ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 7) ทรงโปรดเกล้าฯ ให้ยุบจังหวัดธัญบุรี มาขึ้นกับจังหวัดปทุมธานี มาจนถึงปัจจุบัน

ต่อมาเป็นภาพผู้คนในอดีตจังหวัดปทุมธานี

-ภาพที่ 1 ชาวนาช่วยกันนวดข้าว และทำความสะอาดกองข้าว ที่คลองหกวาสายบน จ.ปทุมธานี

-ภาพที่ 2 เรือบรรทุกข้าว ไปขายที่ย่านชุมชน คลองหกวาสายบน จ.ปทุมธานี

-ภาพที่ 3 บรรยากาศวัดที่ดูเงียบสงบ ริมคลองหกวาสายบนจ.ปทุมธานี 

-ภาพที่ 4 บรรยากาศการหาปลาของชาวบ้านและเรือที่ริมคลอง 13 รังสิต

-ภาพที่ 5 เจ้าหน้าที่สำรวจที่ดินฯ ยืนอยู่ริมคลอง ส่วนชาวนาสองคนยืนอยู่บนเรือ ที่ล้อมรอบด้วยนาข้าว ที่คลองรังสิต จ.ปทุมธานี

-ภาพที่ 6 บรรยากาศริมคลอง มีสะพานไม้สร้างเป็นท่าน้ำ ยื่นลงไปคลอง มีเรือจอดอยู่บนบก พร้อมที่จะนำไปใช้งานในคลอง โดย

มีชาวบ้านนั่งชิว ๆ บนสะพานไม้ท่าน้ำ ที่ริมคลองรังสิต จ.ปทุมธานี เป็นต้น

ประเพณีการจุดลูกหนู หรือการแข่งลูกหนู ในภาษามอญจะเรียกว่า “ฮะตะน๊อย” แปลว่า “หางหนู” ถือเป็นประเพณีเก่าแก่ของชาวมอญ ในอดีตจะมีการแข่งขันเฉพาะในงานศพพระมอญเท่านั้น แต่ในปัจจุบันประเพณีการจุดลูกหนูถือเป็นการแข่งขันของคนในจังหวัดปทุมธานี ซึ่งประเพณีลูกหนูมีอยู่ในหลายๆจังหวัดแถบภาคกลาง เช่น ปทุมธานี นนทบุรี ลพบุรี และอีกหลายๆที่ แต่เมื่อบ้านเมืองเจริญรุ่งเรืองขึ้น พื้นที่ที่จะใช้ในการดำเนินการจัดงานก็หาลำบาก หลายๆจังหวัดจึงหดหายไปเรื่อยๆ เหลือเพียงที่จังหวัดปทุมธานี จังหวัดเดียวเท่านั้นที่ยังมีการสืบสานประเพณีจุดลูกหนูเอาไว้ได้อย่างเหนี่ยวแน่น

3.เหตุผลที่เลือกคลิปนี้เพราะอยากทราบเกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของวัดสิงห ในสมัยอยุธยา

4.วัดสิงห์ ตั้งอยู่ที่ ม.2 ต.สามโคก อ.สามโคก จ.ปทุมธานี ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปที่ สำคัญ2องค์ ด้านหน้าเป็นหลวงพ่อโต พระประธานปางมารวิชัยภายในซุ่มเรือนแก้วและพระอันดับ ด้านหลังซุ่มเรือนแก้วเป็นพระประทานปางไสยาสน์ หลวงพ่อเพชร ประดิษฐานอยู่ด้านหลังหลวงพ่อโต กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนในราชกิจจานุเบกษา ว่าวัดสิงห์นั้นสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา วัดสิงห์ถูกสร้างขึ้นในปี2112 จนถึงปัจจุบันมีอายุราว400ปี มีเรื่องราวในอดีตบันทึกไว้ในพงศาวดารกรุงศรีอยุธยาถึงการอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานของชาวรามันณ บ้านสามโคก วัดสิงห์สร้างมาตั้งแต่กรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานีเป็นวัดคู่บ้านคู่เมืองของสามโคกที่มีมาก่อนชาวมรจะอพยพเข้ามา ภายในวัดมี วิหารน้อยมีหลวงพ่อพุทธสิริมาแสน เป็นพระประธานประดิษฐานอยู่ภายในวิหารน้อย

ทางออกเเม่น้ำนครนายก เพื่อควบคุมน้ำให้มีปริมาณเหมาะสม

จากอดีตสู่ปัจจุบันเมืองรังสิตมีความเจริญเเละเปลี่ยนแปลงไปมาก ถึงวิถีชีวิตสังคมจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร สายน้ำเเละคลองเเห่งนี้ยังคงหล่อเลี้ยงผู้คนริมคลองได้บริโภค อุปโภค ประกอบอาชีพเกษตรกรรมเเละค้าขายทางน้ำ

ช่วงปิดท้ายรายการ นายกเทศมนตรีรังสิต ขอฝากคลองรังสิตเเห่งนี้ไว้ให้กับพี่น้องประชาชนได้ช่วยกันดูเเละรักษา เเละทำให้คลองรังสิตสายนี้ยังสวยงามเเละคงคุณค่าต่อไป

วันที่เผยแพร่ : 27 ส.ค. 2022 

เหตุผลที่เลือกนำเสนอคลิปนี้ : อยากให้เพื่อนๆและอาจารย์ได้รู้ถึงสถานที่ร้านอาหาร คาเฟ่ ในปทุมธานี เผื่อวันหยุดจะได้พาพ่อแม่ผู้ปกครองไปลองชิม

