayo 

habang napapaligiran ng mga nakakabinging tunog.

Nakarining ako ng mga sipol, pagbusina, at pag-urong ng makina

maski na ang ingay na nagmumula sa mga lata, tambol, at iba pa.

Pinagmasdan ko ang karatulang dala-dala ng aking mga kasama,

“Yes to Life! No to Death Penalty!” ika nila.

Nang hindi namamalayan, ako’y nakikisabay na pala
at nakagawa ng kasaysayan kasama ang iba.

Ang karanasang ito ang nagmulat sa akin para mas mahalin ang bayan.

Dahil dito, ako'y nagkaroon ng pagnanasang manindigan

para sa mga taong ninakawan ng kanilang mga karapatan 

at para sa mga taong biktima ng karahasan at kawalan ng katarungan.

Ako’y isang mag-aaral na patuloy na nangangarap

para sa isang kinabukasang inaasam ng lahat.

Isang batang hindi tumitigil na nagsusumikap

para sa tagumpay at kalayaan sa hinaharap.

Husay HUMSS! Ako si Meagan Claire Espiritu o Meg. Ikinagagalak kong makilala kayong lahat!

Wala po akong problema sa HYFLEX SET-UP. 

Kung mayroon pa akong maidadagdag, pumunta ako sa pilang ito dahil interesado ako sa mga pelikula at ang paggawa ng mga ito. Interesado ako dahil gusto kong maging isang tagalikha ng mga pelikula pagtanda ko. 

Salamat po at God Bless!

III. “Ilocana ka? Kaya pala ganyan ang pananalita mo… Para bang parati kang galit at kakaiba ang diin ng iyong pananalita kapag ikaw ay nagtatagalog!”

“Probinsyana ka? Kaya pala ang itim ng iyong kutis. Lagi ka bang nasa labas ng bahay at wala ba kayong internet doon? Kaawa awa ka naman!”

Iyan ang karaniwan kong naririnig noong baguhan pa lamang ako sa Maynila. Tatlong taon na ang nakalipas ngunit hindi maalis sa aking isipan ang mga salitang iyon. Siguro ngayo’y nagtataka ka sa binabasa mong teksto, kung ano nga ba ang kaugnayan nito sa isports o abentura?

Isa akong probinsyana, isinilang at lumaki ako sa probinsya. Ang probinsya ko’y malaon sa Maynila, kung tutuusin ay umaabot ng sampung oras ang byahe. Ang aming libangan ay maglaro sa labas ng iba’t ibang uri ng isports tulad ng volleyball, basketball, at badminton. Hindi mawawala ang pagpunta sa isla tuwing katapusan ng linggo, mababatak ka sa paglalangoy at paghuli ng mga isda. Hindi nakakasawa ang sariwang simoy ng hangin at tanawin ng mga bundok.  Sa mga eskwelaha’y parating may paligsahan sa isports na may iba’t ibang premyo. Sa bukid ako pumaparoon tuwing hapon at sinusulyapan ang lipad ng mga ibon. Ipinagmamalaki ko ko ang aking kutis at ang aking pinanggalingan. Hindi man magara ang kinalakihan kong buhay ngunit malugod akong marami akong “life adventures” na humubog saakin upang maging matatag. 

Ako si Chiaralei Rumbaoa o “Chi” sa maikling salita, ikinagagalak kong kayo ang ang makakasama ngayong taon.  Palagi ninyong tatandaan, kabaitan ay pausbungin sapagkat ito ang isa sa mga paraan upang tayo'y magkaisa. Tumungo na tayo sa daan ng ating pangarap. 

Sa totoo lang ay mahilig na akong magbasa. Noong baitang siyam at sampu, ipinakilala ng aking mga nakaraang guro ang dalawang kuwento na nagudyak saakin na buksan ang aking mga mata sa iba’t ibang kanser ng lipunan. Ito ay ang Noli Me Tangere at ang El Filibusterismo. Ito ay lalong nagpaalab sa aking pagmamahal sa wikang Filipino. Sa aking pagbabasa, naaliw ako sa mga tauhan at kung paano isinabuhay ni Jose Rizal ang makatotohanang katangian ng mga Pilipino at kung paano humantong sa ganoong kinahinatnan ang bansa sa kwento dahil sa kanilang personalidad. 

Ako ay nasasabik matuto sa isang Hyflex na set-up sapagkat naging kaunting balakid ang online set-up sa aking pag-aaral. Ngunit, mayroon akong mga agam-agam patungkol sa bagong set-up katulad ng pagiging flexible ng mga guro sa mga online submissions at tardy dulot ng mahinang wifi signal. Ngunit maliban doon ay hindi na ako makapaghintay magsimula ang taong pampaaralan na ito! 

Tulad niya, malaki ang aking pangamba sa mga pagbabago sa aking buhay. 

Ngunit naniniwala akong makakakaya ko itong harapin at unti-unting mabubuo ang aking tiwala sa sarili. 

