NASA'nın fırlattığı Voyager 1 ve Voyager 2 insansız uzay araçları 45 yılı aşkın süredir hizmet veriyor.

Birçok gezegeni ziyaret ettiler

Araçlar güneş sistemindeki en uzak gezegenleri ve uydularını incelemek için fırlatıldı, Jüpiter, Satürn, Uranüs ve Neptün'ü ziyaret etti. Voyagerlar bu gezegenler ile ilgii bir çok görsel paylaştılar.

Voyager 1 uzayda dünyadan en uzak noktaya ulaşıp orada görevini devam ettiren uzay aracı olarak kayıtlara geçti. İnsanlığa birçok katkı veren bu uzay araçları artık emekliliğe hazırlanıyor.

Birçok gezegeni ziyaret ettiler

Araçlar güneş sistemindeki en uzak gezegenleri ve uydularını incelemek için fırlatıldı, Jüpiter, Satürn, Uranüs ve Neptün'ü ziyaret etti. Voyagerlar bu gezegenler ile ilgii bir çok görsel paylaştılar.

Voyager 1 uzayda dünyadan en uzak noktaya ulaşıp orada görevini devam ettiren uzay aracı olarak kayıtlara geçti. İnsanlığa birçok katkı veren bu uzay araçları artık emekliliğe hazırlanıyor.


Kaynak:TRT HABER

The Sydney Morning Herald'ın haberine göre, Avustralya Başbakanı Anthony Albenese, üçlü roket fırlatılmasının ABD Havacılık ve Uzay Ajansı (NASA) ülkesinde 1995'ten beri gerçekleştireceği ilk fırlatma etkinliği olduğunu duyurdu.

Albenese açıklamasında, "Bu proje, Avustralya'nın uzay sektörünü yeni bir döneme taşımak için küresel ve yerel endüstriyi bir araya getirecek." ifadesine yer verdi.

Bir nevi gezegen savunma teknolojisi testi olan Çift Asteroit Yönlendirme Testi görevi ya da DART için kullanılacak uzay aracı, görev sırasında rotasını değiştirmek için bir gök taşına çarpacaktır. Görev sayesinde, Dünya'ya tehlikeli bir gök taşının çarpmasını nasıl önleyebileceğimizi test etme şansımız olacak. Bu görev sırasında Dimorphos adlı gök taşı hedef olarak kullanılacaktır. DART uzay aracının 26 Eylül 2022'de Dimorphos'a çarpması beklenmektedir.

https://www.spacecampturkey.com/2022-yilinda-uzay-bilimleri-alaninda-gerceklesmesi-planlanan-10-gorev

Güneşe Dokunmak...  Bu defa daha yakından!:
Geçen yıl, Nasa'nın Parker Güneş Sondası Güneş'in koronasından geçerek güneşin manyetik alanını öğrenmiş ve parçacıklardan örnekler toplamıştı. Parker, 25 Şubat 2022 tarihinde Güneş'e en yakın geçişini   gerçekleştirdi. Uzay aracı Güneş'e çok yakın olduğu için endişelenmenize gerek yok çünkü en yakın karşılaşmada Parker Güneş Sondası'nın  ısı kalkanı sıcaklığı 1377 santigrat dereceye ulaşsa dahi içindeki aletler oda sıcaklığında kalır.


Mars'taki Mihenk Taşları Ve 10 Yıl:
Mars'ta ilk geziciye sahip olmak çok uzun zaman aldı. Sojourner ve ana gemisi Pathfinder 25 yıl önce 4 Temmuz 1997'de Mars yüzeyine ayak bastılar. İnsanoğlu 1997 yılındaki inişten bu yana Mars'ta tekerleklere sahip araçlarla veri topladılar ve yeni görevler ile birlikte veri toplamaya devam ediyor. Bunun bir parçası olarak Curiosity yüzey aracı, 2012 yılında Mars yüzeyine inmişti. 2022 yılı aynı zamanda bu muhteşem inişin 10. yıl dönümü olacak. Pathfinder ve Sojourner'ın aksine, Curiosity gezgini hala işlevsel ve insan keşfi için veri toplamaya devam ediyor.


