Aan de ene kant is de vertraging een erg leuk boek. Je leest het gemakkelijk weg en voor je het weet ben je aan het einde gekomen. Op dat moment kom je erachter dat de vertraging echter ook een levensles meegeeft. Jacques (de hoofdpersoon) volgt altijd zijn gevoel hij doet waar hij zich het best bij voelt verder denkt hij er niet zo veel over na. Echter blijkt het gevoel van Jacques toch wat ongelukkig en beland hij in beroerde situaties door het maken van deze keuzes. Hij blijft te lang bij zijn jeugdliefde Moniek in Australië en word zelfs opgepakt aan het eind van het boek. Ik vind de vertraging dus erg waardevol omdat het je een les meegeeft. En eigenlijk zegt ook met je hersens over dingen te moeten nadenken dan alleen je gevoel volgen.

Door de spannende gebeurtenissen die zich afspelen tussen Jacques en Moniek voel je telkens dat er weer iets nieuws gaat gebeuren. De schrijver bouwt de spanning telkens weer op. Als je denkt dat het niet erger kan dan gebeurt er toch weer iets wat een oude gebeurtenis overtreft. Het blijft gedurende het hele boek spannend en het bouwt zich op naar een climax. Het boek begint een beetje stroef en probleemloos maar later merk je dat dit steeds meer veranderd. En dat het boek nare gebeurtenissen met zich mee brengt. Zoals moord, roof en verraad. Dit alles maakt het boek erg opwindend.

Na een vrij frivool begin merk je na een tijd aan het lezen geweest te zijn dat het boek veel drama/droefenis met zich mee brengt. Jacques blijft in Australië om zijn oude jeugdliefde terug te vinden. Dit klinkt erg romantisch maar later blijkt wat voor een persoon Moniek geworden is. Drama na drama stapelt zich op. Als lezer voelt het alsof er geen einde meer aankomt. Om simpele dingen wordt er gemoord en beroofd en Jacques en Moniek komen bladzijde na bladzijde steeds verder in de problemen. Als lezer voelt het als spanning omdat het een verhaal in boek is. Maar in werkelijkheid hangt er een donkere grijze wolk boven de vertraging van Tim Krabbe.