Nasasabik akong matuto sa klaseng ito,  makipagkaibigan, at bumuo ng masasayang alaala! <333 

II. Sa Hyflex set up, nag-aalala ako sa posibleng pagkuha ng COVID-19 virus.  Pinoproblema ko rin ang aming internet connection dahil baka makaapekto ito sa aking partisipasyon sa online classes.

III. “Dalaga”

Isang mahiyaing humanista, 

Hindi ba’t parang magkasalungat ang mga salita?

Siyang siya ang situwasyon ng isang dalaga,

Na nagnanais maging isang abogada.

Kanyang mundo’y umiikot sa pagaaral,

Kasipagan at determinasyon ang nais niyang ipairal.

Tila napapatalon sa tuwa tuwing nakatatanggap ng parangal,

Sapagkat napapasaya rin nito ang kaniyang mga minamahal.

Sa panibagong yugto ng buhay ay siya’y kinakabahan,

Napapaluha kaiisip kung kakayanin niya ba ang mga hamon sa bagong paaralan.

Ngunit hindi siya papasindak, dahil sa kanyang kaalaman;

Siya ay isang dalaga na may paninindigan.

Idagdag ko lang din na bilang isang transferee, nasanay akong gumamit ng Zoom at Schoology sa dati kong paaralan kaya kinakabahan ako pagdating sa paggamit ng Google Classroom subalit hindi ako pamilyar dito at kadalasan din ay mahina ang aking koneksyon sa bahay kaya naman nag-aalala ako na baka mahirapan akong humabol sa ating mga gawain :(

Maliban doon, maraming salamat! Ikinagagalak kong makilala kayong lahat :D

Ako si Moirrha De Quiroz (hindi po dela Torre), kilala bilang Moi ng Hurtado, at binabati ko ang lahat ng nagbabasa nito ng isang magandang araw! 

Bilang isang naghahangad na psychologist at abogado, ang aking mga pangako para sa bansa ay hindi mananatiling salita lamang. Isa akong biktima ng paniniwala sa mga pangakong hindi nakatakdang magkatotoo. Bagamat nasaksihan din ito sa gobyerno dahil marami ang hindi tumupad sa kanilang mga sinumpaan para sa ating bansa. Pinaninindigan ko ang mga pinaniniwalaan ko. Sa ating mga silid-aralan man o sa buong Pilipinas, handa akong ipagtanggol kung ano ang tama ayon sa batas.

Para sa parating na pasukan, mayroon lamang akong ilang alalahanin sa panibagong HYFLEX set-up. Una, mayroon akong pagkabalisa sapagkat kinakailangan muli maglapat sa muling nagbabalik ang pisikal na pagpunta sa paaralan pagkatapos ng higit dalawang taon ng birtwal ang pagkatuto. Kahit na nasasabik akong makita ang aking mga kaklase at guro, natatakot ako sa posibilidad na mahirapan akong balansehin ang aking oras para sa pakikisalamuha at pag-aaral. Sa kabila nito, lubos kong batid na nariyan si Hurtado at aking mga kaibigan upang suportahan at gabayan ako sa mga panahong malapit na ako sumuko.

Muli, ako si Moi pero pwede rin namang MOIn (mine) ;) At isa lamang ang aking pangako sainyong lahat, at ito ay hinding hindi ko kayo ipapaubaya! (Moira take down notes)

Maraming Salamat sa pagbasa at inaasahan ko na malagpasan sa susunod na dalawang taon kasama kayong lahat.

Husay, HumSS!

Maligayang bati po sa inyo. Nawa’y maging maganda po ang araw niyo ngayon. Bago magsimula, nais kong pag-usapan muna ang video na inilagay ko sa itaas. Opo, tama po kayo. Idolo ko po si Michael Jackson at hilig ko pong gayahin ang kanyang damit at ang kanyang mga sayawan. Kahit sa pagpasok dati sa eskuwelahan ay ginagaya ko siya. At siyempre, hinding hindi ko makakalimutan ang iconic hat niya. Walang duda na para sa ibang tao, nakakatawa nga namang gayahin 24/7 ang iyong idolo. Yung bigla ka nalang kakanta ng “billie jean is not my lover!” o bigla ka nalang magmomoonwalk sa gitna ng silid-aralan. Naku! Kahit ako nahihiya. Kung maaari ko lang ibaon ang nakaraan ay ginawa ko na. Ngunit, maraming tao ang natuwa sa akin. Marami ring tao ang napasaya ko sa pagsasayaw ko ng Billie Jean kahit hindi ko naman siya gayang gaya. Kahit ngayon na malaki na ako at dalaga na, palagi pa rin nila akong tinatawag na Michael Jackson Jr..  Napagtanto ko na may mga bagay na nagbibigay sayo ng kaligayahan kapag ginagawa mo ito. Doon ko nadiskobre ang aking unang libangan.