Kaynakça:
https://www.spacecampturkey.com/2022-yilinda-uzay-bilimleri-alaninda-gerceklesmesi-planlanan-10-gorev#4


Defne ilk

Amerikan uzay mekiği ve roket üreticisi SpaceX'in kurucusu Musk, Starlink'i Ukrayna'da kullanıma açtığını duyurdu.

Ukrayna Dijital Dönüşüm Bakanı Mihaylo Fedorov, resmi Twitter hesabından Musk'ı etiketleyerek bir paylaşımda bulundu.

Fedorov paylaşımında, "Siz Mars'ı kolonize etmeye çalışırken, Rusya Ukrayna'yı işgal etmeye çalışıyor! Roketleriniz uzaydan başarılı bir şekilde dünyaya inerken, Rus roketleri Ukraynalı sivil halkın üzerine iniyor! Sizden Starlink istasyonlarınızı Ukrayna'ya sağlamanızı ve aklı başında Rusları ayağa kaldırmanızı talep ediyoruz." ifadesini kullandı.

Musk ise Fedorov'un paylaşımına verdiği yanıtta, "Starlink hizmeti şu anda Ukrayna'da aktif. Daha fazla terminal de yolda." dedi.

Bu mücadelenin gerçek bir mücadele olup olmadığına yönelik belirsizlikler zaman içerisinde son buldu ve 4 Ekim 1957 tarihinde resmen mücadele başladı.

ABD’de 60’lı yıllarda Enterprise uzay gemisiyle uzayın derinliklerini keşfeden ve mürettebatın serüvenlerini konu alan ünlü Star Trek dizisinin oyuncusu Nichelle Nichols, Temmuz ayında hayata veda etti. Nichols’ün külleri, geçen yıllarda hayata veda eden diğer üç Star Trek’linin külleriyle uzayın derinliklerine bırakılacağı belirtildi.Orijinal Start Trek’te 66 yılında ‘Teğmen Uhura’ rolünü canlandıran Nichelle Nichols ilk Siyahi televizyon yıldızlarından biri olmuştu. Bilim kurgu dizisindeki rolü nedeniyle sık sık ABD Uzay Ajansı NASA’nın etkinliklerine katılan Nichols’un külleri, bu yılın sonunda Vulcan Centaur roketiyle uzaya fırlatılacağı ve daha sonra uzayın derinliklerine bırakılacağı belirtildi.

30 Haziran’da 89 yaşındayken hayata veda eden Nichols’e, geçen yıllarda hayata veda eden dizinin yapımcısı Gene Roddenberry, dizide çeşitli roller alan eşi Majel Barrett-Roddenberry ve ‘Scotty’ karakterini canlandıran James Doohan’ın eşlik edeceği ifade edildi.

Uçuşu gerçekleştirecek şirket yetkilileri dün yaptıklarını açıklamada, merhum Star Trek kadrosunun külleriyle birlikte 200’den fazla mesaj, kalıntı, kül ve DNA örnekleri içeren kapsüllerin uzayın derinliklerine fırlatılacağını belirtti.

Günümüzde pek çok araştırmacı, Mars toprağı kullanarak titanyum alışımı üretmenin yollarını ararken WSU araştırma ekibi, dünyaya ait hiç bir mataryel kullanmadan, sadece Mars toprağı ile seramik üretmeyi başardı.

Araştırmacılar önce titanyum, alüminyum ve vanadyum maddeleri ile bir karışım hazırladı. Ardından, paslanmaya dayanıklı ve çok kuvvetli olmasıyla bilinen bu alışıma, Mars toprağı katarak çalışmalarına devam etti.


Öte yandan araştırmacılar, Mars toprağının, göründüğünden daha kullanışlı olabileceğini belirttiler. Zira titanyum karışımına yüzde 5 oranında Mars toprağı eklendiğinde, hem daha dayanıklı bir hale geldiği hem de hafifleştiği gözlemlendi.

Üç boyutlu yazıcı yardımıyla, 2 bin derecenin üzerinde kaynatılan ve içine Mars toprağı eklenen bu karışım ile istenilen şekil ve miktarda materyaller üretilebiliyor.