สรุปสาระสำคัญ : 10 ร้านอาหารเด็ด มีดังนี้

1. ปิ่นโตนามีตาล อ.เมือง 

เป็นร้านบรรยากาศวิวทุ่งนา คงคอนเซ็ปข้าวแกง มีโซนไฮไลต์คือโซนซุ้ม

2. ร่มสะเดาคาเฟ่ อ.เมือง 

เป็นร้านบรรยากาศทุ่งดอกไม้ มีสะพานน้ำเล็กๆ มีกิจกรรมภายเรือและให้อาหารปลา

3. ดูนา คาเฟ่ อ.เมือง 

คาเฟ่ติดถนน ตัวร้านใช้วัสดุธรรมชาติ เช่นไม้ไผ่เป็นหลัก เน้นอาหารภาคกลาง และภาคอีสาน

4. ดิไอรีนคาเฟ่ อ.เมือง 

ขึ้นชื่อเรื่องมุมถ่ายรูป มีวิวทุ่งนา มีโซนห้องแอร์ และเอ้าท์ดอร์ข้างนอก มีทั้งของคาวและของหวาน

5. ธรีไอคอนิค อ.ลำลูกกา 

ตัวร้านเป็นบ้านทรงเคบิ้น มีกลิ่นความเป็นญี่ปุ่น มีโซนอินดอร์และเอ้าท์ดอร์ 

6. กัปตันฮุค ริเวอร์ฟรอนท์ เลสเตอรอง อ.เมือง 

บรรยากาศริมแม่น้ำเจ้าพระยา มีความวินเทจ มีทั้งอาหารไทย อาหารต่างชาติ และอาหารทะเล

7. นิทานคาเฟ่ แอนด์ การ์เด้น อ.เมือง

ร้านได้รับแรงบรรดาลใจจากนิทาน ร้านเป็นบ้านเล็กๆ มีมุมถ่ายรูปน่ารักๆ

8. เปรมคาเฟ่ อิน เดอะการ์เด้น อ.เมือง

บรรยากาศเป็นบ้านต้นไม้ร่มรื่น มีต้นไม้เยอะ มีโซนเอ้าดอร์และอินดอร์ 

9. ณิชรมย์คาเฟ่ อ.ลำลูกกา 

มีต้นไม้ สระน้ำเล็กๆมีดอกบัว ร่มรื่นสุดๆ 

10. กาแฟในสวน อ.ลำลูกกา

คาเฟ่สไตล์บ้านสวน เป็นร้านเล็กๆ แต่มีของตกแต่งน่ารัก และบรรยากาศเงียบสงบ 

ต่อมาปี 2543 สวนส้มคลองรังสิตประสบปัญหาดินเป็นกรด จากการใช้สารเคมีมายาวนาน เกิดโรคระบาด ผลส้มร่วง ต้นส้มยืนต้นตาย วรพนธ์ได้หนีปัญหาโดยย้ายไปเช่าที่ดินปลูกส้มแห่งใหม่ที่จังหวัดกำแพงเพชร แต่ทำไปได้เพียงไม่กี่ปี ปัญหาเดิม ๆ ก็กลับมา 

วรพนธ์เดินมาจนสุดทาง คือ ประสบปัญหาหนี้สินล้นพ้นตัว มีหนี้รวมกันกว่า 3 ล้านบาท ถูกธนาคารยื่นฟ้อง ไม่มีเงินลงชำระหนี้และลงทุน ต้องขายทรัพย์สินและของมีค่าของครอบครัวเพื่อชำระหนี้ แต่ใจยังไม่ย้อมแพ้ อยากปลูกส้มต่อไปและรู้ว่าทุกปัญหาย่อมมีทางออก ด้วยการสู้และปรับเปลี่ยนด้วยตนเอง ไม่อาจคาดหวังความช่วยเหลือจากคนอื่นได้

ภายหลังจากการเรียนรู้แนวทางเกษตรอินทรีย์ การฟื้นฟูแก้หนี้ของตนเอง วรพนธ์เชื่อมั่นว่าแนวทางนี้จะทำให้เขามีเงินชำระหนี้แน่นอน ซึ่งเขาได้พิสูจน์ หักดิบ ปรับเปลี่ยนวิถีการผลิตจากเคมีสู่อินทรีย์ ปลูกส้มแบบไม่ใช้สารเคมี ในปี 2558 และพบว่าผลผลิตในสองปีแรกลดน้อยลง แต่เมื่อเข้าสู่ปีที่สามผลผลิตได้เพิ่มเป็นทวีคูณ ยิ่งลงมือทำอินทรีย์ เขายิ่งเห็นการตอบสนองของต้นส้มในทิศทางที่ดีขึ้น ผลผลิตมีคุณภาพ มีตลาดรองรับ มีความหวังในการจัดการปัญหาหนี้สินในอนาคต 

จากนั้นวรพนธ์ขยายผลองค์ความรู้การผลิตส้มอินทรีย์สู่เกษตรกรในพื้นที่ ก่อตั้งกลุ่มปิ่นโตเกษตรอินทรีย์ โดยใช้กลุ่มร่วมมือกันผลิต จัดการตลาดร่วมกัน มีอำนาจในการต่อรอง โดยคาดหวังให้เกษตรกร ชุมชนและสังคมดีขึ้นไปพร้อมกัน