Ang pagsasayaw ang unang talento o hilig na aking nadiskobre. Maaari ring sabihin na ang pagsasayaw ang unang gawain na nagbibigay kaligayahan sa akin dati. Napagtanto ko na hindi lang pala mga materyal na bagay ang nagbibigay kasiyahan sa atin. Maaari rin pala sa pagkakanta, sa pagsasayaw, sa paglilingkod, o kahit anong libangan pa. Hinding hindi ko makakalimutan ang naging impluwensiya sa akin ng pagsasayaw dahil ito ang naging tulay sa pagdiskobre ko sa iba’t iba ko pang interes at libangan sa buhay. Ito ang naging tanging dahilan kung bakit nandito ako ngayon at patuloy na hinahabol ang mga pangarap kong walang katapusan. Muli, ako si Shanelle Ko at hindi shanelle niya, at patuloy kong hahanapin ang mga bagay na nagpapasaya sa akin.

II. Wala naman akong concerns ukol sa Hyflex setup

III. 

Ang pangalan ko ay si Joaquin 

Isang laking probinsya

Na pinalaking masayahin

Na nagaaral ngayon sa Maynila

Mula sa aking mahal na siyudad

Ang aking pangarap na maliit

Makapasok sa paaralang aking hangad

Ay natupad dahil sa malasakit

Ang pagmamahal ng aking magulang

Ay aking hinahangaan 

Mula sa aking ina na laki sa hirap

At ang aking ama na makabayan

Sa nakikita ko sa aking lipunan

Nakita ko ang mga anghel, mga santo, pati na ang mga hudas

Ang aking unang tungkulin ay para sa inang bayan

Hanapan ito ng nangangailangang lunas

“Hoy ngumiti ka naman mukha kang manununtok!” Oo, iyan ang kadalasan kong naririnig sa mga taong nasa paligid ko. Napipintig na nga ang tainga ko sa tuwing naririnig ang mga salitang iyon. Hindi naman maaaring laging may ngiting sumisilay sa labi ko sapagkat tiyak na magmimistula akong payaso no’n hindi ba? Kaya napapaisip tuloy ako kung kinakailangan ko bang batiin ang lahat ng makakasalubong ko sa daan para lamang hindi nila isipin na naghahanap ako ng away. Kapag naman mas nakilala mo na ‘ko, makakaasa kang hindi ako mauubusan ng paksa upang ipagpatuloy ang pag-uusap natin; matatawag din kitang “beh” na may kasama pang hampas sa tuwing tumatawa ako. Subalit hindi ito naging  madali para sa akin…dumating na ako sa puntong pati sarili kong pamilya ay pinapatigil na ang bibig ko sa pagsasalita. 
LF: bagong pamilya T__T

Simula pa lamang noong bata ako ay nakahiligan ko na ang isports partikular na ang volleyball. Alalang-alala ko pa noong nanonood ako ng telebisyon nang matiyempuhan ko ang laban sa pagitan ng Ateneo Lady Eagles at NU Lady Bulldogs. Hindi ko man mawari ang mga patakaran ng volleyball sa mga oras na iyon, ngunit nakaramdam ako ng kakaibang sensasyong nag-udyok sa akin na ipagpatuloy ang pagmamahal sa nasabing isports. Bukod sa volleyball, may kakayahan din ako sa paglalaro ng basketball, badminton, at table tennis. Madalas ko kasing napapanood ang mga isports na nabanggit kung kaya’t natutunan ko ito nang hindi namamalayan. 

Ako si Maria Beatrix Bautista ngunit maaari niyo akong tawagin sa palayaw na Rix. Bagamat hilig ko ang makakuha ng “clout”, hinding-hindi naman ako umaayon sa katagang “history is like chismis.” Kailanman ay hindi maituturing na chismis ang kasaysayan sa kadahilanang sumailalim ito sa masusing pag-aaral gamit ang samut-saring paraan o methods upang mapatunayan ang bawat datos na nakaukit sa mga aklat. Tandaang hindi natin babaguhin ang kasaysayan bagkus tayo ang gagawa ng kasaysayan para ipamana ito sa mga susunod pang henerasyon. Wika nga ni Atty. Leni, “ang namulat ay hindi na muling pipikit.” Mananatiling mapagmatyag at susupilin ang mga kasinungalingang ibinabalandra ng baluktot na administrasyon. Kabataan tayo, hindi kabataan lang. 

III. 
Kamusta ako po ay si Sean Francis Rafael A. Duque pero pwede mo po akong tawagin Sean. Marami akong libangan tulad ng pagtugtog ng mga instrumento at paglalakbay kung saan saan sa Pilipinas ngunit sa lahat ng ito, ang paborito kong gawin ay manood ng mga pelikula at palabas. Ang ilan sa mga paborito kong genre ay ang Adventure, Romance, Teen Drama, at Comedy. Sana sa klase na ito, makakanood tayo ng ilang mga educational shows na makakatulong sa ating pag-aaral