Kaynakça: https://www.cumhuriyet.com.tr/dunya/mars-topragi-ile-roket-parcalari-uretecekler-1978821?utm_medium=Kategori%20Sayfasi&utm_source=Cumhuriyet&utm_campaign=Kategori%20Sayfasi

ESA'ya göre Mars'ın bu bölgesi "kaotik arazi" diye niteleniyor. Çünkü gezegen yüzeyinde rastlanan çeşitli boyutlarda ve şekillerdeki kaya grupları, tümsekler, sırtlar ve düz tepeler bu tür arazilerde gelişigüzel toplanmış gibi görünüyor.

Görüntüdeki en çarpıcı özellikse dallara benzeyen incecik, kıvrımlı çizgiler. Bu çizgilerin meydana gelmesine toz şeytanları neden oldu. Bu hortumlar tozlu arazilerde gezerken arkalarında izler bırakırlar. 

Buradaki izlerin, kuzey-güney istikametinde uzandığı görülüyor. Bilim insanları bu sayede Mars'taki yerel rüzgarların düzenini anlayabileceklerini düşünüyor.

Söz konusu izlere mavi rengini veren, görüntünün işlenmesi sürecinde kullanılan üç filtre. Bu filtreler, yüzeyin mineral yapısındaki değişimleri gözlemleyebilen renkli kızılötesi görüntüler üretebiliyor.

İnsan gözü mineral yapısındaki ince değişimleri kolayca yakalayamıyor. Yani manzaraya çıplak gözle bakan bir astronotun izleri mavi görmesi mümkün değil.

Adrina TORİK

Çokta hızlı internete erişemeyen, ücra bölgelerde yaşayan insanlara yönelik.

Portsmouth Üniversitesi Uzay Projeleri Müdürü Dr. Lucinda King, "İngiltere'de bu kategoride insanlar var, ancak dünyanın diğer yerlerinde, Afrika gibi yerlerde daha fazla olduğunu dile getiriyor 
Starlink'in uyduları, uydular ve yerküre arasındaki bağlantıyı olabildiğince çabuk hale getirebilmek için Dünya çevresindeki alçak irtifadaki yörüngeye yerleştirildi. Ancak dünyanın tamamını kapsam alanına alabilmek için çok sayıda alçak irtifa uydusuna ihtiyaç vardır.
Starlink'in 2018'den bu zamana uzaya yaklaşık 3 bin uydu yerleştirdiği tahmin ediliyor.Chris Hall, son aşamada 10 bin yada 12 bin uydu kullanılabileceğini dile getiriyor.

Araştırmacı ekip bir sonraki adım olarak, sıvı suyun varlığını doğrulamak amacıyla James Webb Uzay Teleskobu ile TOI-1452b'yi gözlemlemeye hazırlanıyor. 

Kaynakça: https://www.cumhuriyet.com.tr/dunya/bilim-insanlarindan-yeni-kesif-okyanuslarla-cevrili-bir-dunya-bulduk-1974057?utm_medium=Kategori%20Sayfasi&utm_source=Cumhuriyet&utm_campaign=Kategori%20Sayfasi

Dev yıldızlar söndükten sonra kara delik oluşturuyor, ancak Güneş gibi orta büyüklükteki yıldızlar bütün nükleer yakıtlarını kullanarak söndüklerinden üst tabakalarını kaybediyor ve beyaz cücelere dönüşüyor.

Kaynakça: 
https://tr.euronews.com/2022/02/11/uzayda-yasam-olas-l-g-beyaz-cucenin-yasanabilir-alan-nda-donen-bir-gezegen-kesfedildi

Birkaç ekip, bu "Büyük Karartma" adını verdikleri bu olaya neyin sebep olduğunu açıklamaya çalıştı ve bir ekip, yıldız tozunun muhtemelen Dünya'dan görüşümüzü engellediğini iddia ederek yıldızın yüzlerce görüntüsünü analiz etti. Haziran 2021'de, Betelgeuse'un büyük olasılıkla gaz püskürttüğünü, bu gazın daha sonra yıldızı soğutup yoğunlaştırdığını ve kararttığını öne sürdüler. Başka bir grup da yıldızın biraz soğuduğunu ve bu değişkenliğin de parlaklığın azalmasına neden olabileceğini iddia etti.

Nature dergisinde yayınlanan yeni bir çalışmada ise, üç astronom, şaşırtıcı bir keşif açıkladı: Japon hava uydusu Himawari-8 tarafından çekilen görüntülerin arka planında Betelgeuse'u tespit ettiler. Bu fotoğraf, Büyük Kararma'nın kökenlerini ortaya çıkaran daha önceki çalışmalardan bazılarını doğruluyor.

Himawari-8, adından da anlaşılacağı gibi, Japonya'nın Meteoroloji Ajansı tarafından işletilen Himawari uydusunun sekizinci versiyonu. Ekvatordan 35.577 kilometre yüksekte, sabit bir yörüngede çalışıyor. Yani, Uluslararası Uzay İstasyonu’ndan 90 kat daha uzakta bulunuyor. Burada, her 10 dakikada bir Dünya’nın fotoğrafını çekiyor ve Asya ve Pasifikte hava durumu tahminlerine katkıda bulunuyor. Araştırmacılar, uydunun 2017’de çektiği görüntüleri incelerken, gezegenin hemen arkasında Betelgeuse’u fark ettiler.

Bu görüntünün analizi, daha önceki tahminlerle tutarlı bir sonuç elde edilmesini sağladı. Betelgeuse hem gaz hem de yaydığı ışıktaki normal bir düşüşle soluklaşmıştı. Sonuç her ne kadar heyecan verici olmasa da, bize bilim sürecinin tam olarak ne olduğunu anlatması açısından önemli.

Bir hava durumu uydusunun bu görüntüyü çekmiş olması ise başlı başına ilgi çekici. Uzay teleskopları inşa etmek ve uzaya göndermek oldukça pahalıya mal oluyor. Ancak, görülen o ki Dünya yörüngesindeki bazı uydular, bir uzay teleskobunun yapabileceklerini yapabilme kapasitesine sahip.



Kaynakça:https://www.chip.com.tr/haber/uzayda-hic-beklenmedik-bir-olay_151396.html

Bu NASA'nın Mars'a gönderdiği ikinci bir ton ağırlığındaki uzay aracıdır.
Perseverance,7 aylık uzun yolculuğundan sonra Mars'ın atmosferine planlandığı vakitte girdi ve robotun inişinin başarılı olduğuna dair ilk sinyal inişten 7 dakika sonra Dünya'ya ulaştı.
Dünya ile Mars arasındaki 190 milyon kilometrelik mesafe nedeniyle, herhangi bir iletişimin ulaşma süresi yaklaşık 11 dakikadır.

Bu kurumuş krater gölünün Burdur'daki Salda Gölü ile benzer nitelikler taşıdığı düşünülüyor.
BBC'ye röportaj veren California Üniversitesi'nden gezegen bilimci Bethany Ehlmann, tıpkı Dünya'nın ilk yaşam formlarının araştırıldığı gibi Mars'ta mikrobiyolojik yaşam kalıntısı araştıracaklarını söyledi.

Ehlmann, "Bu yaşam formlarının Dünya'da 3.5 milyar yıl önce yaşadığını biliyoruz. Cevabını aradığımız soru; bunların Mars'ta da 3.5 milyar yıl önce, göl diplerinde yaşayıp yaşamadığı" dedi
♥Ceren Çelebi♥

Fotoğraf önce Beyaz Saray'da ABD Başkanı Joe Biden'a verilen bir bilgilendirme sırasında Biden'a gösterildi. Ardından da internet ortamında paylaşıldı.

Biden, görüntünün paylaşılması sonrası "Bu fotoğraflar tüm dünyaya Amerika'nın büyük işler başarabileceğini hatırlatacak. Amerikan halkına ve özellikle çocuklarımıza da, kapasitemizin üzerinde hiçbir şey olmadığını hatırlatacak" ifadelerini kullandı:

"Daha önce hiç kimsenin görmediği imkanları görebiliyoruz; daha önce hiç kimsenin gitmediği yerlere gidebiliyoruz."Yapılacak başlıca işler, teleskoptaki dört cihazın çalıştırılması ve aynaların, özellikle de 6,5 metre enindeki ana reflektörün ayarlanması.10 milyar dolarlık James Webb Uzay Teleskobu, 25 Aralık 2021'de uzaya fırlatılmıştı. Teleskobun, ünlü Hubble Uzay Teleskobu'nun yerini alacağı söylenmişti.

Challenger da, uzaya çıkan ilk mekikti. 1983 ile 1986 arasında 9 başarılı uçuş yaptı.

28 Ocak 1986 günü ise son günü olacaktı. Ama bundan kimsenin haberi yoktu.

Mekiğin kaptanlığını Francis Scobee yapıyordu.

Bu uçuşun tarihi bir özelliği vardı.

Ortaokul öğretmeni Christa McAuliffe ilk kez uzaya çıkacaktı.

Mürettebatta ayrıca pilotlar Michael J. Smith ve Ronald McNair ile uçak mühendisi Greg Jarvis, uzmanlarEllison Onizuka ve Judith Resnik yer alıyordu.



FIRLATMA ERTELENDİ

Kötü hava şartları nedeniyle birkaç kez ertelenen uçuş için hazırlıklar tamamlandı. Daha doğrusu NASA öyle olduğunu düşünüyordu. Mekik Türkiye saati ile 18.38’de çok kısa sürecek son yolculuğuna başladı.

Televizyon başında 50 milyon kişi bu uçuşu canlı izliyordu. Mekiktekilerin yakınları da Cape Canaveral Uzay Üssü’nde fırlatmayı çıplak gözle takip ediyordu.

Başlangıçta her şey diğer uçuşlarla aynıydı.

Televizyon yayınında “Kusursuz bir kalkışa benziyor” anonsu duyuldu. Houston, “Challenger, hızını arttır” talimatını verdi. İşte facia tam da bu noktada gerçekleşti.

Challenger, havalandıktan 72 saniye sonra, 16 kilometre yüksekte infilak etti.

Houston şoktaydı. Cape Canaveral’dakiler, mürettebatın yakınları, tüm dünya şoktaydı.

Milyonlarca insanın televizyon ekranlarından heyecanla ve gülümseyerek izlemeye başladığı uçuş, bir anda canlı bir faciaya dönüşmüştü.

Kameralar, Challenger’ı izleyen McAuliffe’in anne babası ile kız kardeşinin acı dolu yüzünü çekiyordu.

Challenger kazası, insanların zihnine o meşhur görüntüyle kazındı. Mekik, havai fişek gibi parçalara ayrılarak gökyüzünde duman izleri bırakıyordu.

ABD’nin o tarihe kadarki 56 insanlı uzay uçuşunda ilk kez bir araç havadayken patlamıştı.

Kaza nedeni ise yakıtın sızması yüzünden olmuştur!
Kaynakça; https://www.hurriyet.com.tr/amp/yazarlar/ates-yalazan-arsiv-balikcisi/dunyanin-canli-izledigi-facia-41991841

Türkiye son zamanlarda uzay çalışmaları konusunda adım atmaya başlasa da yüksek teknoloji eksikliğinden ve şimdiye kadarki yatırımlarını uzaya yapmamasından dolayı, uzay alanında lider ülkeler arasında yer alması zor görülüyor. Uzay çalışmalarına yeni başlayan Türkiye, son zamanlarda uydu ve uzay çalışmalarında dışa bağımlılığı azaltmak amacıyla uzaya gönderilecek uyduların bileşenlerini, uydu uzaya gönderilmeden radyasyona karşı dayanıklılığı test etmek için ilk Parçacık Radyasyonu Test Altyapısı’nı kuruyor. Uyduların uzay radyasyonundan etkilenip çalışmaması ya da ömürlerinin kısalmaması amacıyla yürütülecek proje kapsamında, uyduların güneş hücreleri, lityum iyon pilleri ve çok katmanlı yalıtım battaniyelerinin dayanıklılığı Avrupa Uzay Ajansı’nın (ESA) standartlarına göre test edilecek. Ayrıca yürütülen proje kapsamında, uydularda kullanılmak üzere Yerli Radyasyon Monitörü’nün geliştirilmesi hedefleniyor. Geliştirilecek bu monitör, uydulardaki radyasyon etkilerinin raporlanmasını sağlayacak.